Vroeger haalde mijn vader altijd op de donderdag uit school. Hij nam ze dan mee naar zijn huis. Ik kwam om 17:00 vanuit mijn werk daarheen. Mijn grote neef en nicht kwamen ook. Zo ook een vrijgezelle oom. Een tafel vol mensen.

Wij aten bijna altijd hetzelfde. Voor Daan; platte piepers 🥔 (krokant gebakken 😬), broccoli 🥦 en een krokante kip 🍗 schijf. Voor Eva gekookte piepers, spinazie a la crème, vlees met jus. Mijn moeder prakte Eva haar hap. Mijn vader sneed het vlees voor Daan. Rauwkost op tafel. Mijn vader en oom namen altijd een glaasje rode wijn 🍷. De rest van de familie at van alles wat.

Als toetje soms een mona pudding toet. Jaren daarvoor een bevroren danoontje met een stokje erin geprikt. Hahaa. De laatste jaren kwam de vla op tafel, een bus slagroom, sprinkels, hagelslag en siroop. Hele torens werden naar binnen gewerkt. Soms met verkruimelde bitterkoekjes.

Laatst zei ik tegen mijn nicht dat ik dit miste. Zij had het er net met mijn moeder over gehad, die goeie oude tijd. Waarom doen wij dit niet nog een keer? Twee jaar geleden was dit ondenkbaar door corona en mijn moeder lag toen 24 uur per dag op bed. Wij dachten dat ze niet meer lang te leven had. Nu loopt ze in huis rond als een kieviet. Geweldig.

Wat hebben wij heerlijk gegeten gisteren, gekletst en gelachen. Met twee studenten is het moeilijk een afspraak te maken. Maar na de zomer willen wij weer. Zo ontzettend leuk.

Toen ik vorig jaar 50 werd had mijn schoonzus aan familie geld gevraagd voor een nieuwe onderhoudsvrije schuur. Met mijn vader ging ik rond kijken. Hij vond een super adres. Wat een geluk dat dit toen door kon gaan. Nu is het hout niet meer te betalen. Wij hadden geluk.

Vorig jaar werd deze geplaatst. En wat was en ben ik blij. Elke dag weer. Mijn broer heeft een soort van bar gemaakt. Een plank op de perfecte hoogte. Daarop staan de frituurpannen. Sindskort ook mijn slowcooker. Voorheen gebruikte ik deze in huis. Dan rook het huis soms een hele dag naar zuurkool. Daan werd er beroerd van.

Van het weekend zag ik overrijpe bananen liggen. Recept gezocht voor een bananencake in de slowcooker. Gevonden. Apparaat aangezet. De tuin rook heerlijk zoet. Geen omkijken naar. S’avonds had ik een heerlijke bananen cake. Mijn ouders hebben er afgelopen maandag van gesmuld.

Als ik mijn kindjes weer hier heb ga ik een hartige taart hierin maken. Ik vind het zo leuk dat je alles erin gooit aan ingrediënten. Een paar uur lang kijk je er niet naar om. Aanbranden doet het niet omdat het slow cook is. Dit is onze nieuwe oven. Super fijn aangezien onze oven vaak de stoppen eruit laat vliegen.

Gisteren mocht ik werken en daarna had ik aansluitend oproep dienst. Ik werk dan van 14:30 tot 22:30. Daarna als het rustig is mag je relaxen tot de volgende dag 7:30. Maar aangezien wij met een feestdag te maken hadden, vergelijkend aan een weekend, heb je tot 8:30 dienst.

Vroeger werkte je soms wat langer door. Of een keer tussendoor, bijvoorbeeld 3:00. Met een beetje pech werd je eerder wakker gebeld. Maar tegenwoordig….. Een hele nacht doorwerken komt steeds vaker door. Prima. Daar stel je je op in.

Ik werkte van 14:30 tot iets van 1:00. Vrij snel daarna weer tot 3:15. Maarrrrr, daarna gelukkig rust. En toch. Die tijden. Ik ben dan moe. Vooral de dag daarna.

Voor de nacht had ik tompoucen meegenomen. Het was immers koningsnacht. Ze kwamen niet op. Teveel zoetigheid voor midden in de nacht. Wij gingen voor een boterham met kaas. Daarna zo snel mogelijk naar bed.

