Hoe makkelijk is het om een pakje dipsaus te kopen? Een beetje mayonaise erbij en wat water. Zo krijg je een heerlijke smaak, dipsaus voor je chips of rauwkost. Makkelijker kan niet. Maar ik maak het liever zelf. 

                            
In het begin als ik op het internet keek voor een sausje of een dip sausje dacht ik echt; voordat ik zoiets kan maken heb ik zoveel spullen nodig. Daar begin ik niet aan. Inmiddels heb ik wat meer ingredienten in huis. Ik koop minder kant en klare spullen. En als je dan eenmaal bezig bent met dingen zelf te maken, blijk je ineens zelf veel basis producten in huis te hebben. Zeker wat gedroogde kruiden betreft. Het was even een aanschaf. Maar ik merk dat het potje al leeg is voordat deze over de datum is.

Hoe maak je lekkere dipsausjes? Het grote geheim is denk ik vooral om het sausje ruim op tijd te maken. Zo kunnen de smaken er helemaal in trekken. Ik zou zeggen voor je lekkerste dipsausjes heb je nodig;

-Uien.

-Griekse yoghurt (daarna ook te gebruiken als ontbijt met noten en honing).

-kruiden zoals kerrie en paprika. Een beetje zout en peper. Knoflookpoeder. 

-Verse kruiden die op dat moment in de aanbieding zijn in de supermarkt. Of nog in je tuin staan.

-Eventueel mayonaise.

En dan ga je mengen. Wat mayonaise bij de yoghurt. Pure mayonaise kan ook, maar ik probeer het iets gezonder te maken. En het is even wennen. Maar alleen yoghurt, dus zonder mayonaise vind ik inmiddels ook lekker. Je strooit er veel kerrie kruiden bij, wat peper en zout. Roeren. In laten trekken voor een paar uur. En je hebt je kerrie saus. Wil je er een kerrie carnaval saus van maken? Dan snipper je een ui heel fijn. Die meng je door het voorgaande mengsel. Klaar! Een frisse variant is, drie eetlepels yoghurt, een eetlepel mayonaise, een theelepel kerriepoeder en een eetlepel citroensap. Eventueel een eetlepel water. Deze laatste is lekker bij een salade met kip of gerookte zalm.

Wederom de mayonaise en yoghurt, peper en zout. Een berg paprikapoeder erdoorheen. En je hebt een heerlijke dipsaus. Ook hier kunnen de fijn gesnipperde uien doorheen voor extra smaak. Een beetje sambal(badjak) erdoor kan ook als je er een pittige smaak aan wilt geven. Een pepertje (die ik in de tuin heb staan) kan als vervanging van de sambal.

Griekse yoghurt met uitjes, verse kruiden, knoflook en wat zout. Vindt je dit alles te zuur dan kan je wederom wat mayonaise erbij doen. Mocht je knoflook die je koopt steeds verdrogen voor gebruik dan kan je ook knoflookpoeder in huis halen.

Verder kan je je loempia saus ook net weer anders van smaak maken door er mayonaise erbij te doen. Dit sausje kan bij mini loempia’s op een feestje. Maar ook prima om rauwkost in te dippen.

Ik begon hier van de zomer mee. De ene week mocht zoonlief mee met boodschappen doen. En de andere week dochterlief. Ik had natuurlijk wel het geluk dat er oppas was voor de thuisblijver. Gezellig met z’n tweeën boodschappen doen. Nou ja gezellig. De eerste keer dat mijn zoon mee ging had hij koorts. Maar hij wilde perse mee. Eenmaal in de winkel was hij al op. Meneer in het winkelwagentje gezet. Helemaal in elkaar gedoken dankzij de koorts. En toch had hij nog ideeën over het eten. Hij had zin in druiven. En krentenbollen. Hij keek om zich heen en noemde dingen op waar hij zin in had. Dingen die ik normaal niet zo snel zou kopen. Luste hij dat ook?

