Mijn dochter heeft soms moeite met leren, school.

Laatst kwam zij uit school met een briefje. Daarop stond een 5 komma nog wat. Een flinke voldoende maar ook twee tienen. Wat was zij trots. Ze vroeg of ik dit in de familie app wilde laten zien. Mijn ouders hadden dit nogmaals medegedeeld tijdens de vrijdagmorgen koffie online gebeuren.

Eva kreeg post. Ze dacht even dat het een boek was. Maar het was iets anders. Wat was zij super blij verrast. Haar tienen kregen een beloning.

Afgelopen zaterdag heb ik het grote sinterklaasfeest gevierd met mijn ouders, Daan en Eva. Wat hebben wij een lol gehad. Vroeger liet ik de kids los. Binnen vijf minuten hadden ze alles uitgepakt .

Nu gebruikten wij een dobbelsteen. Zo leuk. Omstebeurt gooiden wij deze. Het ging van ruilen van een kado tot aan uitpakken. Vreselijk gelachen. Eva had de regie. Zij wist precies wie er aan de beurt was. Zelfs toen wij op een andere plek gingen zitten hield ze de oude volgorde aan.

Als klap op de vuurpijl hadden mijn ouders drie kadootjes verstopt. Serieus? Wij hadden echt niet gezien dat zij dit gedaan hadden. In elk kadootje zat geld en een super mooi gedicht. Dank mam! Wij gaan ze bewaren.

Mijn vader scheurt elk jaar folders uit elkaar voor een grabbelton voor Daan en Eva. Ik verzamel de kado’s hiervoor. Kleine dingen. Wat hebben zij weer genoten van deze traditie.

Het was weer een super sinterklaasfeest. Met Sinterklaas liedjes op de achtergrond. Warme chocolademelk en een banketstaaf. Dank u sinterklaasje.

Ik was afgelopen week vrij. Onverwacht. Wat kwam dit goed uit! Ik had nog zoveel achterstallig onderhoud. De tuin is voor nu prachtig schoon (vooral dankzij mijn vader). Surprises zijn gemaakt samen met de kids. Gedichten zijn geschreven. De Sinterklaas kadootjes gekocht en ingepakt.

Allemaal extra klusjes kunnen doen in alle rust. Wat kan ik hiervan genieten. Alles op orde zonder stress. Natuurlijk is er nog steeds een to do lijst. Die zal nooit verdwijnen. Maar voor nu is deze enorm ingekort.

Let niet op de sneeuwpop. Die staat hier te vroeg. Deze mag eigenlijk pas na het sinterklaasfeest.

Traditie. Ik ben er dol op.

Mijn zoon had een vriendje te logeren. Gelukkig wist ik dit op tijd. De vorige keer was het zo laat dat mijn dochter haar kado moest afstaan aan het vriendje van Daan. Natuurlijk kreeg zij wel iets anders. Maar dit viel toch tegen.

Nu kocht ik voor de jongens deo en iets van paw patrol. Iets nuttigs en iets waar ze enorm om konden lachen. Ik hou ervan. Om je schoen te zetten ben je nooit te oud.

Afgelopen woensdag had mijn dochter een studie dag. De hele dag vrij. Ik werk nooit op de woensdag. Voor nu een win win situatie.

Ik nam mijn dochter mee uit eten. In dat restaurant droeg niemand een mondmasker. Er werd ook geen QR code gevraagd. Bijzonder. Ik had dit nog niet eerder meegemaakt.

Eva nam een mega burger. Brood, hamburger, tomaat, ui, ei en sla. Wat genoot Eva van deze burger. Mam, dit is de beste burger ooit. Ik zei toen; meen je dit nou? Ik heb jou weleens iets anders horen zeggen.

Eva en ik bekeken het menu. Een broodje met oma’s bal stond erop. Eva bleef hiernaar kijken. Mam, dat kan je toch niet zeggen? Dat klinkt toch heel gek? Oma’s bal. Tja, ik vind dit normaal.

De spek was helaas niet krokant gebakken. Maar voor de rest? Uitmuntend. Maar als je aan Eva vraag wat echt nummer één staat? De hamburger van de MacDonalds.

Ik had wel een schoorsteen opgezet in verband met de intocht en kadootjes in de schoen. Maar verder niks. 12 en 13 jaar zijn ze. Dan vindt je al dat gedoe toch stom? Ik merkte dat ze het toch miste. Het Sinterklaas servies waar wij thee of warme chocolade melk uit dronken….. Is nu geworden; drinken. Mijn moeder schonk dit servies dit ooit aan ons. Ik ga deze blijven gebruiken. Traditie.

Gisterenavond kwamen mijn kinderen weer bij mij. Wat waren ze blij. Twee maal een schoorsteen. Onze nep huisjes op de kast. Pietjes overal in het huis. Misschien kitsch voor een ander. Ach, voor een paar dagen prima.

Aanstaande zaterdag vieren wij 👩‍👧‍👦 het Sint feest samen met mijn ouders. Sinterklaas muziek op. Warme chocolade melk. Eva en ik bakken de pepernoten zelf. Spelletjes doen. Wij gaan hiervan genieten.

