Je kan naar een kinderboerderij gaan als je je kind wilt laten wennen aan dieren. Door te aaien worden via hun handen de hersenen gestimuleerd. En door de bacteriën krijgen ze weerstand. Waarom zou je dan geen huisdier nemen? Mijn man heeft dit altijd tegengehouden. Hij is niet opgegroeid met huisdieren. Ik wel. Wij hadden vroeger kippen, konijnen, een hond en een kat. 

Mijn dochter is helemaal gek van beesten. Ze neemt zelfs een slak mee naar binnen. Die laat ze over haar handpalm kruipen. Ondertussen kijkt ze gefascineerd naar de sprietjes. Spinnetjes in huis kan ze zo een uur mee spelen. Dus het moest er toch echt eens van komen. En het werd een hamster!

Zeven weken jong. Een mannetje. En hij was snel. Toen wij het beestje uit de doos van de winkel haalde sprong hij uit de handpalm van mijn dochter en sjeesde over de vloer. Ik riep snel naar mijn man voor hulp. Met z’n vieren gingen we erachteraan. Mijn zoon trapte per ongeluk bijna op het beestje. Omdat deze zo snel was kreeg hij eerst de naam; Turbo, toen Max (Verstappen) daarna Sonic Boom. Dat schijnt een figuur te zijn die heel snel is. Na twee dagen was onze kleine grote vriend al een stuk rustiger. Als je op de bank zit tv te kijken blijft hij heerlijk over je buik/borst heen snuffelen. 

Vandaag ging mijn man naar zijn ouders om het vreselijke nieuws van onze scheiding te vertellen. Hij vroeg eerder deze week of hij de kinderen mee mocht nemen. Aangezien zijn ouders ze al een hele tijd niet gezien hadden in verband met vakantie vond ik dat meer dan prima. En volgende week zaterdag is onze dochter jarig. Mijn hoofd staat daar niet helemaal naar. Dus had ik al vele mensen afgezegd. Dit jaar houden wij het een keer klein. Dat vindt zij ook meer dan prima weet ik nu al. 

Om 12:00 kwam mijn man om de kinderen op te halen. Onze dochter huilde bij het afscheid nemen van mij. Waarom ik niet mee ging? Ik probeerde mij groot te houden. En daar stond ik dan op de stoep te zwaaien naar de rest van mijn gezin…. Mijn man en kids reden de straat uit, mijn dochter huilde nog steeds….. Eenmaal uit het zicht begon ik ook te huilen. Gelukkig stond de buurman buiten zijn auto te wassen. Had ik tenminste een schouder om op te huilen. 

Gisteravond om 21:30 kwam mijn dochter ineens naar beneden. Dat doet ze normaal noooooit. Ze vertelde mij dat mijn zoon al een tijdje aan het huilen was. Ik vloog naar boven. En daar lag meneer als een zielig vogeltje in bed. Hij vertelde mij: papa heeft me pijn gedaan, er is een stukje van mijn hart gebroken. Slik. Fijn dat hij zich eindelijk uit. Maar wat klinkt zoiets heftig. Mijn man zat ondertussen bij de film. Aangezien wij nog steeds alles goed kunnen bespreken (na mijn eerste twee dagen van niet spreken van woede en verdriet) stuurde ik hem een app met de inhoud van wat zijn zoon zojuist gemeld had. Het was net pauze in de film. En mijn man stuurde het woord : slik. Hij was er stil van en had de tranen in zijn ogen.

Vanmiddag hebben we een hamster gekocht. Mijn man wilde nooit huisdieren. En onze dochter kan eigenlijk niet zonder. Dus mijn man kwam met het plan omdat hij toch het huis uit is om een hamster neer te zetten in de woonkamer. Een beetje ter compensatie. Papa weg, een hamster in huis 😁. Wij samen een leuke hamster uitgezocht met hok etcetera etcetera. In de woonkamer gezet. Om 12:00 de kindjes uit school gehaald…… Wat waren ze blij! En nog steeds. Ons hamstertje is zeven weken jong. Super snel. Eerst was zijn naam Turbo en toen werd het Max (Verstappen). Uiteindelijk is het Sonic (Boom) geworden.

Vandaag zou ik moeten werken. Afgelopen dinsdag trouwens ook. Maar aangezien ik maandag nacht van woede op de bank had geslapen en geen oog dicht had gedaan had ik mij s’morgens ziek gemeld. En vandaag? Mijn broer had mij ziek gemeld. Die zag mij zitten en zei: zo kan jij niet functioneren op je werk. 