                                 
Voor mams ook leuk om nieuwe kook ideeën op te doen. Ik dacht altijd te weten wat de kinderen lekker vonden. Maar doordat ik ze nu zelf hun eten in de winkel liet uitzoeken kwam ik erachter dat er toch nog andere dingen waren die ze lusten. Het is natuurlijk niet zo dat ik elke dag kook wat de kinderen willen eten. Soms eten ze ook gewoon mee met wat de pot schaft. En vinden ze dit niks? Ze moeten altijd proeven.  Maar toch was dit een leuke manier van boodschappen doen in de vakantie. De volgende stap is ze op pad sturen met wat geld en een opdracht voor boodschappen. Maar daar heb ik nog niet genoeg voor met ze geoefend. Eerst maar eens wat vaker mee met mama en boodschappen doen. Aangezien de scholen weer zijn begonnen is dit lastig. In de herfstvakantie gaan we weer op pad. Samen boodschappen doen. Samen beslissen wat we gaan eten die dag. Soms vraag ik dit thuis al aan ze. Waar heb je zin in om te eten? Meestal noemen ze minder gezonde dingen. Moet ook kunnen voor in het weekend. Overdag wat rauwkost. Hebben ze toch de nodige vitamine’s binnen.

Als je van een appartement naar een huis gaat heb je zeeën van ruimte. In het begin zijn de kasten nog half leeg. Maar op een gegeven moment, en zeker met kinderen, is alle ‘kast’ ruimte gevuld. Een groot zwembad…. waar laten we die in de winter? Propperdeprop onder het bed. Maar daar lagen de winter of zomerdekbedden in een ‘turkentas’😁. Inmiddels heb ik een paar zakken aangeschaft die je vacuüm kunt trekken met een stofzuiger. 

In de zomer staat het zwembad buiten. En het winterdekbed gaat dan in zo’n zak. Even vacuüm trekken met de stofzuiger. En het kleine pakketje past gewoon in de kast. Je kan dit ook doen met de winterjassen.

                                        
In de winter ligt het zwembad onder ons bed. De winterdekbedden op bed. De winterjassen hangen aan de kapstok. En wat zit er dan in zo’n vacuüm zak? De zomerjassen en eventueel zomerkleren. Het werkt super makkelijk en scheelt echt veel ruimte. En nog een voordeel is dat de ongebruikte spullen niet verstoffen of vies worden. 

Ik had weleens een paar van die zakken gevuld en vacuüm getrokken. Maar wat zat er nou precies in? Voordat ik de zak dicht ritst en vacuüm trek, leg ik er een papiertje in met de inhoud. Zo weet je precies wat er in elke zak zit.

Mijn nichtje kwam een tijd geleden met de vraag of wij als familie leden een recept wilden aanleveren bij haar. Zij zou deze dan gaan verzamelen. En er een boekwerk van maken voor de hele familie. 
Heerlijke familie recepten. Die je steeds op verjaardagen weer tegenkomt. Waarvan je lekker smult. Zelf verzonnen creatie’s. Of een bestaande. En soms zijn het ‘oude’ recepten die door de jaren heen een eigen tintje hebben gekregen.

  
Dit doet me denken aan Italiaanse families met hun eigen familie recepten. Geheime familie recepten. Zouden wij dit ook kunnen creëren als familie? Zal best grappig zijn. Krijg je visite en krijg je complimenten over je geserveerde eten. Dan gaan mensen vragen naar het recept. Sorry,  zeg ik dan. Dit is een goed bewaard familie recept 😉. Nu nog bedenken welk recept of welke recepten ik ga inleveren.

Vreselijk als iemand dit tegen je zegt. Heb je net je verhaal of je zin gezegd, krijg je te horen; He?! Wat?! Zelfs volwassenen roepen dit nog steeds. Ik geef toe dat ik dit ook weleens deed. Zonder te merken. Maar ineens ging het me bij de kinderen storen. Dus wat dan te doen? Om te beginnen moest ik natuurlijk zelf eerst consequent zeggen; wat zeg je? Of; wat zegt u? Daarna kon ik dit pas bij de kinderen verwachten. 

  
We zijn een week verder en gaat het al een stuk beter. Nog steeds niet constant. Maar we hebben een begin. Als de kinderen nu (het is meestal) ‘wat’ tegen me zeggen reageer ik niet. Vrij snel daarna zeggen ze dan; wat zegt u? Nou hoeft dat u niet perse van me. Maar voor een kind van zes en zeven jaar is het nog lastig om ‘je’ tegen jongeren te zeggen en ‘u’ tegen de ouderen. Vandaar dat wij thuis het nog maar op ‘u’ houden. Wel zo makkelijk. Zou de juf en andere mensen er al iets van merken? Ik reageer natuurlijk niet op watte… Maar een ander persoon herhaald waarschijnlijk gewoon zijn vraag. Gelukkig zit het ‘alstublieft’ en ‘dankjewel’ er al aardig in….. Thuis tenminste 😁.

