Voorheen kocht ik bijvoorbeeld stoepkrijt, water pistooltjes, water ballonnen, emmertjes en schepjes en nog meer wat in de aanbieding was. De kinderen speelden hier de hele zomer mee. Daarna ging alles in een bak de schuur in om te overwinteren. Wij hebben geen echte schuur. Oftewel na een vochtige herfst en een koude winter is al het gekochte speelgoed niet fris meer. Alles onder de spogt. Kwaliteit spul gaat nog even in een emmer met chloor. Deze kan dan de zomer weer mee.

En de rest wat te vies was en is om aan te raken gaat toch de kliko in. Ik betrek de kindjes er wel bij. Voorheen niet. Maar ik heb gemerkt dat als ze spullen denken te missen dat ze hier niet blij van werden. Dus een paar weken geleden gingen wij samen de schuur in. Wij bekeken het speelgoed van het voorgaande jaar. Wat nog mooi leek bewaarden we. En de rest ging weg. Tranen hierom? Helemaal niet. Ik gaf ze namelijk daarna een budget mee om nieuw zomer speelgoed voor buiten aan te schaffen. En laten we wel wezen. Het ene jaar vinden ze stoepkrijt leuk en het jaar daarna een hoelahoep.

Wij gaan elk jaar voor een nieuwe uitdaging met een klein budget. De kinderen kunnen dus zelf kiezen wat ze leuk vinden de aankomende zomer om mee te spelen. En ze leren zo ook om om te gaan met een bepaald budget

  
Inmiddels bestel ik zo een keer per jaar bij Lobbes. Toevallig zit dit bedrijf in Ede. Dus ik kan de bestelling heel makkelijk ophalen. Zij hebben heel veel leuk speelgoed voor binnen en buiten. Net weer een bestelling gedaan. Soms valt het wel een beetje tegen, je hebt het dan toch niet kunnen aanraken. Maar de prijs is vaak wel fijn. Veel voor weinig voor de hele zomer.

Op mijn werk hebben wij nog weleens te maken met ‘overwerk’. Oftewel, je werkt tot diep in de nacht. De traditie is dan om tussendoor een tosti te eten. De een eet deze met alleen kaas, de ander met ham kaas of weer een ander met kip of salami en kaas. Oftewel; er hoort eigenlijk altijd wel kaas bij.

Laatst had ik dienst. De kaas was op. Ik had nog een banaan in mijn tas. Ik zag pindakaas op het werk liggen. Dus ik dacht; ik pak twee bruine boterhammen, smeer hier pindakaas tussen. En ik pak mijn banaan (die ik in plakjes sneed) en deze legde ik tussen de boterhammen. Even in het tosti apparaat; en smullen maar! Dit was zo onverwachts lekker. Collega’s hadden kant en klare maaltijden mee naar het werk genomen. De een had een stamppot en de andere rotti. Alles smaakte maar matig. En ik? Ik heb gesmuld! Onverwacht super lekker.

  
Het schijnt dat Elvis Presley ook tosti’s at met pindakaas en banaan. Alleen nam hij witte boterhammen, Amerikaanse pindakaas en banaan. Uiteindelijk waren de darmen van meneer Presley volledig verstopt door dit eenzijdige eet patroon. Men zegt dat dit zijn dood is geworden….. Mmmmmm. Klinkt niet fijn. Ik ga voor volkoren boterhammen met banaan en Hollandse pindakaas. Voor een keer in een drukke werk dienst. Niet elke dag….. En ik heb gesmult!

Ik heb ooit te maken gehad met een burn out. Voor een leek is het niet voor te stellen wat dit inhoudt. Voor mij, door ervaring helaas wel. Wat kan een mens zich slecht voelen. In het begin als je dit doormaakt denk je nog; geef mj een paar dagen en dan ben ik er wel weer. Helaas. Mijn broer zei toen ik deze diagnose kreeg; dit gaat maaaaanden duren. Ik dacht toen nog; echt niet. Ik ben een uitzondering. 

