Sta ik voor een stoplicht. Ineens toetert de auto die naast mij staat. Daar zitten drie knappe jongemannen in. Zonnebril op. Glad gestreken haren. Fiet fieuw. En dat toetert en zwaait naar mij.

Eerst schrok ik. Er is al zolang niet meer geclaxonneerd naar mij. Toen ze begonnen te zwaaien was ik even in de zevende hemel. Maar vrij snel kwam ik weer hard terug in de realiteit. Mijn dochter en haar vriendinnen waren naar iedereen die voorbij kwam aan het zwaaien. Deze jongens waren zo aardig, sociaal, om iets terug te doen.

Jongens bedankt. Namens mijn dochter en ook namens mij. Ik voelde mij heel even weer 18 🤪.

Een tip. Als je door de wasstraat gaat en een lolly verwacht voor je kinderen…… stop dan niet de auto vol kids. Dan denkt de meneer van de wasstraat; toedeledokie. Ik ga geen schoolreis sponsoren.

Mijn dochter had zin in een cola lolly. De auto was vies, dus wij samen naar de wasstraat. Meestal was ik de auto zelf op mijn oprit. Maar een a twee keer per jaar gaan wij naar de wasstraat. Onderweg kwamen wij twee vriendinnen van haar tegen. Deuren open; Eva, wil je spelen? Zegt Eva; wij gaan naar de wasstraat voor een lolly 😬. Of ze mee mochten. Drie dames op de achterbank.

Op het moment dat ik bij de wasstraat stond en het goedkoopste programma vroeg zag ik de meneer daar al chagrijnig bij kijken. Ik zag persoonlijk alleen maar die bus met lolly’s. Hij zag drie meiden op de achterbank voor 9 euro. Geen lolly waard. Helaas.

Volgende keer ga ik gewoon weer voor het goedkope programma. Neem ik zelf lolly’s mee. Iets met tradities, ik hou ervan, dan maar ongezond. In een wasstraat hoor je een disco lolly in je mond te hebben 👩‍👧‍👦.

Een chipje. Niet zomaar een. Een met een boodschap. Vandaar dat ik zo gek ben op chipjes 🤪.

Misschien is dit versterkt door de scheiding en mijn ziek zijn. Maar mijn zoon leeft zo met mij mee. Hij denkt met mij mee. Bemoeit zich met de opvoeding van mijn dochter (voor mij mee). Soms denk ik weleens, arm kind. Geniet van je kind zijn.

Sinds een week kon ik niet meer op wordpress. De site waar ik mijn stukjes op schrijf. Ik raakte steeds meer in paniek. Lichtelijk dan. Er zijn gelukkig ergere dingen. Ik ging al naar een andere hobby zoeken…. via allerlei omwegen probeerde ik in contact te komen met wordpress. Zonder resultaat. Vannacht bedacht ik ineens een plan. WordPress van de iPad afgooien. En dan weer opnieuw erop zetten. Het gevaar was dat ik alle oude gegevens kwijt zou raken, opnieuw moest beginnen. Aangezien ik vorige maand mijn abonnement had verlengd dacht ik; beter dat dan niks. Anders is het ook zonde van het geld.

Vanmorgen de app verwijderd. Zweet op mijn voorhoofd. Opnieuw gedownload. De vraag van wordpress was of ik het oude wachtwoord wilde gebruiken. Ja. En voila, alles was weer terug. Ik ben niks aan gegevens kwijt. Ik sprong op van de bank. Mijn zoon vroeg wat er aan de hand was. Ik legde het verhaal uit. Zegt hij lief; mam, de volgende keer moet je dit met mij delen. Misschien kan ik je helpen 🥰. En mam, wat ben ik blij voor jou, bijna tranen in mijn ogen 😍. Wat eens schat is het toch.

Wij zijn er dol op. Buitenbeentjes van de Albert Hein. Ladingen komkommers haal ik hier. Als de kinderen uit school komen heb ik altijd snack tomaatjes en komkommers. De kids worden alsmaar groter en eten steeds meer. Ik ben zo 2 komkommers per dag armer. Prima. Beter dan snoep.

Wij hebben nu de buitenbeentjes ontdekt bij de Albert Hein. 3 of 4 komkommers per zak. Ik ga voor 4. Een zak kost 1,99. Dus 50 cent per komkommer. Koopie! Een eurootje per dag voor groenten vind ik prima te doen.

