Wat fijn om te horen dat mensen mij als een sterk positief mens zien. Zo sta ik nu ook echt in het leven. Natuurlijk was ik liever niet gescheiden en had ik liever geen borstkanker. Maar het is nu eenmaal zo en ik speel het niet dat ik mij op dit moment best goed voel. En misschien moet de klap nog komen. Maar daar ga ik nu niet op wachten. Ik leef nu en ik voel mij goed.

Waarom begin ik hierover? Ik ben afgelopen woensdag geopereerd. Vijf dagen later liep ik al op het schoolplein. Gewoon omdat het kon. Maar er waren mensen die dit niet ‘normaal’ vonden. Dan is er nog een verschil in goed bedoelde opmerkingen of bemoeien met… Op een gegeven moment ging ik aan mezelf twijfelen. Was ik nou zo gek dat ik geen pijn had, niet moe was en met een drain rondliep? Gelukkig moest ik s’maandags voor controle in het ziekenhuis zijn. Ik vroeg aan de verpleegkundige wat ik wel en niet mocht. Ze vroeg meteen: vindt je omgeving dat je teveel doet? Ik kreeg van haar te horen dat ik goed bezig was. En dat stukje wat ik naar school liep mocht ik uitbreiden met een extra rondje. Ik mag zelfs naar de sportschool. Mijn moeder heeft 19 jaar geleden deze operatie ondergaan. Ook zij had geen pijnstillers nodig. Zijn zij en ik van een sterk geslacht? Dat zou leuk zijn om te horen. Maar inmiddels weet ik van meerdere mensen dat bij deze operatie weinig tot geen pijn hoort. Dus ik ben echt geen bijzonder mens. Ik ga gewoon met de tijd mee want een week bedrust na een operatie is zooooooo 2001. 

Het valt mij mee, mijn drukverband. Ik heb een sport bh zonder dat mijn borsten erin gaan hangen of veel bewegen. Geen geschud als ik de trap op ren. Want dat doe ik. Ik heb weer energie en ben bezig om conditie op te bouwen voor de bestralingen straks. 

In het ziekenhuis liet ik de kussentjes zien aan een vriendin. Ze vroeg of ik wel zeker wist het geen schoudervullingen waren. Ik vond hem leuk! Later toen zij en ik een wandeling gingen maken vroeg zij of ze nog wel van voren zaten en niet op mijn schouder. Ik hou van deze humor. 

Ondertussen moet ik echt wel opletten of ze er mooi bijstaan. Ik modelleer wat af. Er zijn momenten dat ik mijn armen bijna niet langszij krijg. Dan zit er weer een schoudervulling in mijn oksel. Maar verder bevallen ze mij goed. Ze staan, ik heb voor iets extra gekozen, prachtig overeind. 

Ik zag deze laatst op de site van bol.com voor 8,95 per stuk te koop. Met een druk op de knop hoor je het ready voor take-off geluid. De reviews waren goed. Ook leuk als kraamkado.

Ik blijf het bijzonder vinden dat ik geen pijn heb gehad na de operatie. Er is toch gesneden in een oksel en twee borsten. Woensdag 15 februari om 12:15 was ik aan de beurt. Aan het einde van de middag was ik terug op zaal. Ik kreeg paracetamol en diclofenac. Morfine wilde ik niet. Ik was bang daar misselijk van te worden. Voor het slapen gaan kreeg ik weer deze medicijnen. S’nachts goed geslapen. De volgende morgen nam ik alleen nog paracetamol. Dit heb ik nog een paar dagen (4) volgehouden. Inmiddels slik ik niks meer tegen de pijn. 

In het ziekenhuis vond ik het zo gezellig. Thuis natuurlijk ook. Ik ga nu weer voor het gewone ritme. De kindjes breng ik vandaag weer zelf naar school. Pijnloos! Bizar eigenlijk: 6 dagen geleden geopereerd….

Ik heb twee slangetjes uit mijn lijf steken. Het ene uiteinde zit opgekruld onder mijn huid. Aan de andere kant zit een drainpot. Die vangt het wondvocht op. In het ziekenhuis was ik de dag van de operatie mobiel genoeg om naar het toilet te gaan. Ik hing mijn drainpotten naast het infuuszak aan mijn infuuspaal op wielen. 

