Ik had oproepdienst voor het ziekenhuis. Pfew. 32 over uren gemaakt. Ik werk normaal 18 uur per week. Ik heb nu in een week 59 uur gewerkt. Gelukkig is dit een uitzondering.

Het voordeel van in je dienst werken is dat het toch vaak extra gezellig is. Minder onrust van ok’s die uitlopen, aflos mensen die rond lopen. In een dienst ben je echt een team. Samen werken, samen wat drinken of samen eten. Meestal dan.

Vandaag werk ik nog tot 17:00. Dan een dag rust. Daar kan ik nu al naar uit kijken.

Al met al was het een fijne Pasen. Met familie op het Landje geweest. En gewerkt. Niks in het huishouden gedaan. Heerlijk. Want als je werk heb je recht op rust tussendoor, haha. Doei stofzuiger etc. Eten op de zaak, oftewel niet koken. Perfect.

Gisteravond gingen wij weg van werk met een mooie zonsondergang.

Morgen, woensdag, heb ik niks gepland. Ik dacht nog even aan een koffie date bij een vriendin. Maar ik heb deze toch niet door laten gaan. Hopelijk vallen bij de kinderen niet teveel les uren uit. Ik denk dat mams lekker op de bank gaat liggen. Even bijtanken van alles.

Afgelopen zaterdag had ik een heerlijke paasdag. Iets te vroeg officieel.

Kids waren ‘helaas’ bij hun vader. Maar wij 👩‍👧‍👦 gaan onze Pasen alsnog inhalen. Dan maar een week later. De chocolade eieren blijven nog wel even goed.

Maarrrr, afgelopen zaterdag was ik met mijn familie op ons Landje. Zo gezellig. Wat hebben wij weer genoten van de natuur. Helaas minder bomen dan verwacht. Maar genieten van elkaar is ook goud waard.

Kijk mijn moeder nou zitten. Zo fijn. Wat een lol hebben wij steeds met elkaar. Lachen gieren brullen. De mannen hebben ook hard gewerkt om alles te egaliseren. De dames waren vooral druk met dingen eromheen, haha.

Mijn broer verzorgde Chili 🌶 con carne. Zo lekker!

Kijk ons zitten, lekker ontspannen. Heerlijk gezellig samen zijn ❤️.

Deze foto is denk ik van twee jaar geleden. Of misschien toch vorig jaar. Wij gingen toen met de Pasen naar het Landje. Toen stonden er nog veel bomen…..

Helaas waaide bij elke storm wel een populieren boom om. De buren in de weilanden naast ons hadden daar last van. Wij kozen ervoor om de bomen te laten omzagen. Normaal reden wij een bos in, maar nu. Ik schrok ervan. Echt wel even wennen hoor.

De kids zijn dit paas weekeinde bij hun vader. Ik heb dienst. Van vrijdag tot en met maandagavond. Prima te doen. Werk, naar huis, relaxen. Ik ga dan niks doen in het huishouden. Alles al vtv schoongemaakt.

Vorige week kwam mijn schoonzus hier op visite. Zij had voedsel voor de winkel zonde kassa. Fantastisch. Ze had ook twee koek pakketjes om te versieren.

Eva en haar vriendin gingen helemaal los. Ze hebben uiteindelijk alles opgegeten. Tot de laatste kruim. Het was dan nog geen pasen, maar de voorpret was super leuk.

Ik geniet dan van twee pubers. Zij hebben de slappe lach om niks. Ze blijven er soms in. Dan denk ik aan vroeger. Good old memories. Zo herkenbaar. De beste tijd van je leven.

Gistermorgen, Eefs op school. Ik nam met zoonlief in de morgen zijn biologieles stof door. Zo niet zijn ding. Maar wel van mij. Daarom werken wij nu toch een beetje vooruit. Wie weet blijft er meer hangen zonder tijdsdruk. Zie ik ineens de telefoon van mijn dochter liggen. Pffff. Wat te doen? Haar rooster staat erin. Later bedacht ik mij dat ze ook nog een laptop mee naar school heeft.

Toch maar naar school gereden. Laatste keer hoor. Inmiddels heb ik een briefje in haar tas met de telefoon nummers van paps, stiefmoeder, opa en mijzelf. Dan kan ze altijd iemand bellen als er iets is. Het liefst had ik een telefoon nummer van een vriendin. Dat is makkelijk contact maken. Maar dat zag Eva niet zitten, beschamend volgens haar 🤭.

Kom ik dus bij school. De oprit stond vol met fietsen. Daarachter een kiepwagen met de bak omhoog. Daar hing een vlag aan. Een zorg coördinator stond vooraan de oprit. Volgens hem kwam ik het terrein niet op. Het eerste uur viel al uit. Iets met een examenstunt…… De telefoon aan hem gegeven. Tijdens haar eerste les kreeg Eva de telefoon van die meneer.

Thuis maar even gesproken over wat te doen, een leven op school zonder telefoon. De lessen kan ze vragen aan de conciërge. Kijken in haar laptop. Sommige lessen via vriendinnen. Klaar. Ik ga nooit meer naar school.

