We zijn geweest! 💜

Mijn kinderen omgekocht. Wij gingen naar de heideweek. Op het Kuiperplein naar de DJ’s. Mama had er zin in! Waarom wilden ze niet? Vooral Daan niet. Bang voor drukte en geweld.

Eerst gingen wij voor de optocht. Duurde lang. Later hoorden wij dat deze even stil gelegd was ivm een kind onder de tractor. Oei.

Wij waren op tijd voor het muziek spektakel. Het was nog net niet begonnen. Wat lekkers gedronken en gegeten. Toen liepen wij naar het plein. We stonden stil voor de ingang. Daan durfde niet. Mam. Dit is te druk. Nee, echt niet schat. Nog niet. We moeten juist nu gaan. Ok dan. Wij werden gefouilleerd. Wat doen ze nu mama, en waarom? Voor je veiligheid schat. Dan neemt niemand wapens mee naar binnen. Oh, dat is dus wel veilig. Zijn er weleens doden gevallen met de heideweek? Zucht. Nee Daan. Wij stonden achteraan. Heel rustig was het. De muziek was super. Achter stond een man te dansen. Ik denk met een pilletje of iets op. Hij ging los! De kinderen lagen in een deuk. Op een gegeven moment wilde Daan toch echt weg. Prima.

Eenmaal thuis kreeg Eva appjes van klasgenoten dat zij er nog waren. Een groot feest. Ze wilde terug. Prima meid, wij gaan. De auto in de parkeer garage gezet. Wij konden de loop uitgang eerst niet vinden. Pffff. Koste tijd. Eenmaal bij het plein hoorde ik geen muziek. Wat raar. Rijdt er ineens politie rond met lampen aan en een stem die zei dat we moesten wegwezen. Wat nou weer? Ik hoorde een telefoon gesprek van een mevrouw. Ik sprak haar aan. Er werden schijnbaar mensen geweigerd naar binnen te mogen. Te druk, te vol. Toen ging het publiek los. Ze duwden de hekken om en liepen naar binnen. Mensen kwamen in de verdrukking. Ook kinderen. Wat was ik blij dat wij net ‘te laat’ waren. Later zag ik een filmpje van Daan zijn vriend. Niet normaal hoe asociaal mensen zijn. En wat een paniek en gegil. Nou, dat was het dan Eva. Sorry.

Mam, mag ik dan naar het Museumplein? Gewoon even kijken. Maar natuurlijk. We zijn er nu toch. Dan hoor je nog van een steekpartij. Gaat lekker. Belde Daan ineens. Mam. Je moet nu naar huis. Het is niet veilig in Ede centrum. Iedereen in de verdrukking en er is een steekpartij. Rustig jongen! Wij zijn veilig. We lopen nog een rondje en dan naar huis. Met Eef dus een rondje gelopen over het plein. Ik vond de drukte meevallen. Eva vond het echt te erg, haha. Toen naar huis. Eva was zo lief om onderweg naar Daan te appen dat wij op weg waren naar huis. Veilig.

Dit was dus voor mijn kinderen hun eerste avontuur van een avond op het plein. Ik weet niet of Daan ooit nog gaat 😂. Eva wel.

Het lijkt net of ze hier op hun telefoon zitten. Is niet zo. Daan observeerde wat er overal lag. Ms toch iets gevaarlijks. Angsthaas.

Heideweek.

Als oud heide kneuter mag je naar de openingsavond van de heideweek op het VIP dek. Er komen dit jaar best veel coole artiesten. Mijn bedoeling was eerst om te gaan. Maar ja corona. Kids extra hier. Niet bij hun vader. Hij durfde het risico niet aan te gaan. Eva nog steeds niet lekker. Dan blijf ik maar thuis. De nacht ervoor oproep dienst gedaan voor het ziekenhuis. Wij mogen met corona gewoon werken. Lekker kuchen boven een zieke patiënt. Afgelopen dinsdag ‘ziek’ naar huis gegaan. Nu ging het wel weer. Ik werd mijn bed uitgebeld en werkte extra van 1:00 tot 3:30. Om 7:30 ging mijn wekker. S’middags de kids weer hier. Dat wordt dus echt geen openingsavond. Was kapot.