Als je wekker dan s’morgens afgaat in het ziekenhuis, ga je lekker douchen. Dan pak ik ergens uit een automaat een gratis kop koffie. Ik rij dan naar huis. En elke keer weer als de zon schijnt word ik zo vrolijk van dat zonlicht door de ramen in de parkeergarage.

Ik las in de krant 📰 dat een kat in de avond en nacht niet naar buiten mag als het vogel 🦅 broedseizoen er is. Nooit geweten. Nou ja, niet mogen….. dat wil de partij van de dieren. Het staat nog niet in de wet.

Ik kan niet zeggen dat onze snoetepoet geen vogels vangt. Vorig jaar lagen wat snavels en miltjes in de tuin. Mmmh, ms een idee om haar voorlopig in de nacht maar binnen te houden.

Het zou om duizenden vogels gaan. Ze zijn kwetsbaar als ze slapen/een makkelijke prooi.

Wij 👩‍👧‍👦 kunnen ook de schilder inzetten. Deze beste man is een week hier aan het schilderen. Buiten. De kat durft er niet langs, haha. Ze is heel erg op haar hoede. Ik weet zeker als de schilder binnen komt dat er niks aan de hand is. Ze gaat bij iedereen op schoot of in de tas. Ooit heeft zij een trauma opgelopen. Ze was binnen. Mijn ouders gingen even naar een doe het zelf winkel. Eenmaal terug geen dolf te vinden. Wij zoeken. Op een gegeven moment vond mijn moeder haar op zolder. Ze riep de kat en bleef stil wachten. Toen kwam er heel voorzichtig een koppie uit een doos tevoorschijn. Ze was bang. Ineens bedacht ik mij; de schilder was geweest. De kat zal gedacht hebben dat ik bij de deur stond en heeft toen een vreemde man gezien. Ze is zich toen de pleuris geschrokken. Dat kan niet anders. Vandaag nu nog steeds de angst van iemand buiten bij het raam.

Eva gaat even niet vooruit. Eigenlijk zelfs achteruit. Zij geeft aan dat ze teveel prikkels heeft. Het is ook niet niks als je van online les volgen naar in de klas moet zitten om les te gaan volgen. Al het geluid, andere omgeving dan thuis zijn…. Dan ook nog eens rechtop zitten. Naar school lopen. Het lijkt haar voor nu even teveel te zijn.

Eva is nu een week bij haar vader ivm de schoolvakantie. Gisteren moest ze naar de fysiotherapie. De vorige twee keren ging ze met haar vader. Ik vroeg of ik Eva nu even mocht lenen. Mondeling doorgeven hoe Eva haar oefeningen moet doen is lastig voor mij om te letten op de belangrijke punten. Ik zie het liever live. Dat mocht. Gisteren gingen Eva en ik naar de fysiotherapie. In de auto hadden wij een gesprek. Eva had afgelopen vrijdag een uitje met school naar Corpus in Leiden. Eva ging. Eva liep daar naar binnen. Na 10 a 15 minuten begon ze te huilen. Een lieve klassenmoeder nam Eva onder haar hoede. Eva ging niet meer naar binnen. Ze bleef in de auto. Zucht. Ik hoorde van de fysio dat lang staan voor Eva funest is. Mmmmh. Zou dat het zijn geweest? Of toch dat museum? Je loopt in een lichaam. Heel veel indrukken. Als je dan autisme hebt, laag hb en nog geen goede conditie…..

In de auto had ik het met Eva erover waarom ze niet het museum inging. Zij gaf zelf aan dat lang staan niet lukte. Ik vertelde over een jongen die ik via via ken. Hij heeft dezelfde operatie als Eva ondergaan. Helaas zijn bij hem de staven in de rug gebroken. Hij had een heel ander systeem. Een meegroei systeem. Die heeft Eva niet. Dus ik kon haar gerust stellen. Maar dat verhaal maakte veel indruk op Eva. Ze begon zelf weer over de pijn van na de operatie. Ze zei; mam, alsof er tien messen 🔪 in mijn rug prikte. Ach arm kind. Ze appte mij later of ze deze jongen wat kon sturen …..

