He? Wat?

Vreselijk als iemand dit tegen je zegt. Heb je net je verhaal of je zin gezegd, krijg je te horen; He?! Wat?! Zelfs volwassenen roepen dit nog steeds. Ik geef toe dat ik dit ook weleens deed. Zonder te merken. Maar ineens ging het me bij de kinderen storen. Dus wat dan te doen? Om te beginnen moest ik natuurlijk zelf eerst consequent zeggen; wat zeg je? Of; wat zegt u? Daarna kon ik dit pas bij de kinderen verwachten. 

  
We zijn een week verder en gaat het al een stuk beter. Nog steeds niet constant. Maar we hebben een begin. Als de kinderen nu (het is meestal) ‘wat’ tegen me zeggen reageer ik niet. Vrij snel daarna zeggen ze dan; wat zegt u? Nou hoeft dat u niet perse van me. Maar voor een kind van zes en zeven jaar is het nog lastig om ‘je’ tegen jongeren te zeggen en ‘u’ tegen de ouderen. Vandaar dat wij thuis het nog maar op ‘u’ houden. Wel zo makkelijk. Zou de juf en andere mensen er al iets van merken? Ik reageer natuurlijk niet op watte… Maar een ander persoon herhaald waarschijnlijk gewoon zijn vraag. Gelukkig zit het ‘alstublieft’ en ‘dankjewel’ er al aardig in….. Thuis tenminste 😁.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s