Dit was en is een reden waarom ik gisteren zo graag mijn dochter naar haar schoolreis had willen brengen. Ik had haar een legging of een luchtige lange broek aan gedaan. Maar ach, alles ging uiteindelijk goed zonder mij. Dus wat zeur ik nou? Klopt helemaal. Leave it, leave it. Kleintjes worden groot. Maar voor de allerkleinste kindjes geef ik onderstaande tip mee voor hun ouders.

Wat een prachtige dag is het vandaag voor een schoolreis. Mijn kids gingen vandaag op pad. Mijn zoon naar toverland. En mijn dochter naar megapret in lievelde. Vast leuk allemaal. Voor het eerst ben ik er niet bij. Pfew. Iets met loslaten.

Ik ben sinds de kleuterschool klassenmoeder geweest. Iets vaker bij Daan. Soms bij Eva. Als klassenouder mag je mee op schoolreis. Dit heb je dan ook verdient omdat je het hele jaar genoeg gedaan zou hebben voor de klas. Ik heb wat werkjes geplakt, schoon gemaakt op school etc. Helaas lukte mij dit afgelopen jaar niet door mij scheiding en borstkanker verleden. Toch was ik nog klassenmoeder bij mijn zoon Daan. Ik geef toe dat ik er was voor een knutseldag. Maar het mail verkeer deed ik niet. En de extra dingen, de puntjes op de I zetten deden andere moeders. Dus ik heb eerlijk gezegd ook geen recht om mee te gaan met schoolreis.

Wat vind ik dit moeilijk !! Ik vind zo’n dag zo geweldig, zo bijzonder om dit met de kinderen mee te mogen maken. Daar komt ook nog eens bij dat mijn kinderen vanaf hun vader vanmorgen op schoolreis gingen. Ik kon dus hun tas niet inpakken met extra eten en drinken. Ik kon hun gezicht niet extra insmeren. Ik kon Eva geen lange broek of legging aandoen omdat dit harder glijd vanaf de glijbaan. Ik kon……. ik kan nu even helemaal niets. Ik moet het loslaten. Maar Pfew, dit is wel weer een nieuwe fase voor mij. Ik ben niet bij het schoolreis gebeuren en ik ben niet bij de voorbereidingen. Weer een nieuwe, voor mij enorm heftige, stap. Let it go….

Ik kocht deze laatst bij de Aldi. Koek met chips en koek met tortilla chips. Beidden vielen bij de kids erg in de smaak. Iets met zoet en zout gecombineerd. Genieten!

Onze kat Dolf heeft sinds vier dagen diarree. Pfew, wat een lucht. Ik gooi steeds extra grint erop. Dat helpt zeker tegen de stank. Oftewel, het stinkt hier niet meer. Maar toch, het idee. Het is niet goed.

Af en toe zie ik vieze poot afdrukken op het pakket. Dat idee alleen al. Gruwelijk!

Ik heb aan de overburen gevraagd hoe erg dit zou zijn. Moet ik een dierenarts inschakelen. Zij zegt van wel. Die ga ik morgen bellen. Ze vroeg of dolf misschien een bepaalde plant heeft gegeten. Geen idee. Sinds kort loopt dolf buiten een een riem.

Mijn dochter had twee vriendinnen te logeren. En daar kwam ook nog eens haar BFF buurmeisje bij.

Wij starten toen met friet. En iets met kip en wraps. Daarna kwamen de buren met een bbq. Knoflook saus en stokbrood. Vooral de speklapjes vielen in de smaak.bij iedereen.

Om 2100 in de Pyama nog iets eten. En daarna snel naar bed.

En daar zat mijn zoon omringd door vier dames 😬.

3 juni was in Breukelen de presentatie van het boek; geef kanker een gezicht. Mijn ouders, schoonzus en tante gingen met mij mee. Wat was dit voor ons allen indrukwekkend. Allemaal mensen die kanker hadden of gehad hadden en aan het boek mee werkten liepen daar rond. Sommigen waren helaas al overleden. Er was daar ook een meisje die een week later de strijd tegen kanker verloor.