Staat er op een kenteken plaat bij de getallen en cijfers een kleine nummer 1, 2 of 3? Dan betekent dit dat er voor die auto voor de 1ste, 2de of 3de keer een kentekenbewijs met kentekenplaten is uitgegeven.

Ik zie vaak auto’s rondrijden met een 1 of een 2, in het klein, op een kentekenplaat. Ik was benieuwd waarom dit kleine cijfertje erbij werd gezet. Vroeger bestond dit niet.

Ik vind het op zijn tijd leuk om stukjes te schrijven. Mijn man heeft er niet zoveel mee. Hij is meer van tv serie’s volgen. Ik zelf volg helemaal niks op de televisie. Wat is dan de gulden midden weg? Wij hebben het gevonden. Mijn man kijkt zijn series op tv en ik zit naast hem met een I-pad om stukjes te schrijven. Dan zullen mensen zeggen; wordt er dan nog gepraat? Jazeker. Wij doen dit niet elke avond zo. Maar dit zijn nu eenmaal onze hobby’s. Die voeren we tegelijkertijd uit. Zijn we fijn samen. 

  
Dit geldt ook voor het huishouden. Ik was gewend alles alleen te doen. Ik werk namelijk parttime en mijn man fulltime. Dan zou ik toch niet van hem kunnen verlangen dat hij dingen in het huishouden zou doen? Heb ik lang volgehouden. Maar dat lukt niet meer. Dus hij doet nu ook dingen. 

De kinderen naar bed brengen. Dat deed ik ook altijd. Dit waren de kinderen gewend. Ze wilden ook niet eens dat papa ze naar bed bracht. Op een gegeven moment was ik daar wel klaar mee. En mijn man vond het ook jammer dat hij nooit aan de beurt was. Dus hebben we de rollen gewoon een paar keer omgedraaid. En nu vinden ze de afwisseling juist leuk. 

  
Ach, en zo is het met alles in en om het huishouden. Heb je even echt geen zin om te stofzuigen…. Vraag je je partner. En dit geldt voor meerdere dingen. Alles hoeft niet strak volgens planning. Soms kan je best iets een keer overslaan. En een keer de rollen omdraaien moet ook kunnen. Ik haal wel eens een boodschap voor hem. En ga zo maar door. Heerlijk samen dingen doen en dingen doen voor elkaar. Ying Yang.

Ingredienten:

–4 citroenen, sap en rasp

-180 gram witte basterdsuiker

-3 eieren 

-5 eidooiers

-75 gram boter + 75 gram boter

bodem:

-1 pak bastogne koeken

-150 gram boter

Bereiding:

-Verwarm de oven voor op 180 graden. 

-Meng de citroensap en rasp, basterdsuiker, eieren, eidooiers en 75 gram boter in een pan door elkaar. Breng dit mengsel al kloppend met de garde langzaam aan de kook. Laat drie minuten doorkoken. Zet de pan met inhoud in een gootsteen met koud water. Al kloppende (dit hoeft niet continu) het mengsel af laten koelen. Ondertussen nog eens 75 gram boter toevoegen. 

-Voor de bodem maak je de bastogne koekjes fijn. Smelt 150 gram boter in een pannetje. Roer dit bij de bastogne kruimels. Dit mengsel gaat in een springvorm of een brownie vorm (op de bodem eventueel bak papier). Druk dit aan tot een massief koekbodem. Zet deze bodem zo’n 10 minuten in de oven. Als deze gaar is weer uit de oven. Ik zou deze iets laten afkoelen (staat niet in het recept). Daarna giet je het citroenmengsel eroverheen. Even in de koelkast. En daarna smullen maar.

  
Zoals je op de foto hierboven kunt zien is dit recept van Herman den Blijker. Ik vind dit persoonlijk een van de lekkerste taarten. Eet smakelijk.

Ik heb niet echt ‘groene vingers’. Ik geef mijn planten vaak teveel water. Na de feestdagen kocht ik dan ook vaak nieuwe planten. En soms nog weleens een keer tussendoor. Natuurlijk kan je ook beslissen om geen planten te nemen. Maar het staat zo gezellig. Zeker als de kerstboom weg is vind ik het fleurig als daar een paar planten voor in de plaats komen. Inmiddels heb ik een plant gevonden die echt niet duur is en die bij mij in huis overleeft!

