Ik hoef niet met het openbaar vervoer. Mijn kinderen ook niet. Dus ik had geen mond maskers in huis. Maar ja. Misschien toch wel handig om ze in huis te hebben. Toch maar een 10 stuk disposable gekocht. Maar ja. Slecht voor het milieu. Meteen een paar van stof besteld.

Een haai voor mijn zoon. Mijn dochter ging voor het beren of honden mondje. Doe mij maar een paar mooie witte tanden. Dat is lang geleden dat ik die had. Door de chemo gaat mijn gebit hard achteruit. En dan hebben we nog de rits van mond dicht.

Vandaag zou ik met vier kinderen in mijn auto naar een museum gaan. Via school. De school had contact met de GGD. Elk kind en ouder moest een mondmasker voor in de auto. Al zijn de kinderen onder de twaalf jaar. Ik had al extra maskers gekocht. Toen kwam de nieuwe regel van de regering. Het uitje gaat helaas niet door.

Ik kan de mondmaskers gebruiken als ik naar de supermarkt ga. Ik moet eerlijk zeggen dat ik er nog geen op heb gehad. Jij?

Het ziekenhuis waar ik werk had vorige week een jubileum te vieren. Degene die op die dag werkte kreeg een tas met inhoud. Om zelf pompoen soep te maken. Persoonlijk vind ik het gek dat je alleen de mensen dat geeft die op die dag werken. Ik kan wel een fulltime timer zijn die zich het zweet in de bilnaad werkt maar op die dag net mijn verplichte vrije dag had. Ach ja. Zo gaat dat nu eenmaal in de gezondheidszorg.

Ik had een tasje met inhoud. Terwijl ik maar 2 vaste dagen werk (maar wel om het weekend dienst draai, extra). En dan voel ik mij ook nog eens schuldig. Ik als parttimer krijg het wel.

Afgelopen weekend heb ik de soep gemaakt tussen mijn gewerkte dienst uren. Leuk dat de producten van de boeren komen uit de buurt. Ik ben daarvoor. Zorg dat je zoveel spullen uit je omgeving koopt. Daardoor zijn er minder transport kosten. Het is beter voor het milieu.

Ik begon met de pompoen aan te snijden. Kanon hard. Gelukkig heb ik een scherp mes. Maar ik moest wel een beetje kracht zetten. Dus elke keer als ik in de pompoen sneed hoorde je heel hard TSJAK! Dat geluid kwam van het mes die op de snijplank terecht kwam. En dit wel 40 keer. Wat zal de buurt denken? Wordt daar geschoten? Mocht dit zo zijn; na dit 40 keer gehoord te hebben zou ik zeggen; kies voor je eigen leven. Die van mij is er dan al niet meer 🤪😅😬.

De soep volgens het recept gemaakt. Prima soepje. Ik mis alleen een beetje smaak. Met collega’s hierover gesproken. Iemand opperde gebakken spekjes erover heen kruimelen. Tja. Kan. Sambal of een pepertje vond ik een goeie opmerking. Maar voor mij was de beste tip; geitenkaas erover heen kruimelen. Dit ga ik doen. En voor Eef; knapper bollen.

Op deze dierendag geen vlees. Wordt gevraagd via een reclame spot.

Oeps. Ik had de mini croissantjes met knakworst al in de oven. Onze kat kreeg er ook een. Zij at alleen het croissantje op. Het knakworstje liet ze liggen. Lekker duurzaam. Goed voor het milieu; een dag geen vlees.

Geen idee of bovenstaand klopt. Maar ik weet wel dat onze 👩‍👧‍👦 kat Dolf graag bij ons slaapt. Maar wij laten dit niet toe. Het idee van haren in je bed. Bah.

Maarrr, als mijn zoon en dochter weg zijn, naar hun vader, dan mag Dolf bij mij slapen. En dat is echt niet vaak aangezien ik bijna elk kindloos weekend wel werk. Bij een nachtdienst slaap ik in het ziekenhuis. Maar als ik thuis slaap dan laat ik de deur open. Leg ik een handdoek op mijn bed. En jawel. Lieve Dolf slaapt dan gewoon naast mij. Zo gezellig.

En als je dan s’morgens wakker wordt….. Smelt….. ❤️

Fijne dierendag allemaal ❤️.

Het is de week tegen eenzaamheid.

Niet alleen ouderen zijn eenzaam. Ook mensen van 24 of ….. Veel meer dan je waarschijnlijk verwacht. Wat kan je hier tegen doen?

Op tv gaven ze een tip. Een kaartje sturen. Toch leuk als er iemand aan je denkt. Tja. Klein gebaar groot geluk. Komen de ouderwetse post kaarten weer van pas.