De burgemeester hield een speech. Hij begon te praten en wij luisterden allemaal naar hem. Het werd steeds stiller. Mensen raakten ontroerd. Wat een krachtige man stond daar zijn verhaal te vertellen. Hij vertelde dat hij 2 maanden geleden was uitbehandeld van longkanker. Hij hoopte 2 september nog te halen in verband met een evenement. Wat was hij nog jong. En nu nog zo sterk om te zien. Wat is deze ziekte toch verraderlijk. Hij is echt uitbehandeld. Bah!

Op een gegeven moment mochten wij het gebouw in. Daar hingen alle foto’s uit het boek vergroot. Ik hing naast mijn nichtje Anne. Wij waren ook samen naar de shoot gegaan. Wat een eer om aan dit boek mee gewerkt te mogen hebben. Het geld gaat naar het goede doel: KWF. Ik zou zeggen; koop het. #www.levensfoto.nl/winkel#

Vanaf 1430 vandaag tot zondag 2030 heb ik wel of geen dienst. Eerste of achterdienst. Wish me luck. Overdag werk ik graag. De nachten liever niet. Maar mocht het zo zijn dat dit nodig is dan doe ik dit natuurlijk graag voor de patiënt.

De kinderen en ik hebben bomen in onze tuin die vervellen. Volgens mijn broer zijn dit ideale bomen voor in de stad. De schors neemt de uitlaat gassen in zich. Daarna laten zij de schillen los. Oftewel de bomen blijven schoon van al het vuil.

Mijn kids, vriendjes en vriendinnen vinden het heerlijk om de bijna los gelaten schors van de boom stam te pulken.

Mijn dochter had afgelopen twee dagen een virus te pakken. Zij sliep bijna 48 uur. Als ze overeind kwam begon ze te huilen. Dan werd ze misselijk en duizelig. Keelpijn erbij. Longen vol snot en buikpijn. Ze at bijna niks. Dit beestje had ik vorige week. Erg vervelend. Maar gelukkig is het ergste na twee dagen voorbij.

Vannacht kwam Eva naar mij toe gelopen. Dit doet zij echt helemaal nooit. Bij mij gingen niet eens alarm bellen rinkelen omdat ze griep had. Dus ik dacht het zet wat langer door. Om 6:00 kwam ze weer naar mij toe. Er was toen licht in de duisternis, uhm, in mijn slaapkamer. Ik keek haar aan en schrok 😱. Ze was helemaal rood en een beetje gezwollen. Haar nek, kin, armen, benen en onder haar corset was alles rood. Met witte blaren (zonder vocht) erin. Tjee, wat nu? Niks spoeds maar toch maar even bellen met de huisartsen post. Zij vroegen is ze benauwd? Uh nee, maar gisteren en eergisteren wel. Terwijl ik ernaar keek zag ik het verergeren. Of wij toch maar langs kwamen. Eenmaal daar zei de huisarts dat Eva last heeft van gal bulten. Dit kan een allergie zijn of komen door stress. De oorzaak vind je eigenlijk nooit. Ze heeft nu pillen en zalf. Binnen vier uur werkten de pillen al. Geweldig.

En dan krijg je op je werk een sms van je ex. Mijn zoon was daar lekker aan het springen op de trampoline. Hij kwam ergens tegenaan. Daardoor had hij een wat diepere wond op zijn been. Dus Daan ging met zijn vader naar de huisarts. Die heeft de wond geplakt. De kids kunnen niet jaloers op elkaar zijn. Zij zijn vandaag allebei bij de huisarts geweest. En dit geldt ook voor papa en mama. Prima verdeeld zou ik zeggen. Alhoewel ik een klein plus puntje verdien in verband met het tijdstip 🤪.

Hebben jullie deze al?

Ik vind het eigenlijk wel een goeie actie. Deze zakjes zitten voortaan in mijn tas of liggen in de auto. Zo gebruik ik minde plastic zakjes. Alles scheelt voor het milieu.