Helaas ben ik maanden en maanden bezig geweest om te herstellen. Van helemaal niks kunnen ( long ontsteking, pijn op de borst, hart bewaking) tot nu aan weer normaal functioneren. Weer normaal kunnen meedraaien in de maatschappij. Ik doe mijn werk weer en het huishouden…… En toch…… Op zijn tijd heb ik nog steeds weleens een dip. En waarom? Is dit omdat ik nooit meer de oude ga worden of omdat ik iets onder de leden had of heb? Heb ik levenslang? 

Het komt dan nog weleens voor dat ik tegen mijn man zeg; ik heb even een time out nodig. Dit snapt hij gelukkig prima. Voor de een is rust het beste en de ander wil juist even afleiding. Allemaal prima natuurlijk.

Maar ik schrik nog steeds van de diagnose; burn out…… Heb je deze eenmaal onder de leden……. het steekt af en toe de kop op. Je komt er helaas waarschijnlijk nooooit meer helemaal vanaf. Wat kan je hier dan mee doen? Positief bekijken. Je hebt dit nu eenmaal. Je moet hier dan ook maar mee leren leven. En laten we wel wezen; je hebt dan wel levenslang….. Maar dit betekend dus nog een heel leven voor je. Dan maak ik er maar het beste van. De tijd die ik nog heb ga ik vanaf nu proberen om te genieten van het leven. Dan maar met downs maar hopelijk met steeds meer ups. 

Na bijna twee jaar niet volledig gewerkt te hebben ben ik sinds een paar maanden weer helemaal beter gemeld. En het valt bijna iedereen op; wij zien de oude ‘Jet’ weer. Ze horen mij lachen op de werkvloer. Ik ga weer met veel plezier naar mijn werk. Ik heb er weer zin in, ik maak grapjes; IK BEN ER WEER!

In Ede zijn ze gestart met vooruit betalen. Dus niet meer je kaartje uit de automaat halen en achteraf betalen. Maar hoe weet je nou vantevoren hoelang je in het centrum bent? Ik heb geen idee of het druk is bij de klantenservice bij bijvoorbeeld de media markt. En hoelang ik moet zoeken naar de jamin. Want die zit niet meer op zijn oude plekje, maar waar dan wel? Dus dat kaartje vooraf betalen wordt hem niet. Bij een beetje pech met een te krappe tijd heb ik een boete of ik betaal voor een te lange tijd. Zonde van de portemonnee.

Sinds kort heb ik een sticker op mijn auto raam geplakt van ‘parkmobile’. Ik baal natuurlijk enorm van zo’n stomme sticker. Maar dankzij onze fijne gemeente Ede heb ik weinig keus als ik niet teveel wil betalen voor parkeren. Ik moet ook zeggen dat ik nu veel minder vaak naar het centrum ga. Ik ben boos op de gemeente. Deze dame besteld veel meer via internet. Eigenlijk ook wel weer zielig voor de ondernemers in Ede. Ze moeten de zondagen al open…. En nu komen er ook nog eens minder klanten hun kant op. Misschien als mijn boosheid weg is ga ik weer wat vaker. Die stomme sticker op mijn autoraampje heb ik toch al geplakt.

Maar hoe werkt zo’n parkmobile gebeuren? Via internet heeft mijn man een sticker van ze besteld. Die plak je op je autoraam. Je krijgt er een brief bij waarin staat hoe je alles moet installeren. Op het moment dat je op een van de parkeerplaatsen in Ede (en vele andere steden) staat ga je naar je parkmobile app, je logt in en starten maar. Op het moment dat je naar huis gaat log je uit. Ik stond laatst op het kuiperplein. Op het moment dat ik ging inloggen vroeg deze: sta je bij nummer 16, 17 of 18? Huh? Weet ik veel. Ik sta op het kuiperplein in Ede. Daar is er toch maar een van? Ik de auto uit en naar de parkeerautomaten gelopen. Daar stonden de nummers 16 en 17. De eerste maar ingetoetst. Daarna op start.

Er stond ook een mevrouw die een kaartje vooraf wilde gaan kopen. Volgens haar moest ze haar kenteken intoetsen…… Zij weer terug naar de auto, nummerbord onthouden en een kaartje gekocht. Misschien teveel betaald voor een kortere tijd. Of te weinig en een mogelijk een boete.

