Ineens kreeg ik een bericht via de straat app. Er was een konijn gevonden. Opgevangen bij de overburen. Het konijn was angstig. Honden in the house. Arm beest.

Ik gaf aan dat wij nog een hok hadden. Die van onze Bob 🐇. Deze stond bij mijn vader. Hij kwam het hok meteen brengen. Andere mensen uit de straat gaven aan dat ze nog stro of voer hadden.

Uiteindelijk is het konijn aan de dierenambulance gegeven. Iemand miste waarschijnlijk een konijn. Jammer voor ons.

Wat missen wij Bob 🐇

Ik dacht al eerder dat ons 🐰 niet veel langer meer zou leven. Maar meneer was uiteindelijk toch weer vaak rise and shining. Als Eva met een vriendin beneden sliep baalden ze weleens van het kabaal van Bob. Dan probeerde hij uit zijn kooi te komen door de tralies op te eten. Nooit gelukt. Maar die herrie…

Gelukkig heeft Bob uiteindelijk niet lang geleden. Wij 👩‍👧‍👦 gunden hem de rust. Dag Bob. Dag kooi. Die hoek… leeg. Geen kabaal meer. Ik was zo gewend om komkommerschil in de kooi te leggen. En nog veel meer. Ons konijn leek wel een varken. Vrat alles op.

Toen Bob 🐇 net overleden was liet ik Dolf 🐈‍⬛ erbij. Geen reactie. Mevrouw 🐈‍⬛ lijkt nu zelfs op te fleuren… Erg lief. Aanhankelijk. Praat de hele dag. Ligt s’nachts op een kleedje heel stil naast mij.

Mijn dochter en haar vriendin moeten steeds om mij lachen als ze mij met mijn dikke huis sokken zien. Maar hé, als de kinderen bij hun vader zijn of op school, dan zal hier nooit de verwarming aanstaan.

Laatst was het 15 graden. Prima voor mij. Of ik ben druk in het huis (houden). Dan heb ik het niet koud door de inspanning. Als het dan tijd is om te ontspannen dan ga ik op de bank liggen met mijn huis sokken aan en een dikke deken over mij heen. Heerlijk. Dan heb je ook nog eens zo’n koude neus.

Dan moet ik denken aan de verhalen van mijn ouders. Bij mijn moeder sliepen de kinderen in de winter onder vele dikke dekens. Toen bestond de verwarming nog niet. Als het buiten sneeuwde dan kwamen er ook sneeuw vlokken via een gat de slaapkamer binnen. Ach, je wist toen niet beter.

Mensen moeten wennen aan een nieuwe normaal. Het kan niet voor iedereen elke dag 20 graden in huis zijn als je rond wil komen van je geld elke maand.

Ik kreeg geen folders meer. Even dacht ik door mijn ja nee sticker op de deur. Alleen staat bij nee iets anders. Ik ben dol op folders. Op een gegeven moment sprak ik onze vaste folder jongen. Hij doet dit al jaaaaaaren. Soms helpt zijn moeder mee. Hij gaf mij een papier. Daarop kon ik zien hoe je folders kunt aanvragen.

Je krijgt niet meer een standaard stapel. Huh, ideaal. Maar wat een werk voor dat kereltje. Ik kreeg van de week mijn eerste setje. Op dat bezorg nummer staat geen adres. Maar een lang nummer. Vandaar dat die jongen met een papier rondloopt. Dat nummer hoort bij een adres. Wat een gezoek. Ik heb bijna medelijden met hem. Als hij aanbelt voor een gelukkig nieuwjaars groet, dan geef ik hem een mooie fooi.

Ineens kregen wij als winkel zonder kassa een bericht. Er was eten/kerstpakketten waren over. Of wij deze konden gebruiken? Jawel!

Afgelopen keer vroeg iemand in de winkel zonder kassa of wij snoep hadden. Voorheen gingen wij voor vers. Fruit, groente en brood. Maar soms kunnen mensen deze producten in een leuke aanbieding aanschaffen. Dan is een snoepje of koekje net even een luxe product. Nou, hoe leuk is dat? Wij hebben dankzij de gift van gisteren een leuke voorraad. De koekjes en snoepjes zijn tot november 2024 houdbaar. Perfect!

De meneer die dit alles aanleverde zei; jullie zijn zo’n goed doel. Het is zo fijn dat jullie blij zijn met alles. Zelfs op de datum. Dat klopt. Wij zullen nooit iets weg gooien. Buiten de winkel om hebben wij gezinnen waarvan wij weten; alles aan eten is welkom.

Wat zijn wij blij en dankbaar voor alle donaties.

Mocht u iets over hebben van een kerstpakket? Alles is welkom. Weggooien kennen wij niet. Echt alles, vooral eet producten, worden in grote dankbaarheid door ons aangenomen en weer uitgedeeld aan mensen die dit kunnen gebruiken.

Gisteren had ik een gesprek met iemand van de gemeente Ede. Eigenlijk twee personen. Fijn gesprek.

Waar ging dit gesprek over? Zijn buurtkastjes nodig? Zo ja, kan de gemeente Ede hierin iets betekenen? Lastig lastig.

Mijn kastje loopt best wel ok. Er komt eten in en er gaat eten uit. Ik woon in een wijk met koopwoningen. De meeste mensen hebben een baan. Als zij iets kopen van een een plus een gratis, gaat de gratis mijn kastje in.

Zondag kwam een mevrouw op de fiets naar mij toe. Zij beheerd ook een buurtkast. Vanuit Kernhem. Zij woont in een omgeving met huurwoningen. Als daar een plus een gratis is, denkt die persoon, wauw, wat een mazzel. Voor mijzelf. Dat dus.

Wat is wel de oplossing? Tijdelijk mensen voorzien van boodschappen. Maar voor de lange duur? Aanvraag van subsidies. Hulp in de huishouding (tijdelijk). Hulp in …. Dat dus.

Is een folder met een QR code handig voor mensen om te zien hoe ze bij de gemeente Ede kunnen aankloppen?

Dit alles blijft lastig. Wij hopen als winkel en buurtkastje iets tijdelijks te kunnen betekenen. Dat mensen op de lange duur gaan bedenken, hoe kom ik uit deze situatie.

Fijn dat de gemeente Ede het gesprek aan wilde gaan. Hopelijk komen wij er samen uit.

Ik ben een beetje karig met schrijven ✍️/dingen mede te delen.

Druk druk. Werk. Huis in kerstsfeer gemaakt. Met de kinderen het nodige meegemaakt. Nog steeds allemaal prima te doen. Maar om dan ook elke dag een stuk te schrijven. Lukte even niet.

Maar hierbij. Ik ben er nog. Ik verwacht de komende tijd meer te kunnen delen.

Vandaag komt hier een wethouder. Waarom? Voor mij ook weer spannend.

Wordt allemaal vervolgd.