Mijn eerste weekend ‘alleen’. 27-8


Vandaag ging mijn man naar zijn ouders om het vreselijke nieuws van onze scheiding te vertellen. Hij vroeg eerder deze week of hij de kinderen mee mocht nemen. Aangezien zijn ouders ze al een hele tijd niet gezien hadden in verband met vakantie vond ik dat meer dan prima. En volgende week zaterdag is onze dochter jarig. Mijn hoofd staat daar niet helemaal naar. Dus had ik al vele mensen afgezegd. Dit jaar houden wij het een keer klein. Dat vindt zij ook meer dan prima weet ik nu al. 

Om 12:00 kwam mijn man om de kinderen op te halen. Onze dochter huilde bij het afscheid nemen van mij. Waarom ik niet mee ging? Ik probeerde mij groot te houden. En daar stond ik dan op de stoep te zwaaien naar de rest van mijn gezin…. Mijn man en kids reden de straat uit, mijn dochter huilde nog steeds….. Eenmaal uit het zicht begon ik ook te huilen. Gelukkig stond de buurman buiten zijn auto te wassen. Had ik tenminste een schouder om op te huilen. 


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s