Sushi gemaakt zonder zeewier. Dat is zoveel lekkerder . Ook nog een paar in de frituur gegooid met panko. Deze had ik niet meer in huis maar de buuf had twee zakjes voor mij meegenomen met boodschappen doen. Zo lief. Heerlijk buiten gezeten. Eerst zelfs achterin de tuin. Vuur aan. Op een gegeven moment ging het vuur uit door de regen. Verhuisd onder de overkapping. Weer een vuurtje aan maar dan op gas. Wat is zo’n avond met vriendinnen toch gezellig. Knapt een mens van op. Mijn vader heeft afgelopen week de tuin konijn proof gemaakt. Dus Bob liep gezellig rond. De laatste tulpen blaadjes heeft hij opgegeten. Heerlijk zo’n huisdier, haha.

Ik woon tussen de beste mensen. Al jaren. Sinds ruim een jaar heb ik aan de ene kant nieuwe buurtjes. Ook bij hen is de klik er. Enorm. Het grappige is dat ik sinds ik alleen ben meer ben gaan zoeken naar contacten. Door mijn gedwongen scheiding miste ik een man naast mij en ook vele vrienden van ons (toen). Die vrienden kenden hem al langer dan mij. Dus als je dan toch moet kiezen, kies je voor de langstdurige vriendschap. Dit snap ik helemaal. Maar oei, dat doet zoveel pijn. Ik durfde daarna bijna niemand meer te vertrouwen als vriend/vriendin. Heel langzaam gaat het nu de goede kant op. De groep is klein. Maar wat ik om mij heen heb zijn mensen die mij waarderen. Die mij snappen. Die eerlijk zijn. Ik kan dag en nacht bij ze aankloppen. Lieve Ingrid en Richard, bedankt voor afgelopen jaren! Ik geef toe dat jullie en ik moeten wennen aan de nieuwe situatie. Best veel wel. Ik hoop dat wij hier uit gaan komen. Ik koester de leuke herinneringen van ons.

En nu hoor ik van ze dat mijn opmerking van hiervoor verkeerd is gevallen. Zo niet bedoelt! Zo zie je maar dat schrijven ook erg gevaarlijk kan zijn. Ik bedoelde te zeggen dat ik jullie mis. Wij hebben vaak pannetjes over en weer gegeven via de schutting. Bij kampvuurtjes gezeten. En dat mis ik. Maar ik ben nog steeds zo enorm blij jullie als buren te hebben. Ik bedoelde dus met wennen aan de situatie dat ik jullie mis! Voorheen deden wij zoveel meer. Maar dat was met z’n vieren. Misschien moet ik jullie zelf meer vragen. Ik geef ook eerlijk toe dat mijn spontane acties minder zijn ivm vermoeidheid. Zullen wij snel een keer afspreken voor een bakkie? Wij hebben teveel mooie herinneringen samen en hopelijk komen er nog veel meer bij. 💋

Aan de andere kant wonen Lillian en Ron, jullie zijn nieuw voor mij. De kinderen kunnen goed met elkaar overweg en ook onze huisdieren. Waar zou ik zijn zonder fijne buren/de buurt/mijn familie en vrienden? Allebei de buren hebben iets met bakken en koken. Dit is ook mijn passie. De een maakt echt de mooiste en lekkerste taarten en andere zoeternijen. De ander gaat beginnen met een eigen toko van hapjes etcetera. Helemaal mijn ding. I love to cook.

Mijn feestdagen dienst van gisteren en afgelopen nacht vielen erg mee. Ik heb gewerkt van 14:30 tot 00:30. Had veel zwaarder kunnen zijn. Dus, lucky me. Vandaag mag ik bijkomen. Ik heb de boodschappen in huis. En wat voor een huis. Een en al rommel. Voelt zo niet goed. Waar ga ik beginnen? Opruimen? Stofzuigen en stoffen aangezien ik om 18:00 visite krijg. Daarvoor ga ik sushi maken. Dat is gewoon mijn hobby, koken. Morgenvroeg om 8:00 sta ik alweer klaar voor een dag werken. Het is zo druk op dit moment op het werk. Voor mij prima, ik heb maar af en toe dienst. Voor een patiënt minder leuk. Wie wil er nou geopereerd worden?…. pfffff, ik ga aan de slag. Van de zolder naar beneden. Ik ben allang blij dat ik vandaag geen boodschappen hoef te doen. Wat zal het in de super markten druk zijn. Ik heb dit weekend helaas niet de kids. Ik ga werken. Dan ervaar je de feestdagen toch anders. Iets met overleven…… trouwens niet in de negatieve zin bedoelt hoor. Maar het is gewoon anders dan ik gewend ben als toen wij een gezin waren. Ik mis die vier eenheid. Een vader, moeder en de kinderen samen.

Ik heb les gehad. In het maken van roti kukus. Ik vind het geen cake, ook geen brood. Iets er tussenin. Deze kan je in alle kleuren maken. Zo bijzonder mooi en lekker. Dit ga ik vaker doen.

Heb ik weer iets bijzonders geleerd om zelf te maken. Altijd leuk voor op een feestje of zomaar tussendoor. Wat ben ik toch dol op koken en bakken. Als het woord Indisch erin voorkomt ben ik extra happy.