Op het werk hadden mijn collega’s en een arts het er nog over. Was jij nou koningin of prinses? Say what? Koningin natuurlijk, hahahaaa. (Ik was te oud voor prinses).

Toen ik kapot op moe mijn bed uit was geklommen op de piket kamer liep ik naar de koffie kamer van de operatie kamer. Er kwam een collega naast mij zitten. Zeg, wanneer was jij eigenlijk prinses? Ik zei eerst niks. Ze herhaalde de vraag. Toen moest ik lachen. Uh, I was the queen. In 2002/2003. Dus ergens voor de oorlog.

Iedereen uit Ede en omgeving; een fijne heideweek. Het weer zit mee. De openingsavond zat er helaas niet in voor mij. Volgend weekend werk ik. Have fun. 💜

Smores.

Ik zag laatst een lekker bbq recept voorbij komen. Een toetje.

In een bak of pan melkchocolade in stukken en marshmallows in stukken. Volgens recept ook stukken aardbei. Dat trok ons niet zo aan. Zij hadden de koekjes er al tussen gestopt. Biskwie en lange vingers. Dat hadden wij ook niet.

We hebben ervan genoten.

Pas activeren.

Ik heb voor Eva een bankpas aangevraagd. Dan kan ze op de middelbare een keer iets kopen.

Vorig jaar een voor Daan aangevraagd. Om zijn pas toen te activeren moesten we met een paspoort van Daan (en Daan) naar de bank. In Veenendaal. Die in Ede en Wageningen waren toen al gesloten. Laatst was ik in Veenendaal om geld te storten. Huh. Bank weg.

Via internet gebeuren heb ik een pas voor Eva kunnen aanvragen. Daan en ik hebben een gouden pas. Eva een witte. Lijkt net een stuk karton. Maar vast weer een verbetering.

Toen begon het activeren. Pas nodig, random reader en een 06. Alles lukte. Totdat ik een sms code moest ontvangen. Na een uur nog niks binnen. Dan maar even bellen. 5 tot 10 minuten wachttijd. Ook daar personeelstekort? Ik kreeg een mevrouw aan de lijn. Ze vroeg eerst de volledige naam van Eva en haar pas nummer. Daarna moest ze de verbinding verbreken. Belde terug. Stelde nog wat vragen en hoppa, Eva haar pas was geactiveerd. Waarom zou ze mij terug moeten bellen? Is dat om je telefoon nummer te controleren?

Hand model.

Eva wil al een tijd model worden. Maar ja, daar kom je niet zomaar tussen. En ze is zo verlegen. Ik zie haar niet poseren voor een foto.

Ineens bedacht ik mij wat veel leuker is. Ze heeft mooie slanke handen, lange vingers. Haar nagels zijn steeds mooi lang. Breken niet af.

Afgelopen dinsdag haar nagels laten doen. De dag daarna kwam een fotograaf bij ons thuis. Zij zocht opdrachten. Zij blij, wij blij. Zojuist de foto’s binnen gekregen. Blij mee. Nu even uitzoeken waar in te leveren. Ik denk Lukkien?

Glasvezel.

De een is voor. De ander tegen. Ik ben er nog niet over uit. Waarschijnlijk gaan straks de prijzen mega omhoog schieten. Maar als ik het niet doe…. Wij merken het nu al. Hele slechte WiFi. Doorgestoken kaart? Zal wel weer.

Gistermorgen zag ik twee jonge (goddelijke) jongens bij de buren aan de slag gaan. Zij moesten hun auto opzij zetten. Dus ik vroeg aan een van de mannen; zal ik mijn auto ook maar opzij zetten? Zo ook de bloembakken. Je moet ze het niet te moeilijk maken.

