Wat ben ik trots op dit meisje. 8 jaar. En wat heeft zij al veel meegemaakt. Ouders gescheiden, een moeder die daarna borstkanker kreeg. Koppie kaal, spugen van de chemo’s, moe van de bestralingen. En zij ging maar door. En dat doorgaan gaat over Eva. Mijn dochter. Zij klaagde nooit. Nadat haar ouders gescheiden waren en haar moeder kanker kreeg, kreeg Eva zelf te maken met scoliose. Daarna een MRI met als uitslag cystes in haar rug, dubbele urine leiders en vergrote nieren. Mijn lieve Eva onderging alle onderzoeken. Heel rustig. Zij wil graag dokter worden….. mijn meisje haat het dat haar tanden naar voren staan. Voor de nacht heeft zij een bitje in. Daarbij nog een corset. En ze klaagt niet/nooit. Wat ben ik trots op haar! ❤️

Afgelopen vrijdag ging ik met een andere moeder poetsen in de klas van mijn zoon. Het was maar een uurtje. Best gezellig eigenlijk. En als je dan toch bij het buro van je zoon komt dan stop je er toch een briefje in?

Er is nog groentesoep over van gisteren. Aangezien het vandaag weer prima weer is gaat de soeppan weer buiten boven het vuur. Macaroni erbij en tomaten smurrie. Opwarmen. En voila, wij hebben een gezonde maaltijd soep. Wat brood erbij. Rauwkost. En wij zitten weer heerlijk buiten te eten. De kids spelen in de hangmat op het kunstgras. Ons konijn Bob loopt lekker buiten. Af en toe eet hij een tulp op. Maar wat is dat gezellig een beest in de tuin. Gezellig met z’n allen buiten.

Najaaa, dit was de bedoeling. De buren zijn ziek. Drie personen. Dan breng ik maar een bak soep naar ze toe. En een bak voor mijn ouders. Twee bakken naar de andere buren/die had ik het gisteren al beloofd/vergeten, sorry. De rest eten wij met z’n drieën op. Buiten. Daar is het nog steeds lekker vertoeven. En Bob gaat nog steeds voor de tulpen.

Het gaat zo gebeuren. Mijn kies gaat eruit. Vreselijk. Vanaf dan lach ik met een gat in mijn mond. Maar de oplossing om dit te verhelpen gaat mij echt te ver. Is mij veel te duur. Ik ga geen 1800 euro voor een brug of 2000 euro voor een implantaat betalen. Ik krijg daarvan 500 vergoed. Reken maar uit. Belachelijk duur. Wie kan dit tegenwoordig nog betalen? Waar gaat dit over? Zo niet eerlijk zulke bedragen voor een gebit wat je nodig hebt. En zo kan ik wel langer doorgaan.

Ik lach straks als een boer met kiespijn. Maar ik blijf toch lachen.

Ik zag een paar tips voorbij komen van hoe je een persoon die je niet kent kunt aanspreken. Als het niet in je zit om een onbekende aan te spreken dan heb je misschien niks aan deze tips. Ikzelf ben dol om tegen iedereen aan te kletsen. Misschien ben ik zelfs zo erg dat mensen mij al in de supermarkt gaan ontwijken, haha. Ik zal eens beter om mij heen kijken of mensen niet ineens gaan bukken of zich verstoppen achter een pilaar. De eerste drie tips hieronder vind ik nog wel wat. En de laatste twee gaan. Succes! Ik word echt een vrolijker mens als ik in gesprek kan gaan.

De buurvrouw vond dat ze laatst minder briljant op de foto stond. Mijn eerste selfie met een stick. De cake op de foto was ook wel enorm groot. Vandaag bedacht ik mij iets voor een leuke herkansing. En jawel, de foto is gelukt zonder dat de stick erop staat. En wij kijken allemaal leuk.

Wat een heerlijke lente dag is dit weer. Net zoals gisteren. De buren komen zo om een nieuwe selfie te maken, haha. Grapje. Wij gaan in een driepoot buiten soep maken. Heerlijk dat buitenleven. De kids hebben als toetje marshmallows.

Ik ben dol op chips. Ik kan zo een zak leeg eten. En dan kan ik ook nog eens van elke hap enorm genieten. Maar word ik hier beter van? Een gelukkig brein is super. Maar als dat brein naderhand spijt krijgt….. dat is toch een beetje jammer. Tegenwoordig pak ik als avond snack een volkoren beschuitje. En die zijn lekker. Net als chips. De ene keer pak ik er een met een laag boter en tomaatjes.

Als je hier een paar balsamico azijn druppels overheen drupt is het nog eens extra genieten met deze smaak versterker. En wat dacht je van een beschuit met roomboter en peper en zout? Perfect op een zomer dag als je veel zweet.

Als ik behoefte heb aan zoet dan neem ik een beschuit met veel boter en muisjes. Altijd lekker.

Dat wordt nog vroeger opstaan voor de formule 1, zucht.

Vorige week had ik rozen gekregen. Zo mooi. Na een week waren deze op. De groene takken had ik nog bewaard. En wat een geluk. Gisteren bij de Lidl op de Parkweg mocht ik nadat ik de boodschappen betaald had een bos tulpen uitzoeken.

Dat wordt weer extra genieten.