Mijn zoon heeft faalangst. Ik denk iedereen wel in meer of mindere mate. Ik kan het van mijzelf ook nog wel herinneren. Naarmate ik ouder ben kan ik beter relativeren en blijf ik veel rustiger.

In het begin van de middelbare school komt er ook veel op je af. Alles is wennen. Je moet al snel zelfstandig kunnen zijn. Dat is nog wel een dingetje. Ik zag van de week in magister dat Daan vorige week huiswerk Frans was vergeten en deze week zijn boek. Echt niet! Ik was erbij toen deze in de tas ging. De juf noemt Daan soms Steyn en een andere jongen noemt ze Daan. Daar gaat volgens mij iets fout. Ik vroeg Daan of hij dit tegen de juf durfde te zeggen. En hij zei ‘ja’. Topper. Even kijken of hij het echt durft. Ik kan natuurlijk ook de mentor berichten…. toch gaat mij dat (nog) net te ver. Tenzij Daan straf gaat krijgen voor iets wat niks met hem te maken heeft.

Wiskunde en frans vind meneer moeilijk. Hij heeft een gymles laten schieten om bijles te krijgen voor wiskunde. Deze bijles wordt gegeven door dezelfde juf die hij voor wiskunde heeft. Als hij het in de les niet snapt dan toch ook niet met bijles? Ik heb nu iemand geregeld die dit weekend komt. Hopelijk kan zij het wel goed uitleggen. De basis moet er goed inzitten! Afgelopen woensdag begon zijn school pas om 10:50. Meneer wilde op tijd opstaan (lees 8:00) zodat mams en hij de SO voor de volgende dag konden doornemen. Ik praat de hele dag Frans tegen hem. Ik weet welke woorden hij moet kennen. En wiskunde? Wij hebben samen een proef examen gemaakt. Wat zei meneer. Mam, jij legt het echt goed uit. Nu snap ik het eindelijk. We gaan het zien. Breuken delen en vermenigvuldigen lukt mij nog wel. Maar het houdt voor mij waarschijnlijk wel een keer op.

Wij hebben bijna een dierentuin hier in huis dankzij Eva.

Wij begonnen met een huiskonijn en twee goudvissen. Daarna kwam de kat 🐈‍⬛ Dolf erbij. Toen Anton de slang 🐍. Vorige week nam Eva nog even een egel mee naar huis. Ze moet echt stoppen.

Als ik s’morgens de deur open om onze kat binnen te laten hoor ik vaak een andere miauw. Dat is Jip van een paar huizen verderop. Eva geeft haar snoepjes. Echt zo bizar wat zij met dieren heeft.

Ik vergeet nooit meer dat ze uren in een vijver hier om de hoek op haar knieën zat. En maar kikker visjes vangen, bekijken en weer loslaten. Uren plezier.

Dolf, onze kat, blijft ons steeds weer verassen. Als wij denken dat ze een bepaalde slaapplek heeft en wij daar naartoe lopen 🚶‍♀️ ….. zijn wij haar soms kwijt. Lag ze eerst op de de bovenste trede van de trap te slapen in de nacht. Toen op de zolder op een warme deken. De laatste paar weken ligt ze op Eva haar kamer in de vensterbank. Op een koude harde plank.

Sinds een paar weken hebben Eva en ik een nieuwe regel. Op onze laatste nacht samen blijft Dolf binnen. Blijven alle slaapkamer deuren open. Ik schrik weleens van gekriebel op mijn gezicht. Dan ligt Dolf op mijn hoofdkussen. Of als ik Eva wakker maak in de ochtend, dan zie ik de kat op haar buik liggen. Een groot voordeel van een corset. Eva voelt de druk niet. Het ziet er zo leuk en schattig uit.

Dolf heeft ook de tuinset ontdekt. Soms verdwijnt ze onder het doek. Soms ligt ze op de hoes van de tuinset.

Mijn dochter en haar vriendinnen hebben een paar jaar samen op volleybal gezeten. Op de verjaardag van mijn dochter gingen ze gelukkig naar buiten. Weer terug naar toen. Volleybal spelen.

Op een gegeven moment wil je dat gegil liever binnen hebben.

Zo fijn dat ze wat later op de avond binnen wilden zitten. Samen spelletjes doen. UNO blijft favourite.

Overal zoeken ze meer personeel. Zo ook in de gezondheidszorg. Er was al een tekort. Maar door corona, hoge werkdruk, is er nu nog een groter tekort. Personeel is nu zelf langdurig ziek of lopen weg.

Ik neem graag weekenddiensten die openstaan over. Neem wordt nam. De diensten waren vaak prima te doen. Van de twaalf uur bereikbaar zijn werkte ik een paar uur. Maar de laatste tijd is de werkdruk hoger geworden. Prima voor mijn overuren die ik gebruik om de schoolvakanties vrij te zijn. Maar toch wordt dit mij nu een soort van teveel.

De ‘gewone’ werkdagen werden ook zwaarder. Wachtlijsten die weg gewerkt moesten worden. Volle operatie programma’s. Dus elke dag overwerken. De nachtdiensten zijn drukker. Voorheen sliep je weleens in je nachtdienst. Nu ook wel, maar veel minder. Mijn laatste doordeweekse dienst zag ik twee uur mijn bed. Oftewel, ik werkte van 14:30 tot 2:00. Daarna van 4:00 tot 7:30. Dan snel naar huis. Paar uurtjes slapen en om 12:00 had ik mijn dochter weer thuis.