Op een gegeven moment belden ze aan. Ik vroeg of ze nog wat te eten of drinken wilden. Waarom zei ik eigenlijk te eten…… Ik heb niks in huis, haha. Ja, een boterham of een koekje. Een jongen vroeg om een cola. Prima. Stond al klaar. Ik zei tegen mijn zoon; altijd goed behandelen. Dan laten ze het netjes achter. Ik bood ook nog ons toilet aan. Was niet nodig. En warempel. De stenen lagen er prima in. Ik mag niet klagen. Nou jaaaa… Of ik zelf de deurmat terug wilde leggen. En de aansluiting op KPN glasvezel? Storing. Misschien over een week. Natuurlijk. Neem ik wel weer een dag vrij.

Koffie.

Mijn moeder kijkt tegenwoordig vaak Netflix. Daar ziet ze in Amerikaanse series dat iedereen met een kartonnen drink beker rondloopt. Koffie, thee, of wat dan ook zit in deze beker. Dit wilde mijn moeder ook graag meemaken.

Zo gezegd, zo gedaan. Eva en ik hadden een Starbucks ontdekt. Om de hoek bij een Shell tankstation. Helemaal prima. Kids hadden de ijs koffie goed gekeurd.

Helaas liep het apparaat niet perfect. Toen wij daar met z’n vieren waren zei het apparaat ineens: schoonmaken. Tijdens de koffie afhandeling. Mijn moeder kreeg koude koffie. Tja, wij zeuren niet. Mijn vader had daarna warme koffie. Mengen, prima te doen.

Weer een dag thuis.

Heel even alleen.

Best zwaar met dit weer aan huis te zijn gekluisterd. Eerst dachten de kids vrienden te missen. Maar hé, mama kan ook zwemmen. Met Daan wedstrijd gedaan wie het vaakst heen en weer onder water konden zwemmen.

Daar was ineens Eva.

Vlees uit de vriezer gehaald. In onze vuurkorf een bbq gemaakt.

Met z’n allen 🎼.

Daan en Eva ook positief getest op corona. Hoe gezellig is dat? Met z’n allen. Totaal niet ziek. Helaas geen vriendjes over de vloer. Dus nu wij met z’n drieën. Wat een geluk hebben wij met het weer. Zwemmen 🏊🏼‍♂️ en zwemmen. De hele dag.

Avond eten? Mams kan geen boodschappen doen. Dan bestellen wij maar eten. Nooit eerder bij NewYork pizza 🍕 besteld. Was super lekker!

Mam, mogen wij in de avond zwemmen? Natuurlijk. Het water was inmiddels 33 graden.

Daarna douchen. Dutje gedaan. Toen samen buiten op de bank gaan liggen. Onder warme dekens. Kijkende naar de sterren. Van 2:00 tot 3:00 zou het toppunt zijn van vallende sterren/meteorieten. Tussen de 80 en 100 per uur. En wat aten wij daarbij? Gekregen appeltaart en een caramel koffie. Je moet er zelf wat van maken.

Ik ben een feeder.

Wat is een feeder? Iemand die zijn partner volstopt met eten. Lekker dik laten worden. Dan wordt die persoon afhankelijk van ze. Dat ben ik dus. Bij mijn kinderen lukt het niet. Maar ik heb nu Gerrit.

Ik ben trots op mijn mini moestuin. Als ik dan elke avond allemaal slakken zie rondkruipen word ik gek. Dag komkommers, bloemen etc. Dus ik vang die slakken. Ik gooi ze over mijn schutting. Dan ga je ervan uit dat ze dood zijn. Maar elke keer als ik keek waren ze allemaal weg. Hoe dan? Zijn ze zo sterk? Het mysterie is opgelost. De kinderen hebben Gerrit ontdekt 🦔. Die eet dus al mijn slakken op. En hij groeit er goed op. Hij is mega groot.

Hoor je Daan zeggen, de liefste eikel, uh, egel. Haha.

Lekker smakken.

Inmiddels is Gerrit hier kind aan huis. Wij hebben wat kattenbrokjes en water voor hem liggen. Wat een geslurp en gesmak in de avond. Fantastisch.