Ondertussen werden allemaal papieren tevoorschijn gehaald. Belasting papieren, WOZ waarde van het huis, hypotheek gegevens, etcetera etcetera. Want er moest gehandeld worden. Wie blijft er in dit huis wonen? Mijn man gunde het gelukkig de kinderen en mij. Maar met een loon als nu zou dit niet door kunnen gaan. Dus toch verhuizen tegen mijn wil in? Mijn broer is meteen gaan zoeken op internet wat de mogelijkheden zouden kunnen zijn. Als ik nu jonger dan 40 jaar was dan zou het opgelost zijn. Mijn ouders hebben namelijk hun huis vrij op naam. Als zij garant konden staan en ik onder de 40 zou zijn dan kon ik blijven wonen. Maar ik ben 45, dus dan kan het niet. Is dit niet een heel bizarre regel? De kans dat mijn ouders overlijden is groter dan 5 jaar geleden (sorry pa en ma 😬). Bij overlijden zou hun huis in de verkoop komen en ik mijn huis in een keer kunnen afbetalen. Maar nee, regels zijn regels in Nederland. Ze willen liever dat ik de boel verkoop. En dat ik dan ga huren voor een hoger bedrag dan mijn maandlasten van de hypotheek nu zijn en subsidie zal krijgen van de overheid. Dus uiteindelijk zijn de overheid en ik duurder uit! 

Maar ja. Vandaag maar niet wezen werken. Want ook afgelopen nacht weer niet veel geslapen. Mijn dochter lag de hele avond wakker. En mijn zoon had stiekem s’nachts gehuild. Helaas had ik dat laatste niet gemerkt. 

Per jaar verdwijnt 135 miljoen kilo textiel in de verbrandingsoven. Oftewel, veel mensen gooien hun niet meer gebruikte kledingstukken in de kliko. Zonde. Als je je kleding in een speciale recycle bak stopt dan kan er nog genoeg kleding hergebruikt worden. In Oost-Europa is een grote vraag naar tweedehands kleding. 

Tot nu toe is de helft van de kleding uit die speciale kledingbak bruikbaar. En wat niet bruikbaar is wordt gerecycled als poetsdoek of isolatiemateriaal. Kleding is een wegwerpproduct geworden, mede door winkelketens die voor een stuiver en drie knikkers mode verkoopt. Gelukkig kan je tegenwoordig je ‘oude’ kleding inleveren bij de H&M, C&A en de WE. Je krijgt voor een ingeleverde tas kleding een waardebon. Wel fijn dat dit op zo’n manier kan. Want de textielbakken langs de weg zitten vaak vol. En alsnog wordt op deze manier nog ruim zeventig kilo kleding ingezameld. Dat is eenderde van het aanbod. Dus dat kan beter!

Van de week las ik nog een artikel over kleding weg doen. Je kan op een verjaardag van jezelf met vriendinnen kleding die je niet meer dracht meenemen. Kleding van jezelf, man of kinderen. En dan onderling ruilen. 

Vandaag is het vlegeldag in Bennekom. Mijn ‘oude’ gezellige dorp. Ik probeer altijd aanwezig te zijn. Voor dit jaar had ik al spullen verzameld om te verkopen op de vlegelmarkt. Maar was het wel verstandig om te gaan als je zo labiel bent? Wat als de mensen vragen welk bedrag ik vraag voor mijn spullen en ik zou gaan huilen? Mijn ouders en schoonzus wilden wel mijn spullen verkopen. Maar de kinderen hadden gerekend om ook aanwezig te zijn. En ze hadden er zin in. 

Om 12:00 haalde ik de kinderen uit school. Zonder tranen…. maar met een hartslag van 120. Wat voelde ik mij diep van binnen zielig en alleen. Eenmaal op de vlegelmarkt had ik afleiding.  Er kwam heel veel familie voorbij lopen. Aangezien wij een familie app hebben die nooit stil is, wist iedereen van de scheiding. Ik kon zowaar ‘gewoon’ praten. En wat was ik blij dat de kinderen het al wisten. Anders zouden ze misschien per ongeluk iets opvangen. 