Ik probeer toch zoveel mogelijk op visite te gaan. Ook naar mijn ouders. Dan zitten we maar ieder aan de andere kant van de woonkamer. Video bellen kan natuurlijk ook. Maar elkaar live zien is toch het prettigst. Mijn ouders knuffelen durfen wij niet. Zelfs toen mijn moeder het slechte nieuws kreeg over haar ziekte hielden wij afstand. Dat was zo moeilijk. Mijn kinderen sprongen wel meteen bij opa op schoot. Dat ging zo snel.

Je kan ook kijken op eentegeneenzaamheid.nl

Laten wij lief zijn voor elkaar. Blijf elkaar zien, spreken. Of stuur een kaartje, bloemetje of iets anders.

Mijn ok (operatie kamer) vriendinnen club bestaat uit 5 meiden. Vanavond zouden wij met elkaar een bakkie doen. Dat mag nu dus niet. Zucht. Ik opperde nog; het kan bij mij, buiten onder de overkapping. Ik hoorde toen voor het eerst dat ook dan de drie personen regel van een ander huishouden geldt.

Nou zeg. Of je met 4 personen binnen zit of met vijf buiten. Het laatste lijkt mij beter. 100 punten zelfs naar mijn idee. Maar helaas. Het mag niet. Wat een vage adviezen heeft het kabinet aangedragen.

Net zoiets als; advies voor een mondkapje in de supermarkt. Advies….. Ik ging vandaag naar de jumbo. De kassiere had geen kapje voor. De rest van het personeel van de jumbo wel. Ze zei meteen; sorry, ik kan hem niet op, te benauwd en ik wil hem niet op. Top! Tussen haar en mij hing een plastic scherm. Wat mij betreft meer dan genoeg.

Misschien zet ik vanavond kerk muziek op. Want dan mag je wel met 100 man, op 1,5 meter afstand, bij elkaar zitten 🤪. Een kerkdienst die elke week plaats vind. Maar je mag niet je bruiloftsfeest vieren met meerdere mensen? Het feest wat je maar een keer in je leven hoopt mee te maken. Bijzonder. Waarschijnlijk iets met drank, te knuffelig?

Maar voor vanavond. Er moet er een afvallen. Want die boete…. daar zitten wij niet op te wachten. En daar komt bij dat mijn vriendinnen oudere kinderen hebben. Die mogen ook niet met meer afspreken. Dus wat doet de ouder/moeder dan? Zich aan de regels houden. Iene miene mutte…… Ik ben gelukkig wel van de partij.

Wij 👩‍👧‍👦 hebben drie slaapkamers. Dat is het dan ook. Maar ach, meer hebben wij niet nodig. Alhoewel…. soms mis ik een kamer voor opslag ruimte. Wij hebben op zolder wel een, hoe noem je zoiets? Overloop ruimte.

Ooit een gesprek gehad met iemand die zei; je kan daar kasten laten opmeten. Net als in je ‘kelderkast’. Dan wordt elke centimeter volledig benut. Klinkt suuuuuper. Maar daar zit een kosten plaatje aan. Was ik maar handig. Helaas. Het is niet anders. Ik moet roeien met de riemen die ik heb.

De zolder overloop was ooit voor mijn zoon een men cave. Een paar gordijnen en kussens. Meneer vond het super. Wij 👩‍👧‍👦 hebben hier zelfs een keer geslapen met z’n drieën. En nu? Is het een loze ruimte. De kat heeft deze in genomen. De kussens van de tijd van de men cave liggen er nog. Wie weet ooit weer….

Afgelopen weekend had ik oproepdienst. Zaterdag had ik van 8:30 tot 20:30 dienst. Op een half uur na elke minuut mogen werken. Een gezellig dienst team en fijne artsen. Dan is het een feest om te mogen en kunnen werken.

Op een gegeven moment gingen wij even iets eten. Er lag al een paar dagen een banaan op de tafel. Een collega pakt deze en zegt heel serieus; misschien sterft de banaan wel uit. Dat is toch zonde? Een andere collega begon meteen over een bananen professor. Weer een andere collega en ik begonnen te lachen. Wat krijgen wij nu weer voor complot verhaal te horen? De hele dag draaide namelijk onze gesprekken om complot theorieën ; nine eleven? Corona? We waren lekker op dreef. Dit alles met een sarcastisch tintje. Dus kom maar op met het banaan complot verhaal 🤣😂.

Wat bleek nou? Het is serieus! Het Panama virus zorgt voor een schimmel waar de banaan niet tegen bestand is. Oeps. En die bananen professor bestaat echt. Hij zit bij de Wageningse Universiteit.