Iedere verandering vind ik bij voorbaat al niks 😁. Hopelijk is het een kwestie van wennen. Ik heb nu wel netjes per minuut betaald. Maar ik schrok nog steeds van het hoge bedrag. Al is deze manier van betaald parkeren wennen, de verhoogde prijs went nooit! Daaaag Ede.

Ik kreeg een bericht van een oud collega die melde dat je tegenwoordig geen sticker meer op je autoraam hoeft te plakken als je aangemeld bent bij Parkmobile. 

Afgelopen jaren lukte het mij niet om een stukje te gaan hardlopen. Het lijf wilde gewoon even niet meewerken. Sinds november ben ik weer begonnen met Evy. Soms haatte ik haar en soms vond ik haar best wel ok. 
Afgelopen woensdag zou ik op de een na laatste les zitten voor de 5 kilometer. 10 Minuten rennen, 1 minuut wandelen, 12 minuten rennen, 1 minuut wandelen en als laatste nog 12 minuten rennen (daarna uitlopen). Maar de 1ste 10 minuten gingen zo goed dat ik dacht; wat nou 1 minuut wandelen? Ik ga gewoon door. Gedaan, en ik hield het gewoon vol. Geen super tijd. Maar voor een eerste keer sinds ruim 2, bijna 3 jaar weer de 5 kilometer gerend in 38 minuten. Zoooo blij. 

  
Vandaag vertelde ik dit aan een moeder die ik bij het schoolplein tegenkwam. Daarna belde ze op. Zullen we samen gaan rennen? Slik. Ik had deze afstand nog maar 1 keer eerder afgelegd. En dan nu met iemand anders, misschien niet mijn tempo…… Toch zijn we ervoor gegaan. En het was leuk, gezellig, de tijd vloog om. Volgens mij hebben wij ieder evenveel gekletst. En het was nooit stil. Oftewel, ik heb gewoon 5 kilometer gerend en daarvan 16,5 minuut gekletst. En de eindtijd was 33 minuten! Pfew, dat geeft een mens moed. Ik ga het nu gewoon leuk vinden. Dag Evy, hallo IK! Met dank aan Sabrina trouwens.
En vandaag, 11 april met mijn zoon van 7 op stap geweest. Hij op de fiets en ik rennen. Halverwege hebben wij samen nog 30 squads gedaan.

  
Helemaal hot in Amerika. Je pakt overtollige bollen wol. Een paar brei naalden. En je gaat breien. Een boom in een tuin kan daardoor een gekleurde wollen jas krijgen. En dit geldt ook voor een lantaarnpaal, fietsrek, tuinhek of wat dan ook. 

  
Je kan van alles aanpakken. Zelfs een bankje in het park. Veel mensen zullen dit kitch vinden. Weer een ander vindt dit misschien gezellig. Ach, het is een leuk tijdverdrijf. Je bent lekker bezig. En je gebruikt hopelijk stukjes oude wol. Deze zouden anders toch misschien in een vuilniszak belanden. De persoon die gaat breien heeft een heerlijk tijdverdrijf gebeuren. Een ander kijkt naar een vrolijk resultaat. En vindt je het echt heeeeelemaal niks, dan kan je in overleg vast het gebreide stukje verwijderen. Misschien kan dit kunststuk dan nog ergens anders iets van waarde/gezelligheid opbrengen.

In Amerika zijn deze brei kunsten helemaal hot. In Nederland komt het niet echt van de grond. Mijn moeder vindt het in ieder geval erg leuk om te doen. In haar voortuin staat een boom met een mooi gekleurd ‘vachtje’. Laatst kwam er ineens een persoon in een auto, ze stapte uit, maakte een foto van de gebreide boomstam en reed weer weg. Zouden ze dan toch in Nederland deze brei kunsten gaan waarderen?

Lang geleden heb ik dit weleens gepubliceerd. En door de maanden heen meerdere keren gebruikt. Bij een borrel, op brood of als garnering op een stuk vlees. Voorheen gebruikte ik deze mix voor op mijn volkoren boterham met een laag roomboter. Heerlijk. Nog steeds niks mis mee. Maar inmiddels weet ik wel dat er meerdere mogelijkheden zijn. Je kan dit nog steeds gebruiken als een gezonde pindakaas vervanger. Maar ook om kipnuggets te maken met een iets gezondere mix (en smaak) als paneermeel. En zelfs je culinaire stukje ossenhaas wordt hiermee een stuk lekkerder.

