Gisteren een bakje roejak gehaald. Wat was dit lekker met stukjes zure appel. Een heerlijke snack.

Vandaag mocht ik bij Pascal en Sharon pangsit ophalen. Wat is dat? Gehakt in deeg. Heerlijke gehakt. Super lekker gekruid. Thuis in de oven gedaan en gesmuld. Zucht. Wat is Indisch eten toch lekker. Ik moet/wil dit echt veel vaker zelf gaan maken.

Kijk nou hoe lief? Dit kaartje en deze beer lagen gisteren bij mijn voordeur. Ik was net even weg. Jammer maar helaas. Elkaar bedanken via een hand schudding of knuffel mag toch niet.

Maar hoe leuk is het om zo thuis te komen? Een pakje bij je deur. Een lieve kaart met een super mooie beer. Ik weet zeker dat Eva deze graag bij haar in bed wilt nemen. Een beetje mama 🥰. Een grote knuffel gehalte. Wat een mooie steriele knuffelbeer. Echt iets van deze tijd.

Zo leuk. Op de vrijdag avond zit ik aan de iPad gekluisterd. Bingo met mijn familie. Mijn nichtje noemt de nummers op vanuit Curaçao. Mijn oom doet mee vanuit Engeland. En natuurlijk nog meer familie vanuit Nederland. Wat een lol met z’n allen. Vandaag was het thema hoedjes. Mijn oom uit Engeland had steeds een andere op. Van een politie pet tot aan een oranje pet.

Ook wederom een internet aankopen gedaan. Dit keer een topper. Een fontein in een bak met water. De zon erop. En hoppa, deze gaat aan.

Als de zon schijnt dan gaat hij hoog. Zodra er schaduw komt doet hij bijna niks. Prima.

Dat gekabbel van het water. Zo gezellig om te horen. Wij vinden het een top uitvinding. De kat 🐱 iets minder. Deze schrikt elke keer weer als zij water wilt drinken en dan ineens een straal water over zich heen krijgt.

Als je met corona patiënten werkt dan beschouw je jezelf daarna 14 dagen als soort van gevaarlijk. Mijn schoonzus en ik tenminste wel. Wij weten dat wij goed beschermt zijn. Maar wij weten ook dat wij met het virus omgaan. Heel dichtbij.

Mijn kinderen krijgen geen kus op de mond. Een knuffel ken net. Rare bizarre tijden. En dan werkt mams ook nog eens rare, andere tijden. Moet ikzelf ook enorm aan wennen hoor. Pfew. 12 uur achter elkaar. En dat in de nacht. Niet gewend. Maar ik ging ervoor. I did it.

Nu lijkt het rustiger op de IC. Ik werk weer gewoon op de operatie kamer. Maar ook daar komen patiënten die corona hebben. Gaan wij weer in het gereel. Alles voor de veiligheid van de patiënt, mijn omgeving en mijzelf.

Twee uur het hele masker weer opgehad. Dat speciale mondmasker. Op een gegeven moment zag ik niks meer. De hele boel was beslagen. Iets met hormonen die ik extra slik, mega overgang, oververhit. Ik vroeg toen een extra serie schone handschoenen en een doekje. Even de beslagen glazen weer schoon maken. Ik kon anders niet functioneren. Als je niks ziet en de patiënt naar de IC moet brengen…..

En je huid….. wat een drama. Vroeger waren deze druk plekken in no time weg. Tegenwoordig loop je hier uren mee rond 😩😂.

Kijk nou! Mijn dochter is dol op insecten en andere beesten.

Mijn moeder houd enorm van gezelligheid. Bij haar branden altijd kaarsjes. Moet ik in mijn huis nog even aan wennen. Toen ik alleen was deed ik dit ook elke dag. Maar tijdens mijn huwelijk mocht ik dit niet. Nu ben ik eigen baas….. dus ik mag los gaan. Maar durf niet. Waarom niet? Ik moet nu zelf alles witten in huis. En die energie heb ik net niet na mijn ziek zijn. Zucht. Dus in ons huis even geen kaarsen. Mis ik wel hoor. Toch een stukje opvoeding.

