Ik had laatst een stukje geplaatst over die hark van een tandarts van ons gezin. Ik ben daarna met de tips van jullie rond gaan bellen. Volgens mij houden ze elkaar de hand boven het hoofd. Een verkeerde kies trekken kan iedereen overkomen. En zo’n fluor bitje moet nu eenmaal…..

Ik ging afgelopen week wederom naar de tandarts met de kids om hun kiezen te laten sealen. Dit werd gedaan door de mondhygiëniste. Een ‘oude’ rot in het vak. Eva ging als eerste in de stoel. Er kwamen hele grote tranen uit haar ogen rollen. Stilletjes. Mijn zoon zat stil verstijft in zijn stoel op zijn beurt te wachten. De dame vroeg wat er aan de hand was. Ik vertelde van het drama met de fluor behandeling en dat de tandarts ze een fluor behandeling met een kwast had beloofd. En dat hij zijn belofte niet nakwam. Het boren zonder waarschuwing. De mondhygiëniste rolde met haar ogen. Ze zachte eens heel diep. En zei: zo zonde dat zo’n fluor behandeling niet lukt. Dit is namelijk erg belangrijk. Laat mij maar. Voor de rest mocht niemand meer wat zeggen. Zij was de enige persoon die met Eva communiceerde. Tussendoor raakte Eva twee keer in paniek. Maar de mevrouw kreeg haar rustig. Alles wat ze van te voren vertelde klopte. Geen pijn, geen vieze smaak. Ze sprak de waarheid. Daarna was Daan aan de beurt. Dit verliep heel goed. Eva mocht meekijken. 

Toen moest Eva weer terug in de stoel voor een fluor behandeling. Ze kreeg het bitje in met een andere smaak. De vinger van de mondhygiëniste ging meteen onder Eva haar kin zodra ze haar bitjes in had. Zo kon er geen fluor, dus smaak vrijkomen. En Eva hield het het klokje rond vol. Ze vond deze smaak zelfs lekker…… ik denk dat dat psychisch was. Maar ze kreeg van ons allemaal 👍. Ze glom van trots. En ik kreeg de tip dat als het de volgende keer niet lukt mij meneer de hark dat wij naar de mondhygiëniste mogen komen. Tussendoor kwam trouwens de hark nog even kijken bij mij en vroeg hoe het ging en of ik een kopje koffie luste…… Zou hij van mijn klacht over hem gehoord hebben via zijn collega’s? Bytheway, hij beloofde mij koffie, maar ik heb deze nooit gehad, hij zal wel druk geweest zijn, maar vraag het mij dan niet, zucht.

Ik heb afgelopen donderdag telefonisch contact gehad met mijn oncoloog internist over waarom ik mijn dieet moet volgen voor een operatie: drie dagen nuchter zijn. Terwijl ik in een voedingsziekenhuis kom te liggen die juist graag wil dat ik zo kort mogelijk van te voren nog gezonde voeding to mij ga nemen. En wat was zijn antwoordt? Uuuhm, ik ben ook best verbaasd dat jij voor de operatie dit dieet moet gaan volgen. De reden van dit dieet voor een chemo snap ik helemaal, maar nu……… Lekker dan. Gelukkig pakte hij snel het document erbij. Het enigste wat hij hierover kon vinden is doordat je nuchter bent je minder stress hormonen aanmaakt. En dit zou beter zijn voor de gezonde cellen. Als de anesthesist hier vragen over heeft of het er niet mee eens is mag ik hem of haar doorverwijzen naar mijn oncoloog internist. Ikzelf vind het idee ook tien keer niks. Maar ik vind het ook zonde om nu op te geven. Dan heb ik al die andere zes keren voor niks mezelf gemarteld door drie dagen niet te eten.

Vandaag is het wereld kanker dag. Een dag om extra bij deze vreselijke ziekte stil te staan. Ik heb te horen gekregen dat ik extra verwend ga worden door deze dag, ziekte en een hele lieve dame. Zij heeft mij al een keer gratis op de (ex)borstkanker verwendag van het ziekenhuis behandeld. En nu mag ik nog een keer naar haar toe. Ik ben daar zo blij mee. De datum is de 14de februari geworden. Valentijnsdag en de dag voor mijn operatie. Ik heb er nu al zin in. Dankjewel Rianne! 💋

Van de week kreeg ik te horen wanneer ik geopereerd ga worden. 15 februari is het zover. Nog even om aan te sterken. 

In de tussentijd nog wat korte ziekenhuis bezoekjes af te leggen. Bloed laten prikken. Volgende week naar het anesthesisten spreekuur. Het vragenlijstje wat daarbij hoort heb ik ingevuld. Ik ga nog naar de vepleegkundige die mij praktische tips gaat geven voor na de operatie thuis. Mijn oncoloog internist belt nog. Voor hem heb ik de vraag waarom ik voor de operatie drie dagen nuchter moet zijn. Er is nog een gesprek gepland met een dame die mij begeleid hoe ik de kinderen en mijzelf kan voorbereiden op de operatie. Het lichamelijke en psychische gebeuren wat daarbij hoort. 