Vandaag komen mijn kids weer ‘thuis’. Ik vond op zolder nog wat spullen die wij elk jaar weer tevoorschijn halen met het Sint feest. Wederom iets met tradities,

Deze schoorsteen hangt elk jaar weer in de gang. Een leuk welkom voor een ieder die hier in huis komt.

Onze kartonnen schoorsteen. De kat vliegt er dagelijks in zonder zijn poten te verbranden aan het nep vuur. Ons konijn heeft de achterkant van de nep stenen al opgegeten.

s’morgens staan deze huisjes in het ochtend rood. In de avond kleurt het blauw.

Woensdag, 2 weken geleden, met mijn dochter Lemper gemaakt.

Donderdag Italiaans. Mini pizza’s. Ik werk dan tot 17:00 (meestal mag ik eerder naar huis) en om 17:30 moeten de kids op volleybal zijn.

Vrijdags boerenkool, worst en jus. Nederlandse kost.

Zaterdag een verjaardag, Amerikaans eten, frietjes met Macdonalds saus.

Op de zondag Surinaamse bami. Met Indische ketjap gehaktballen.

Ik hou ervan. Eten van over de hele wereld. Pinterest is hierbij mijn grootste vriend. En als ik eten overhoud dan zie ik mijn dochter af en toe de koelkast openen. Zij eet bijna altijd de restjes op. Deze gehaktballen zelfs koud! En af en toe vries ik een portie in voor….. een ‘onbekende’, inmiddels een beetje bekende die het kan gebruiken.

Uiteraard hebben ze hier een week geleden de schoen gezet. Dit blijft leuk. Totdat ze uit huis zijn zetten de kids/jong volwassenen, hier hun schoen zodra de Sint en zwarte Piet ons land inkomt. Ik ben nu eenmaal dol op tradities.

Eva had pepernoten gebakken. Heerlijk die geur bij de Sint intocht.

Het kado was; puistjes uitknijpen. Daar hebben ze nu de leeftijd wel voor. Lekker oefenen.

Ken je dit? Ineens heb je meer dan genoeg energie. Daar gaan wij gebruik van maken. Gisteren opgeladen door een gezellige avond. Een sweet 16 feest. Vanmorgen een klein beetje uitgeslapen. Dat doet een mens ook goed.

Daarna door naar mijn ouders gegaan. Paps heeft de winterbanden geregeld voor mijn autootje. Samen de auto gestofzuigd. Deze is nu van binnen en buiten weer spik en span. Fijn, klaar voor de winter. Daarna samen gelunched. Op weg naar huis nog even de bandenspanning bijgewerkt. Goed voor de portemonnee en het milieu 😝.

Eenmaal thuis heb ik mijn huis van boven tot beneden gepoetst. Een afstof gebeuren gedaan, stofzuigen, dweilen. Beddengoed gewassen van de kids en mijzelf. Nog wat leuke Sint attributen tevoorschijn gehaald. Het konijn, de kat en onze vis hebben allen een schoon hok/aquarium.

Morgen ga ik door met mijn batterij opladen. Voorheen werkte ik al mijn weekenden als ik de kinderen niet thuis had. Dit weekend heb ik mijn tijd thuis met vrienden of gewoon even alleen gepland. Ik ga met een vriendin naar een beurs. Ik heb haar al veel te lang niet meer gesproken. Maar als de vriendschap goed zit dan overwint deze alles. Maandag zie ik mijn vriendin die ik al bijna 25 jaar ken. Zij en ik hebben een band 🥰. Deze gaat nooit meer verloren. Wij voelen elkaar zo fijn aan. Als er maar iets is met de een is de ander er meteen en andersom. Zo bijzonder.

Maar voor nu, ga ik relaxen in een heerlijk warm bad. Geen Facebook, televisie of wat dan ook. Nu even 100% me time 💋.

Je ziet ze weer overal. In een pot, als bol en op steel in een bos bloemen. Deze bloemen daar heb je zolang plezier van.

Ik heb er laatst een gekregen. Deze bol heeft een verflaag. De bol staat in een houder. Dus geen natte plekken op tafel. En het schijnt dat de bloem vanzelf tevoorschijn komt. Ik hoef geen water te geven. Ik ben benieuwd.

Wordt vervolgd!

Mijn moeder heeft al een jarenlange traditie van drie amaryllis bloemen op de kop te hangen aan de kroonluchter. Met het kerstdiner moeten ze vol in bloei zijn. Af en toe haalt ze de bloem/steel los, geeft deze in de holle steel water boven het aanrecht. En bloeien maar. Zo leuk!