Maarrrrr….. vroeger beschilderde ik stenen. Dat was zo leuk om te doen. En nu doet mijn moeder dit. Echt geweldig. Ik kreeg laatst een hele serie lieveheersbeestjes van haar. Zo leuk. Ze liggen overal en nergens in onze tuin. Heerlijk die liefde, warme touch, van mijn moeder naar ons toe. Daan zegt elke keer weer; niks anders dan liefde voor opa en oma. Eva zie ik elke keer weer kijken. Zij geniet enorm van die ‘kleine’ dingen.

Mijn kinderen zouden nu met hun vader en stiefmoeder in Turkije zijn. 10 dagen naar de zon op vakantie. 10 dagen lekker zwemmen, onbeperkt eten en drinken. Helaas dankzij corona ging deze vakantie niet door.

Jammer voor mijn ex. Super fijn voor mij. Ik heb mijn kinderen nu lekker thuis. En de zon schijnt ook nog eens!

Dan komt de ijsco boer langsgereden. Ik vroeg aan mijn zoon; zin in een soft ijsje met disco dip? Nee joh, zegt hij. Veel te duur. Dus ik zeg; of je neemt een ijsje met disco dip of je gaat op vakantie voor veeeeel meer geld. Hij ging overstag. En wat zag ik hem genieten! Mijn dochter ging voor een Slush puppy. Voor 4 euro hadden mijn kinderen het ultieme vakantie gevoel!

Lastig hoor. Mijn ex en ik zaten/zitten gelukkig op één lijn. Geen vriendjes en vriendinnetjes over de vloer. Mijn kinderen hadden en hebben het geluk dat ze een fijne stiefbroer en zus hebben. Dus altijd een speel maatje in de buurt.

Mijn kinderen klaagden ook nooit over vriendjes niet zien. Ze spelen met stiefbroer en zus of met elkaar. Ideaal. Maar nu waren de stiefbroer en zus bij hun vader. Bij mijn zoon ging het kriebelen. Hij wilde graag met een vriendje afspreken. Ik zei meteen nee. Toch even met paps overlegd.

Kinderen mogen weer samen sporten. Over een week zitten ze bij elkaar in de klas op gepaste afstand. Tja. En wat doen wij nu? Ik vind mijzelf vooral gevaarlijk. Ok. Afspraak gemaakt. Daan mag met een vriendje buiten spelen. Op afstand. Niet hier in huis ivm wat er mogelijk in de lucht hangt door mij.

De jongens onder de overkapping gezet. Ieder een verleng snoer. Screens naar beneden. Oh nee. Niet helemaal dan krijg je een huiskamer idee. Het moet wel luchten. Pffff. Echt wennen hoor. Het nieuwe vrijheids gebeuren in Nederland. Vrij van oorlog. Maar niet vrij van corona.

Wij herdenken de mensen die helaas gesneuveld zijn in de oorlog. Strijders en onschuldige burgers. Elk jaar vertel ik mijn kinderen wie wij herdenken bij de 2 minuten stilte. Heel gek. Elk jaar zeggen zij weer; huh? Zo gek. Voor mij niet meer dan normaal om stil te staan op 4 mei. 2 minuten maar. En mijn kinderen doen dit zeker ook. Maar het waarom is elk jaar weer een nieuw verhaal voor ze. Heel gek. Jammer. Maar ook vandaag stonden wij 👩‍👧‍👦 weer stil. 2 minuten. Heel even deed ik de voordeur open. Ik liet ze de stilte horen van buiten. Heel bijzonder. Respect voor de mensen die zijn gestorven voor ons zodat wij als land vrij zijn. Vrij van oorlog.

Vroeger wilde ik alleen witte bloemen. Nu denk ik; doe mij een lekkere kermis. Is wel zo gezellig. En de roze lelies ruiken mij toch lekker. Echt genieten. Dank Ab!