Daar komt bij dat ik een dagje ouder wordt (gelukkig maar). Voorheen nam ik dus veel diensten over. Ik ga nu toch minderen. Die over uren maak ik toch wel. Maar ik moet echt aan mijn gezondheid gaan denken. Ik heb inmiddels ook nog een te hoge bloeddruk.

Een jaar geleden had Eva een slaapfeest voor meerdere meiden. Groots uitgepakt. Omdat Eva al jaren geen verjaardagsfeestje had gegeven voor meerder meiden.

Dit jaar wilde ze weer als vanouds. Twee vriendinnen. Een slaapfeest. Lekker makkelijk. Zo gezegd zo gedaan.

Drie meiden die beneden op de bank gingen slapen. Een film van Pathé thuis op de buis. Popcorn erbij en andere lekkere dingen. Natuurlijk ook maskertjes waar de dames op dit moment dol op zijn. Zij kregen een doos met maskertjes en een haarband.

Deze zag ik laatst liggen bij de Jamin. Spekjes in de smaak van popcorn. Gekocht. Geproefd. Mijn kinderen en ik vonden het niet echt wat. Het heeft een echte popcorn smaak met een laagje suiker. Op zich een goeie combi.

Bij de Jamin kost dit ruim drie euro. Ik zag ze nu bij de jumbo voor 2,19.

Uiteindelijk kwamen ze wel op hier. Er komt hier soms een vriendje van Daan die alles lust. Ik zet wat wij niet eten dan bij hem op tafel. En altijd is het opperderpop.

Mijn dochter is op 4 september jarig. Ik had afgelopen 4 september natuurlijk de woonkamer versierd. Wij hadden afgesproken dat zij op de vrijdag op tijd naar bed zou gaan. Ik zou die avond alles gaan versieren. De volgende morgen was ze blij met wat ze zag. Het hele huis was versierd, beneden dan. Ik had twee dagen eerder al de ballonnen opgeblazen. Die lagen op de badkamer. Daar kwam toen niemand meer. Daan en Eva zijn schijnbaar nog steeds bang voor opgeblazen ballonnen. Het gekke is, als ze in de woonkamer hangen hoor ik ze niet klagen. Bijzonder.

Meestal zijn de kinderen doordeweeks jarig. Ik versier dan de avond ervoor het huis. Dan zijn ze of het weekend daarna bij mij, dan laat ik alles hangen. Of ze gaan het weekend daarna naar hun vader. Dan ruim ik alles op.

Maar nu was ze op een zaterdag jarig. De slingers hingen hier nu drie weken. Ik was het al eerder zat. Maar gevraagd aan Eva wat zij wilde. De slingers mochten weg als ze bij haar vader zou zijn. Prima. Een voordeel van dat ze nu langer hingen, afgelopen vrijdag had ze haar slaapfeest. Wel zo gezellig met slingers.

Van de week had ik het er nog over met Eva. Wat ze later wilde worden. Iets met dieren verzorgen. En dan ga ik bij mensen aan huis om hun dier te verzorgen. Najaa, dat is een goeie. Bij rijke mensen hun dieren verzorgen en op pimpen. Wie weet een gat in de markt.

Eva ziet altijd overal beesten. De kleinste slakjes, een kikker aan het einde van de straat. Gisteren kwam ze uit school met in haar hand haar lunch trommel. Daar zat een egel 🦔 in. Of ik even de dierenambulance wilde bellen. Nou, zeg. Ik heb eerst op Google gekeken wat te doen. Water en kattenbrokjes geven. Maar dit beest bewoog amper. Toch maar gebeld. Ze namen het serieus. Ik kreeg wat tips. Opwarmen, eten en drinken geven. Nooit in huis houden ivm teken en vlooien. Ze waren nog druk met vogels 🦅 uitzetten in Naarden. Daarna zouden ze komen. Had ik nooit verwacht.

Afgelopen zondag wilde mijn dochter naar de film over Anne Frank. 12+, dus ze mocht gaan. Opa, oma, schoonzus en nichtje gingen ook mee. Ik had gereserveerd via de Pathé site. Let wel; gereserveerd. Niet betaald.

Eva en ik gingen lopend naar de bioscoop. Tussen een half uur en een kwartier van te voren aanwezig zijn om je kaartjes te halen. Anders kunnen ze doorverkocht worden. Ik liet mijn code scannen. Hoppa, zes bioscoop kaartjes rolden uit de machine. Maar ik had nog niet betaald, toch? Twijfel de twijfel. Bank app geopend. Nope, geen rekening van Pathé. Ik zei dit tegen mijn schoonzus. Die zei; zeg het maar eerlijk. Had ik bijna 69 euro winst….. Toch maar betaald. Op het moment dat wij naar de zaal wilden lopen werden we tegen gehouden. Wij mochten een bak popcorn kiezen. Klein, medium of groot. Zout of zoet. Het werd een grote bak met zoute popcorn. Heeft mij 69 euro gekost omdat wij zo eerlijk waren.

De film was trouwens indrukwekkend.