Vorige week zouden de kids en ik naar Langs de Zijlijn gaan. Daar kwamen allemaal bekende mensen om workshops te geven. Foppe de Haan voor voetbal. Karin Bloemen voor….? Jochem de broer van Carlo zou alles aan elkaar praten. Dit was voor de kids in het weekend van hun vader. Heel lief dat hij toestemming gaf. Zeg ineens mijn zoon: ik wil niet. Ik geef dit door. En daarna had hij spijt. Maar helaas waren er andere plannen gemaakt. Niks aan te doen. En dat wordt je de maandag gebeld. Waarom waren wij er niet? Ik legde dit uit. En dan krijg je de volgende dag een pakket. Met een squishy, t-shirt, chocolade, knuffel, bleu tooth speaker en nog veel meer. De kids slapen nu allebei met de knuffel. Zo bijzonder. En wat ontzettend lief dat de pakketjes zonder kosten zijn bezorgd! Heel erg bedankt ‘langs de zijlijn’.

Vanmorgen was het afscheid even minder. Eva ging voor het eerst met een beugel haar klas in. Notabene in groep vier. Dan ben je ook echt de eerste. Aan de ene kant stoer. Aan de andere ook niet leuk omdat je de eerste/alleen bent. Ik heb Eva van mijn lijf afgepulkt. Op een gegeven moment met een strenge stem. De juf nam het van mij over. En wat deedt zij dit goed! Eva kwam om 12:00 met een glimlach uit school ! Trots op haar.

En nu lekker buiten spelen met een vriendin en klei. En haar broer Daan geniet nog steeds van zijn verjaardagskado’s.

Dankzij mijn hormoon pillen zweet ik mij suf. Ik heb het nooit koud. Met hogere temperaturen buiten ben ikzelf over verhit. Het zweet gutst dan van mijn hoofd. De haren in mijn nek zijn bijna altijd nat. Afschuwelijk! Er zit maar een voordeel hieraan. Dieren houden van zout. Ons konijn Bob en katje Dolfje vinden het heerlijk. Zij likken constant mijn zweet weg. Hygiënisch ? Waarschijnlijk niet. Maar wel goed voor je weerstand.

Morgen is het zover. Eva gaat dan in groep vier op 8 jarige leeftijd haar beugel laten zien. Te bizar voor woorden toch? Groep 4! Maar ja, alles voor een goed doel. Vandaag heeft zij een beetje kunnen wennen aan de beugel. Ze had veel tandenpijn. Paracetamol erin gegooid. Nu lijkt het wel te gaan. Ze eet bijna alles. Wel in hele kleine stukjes. Ik laat nu een foto van haar zien. Zij lijkt door de beugel zo groot! En zij schaamt zich nog steeds hiervoor. De een wil er dolgraag een en de ander 😞.

Op de verjaardag van mijn zoon had ik een pinata. Ooit bij Ali expres besteld. Volgestopt met snoep en chocolade. Daan mocht de gitaar kapot slaan ipv met een stok open slaan. Geweldig vond hij dit. Ik geef de kinderen geen speciaal zakje mee als ze naar huis gaan. Ik gaf een ieder die naar huis ging een puntzak. Zij mochten deze vullen met het snoep uit de pinata. En dolf…… ons katje was blij met een lege gitaar.

Vandaag ging ik met mijn dochter naar de orthodontist. Een paar weken geleden voor het eerst. En nu gingen wij voor foto’s en ik dacht gips happen. Zo ging dat vroeger namelijk toen ik een beugel moest. Komen wij daar……. foto’s maken en hoppa meteen een plaatjes beugel erin. Pfew. Dat was even schrikken. Wat heeft Eva stilletjes gehuild. Tranen met tuiten zonder geluid. Ze was zo stoer. Mijn meisje is nog maar 8 jaar. En dan nu al een plaatjes beugel. De eerste in de klas. En wat schaamt zij zich hiervoor. Echt heel erg. Wij reden even bij haar vader en stiefmoeder langs om haar broer op te halen. Maar de hand ging niet weg voor Eva haar mond. Ook haar broer Daan mag het niet zien. Die schaamte is natuurlijk niet fijn. Maar die pijn….. ze kon vanavond niks eten. Al het eten doet haar pijn. Ach ja, uiteindelijk alles voor een goed doel. Maar voor nu echt wel even incasseren.

Ik heb heel veel geluk met mensen om mij heen te hebben die mij feedback geven. Zij helpen mij ook met het huishouden en nog heeeeeeel veel meer.

Vorige week waren er collega’s / lieve vriendinnen die aangaven mij te willen helpen in mijn huishouden. Ik heb natuurlijk 8 maanden bij mijn ouders gewoond omdat ik het huishouden/ ziek zijn van kanker/mijn lieve kindjes opvoeden niet alleen aankon. Dus ik schreef een hulp app bij deze dames. En jawel, zij wilden helpen. Ik ben hier zo enorm blij mee. Al mijn achterstallig onderhoud is nu gedaan. Vanaf nu hoef ik het alleen maar bij te houden. Ik ben happy.

De een heeft een vader verloren de ander viert vandaag vaderdag met zijn of haar vader. Tegenwoordig zijn zo ontzettend veel mensen gescheiden. Die kinderen zijn bij hun vader of moeder op deze dag. Zo ook wij. Het is mijn weekend. Dus de kids worden wakker met hun vaderdag kado’s zonder vader. Dus wat te doen? Ik breng ze vanmiddag even naar hun vader. Dan kunnen zij zelf de kadootjes geven. Maar dat opstaan. Iets met een ontbijt op bed, gezelligheid. Dat gaat hier niet lukken. Of toch wel? Ik heb de kids gevraagd wat zij leuk/lekker zouden vinden bij het ontbijt. Zeggen ze allebei; wij willen frietjes eten 😱. Uuuuuhm, maar dat is niet normaal hoor. Ze konden niks anders verzinnen. Gelukkig was gisteren de verjaardag van mijn zoon. Dus wij gingen later naar bed. Om 10:00 werden ze wakker/ik heb heerlijke uitslapers 👩‍👧‍👦. En daarna ging toch echt de frituurpan aan 😬. Zij hebben gesmuld van frieten met mayo. Sorry opvoeders dat ik zo gek doe. Maar stiekem vind ik dit toch een rare en daarom zo bijzonder leuke traditie op vaderdag. Ik ben dol op tradities. Die blijven je altijd bij.

Deze en nog veel meer liepen over mijn picknick kleed. Ieuw. Waarom in mijn tuin. Iets verderop is een enorme vijver. Hebben jullie enig idee waarom deze enge beestjes zo ver van huis lopen? En heeft het zin om ze te vangen en bij de vijver los te laten? Mijn buurmeisje en ik hebben dit wel gedaan.

Afgelopen week kwam mijn vader met een elektrische heggenschaar. De voor en achter tuin werden aangepakt. En hoe. Alles is nu bijna kaal. Prima. Het groeit toch als onkruid. En dan heb je een kliko om te vullen. Hoppa, bericht in de straat app. Ik kreeg allemaal kliko’s aangeboden. Uiteindelijk zijn er vier gevuld. Heerlijk. Ik ben van de rommel af. In een keer. Voorheen bewaarde ik alles in zakken. Nu in een keer opgeruimd. I ❤️ the straat app.