Ik heb de kinderen al jarenlang niet met 5 december hier gehad. Dit valt al jarenlang in het weekend van hun vader. Kan ik daar iets van zeggen? Een keer van hem vragen? Denk het niet. Zijn stiefdochter is op 5 december jarig. Het is niet anders. Een week eerder is het Sint feest er hier niet minder om.

De kat zit trouwens vaak in het vuur. Ik weet wel waarom. De lampjes, plastic snoeren, zit vis olie in. Is ze dol op. Tot nu toe doen ze het nog. Pfew.

Ik hoorde of las laatst hier iets over. Dat je je kassabon zou moeten controleren. Vooral bij de Jumbo en Albert Hein maken ze fouten. De Aldi bijna niet.

Bij de Jumbo scan ik met mijn jumbo app. Deze geeft aan dat ik geen kassabon wil hebben. Ik deed dit ivm het milieu. Nu twijfel ik. Ik was van het weekend bij de Albert Hein. Ik vertrouwde het eindbedrag niet. Met een rekenmachine alles nagerekend. Mensen zullen wel gedacht hebben 😛. Maarrrr, ik had 6,40 teveel betaald. Say what? Dat is best veel. Ik kreeg dit terug hoor. Maar toen dacht ik echt, oeps, ik moet veel vaker gaan controleren.

Gisteren nog iets mee gemaakt. Ik vind Zo en Zoo al een vreselijke criminele dierenwinkel. Maar soms moet ik wel naar ze toe. Ik koop daar bijvoorbeeld een warmte lamp voor de slang. Ik zocht en vond. Maar wat een gekke prijzen. Tien euro duurder dan ik gewend was. Kreeg ik later te horen dat ze de goedkope in een andere rij hadden gelegd. Tsssss. Kattenbak korrels koop (dit wordt kocht) ik daar ook. De goedkoopste die perfect zijn kocht ik voor 9,95. Ik pakte weer zo een pak. Een hele hoge stapel. Ik zag de prijs niet meer. Alles opzij geschoven. Say what? Nu 15,99. Doe normaal. Het pak daarnaast was 9,95. Zag er prima uit. Wat zijn zij daar uitgekookt. Wat het meest verkoopt gaat ineens onverwacht in prijs omhoog. Een ander die minder verkocht gaat in prijs omlaag. Ze moeten immers wel een goedkopere aanbieden anders gaat iedereen naar de Welcoop. Dus, blijf kijken maar de prijs die Zo en Zoo aanbied. Neem niet zomaar je vertrouwde artikel mee. Kijken loont.

Ik zie nu dat ik een foto gedownload heb met iemand met een mondmasker. Zou er over tien jaar een foto zonder bestaan?

Ik vind deze term zo leuk. BFF. Best Friend Forever. Wie heeft deze persoon niet?

Ik heb er gelukkig meer dan een. Maar toch steekt er een heel hoog bovenuit. Ik ken haar al zo lang. Hoe dan? Zij en ik gingen apart van elkaar mee met een groepsreis. Die groep was sowieso super leuk. Maar zei en ik hadden meteen al een klik. Daarna verloren wij elkaar nooit meer uit het oog.

In het begin gingen wij nog meer samen op reis. Een reis naar Australië. Ik kon zes weken mee met haar. Zij ging een jaar weg. Ik heb geleefd in the outback. Kerst gevierd in de zon. Deze reis zal ik voor de rest van mijn leven nooit meer vergeten. Ik zal hier later op terug komen met leuke foto’s.

Maarrrr, daarna kreeg zij een leuke vriend. Kinderen. Ik was met mijn ex nog op hun huwelijk. Ik ging scheidden. En nu zij ook. Maar zij heeft het zoveel zwaarder dan ik ooit heb gehad. Ik heb het zo met haar te doen.

Maar wat kan ik doen? Financieel niks. Mentaal wel. Ik ga haar helpen. 25 jaar vriendschap gaat niet verloren!

Ik heb al jaren een leuke sticker op mijn voordeur. Een geheugen steuntje wat je mee naar buiten moet nemen buiten je kleding en schoenen aan natuurlijk.

The happy smile kan geen kwaad. Misschien iets voor al die rel schoppers. Te bizar wat er allemaal is gebeurd in Rotterdam. Al die vernielingen. Te erg. Maar er mist nog iets bij de sticker. Of eigenlijk. Twee dingen. Afstand en een mondmasker. Ik heb een masker aan de deur gehangen. Een schone. Voor het geval een van ons niks meer in zijn of haar jaszak heeft.

Ik zag gisteravond op TLC een programma over Tourette. Een moeder in een gezin begon ineens symptomen te krijgen. Het schijnt een neurologisch erfelijk iets te zijn. Bizar dat het bij haar zo laat tot uiting kwam.

Als je de tijd hebt zou ik zeggen; kijk deze aflevering terug. Zo interessant. Gelukkig zijn er wel therapieën. Maar helemaal weg gaat het bijna nooit.

Die moeder schelt mensen uit. Zo bijzonder hoe de rest van het gezin ermee omgaat. Zij blijven heel rustig en lachen er soms om. Er zijn meerdere uitingen van Tourette. Ik ken toevallig twee mensen die vooral schelden.

Echt de moeite waard om dit programma terug te kijken!