Ik zag ze liggen en dacht; die neem ik mee. Ik zag mijzelf weer bij mijn oma zitten op haar eikenhouten bankstel. Dat bankstel is heel oud geworden. Op een gegeven moment draaiden ze de kussens om toen een kant versleten was. Geweldig toch? Ik zie het bruine bloemen patroon nog voor mij.

Zo leuk dat een geur of eten je weer terug brengt naar een bepaalde tijd of gebeurtenis. De koekjes gaf ik aan mijn kinderen. Mmmh, ze waren niet echt enthousiast. Misschien wel logisch. Ik groeide op met een biskwie, speculaas koekje of een nobo sprits. Als je dan zo’n ander koekje bij je oma krijgt is dat pure verwennerij. Kijk eens naar de kinderen van nu, die hebben speciale koeken met plaatjes van hun idolen. Slim van de fabrikant. Lang geleden las ik een artikel dat dit verboden zou gaan worden. Kinderen moeten meer gezond eten en ze mogen niet teveel verleid worden door de verpakking van ongezond. Nou, er is alleen maar meer bij gekomen.

Heerlijk die zon 🌞 afgelopen dagen. Ik had al wat tuin planten 🪴 gekocht. Mocht er vorst komen dan gaan deze tijdelijk naar binnen. In huis of in mijn prachtige schuur dankzij familie.

De achterdeur stond ook wat vaker open. Wel met een vitrage gordijn. Helaas heeft een vlieg zich een weg gevonden om naar binnen te vliegen. In ons huis. Grrrr. Mijn kinderen en ik zijn allergisch voor vliegen in huis.

Ik ben sowieso allergisch voor vliegen. Als je op de operatie kamer er een tegenkom dan weet je, foute boel. Die hoort daar niet. Gebeurd eigenlijk ook nooit. Helaas hebben wij met een verbouwing te maken. ‘Onze’ koffie kamer is nu op een verpleegafdeling. Daar mag het raam wel open. Dat is heeeeerlijk. Maar wel wennen. Zo heb je ineens een vlieg in je thee. Voorheen ondenkbaar.

Eva en ik hebben een vliegenmepper klaar liggen. Hij of zij gaat eraan. Jij bent alweer drie dagen hier in huis. Een plek waar jij niet hoort. Sorry. Als je slim bent vlieg je weer naar buiten. Anders…..

Gisteren geen bericht.

Vandaag… even kort.

Met Eva gaat het even wat minder. Verklaarbaar? Ik denk het wel. Het wordt haar allemaal even teveel. Thuis les volgen. Dat beviel haar wel. Nu live les. Extra prikkels.

Gisteren kreeg ik een bericht van het Radboud ziekenhuis. Veel dingen zijn te verklaren via Eva haar DNA. Helaas is zij uniek. Helaas…. Eva haar DNA afwijking is nog niet eerder ontdekt. Wij moeten het wiel gaan uitvinden. En dat gaan wij doen! Eva is een topper! Ze komt er wel. Ik ben ervan overtuigd dat ‘men’ over bv tien jaar zegt; zie nou wel, het is allemaal goed gekomen.

Hebben jullie ook zo genoten van het mooie weer de afgelopen dagen? Wij 👩‍👧‍👦 wel. Eerste paasdag op het Landje. Gisteren lekker in onze tuin. Ik riep de kinderen in de middag om in de tuin te komen zitten. Even frisse lucht inademen. Wij dronken een bakkie of kop thee. Iets lekkers erbij. Quality time.

Ik heb al best wat bloemen aangeschaft. Vroeger kocht ik ze na de ijsheiligen. Maar dan had ik niet altijd de beste keuze. Nu heb ik aanbiedingen gekocht. En ik kreeg bij het boodschappen doen bij de Lidl een tray met witte bloem. Niet de mooiste. Nog niet. Ik heb ze in een pot gezet. Volgens mij gaat het goed komen. In de avond zet ik de bloemen binnen.

Onze hangmat staat buiten. Wat genieten wij van onze tuin. Ik heb nog zoveel low budget plannen. Straks zitten wij in onze tuin alsof wij in Ibiza zijn. Altijd een vakantie gevoel.