Ik had laatst, twee weken geleden, mijn eerste oproep weekenddienst sinds heel erg lang geleden. Iets met een scheiding en borstkanker. Die dienst viel mij zwaar, maar I did it. I’m back again. En nu heb ik alweer oproep weekenddienst. Dit heeft te maken met een collega vriendin die eigenlijk deze dienst had maar onverwacht afgelopen dinsdag geopereerd moest worden. Zo werd mijn pinksterdienst een paasdienst. Persoonlijk vind ik het wel snel. Maar hallo, nu krijgen wij natte sneeuw. Met Pinksteren heb ik meer kans op mooi weer. Sorry Corrie 😜. Vandaag werk ik een extra dag. Daarna heb ik af en aan dienst tot dinsdagmorgen 7:30. Wat klinkt dit eng, lang, ga ik dit wel trekken? Ik zal wel moeten. Gelukkig heb ik een heel sterk team naast mij. Het voelt dubbel. Ik mag en kan weer diensten draaien. Maar nu mis ik mijn kinderen. Iets met een paas traditie, eieren zoeken…… 2 de paasdag ga ik het wel proberen, op hoop van zegen dat ik niet opgeroepen wordt. De buren zijn dan hier. Vuurtje aan, broodjes erboven bakken. Eieren verstoppen. Eieren schilderen. Nu al zin in. En moet ik toch werken? Dan weet ik dat de buren mijn kids gaan vermaken en ze daarna weer naar hun vader brengen. Oftewel, ik heb geen stress dit weekend. Voor ik het weet is het dinsdag morgen. Dan haal ik mijn kinderen op bij hun vader en mag ik ze naar school brengen. Die dag ben ik vrij. Gezellig tussendemiddag thuis eten. Daar kijk ik nu al naar uit.

Als ik in de tuin zit onder de overkapping dan kan het vuur aan. Ideaal. Op deze foto lijkt het of het binnen brand. Gelukkig niet. Zo’n vuurhaard op gas is ideaal. Het verspreid genoeg warmte. Je kan je kopje koffie gewoon op de rand zetten zonder dat deze te heet wordt om aan te raken. Er zijn ook mensen die deze haard buiten hebben staan zonder een overkapping. Als het regent een hoes erover en klaar.

Ik had punten gespaard van de emte voor een diner bon van 20 euro. In Ede in te wisselen bij restaurant klein Zwitserland. Mijn dochter vraagt al maanden om een keer naar een echt restaurant te gaan. Zoonlief iets minder. Hij is bang dat hij niks lust…. Mijn bon was tot 31 maart geldig. Aangezien de kinderen sinds vandaag bij hun vader zijn, de maandag en dinsdag het restaurant dicht was, moest het gisteren gebeuren. Ik had gereserveerd om 17:00. Mijn zoon stelde ik gerust dat hij ook gewoon frietjes mocht bestellen.

Toen wij binnen kwamen stonden er emmers op de grond water op te vangen. Bizar. De brandweer reed langs. Toen wij onze bestelling deden van pannenkoeken en frietjes kregen wij de mededeling dat de frituur in brand had gestaan. Oftewel, er kon geen friet besteld worden. Waaaaaaat! Vreselijk. Daan durfde al niet uit eten te gaan. Vanaf nu krijg ik hem nooit meer mee. Er stonden paas eitjes op tafel. Alle witte chocolade eieren heeft hij opgegeten. Daarna op weg naar huis hebben we voor hem een patat speciaal gekocht. Helemaal zijn ding. Thuis eten.

Ik ben een boek aan het lezen over een meisje die op 16 jarige leeftijd kanker kreeg. Ze was even genezen maar op haar 18de komt deze ziekte terug zoals ze dan zeggen. Ze weet dan dat ze gaat sterven. Zo jong maar toch ook zo vol met mooie waardevolle levenslessen. Zij kwam met onderstaande tekst omdat ze haar liefde niet had gevonden in haar korte leven. Ik heb deze wel gehad. Gelukkig maar. Ik ben echt gelukkig in de liefde geweest. Daardoor heb ik nu ook twee prachtige kinderen waar ik zielsveel van hou. Maar deze tekst van haar raakte mij. Ook ik heb mij voor nu neergelegd bij een leven zonder liefde. In mijn geval omdat mijn hart, misschien tijdelijk, beschadigd is. Maar ik hou nog steeds van mijzelf. Al ben ik niet 100% vrouwelijk meer, ik mis iets, toch ben ik blij met mijzelf. En dat is het begin van een gelukkig leven. In mijn geval zonder hakken, haha.

Vanmiddag belde de radioloog van het Wilhelmina kinder ziekenhuis. Zeer moeilijk te verstaan. Leek wel Pools. Wat ik begreep van hem is dat de scan met contrast van Eva haar nieren goed was gegaan. Ze zagen geen dubbel werkend systeem. Dus zoals op de eerste MRI en de echo lijkt Eva twee buizen te hebben vanuit haar nieren. Dat is ws ook zo. Maar er werkt er maar een. Dat is top nieuws. Haar nieren werken ook normaal. Ze zijn iets vergroot maar dit kan te maken hebben met haar manier van plas ophouden/slecht drinken. Over een half jaar moeten wij terug komen voor een echo. Waarom zo lang wachten? Omdat alles nu ok lijkt. Over een half jaar krijgt ze gewoon even een extra check. Geweldig toch? Weer een meevaller. Een hele grote zelfs. Pfew.

In pakketjes zitten nog weleens hydro korrels. Deze houden een pakket droog. Ik spaar ze tegenwoordig. Ik heb een bakje in de auto die ik niet gebruik. Daar leg ik die zakjes in. Op deze manier is mijn auto vrij van vocht. Scheelt weer airco/benzine kosten.