Bewaar wat wc rollen. Bekleed deze met gekleurd papier. Je kan ze ook verfen. Teken een gezicht erop, eventueel met plak oogjes. De oren maak je van papier. 

Als je de oren niet in de wc rol plakt maar aan de buitenkant, dan kan je deze creaties ook gebruiken tijdens het eten met Pasen als eierdop. Een dubbele functie. 

Ik werk in het ziekenhuis. Op mijn werk krijg ik gratis koffie. Als ik op de afdeling oncologie moet zijn krijg ik als patiënt ook iets te drinken aangeboden via vrijwilligers. Aangezien de wachttijden vaak erg lang zijn is een bakkie pleur op z’n tijd dan ook erg aangenaam.

In het ziekenhuis in Arnhem kwam er een koffie mevrouw met een karretje langs rijden. Volgens mij had ze een groot gebied want je zag haar niet vaak. Er stond ook een automaat waar je drinken uit kon bestellen, kosten 50 cent. Deze afdeling van Arnhem zit ook in Ede. Voor mij ideaal want nu hoef ik niet dagelijks naar Arnhem te crossen. Maar deze bestralings afdeling vanuit Arnhem in Ede heeft geen koffie juffrouw. Wel weer zo’n automaat waar alleen een munt van 50 cent inpast. Ik heb er nog een in mijn tas zitten maar die is eigenlijk voor het winkelwagentje. Grrr. Dilemma, koffie of een winkelwagen. Ik moet snel muntjes gaan sparen aangezien ik nog 4,5 week te gaan heb wat bestralingen betreft.

Gisternacht ging het brandalarm af. Op de bovenverdieping. Alle slaapkamer deuren stonden open. Ik vloog uit bed. Al ruikende. Niks te ruiken, geen rook en geen geknetter. Alleen maar gepiep. Daarna werd het even stil. 

Ik keek in de slaapkamer van de kinderen. Die lagen heerlijk te slapen. Zou ik het gedroomd hebben? Ik weer terug naar bed. En warempel, hij ging weer af. Als dit de hele nacht zo door zou gaan zou ik geen oog dicht kunnen doen. De batterij eruit trekken zou de enigste optie voor de nacht zijn. Chips, ik kon er niet bij. Dan maar naar mijn ouders. Mijn vader snurkte heerlijk door. Mijn moeder voelde mijn aanwezigheid. Ze schoot overeind, lichte paniek in verband met het gepiep. Ik zei heel relaxed: de batterij van het brandalarm is waarschijnlijk leeg. Moest mijn vader er toch nog uit om de batterij te verwijderen. Zo zie je maar weer: niemand wordt wakker van ons oud alarmsysteem. Want deze gaf niet een piepje van dat de batterijen leeg waren maar ging meteen loeien. Of had dit toch een andere reden? 

Aan brandalarm moet je af en toe ook stofzuigen. Want als deze vol zit met stof kan het systeem ook af gaan omdat ze contact maken!!!!!

Ik kan het nog steeds niet geloven. Ten eerste dat ik gescheiden ben. Ik zeg dan ook tegen mensen: ik ben gedwongen gescheiden aangezien ik er niet achter sta. En dan kan het wel van een kant komen het huwelijk. Maar er zijn nog ook nog eens kinderen in het spel en er bestaat iets van therapie. Vechten voor je gezin. Dat wordt niet veel meer gedaan. Scheidden wordt ook heel makkelijk gemaakt. Je belt een persoon en deze regelt alles. Lekker makkelijk…..

Maarrrrrr, hoeveel huwelijken eindigen in een scheiding tegenwoordig? 40%! Ongelooflijk veel. In mijn ogen te bizar voor woorden. Veel kinderen zijn de dupe omdat een papa of mama vaak de makkelijkste weg kiest.

Ik start mijn dag altijd met een glas water en het sap van een halve citroen erboven uitgeknepen. Lekker makkelijk, snel en gezond lees ik nu weer. Gember vind ik teveel werk. Die drink ik later op de dag wel in een kop thee.

