Een scheiding. 22-8


De eerste schooldag voor de kids is vandaag gestart. Mijn man en ik brachten ze samen naar school. Samen….. Helaas gaf mijn man daarna te kennen dat hij zo niet verder kon leven in deze gezinssituatie. Pfew, wat was ik boos, radeloos, verdrietig. Er ging van alles door mij heen. Kan ik hier wel blijven wonen? Ik moest er niet aan denken om ook nog eens te moeten verhuizen. Dit huis was en is mijn alles. Zoveel hier opgebouwd en er zitten vele fijne herinneringen in. Moest ik nu meer gaan werken? Hoe gaan de kinderen met dit slechte nieuws om? Kinderen van gescheiden ouders hebben 50% meer kans om ooit zelf te gaan scheiden. Ik zag alleen maar spoken op de weg, en ik kon niet meer stoppen met huilen. 

Mijn man belde mijn broer en schoonzus. Die zijn meteen gekomen. We hebben gepraat, gepraat en gepraat. Maar het feit bleef: mijn man wilde weg uit dit huis. 


3 thoughts on “Een scheiding. 22-8

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s