Ondertussen kreeg ik van moeders van school allemaal berichten. Iets van sterkte etcetera… Wat bleek nou? Mijn zoon had bijna al zijn klasgenootjes ingelicht en ook de overblijf moeders: wist je al dat mijn ouders sinds maandag gescheiden zijn? 😳

Om 15:00 was de school uit van de kinderen….. Ik had mijn ouders gevraagd om de kindjes uit school te halen aangezien ik nog hele rode ogen had van het huilen. Thuis zaten mijn man en ik op de bank. Te wachten tot de kinderen eraan kwamen. Wat een paar slopende laatste minuten waren dat.

De kindjes kwamen binnen. Mijn moeder had van te voren al gezegd dat papa en mama iets te vertellen hadden. Mijn zoon rende naar ons toe, bleef stilstaan en zei: jullie gaan uit elkaar he? Later vroeg ik waarom hij dat dacht. Zijn antwoordt was omdat wij allebei aan het huilen waren. Op het moment dat mijn man vertelde dat we gingen scheidden begon onze dochter meteen te huilen. En dat bleef bijna de rest van de dag en avond doorgaan. Zoonlief zag ik in eerste instantie heel erg schrikken en hij wilde gaan huilen. Dus ik wilde hem pakken om te knuffelen. Hij schopte eerst tegen de bank, droogde zijn eerste traan weg en daarna liet hij niks meer merken. 

Wij hebben de kinderen natuurlijk gezegd dat het niet aan hen lag. Papa heeft geen vlinders meer…… Maar we zouden er alles aan doen om er als ouders allebei zoveel mogelijk voor ze te zijn.

Ik heb meteen een mail gestuurd naar de juffen van onze kinderen. Dan weten zij van de thuis situatie af en kunnen zij de kinderen steunen als ze verdrietig zijn. 

De eerste schooldag voor de kids is vandaag gestart. Mijn man en ik brachten ze samen naar school. Samen….. Helaas gaf mijn man daarna te kennen dat hij zo niet verder kon leven in deze gezinssituatie. Pfew, wat was ik boos, radeloos, verdrietig. Er ging van alles door mij heen. Kan ik hier wel blijven wonen? Ik moest er niet aan denken om ook nog eens te moeten verhuizen. Dit huis was en is mijn alles. Zoveel hier opgebouwd en er zitten vele fijne herinneringen in. Moest ik nu meer gaan werken? Hoe gaan de kinderen met dit slechte nieuws om? Kinderen van gescheiden ouders hebben 50% meer kans om ooit zelf te gaan scheiden. Ik zag alleen maar spoken op de weg, en ik kon niet meer stoppen met huilen. 

Mijn man belde mijn broer en schoonzus. Die zijn meteen gekomen. We hebben gepraat, gepraat en gepraat. Maar het feit bleef: mijn man wilde weg uit dit huis. 

Laatst bekeek ik eens naar mijn rekeningafschrift. Er stonden voor mij onbekende namen tussen met meestal kleine bedragen. Maar toch, alle beetjes helpen. Dus ik ben toen maar eens gaan uitzoeken waar deze afkortingen voor stonden. En daarna afgezegd.

Verder telde ik de centen op van een weekendkrant abonnement en tijdschrift. Op dit kook tijdschrift was ik al drie jaar geabonneerd. Stonden en staan nog steeds in de kast. Ik heb nog lang niet alle recepten geprobeerd. Tijd om dit tijdschrift op te zeggen. Ik kan nog lang genoeg vooruit met de oude bladen.

Kan de tv en internet goedkoper? Vaak wel als je overstapt. Dit kan je elk jaar doen. Dit geldt ook voor een energie maatschappij.

Wij slapen hier in huis onder een laken en daarop het dekbed. Zo hoef ik het dekbedovertrek niet elke week te wassen. Dit is toch net iets meer werk dan een gewone laken. 

Inmiddels raken de lakens op/versleten.

Ik naar de Hema. Die verkopen ze niet meer. Ook niet via de site. De V&D is niet meer. Leen Bakker heeft ze wel. Maar mijn schoonzus heeft ze daar gekocht. Helaas was de kwaliteit niks. Een echte beddenzaak heeft ze. Maar die zijn echt niet te betalen. Ik heb eens even op het internet gekeken. Nu zag ik ze bij Bol.com. Maar of dit nu daadwerkelijk ‘gewone’ lakens waren of toch hoeslakens?  Ik had de vraag neergelegd bij de klanten info en kreeg snel antwoordt dat het gewone lakens waren. Meteen het grootste formaat besteld, 240cm bij 260cm. 

Inmiddels zijn ze al twee keer gewassen. En ze bevallen goed.