Ben ik thuis. Eva zou een tussen uur hebben van 80 minuten. Mooi. Dan konden wij rekenen oefenen. Om 14:00 had ze een inhaaltoets. Appt ze om 12:30. Mam, ik mag de toets nu maken. Oh neeeee, we zouden nog oefenen en haar rekenmachine lag hier op tafel. Wijze les, dat doe ik ook nooit meer. Gelukkig vijf minuten later weer bericht. Toets gaat niet door. Beter. Ze had de vorige keer een een. Zo jammer als je een acht gemiddeld staat…..

Eva is constant bezig met onze kat. Als mevrouw (Dolf) 🐈‍⬛ slaapt kan Eva ineens heel hard schreeuwen. Je snapt de reactie wel van haar 🐈‍⬛.

Wij hadden een lampje, soort van laser lamp. De kat was daar gek op. Helaas kwijt. Echt heel erg jammer. Dolf vond dit super leuk! Rennen achter een lampje.

Eva is soms te ‘stil’. Dan weet ik eigenlijk al dat ze iets aan het ondernemen is. Zo ook een paar dagen geleden. Eva kom je? Even samen een kop thee drinken. Kletsen. Ja mam, ik kom zo.

Toen hoorde ik haar ineens op een bepaalde manier lachen. Dat zei voor mij genoeg. Hier was meer gaande. Ik keek…… Arme Dolf. Van konijnen oren naar een bril.

Afgelopen zaterdag hadden wij weer bijna 40 huishoudens in onze winkel zonder kassa. Zo fijn om steeds weer te horen dat ze ons zo dankbaar zijn. Maar ik kan ook zeggen dat het mij energie geeft. Hetbis dankbaar werk. Een win win situatie.

De armoede in Nederland is echt schrijnend. Dit hoorde ik ook gisteren in het nieuws. Het rode kruis heeft inmiddels een rekening geopend. Daar mogen mensen die het geld kunnen missen wat storten. Mensen die hun boodschappen niet meer kunnen betalen krijgen daarvan voedselbonnen. Een prima idee.

Maar waarom is het zover gekomen? Als ik groente wil kopen…. Bijna niet te betalen. Onze frisdrank is drie keer zo duur als in Duitsland. Afgelopen maanden schrok ik van de stijgende boodschappen prijzen. Het leek even stabiel. Afgelopen weekend zag ik weer een grote prijsstijging. Wie gaat hier iets aan doen? De regering doet niks. En de supermarkten hebben teveel macht. Geld maakt je hebberig.

Onze winkel was goed gevuld afgelopen zaterdag. Maar ook wij merken nu dat mensen het moeilijk hebben. Er wordt echt minder geld gestort en eten geschonken. Begrijpelijk. Nu wordt de kloof tussen rijk en arm nog groter. Echt sneu.

Maarrrrr, om 10:00 (afgelopen zaterdag) kregen wij weer loempia’s en kroepoek van een dankbare persoon. Echt hartverwarmend. Heerlijk als je uren doorgaat. Even een hapje tussendoor.

Vrijdagavond had mijn dochter haar eerste schoolfeest. Pfff, wat een happening. Ik had vtv eigenlijk niet eens verwacht dat ze zou gaan. Onbekend iets, drukte. Maar ze had er zin in. Kaartje gekocht. Ze ging, samen met haar drie vriendinnen.

Om 19:30 begon het feest. Ik reed haar richting school. Het regende zo hard en om 23:30 was het feest afgelopen. Om haar dan alleen te laten fietsen….. Ik was net de straat uit, mam, mijn telefoon. Oh dear. Wel handig. Terug gereden. Toen waren wij bij school. Mam, ik heb geen luchtje op. Pfff, dan maar niet. Maar haar vriendinnen waren nog niet eens onderweg. Wij moesten dus nog even wachten op de parkeerplaats. Toch maar naar huis gereden. Deo, geurtje en lippengloss opgehaald. Ja. Ik weet het, ik ben gek dat ik dat doe. Maar ik genoot en dacht mee met mijn dochter.

Toen stonden wij weer op de parkeerplaats bij school. Geen vriendinnen. App ze Eef. Dit gaat van je tijd af. Je eerste schoolfeest. Duurt maar vier uur. Nu al een half uur kwijt. Haha, waarom maakte ik mij eigenlijk een soort van druk?… Op een gegeven moment zag ik meisjes rond rennen, ik zei tegen Eva, daar zijn ze. Nee hoor zei Eva. Ik heb geen app van ze gehad. Toch gebeld. Jawel. Ik had gelijk. Eva stormde de auto uit.

Ze had de avond van haar leven. Het was geweldig. Ik kreeg allemaal positieve appjes. Zo leuk.

Om 23:30 was het feest afgelopen. Ik stond klaar bij school. Eva kwam eraan. Ik vroeg haar hoe het feest was. Super leuk zei ze. En ineens zei ze; stop de auto mam. Ik moet weer naar binnen. Nee hè. De heenreis was al een heen en weer gebeuren. Nu terug weer? Zo laat? Eva rende naar binnen.

Ze liep daarna weer naar mij toe. Ik vroeg haar; waarom wilde je weer naar binnen? Mam, ik wilde mijn vriendinnen een knuffel geven. Say what? Een autist…. En een van haar vriendinnen had voor alle dames een ketting. Hoe leuk is dat? Zo aardig!

Al met al. Het was een suuuuuuper leuk feest voor Eva.