Half april wordt de televisie, geluidsapparatuur, mijn bed en de green egg uit mijn huis gehaald door mijn ex man. Tijd om te bedenken wat ik met die grote witte muur zal doen die achterblijft. Een grote televisie kan en wil ik niet betalen. De kinderen en ik gaan voor een kleinere tv bij de zithoek. Nu was ik op een tentoonstelling waar mooie schilderijen werden gemaakt. Ik dacht toen: ik ga de witte muur opvullen met een schilderij gemaakt door de kinderen en mijzelf. Vandaag zijn wij begonnen. Het verhaal wat op het doek staat is prachtig. Centraal staan engelen vleugels. Daarin vissen/mijn horoscoop. De kinderen hebben ieder hun eigen horoscoop geschilderd. Daan wilde nog een cirkel erin verwerken; wij blijven oneindig bij elkaar zei hij. En Eva wilde een hartje erbij. Aanstaande woensdag komen de kinderenhanden er nog bij. Een afdruk zoals ze nu zijn met onze nieuwe start. Een start in een huis zonder een man en papa. Het begin van een moeder die steeds sterker en gezonder aan het worden is.

De kinderen en ik wonen tijdelijk bij andere mensen. Omdat ik, mams nu eenmaal moe is van al de behandelingen om haar ziekte te overwinnen. En zij gunt haar kindjes ontspanning. 

Als de kids op school zijn gaat moeders door het huis en de tuin heen. Op dit moment is het super weer. Dus dan wordt samen met opa de tuin aangepakt. 

Alles is weer gepoot, opgeruimd en aangeveegd. Eind april gooi ik wat liters schoonmaak azijn over de grond. Dan gaat de tuinset van onder de overkapping naar buiten. Nog even een likje verf op de schutting en dan genieten maar van hopelijk een mooie zomer. 

Zoals je op de foto kunt zien is de schutting niet het mooiste meer. Vooral de stenen zijn lelijk grauw geworden. Mijn planning was een nieuwe schutting aan te schaffen. Maar aangezien mijn man de benen heeft genomen heb ik veeeel minder centen te spenderen. Nu dacht ik aan muurverf. Ik ga een pot grijze muurverf kopen. En hopelijk lijkt de boel dan weer als nieuw.

Afgelopen weken kreeg ik steeds meer tandenpijn. Met warm eten, drinken uit de koelkast. Dan kreeg ik van die pijn scheuten alsof het eten of drinken mega koud was. Maar zo koud was het nou ook weer niet. Bijzonder. En waarom nu pas? Laatste chemo was half januari. En van de narcose zal het toch niet zijn, haha. Begin dit jaar ben ik nog bij de tandarts geweest. Deze man kon mij melden dat mijn gebit tip top in orde was. Er waren nog rontgen foto’s gemaakt. Ik kon met een gerust hart naar huis en hoefde voorlopig even niet terug te komen bij hem. Ik kon mij helemaal storten op mijn ziek zijn en beter worden. Nog even naar de mond hygiëniste geweest. Dat was voor mij voor het eerst. Maar met wat een geweld halen ze dat tandsteen weg. Voor mijn gevoel boorde ze de vullingen eruit. En warempel, al was ik volledig goedgekeurd, een kies begint af te brokkelen. Los te komen van de vulling. Shit. Lekker dan. Kan er ook nog wel bij, extra kosten, maar niet heus. 

En die tandenpijn? Komt waarschijnlijk van de chemo. Ik heb nog eens verder op het internet gesurft. Tot jaren na je chemo kunnen je tanden en kiezen los gaan zitten. Vaak verkleuren ze ook tot wel drie tinten extra geel. Je kan botafbraak krijgen zodat er meer ruimte tussen je tanden en kiezen komen. Daardoor heb je meer kans op gaatjes. Klinkt allemaal prettig, zucht.

Het officiële recept is 200 gram zelfrijzend bakmeel, 200 cc melk, hele kleine stukjes appel, gewassen rozijnen en een klein geklopt ei. Dit alles mengen. Even laten staan.

Daarna in een koekenpan wat boter laten smelten en het beslag erin gieten. In kleine porties. Er moeten drie in een pan passen. Lekker bakken. Daarna leg je deze op een ontbijt bord met wat honing erover en smullen maar. Eventueel wat vers fruit erop zoals blauwe bessen. Bovenstaande is ook heerlijk als toetje als de kids wat slecht hebben gegeten.

 
Wat heb je nodig? Eierdozen, een schaar, lijm en verf.