En hoe ga ik het thuis aanpakken? Ik mag officieel 6 weken van niks tot steeds wat meer doen. Dit geldt vooral voor mijn bovenlijf/armen. Van het weekend ga ik naar mijn broer. Deze gaat samen met mij een schema maken voor thuis. Wie komen er koken, schoonmaken, de kinderen van en naar school brengen en ze ook douchen en naar bed brengen. Het gaat allemaal zeker goedkomen. Er hebben zich al veel mensen gemeld. En ik heb een grote familie die ook graag iets doen. Het wordt dus selecteren….. 

In het centrum van Ede kan je naar het Toon Hermans huis. Telefoonweg 124b. Daar hebben ze standjes met informatie over allerlei soorten vormen van kanker. En voor de kinderen is er ook van alles te doen.
Hieronder is een site voor kinderen die te maken hebben met kanker. Deze is van het KWF, kankerspoken.

Ik had mijn kaart vol van de plus. De doos aan mijn ouders gegeven. Mijn vader pakte deze helemaal happy uit. Een soort verlaat kerstpakket idee.

Inmiddels heb ik toch weer 40 zegels. Deze week krijg je ze voor het laatst bij de boodschappen. Daarna gaan de mensen de dozen ophalen. En mocht je dan nog zegels over hebben….. Ik ga het gewoon proberen nog een kaart vol te krijgen. Lukt dit niet dan geef ik de zegels terug aan de plus winkel voor het goede doel. Dus ik hou mij aanbevolen.

Ik ben dol op toffees en appeltaart. Allebei ongezond. Als ik dan toch zondig pak ik graag twee dingen in een keer goed aan. Dan maak ik een appeltaart met toffee erin. Dit kan op twee manieren.

De appeltaart maak je met een pak of met meel, boter, eieren, suiker en een recept van het internet. Als je de appels geschild hebt en daar kaneel en eventueel suiker doorheen mengt kan je ook klein gesneden stukjes fudge erbij mengen. Je kan de fudge of andere toffees ook smelten. En deze in banen over de afgekoelde appeltaart heen gieten.

Gisteren ben ik met de kinderen naar het Toon Hermans huis geweest. De eerste en de derde woensdag van de maand is daar een inloop kinder middag. Eva had er zin in en Daan moest het eerst nog eens meemaken voordat hij kon oordelen. Er was een groep van 8 kinderen aanwezig. Dat werden er dus tien. Deze groep was een vrij stabiele groep die elke keer aanwezig waren. Ze begonnen met een glazen pot versieren. Ik was even bang dat Daan hard weg zou rennen. Hij haat knutselen. Maar hij bleef zitten. Pfew. En hij ging netjes aan de slag. Ik zag ze allebei heerlijk aan het werk zijn, lachen en kletsen met iedereen. Elke kind had iets te maken met een persoon die ze kende die kanker had of heeft gehad. Vanaf nu wordt op elke woensdag het versierde potje erbij gepakt. Dan mogen ze een waxine lichtje aansteken voor een bepaald persoon en er iets over vertellen. 

Hierna kregen ze allemaal een stok. Die mochten ze ook versieren. Als ze dan iets wilden vertellen aan de groep dan hadden ze houvast aan de stok. Ze mogen iets leuks vertellen maar ook over de ziekte kanker. De twee vrijwilligers die erbij waren proberen dingen uit de kinderen te trekken en te begeleiden. Zij weten wat elk kind heeft meegemaakt en daar spelen ze op in. Daan en Eva werden nog met rust gelaten. Eva had een vriendinnetje gemaakt. Een meisje van 9 jaar. Zij gaf haar tekening aan Eva. En wat zegt Eva? Wist jij dat mijn ouders gescheiden zijn? Hahaaa, daar gaan we weer. 

Daan twijfelt over een volgende keer. Hij gaat waarschijnlijk liever met een vriendje spelen. Eva wil heel graag weer. Maar niet zonder Daan. Over veertien dagen zouden ze weer mogen. Maar dat is ook de dag van mijn operatie. En daarna mag ik zes weken ‘niks’ doen. Even kijken of we dit aanpakken en hoe. 

Aardappelen. Paddenstoelen. Pompoen. Prei. Rode biet. Rodekool. Spruiten. Uien. Veldsla. Witlof. Witte kool. Wortelen.

Ik heb het makkelijk met douchen. Ik ben zo klaar. Niks te scheren. Geen natte haren te wassen, drogen en in model te krijgen. Ik zou haast zeggen: laat de haren voorlopig maar weg. Het heeft zoveel voordelen. In de zomer zou ik met de meest gladde benen rondlopen zonder te waxen of scheren. 

En mijn bikinilijn? Wat de voorkant van mijn lijf betreft past nu een klein stukje stof. En buiten dat driehoekje stof zie je een gladde huid zonder haren of stoppels. Alleen zal dat stukje stof niet staan bij die grote lap die ik aan de achterkant nodig heb. En dan heb ik het niet over haren die ik zou moeten verbergen. Maar meer over al dat vocht wat ik vasthoud en in mijn billen zijn gaan zitten 😜.