Een dag later werd mijn infuus s’morgens verwijdert. Ik had weer zin in koffie. Dat haalde ik verderop in de gang. En daar liep ik dan met mijn twee drainpotten: kling klonk. Ik had het idee dat niet iedereen het fris vond om dit te zien. Daar had ik wel beeld bij. Aan mijn moeder vroeg ik een linnen tas met een lang handvat. Daar stopte ik de drainpotten in. Deze hing ik over mijn schouder. Nog handig ook. Je zag niks engs en ik had en heb ook nog eens mijn handen vrij. 

Gisteren merkte ik dat de drainpotten verstopt zaten. Er kwam geen vocht. Ook de luchtbelletjes gingen niet verder. Met het ziekenhuis gebeld. Of ik toch wilde komen. De slangetjes werden doorgespoten met een zout oplossing. Er kwamen flinke stolsels uit. Dus het was niet voor niks. 

Morgen breng ik de kids naar school. Kling klonk. Hopelijk voor de laatste keer met de drains op pad. Om 11:30 moet ik in het ziekenhuis zijn voor controle. Ik hoop zo dat ze eruit mogen. Een drain zit in de verdrukking onder de huid en het drukverband. Mijn huid wordt daar steeds dunner en dunner.

Ik heb een soort drukverband gekregen na mijn borstoperatie. Daardoor zie ik er weer een beetje als de oude uit. En het is dus functioneel. Maar het zit ook los. 

Een vriendin vroeg al of mijn schoudervullingen goed zaten. Dat zegt ze niet voor niks. Ik kijk regelmatig naar beneden om te kijken of de driehoekjes met een punt naar boven wijzen. 

En ach, als ik toch moet gaan voor een drukverband waarom zou ik niet voor wat extra tegendruk gaan? Ik heb nog lang geen dubbel D. Maar ik kom steeds meer in de buurt. Ik haal er alles uit, haha.

Ik vind Tony’s chocolade zo ontzettend lekker. Verschillende soorten smaken. De oranje met karamel en zout vooral. Ik ben er nu achter dat ik die met de stukjes nougat ook lekker vind. Hoe weet ik dat? 

Bovenstaande doos hing aan een tas aan mijn voordeur toen ik uit het ziekenhuis kwam. Toevallig zag ik deze ook op het internet. Wat een ontzettend goed idee, zoveel smaken Tony’s in een doos. En van mijn lievelingssmaak zaten er de meeste eieren in. Dankjewel meneer Tony’s voor dit goede idee. En dankjewel Natascha voor dit kado.

Wat had ik het naar mijn zin in het ziekenhuis. Geen huishouden. De eerste nacht had ik een kamer alleen. Tweede nacht een gezellige oude vrijgezellen dame. Ik ben helemaal los gegaan op het eten, hahaaa. Uitgebreid ontbijt gehad. Ik nam vooral gerechten met een duimpje omhoog. Oftewel eiwitrijk voedsel. Daar waren ze blij mee. Om 10:00 belde ik voor een tussendoortje. Ik ging voor een flensje met kaas, een eiwitrijke shake en taart met een duim omhoog. Kreeg ik toch te horen dat ik maar 2 tussendoortjes mocht. Het taartje schoof ze naar 15:00. Prima, mag ik daar dan ook een bak pinda’s bij? Ik ging voor het maximale. Gelukkig kwam de catering van de operatie kamer nog langs met een kroket. Die was heeeeeerlijk. En een collega kwam met een stuk chipolata taart van mijn eigen chirurg die jarig was geweest. Zo kwam ik mooi aan 3 tussendoortjes, haha. Ik heb nu veel dingen van het menu tot mij mogen nemen. Ik ben tevreden. Ben nu ook wel weer klaar met al dat ‘gevreet’.

Ik zag deze al vaker voorbij komen. Een ei en paprika zijn beidde gezond. Dit zou je dus ook als snack tussendoor kunnen eten. Altijd beter dan een gevulde koek. Maar wel wat meer werk.

Ik ben meer van het ei van te voren klutsen. Uit ervaring weet ik dat het ei makkelijk onder de paprika doorloopt. Dus op het moment van je ei toevoegen even de paprika aandrukken. De geraspte kaas is een extra optie.