De mix oftewel het recept. Pak meerdere soorten noten. Gebrand of het liefste ongebrand (dit laatste bij de Lidl is ongebrand voor weinig te koop). Leg deze op een ovenschaal. Giet hier iets wat olijf olie over. Pak wat kruiden. Wat je in huis hebt. Kijk op het internet wat gangbaar is. Ikzelf pak gewoon wat ik in huis heb van peper, knoflook poeder tot aan kerrie. Je ruikt vanzelf of het een lekkere mix van kruiden is. De oven aan met de noten met kruiden. Geniet van de geur. Daarna de mix laten afkoelen buiten de oven. Crushen en klaar. Genieten maar.

Kip met deze mix en wat olie kan ook prima in de oven.
  

Varkenshaas dun gesneden. Olie erop. Deze mix. In de oven…. Als extra wat knoflook erbij. 

Deze maand staat er een recept om dukkah te maken in de Allerhande. 

Mijn kinderen drinken gelukkig graag water en spa rood. En ze zijn dol op, dixap, smoothie’s, tomatensap en tomaten groentesap. 

Maar als je ze vraagt wat ze het lekkerste vinden roepen ze; prik limonade. Cola geef ik ze nog echt niet aangezien ze nog maar zes en zeven jaar zijn. Op een feestje krijgen ze soms een glaasje sinas of cassis. En in het weekend thuis krijgen ze tegenwoordig heel soms een glaasje prik. Dan doe ik in een kan wat dixap en giet ik hierbij wat spa rood in. En ze genieten hiervan! 

  
Ik kan wel moeilijk doen over geen cola, andere prik limonades,  maar dan gaat dit uiteindelijk een obsessie voor ze worden. Dat wil ik ook niet. Op verjaardagen en in een vakantie mag best veel. De grenzen worden dan in mijn opzicht al best wel verlegd. Tussendoor gaan we voor gezond. En bij vriendjes…. Daar gelden hun regels. 

Ik haaaaaaaat sporten. Maar mijn buik….. Ik ben geen 40 meer. Dus wat dan te doen?

Ik word al moe als ik naar bovenstaande kijk. Dit is dus geen optie. Elke avond ga ik op een redelijk tijd naar bed (doordeweeks dan). Dan doe ik sit-ups en pull-ups. Dit lijkt vreselijk. Dat was het in het begin ook. Maar alles went. Inmiddels doe ik deze met gemak. Maar daar staat wel iets tegenover. Tv kijken. En ik heb een doel. Over enkele weken ga ik op vakantie met mijn gezin.
  
Voorheen at ik op een avond een bakje chips al zittende op de bank en voor de tv. Tegenwoordig als ik tv kijk doe ik mijn buikspieroefeningen. Ik sport heel even dankzij mijn buikspier oefeningen. Oftewel alles in een. Dit maakt het leven zo veel makkelijker/prima mee te leven/ alles is beter dan niks. En ik geef toe dat ik niet elke avond voor chips ga. Maar mocht dit het geval zijn, dan ga ik voor extra buikspier oefeningen 😁. En het geeft mij uiteindelijk ook wel en prettig gevoel. Zeker omdat ik een doel heb; van de zomer strak naast een 10 jaar jongere man zitten. En als je dan ook nog eens een bericht via Facebook krijgt om met andere dames samen te gaan planken….. Dan laat ik mij niet kennen en ga ik hiervoor!

Het mooie weer komt er weer aan. Wat doe je dan? Ik ga bij een beetje voorjaarszon graag even in de tuin zitten met een kop thee. 

Even wat water koken. Dit giet ik in een mok. Daar stop ik mijn theezakje in. Dan loop ik naar buiten. Ga ik lekker zitten. Het theezakje…… 

Als de thee klaar is laat ik het theezakje achter in het bakje wat aan mijn mok hangt. Ik vind dit zo’n makkelijke oplossing. Alleen even opletten als je theezakje heel vochtig is dat je bij je laatste slok thee het bakje met zakje even naast de mok zet. Anders krijg je het theezakje met vocht over je heen.