  
De Spathiphyllum Alana. Ze zijn er in allerlei verschillende maten. Ikzelf heb twee wat kleinere formaten van deze plant in de vensterbank staan. In de zomer in de volle zon. Dit overleven ze gewoon. Er staat ook een hele grote midden in de woonkamer. Al jaren. In het begin kwamen er bij mij geen witte bloemen in. Even nagevraagd bij de bloemist hoe dit kwam. Ik gaf ze teveel water. Worden ze lui van en dan ‘geven’ ze geen bloemen. Je moet ze eigenlijk pas water geven als ze iets slap gaan hangen. Ze geven dus zelf aan wanneer ze dorst hebben. Hoe makkelijk is dat? En mocht je ze een paar dagen slap laten hangen en ze beginnen al iets te verkleuren. Alsnog water erbij en gewoon laten staan. Ze trekken weer bij. 

Vroeger als je een plant kocht stond er op de pot een naam van de plant. En wat vage informatie. Maar deze pot ging weg als je de plant ging poten. Tegenwoordig zit er een kaartje bij. Ik heb geleerd dit kaartje te bewaren. Die blijft bij de plant in het potgrond. Niet te opvallend natuurlijk. Maar zo nodig kijk ik er nog weleens naar.

Mocht je een andere plant willen dan degene die hierboven staat…… Dan is het handig om vooraf te bedenken waar je de plant neer wilt zetten. Zet je de plant op een donkere of een lichte plek? Op een  plek in de vensterbank met soms volle zon? Hoeveel tijd wil je besteden aan de verzorging? Heb je antwoordt op deze vragen dan neem je je lijstje mee naar een tuincentrum. Zij kunnen je helpen met het uitzoeken van een plant die bij je past. Je kan het natuurlijk ook zelf proberen door middel van de informatie op het kaartje die bij de meeste planten zit. Over het algemeen wordt er geadviseerd om een plant in de zomer te kopen. Dan kan deze gedurende de zomer goed acclimatiseren en sterk worden voor de zomer. Met een goede weerstand overleeft hij de winter beter en is de plant minder vatbaar voor ziekten en schimmels.

EHBO voor planten.

-De potgrond van de plant is wit uitgeslagen of heeft witte kringen. Het is kalk of zoutaanslag uit het kraanwater en dat is niet goed voor het evenwicht van de plant. Haal de bovenste laag aarde uit de pot. Spoel de aarde goed door met regenwater en vul de pot aan met verse potgrond. Geef je plant daarna het liefst regenwater.

-Bladeren worden bruin aan de rand en vallen af. In de winter is dit een gebrek aan licht. Zet je plant iets dichter bij het raam.

-Blad heeft gele of bruine plekken of stippen. Je plant staat te veel in de felle zon en is door bijvoorbeeld sproeien verbrand. Zet een scherm neer om direct zonlicht te voorkomen of geef je plant een plek verder van het raam.

Hoe erg is een oorlog? Vreselijk! Als kind kreeg ik op de basisschool en de middelbare school veel informatie over de eerste en tweede wereld oorlog. De kinderen van nu krijgen daar nog steeds les in. Heel goed! Als je de beelden ziet van deze oorlogen. En de mensen in een concentratie kamp. Ongelooflijk hoeveel mensen daarbij zijn omgekomen. Onmenselijk.

  
Tijden veranderen ook. Onze kinderen en ook wij hebben een afschuwelijke vliegtuig crash mee gemaakt via het nieuws als een 9-11 in Amerika.

En vorig jaar de MH-17. Zoveel medelanders zijn daarbij omgekomen. Ook daar zijn gewoon geen woorden voor. Wat een verdriet. En waardoor? Een of een paar personen hebben op een bepaald knopje gedrukt. Een heel fout knopje. Met hele grote gevolgen. Onze kinderen zagen het verdriet (via social media of op het nieuws) wat vele mensen aanging. Het is dan ook niet verkeerd om daar stil bij te staan. Stil te staan bij het onrecht wat vele mensen werd en wordt aangedaan door oorlog.

Een moment van stilte, van respect kan zeker geen kwaad.