Ik had toch van twee allerliefste collega’s van onze winkel een kerstpakket gekregen omdat ik het niet breed heb? Zo ook van iemand van een andere buurtwinkel. Zo lief.

Het mag duidelijk zijn dat mijn kinderen weinig luxe gewend zijn. Vooral meneer gaat voor zo simpel mogelijk. Dit heeft ook met het aard van het beestje te maken. Vroeger lustte hij bijna niks. Nu best veel.

Kerstavond/nacht hadden Eva en ik op de bank geslapen. Gekeken naar home allone deel één en twee. De volgende morgen toen mevrouw nog sliep deed ik de oven aan. Op tafel zette ik daarna verse sap, broodjes uit de oven en vers fruit, veel verschillende soorten beleg, yoghurtjes en eieren. Eva en ik smulden ervan. Zulk luxe broodbeleg als ik had gekregen was voor mij zo genieten. Zo blij met deze gift. Dit zou ik nooit zelf kopen. Maar helaas, dat gezicht van Daan. Uuuhm. Wat kan ik eten? 🙈😂🫣 Kijk wat er ligt. Mam, mag ik noodles pakken? Geweldig. Ik kan daar alleen maar om lachen. Doe lekker wat jij prettig/lekker vind. Het is kerst. Vrede op aarde. Ik ga geen discussie aan. Hij blij, ik blij.

Mijn kinderen zitten beidden op de middelbare school. In corona tijd waren de lessen natuurlijk al rampzalig. Maar in deze tijden lijken nog veel meer lessen uit te vallen 🙈.

Mijn moeder krijgt af en toe bijna een beroerte ervan. Ik heb mij er een soort van bij neergelegd. Het is landelijk. Maar ook buiten Nederland. Het is wat het is. Werden wij met z’n allen steeds slimmer door Google en andere technologie. Ach, misschien nu even een stapje terug. Is ook wel weer lekker. Als ik kijk naar de tijd van leven van mijn ouders en mijn kinderen. De technologie is niet meer bij te houden. Zelfs voor mij moeilijk. Misschien komen wij nu weer wat meer bij elkaar wat kennis betreft. Uiteindelijk helpt de blinde de lamme.

Wat ik een goeie oplossing vind op de school van mijn zoon is dat zij aangaven dat er nergens een docent Nederlands te krijgen is. Niet zo gek. Zo’n opleiding gaat niemand halen met al die lessen die uitvallen. Maar de school heeft bedacht dat de kinderen wel Nederlands krijgen maar dan van iemand anders. Dus geen Nederlands vakdocent. Maar wel bijvoorbeeld van een andere docent of iemand in opleiding. Prima toch? Beter iets dan niets. Via de mail kregen wij nog wat tips. Kijk elke dag naar het (jeugd) journaal en lees (minimaal) 10 minuten.

Ik hoor steeds meer de discussie van mensen om het journaal en de kranten te skippen. Daar wordt je alleen daar maar depressief van. Dubbel. Je kan er ook wat van leren. Iets opsteken. Gisteren bedacht ik mij; in plaats van het journaal gaan wij een documentaire bekijken. Iets over de geschiedenis. Hopelijk blijft meneer omdat je erin zit langer zitten en kijken. Zo leer je nog eens wat. Als eerste op de lijst staat de tsunami in 2004. Een tweede kerstdag gebeuren.

Bij mijn dochter op school hebben kinderen in de examen klas ook geen Nederlands les had dit jaar. Hoe moeten zij examen gaan doen, het halen? 🫣

Mijn moeder vroeg met kerst aan mijn neef of de selfie stick nog wordt gebruikt. Nee dus.

Volgens hem komt dat door de 0,5 camera lens van de mobiele telefoon. Daardoor kan je op arm lengte een perfecte groepsfoto maken. Ideaal.

Mijn dochter gaf hier laatst les in aan mij toen wij met familie in de Intratuin waren.

Dit was mijn eerste opdracht. Goed gelukt volgens Eva.

Ik blijf oefenen. Alles beter dan een selfie stick in mijn tas.

Dag eerste was fijn. Gezellig. Met Daan en Eva ging ik naar mijn ouders. Heerlijk gegeten. De soep en een tussengerecht vergeten 🙈.

De gesprekken over vroeger kwamen weer op gang. Daan en Eva hebben echt zo vaak bij mijn ouders gegeten, geslapen, etc etc. Het tikkertje spelen of verstoppertje .

Als toetje…. De viennetta caramel biscuit. Niet die chocolade. Die vinden wij allen echt helemaal niks.

Mijn ouders hadden nog een stuk viennetta van vorig jaar liggen. Die met koek. Heel toevallig zei Eva van de week; mam. Ik heb zin in viennetta caramel. Vooral om de koek.

Nou, daar komt ie. Onze eerste teleurstelling was dat de viennetta van vorig jaar 80 gram meer was dan dit jaar. Ook nog eens duurder. Grrr.

Op Facebook las ik bij een bekende dat ze dit jaar de koek miste. Huh? Even serieus. Voor meer geld hebben wij nu een caramel viennetta zonder de koek, wel met extra zout, maar minder in grammen. Doei Viennetta. Wij koesteren de herinneringen. Tot nooit weerziens als jullie zo doorgaan.

Dan gaan wij maar aan een nieuwe traditie beginnen. De koffie vla van mijn moeder. Dat recept staat gelukkig in onze familie recepten boek. Ook leuk om die weer eens tevoorschijn te halen. Zelfs onze Bob 🐰 had een familie recept ingeleverd.

Uniek voor een kat. Dit gebeurt alleen bij Eva. Onze dieren fluisteraar.

De kadootjes zijn uitgepakt. Dit jaar geen grote dingen. Ik ben aan het bezuinigen…. Maar dat mocht de pret niet drukken. Afgelopen zomer was hier familie uit Engeland. Ik heb de spullen wat wij van ze kregen ingepakt. Een drankje als een prime. In Nederland niet te betalen. In Engeland gelukkig wel. Engelse chocolade en snoep. De kids vonden het allemaal geweldig. Nog wat categorie een vuurwerk erbij ✅ .

De home alone film deel één gekeken. Blijft geweldig!

Koekjes gebakken. Die geur en het geluid van de film. Echt een kerst gevoel.

Happy Christmas allen.

Ik zit inmiddels in meerdere app gebeuren. Of ik voor twee gezinnen wat kon betekenen met de feestdagen. Je gelooft dit niet. Ik kreeg iets later een app van de bakker. Precies op het goede moment. Ik kon brood en gebak halen.

Daarna ging ik door naar ‘onze’ winkel. Mijn collega’s en ik konden dankzij donaties maaltijden uitdelen.

Voorgerecht was een bladerdeeg bakje met ragout. Hoofdgerecht een rollade, opbak aardappelen en sperziebonen. Als toetje vienetta ijs. Daarbij nog kerstkoekjes, warme chocolademelk met slagroom, frisdrank en zuurstokjes. Hoe leuk?! Komt er toch iemand niet opdagen. Pfff. Frustrerend. Misschien met een goede reden?

Al met al hebben wij een leuke ochtend samen gehad. Hopelijk konden wij iets betekenen voor andere mensen. En dat men het niet op komt halen of alles weer doorgeeft…. Jammer. Meer kan ik hier niet over zeggen.

De volgende ochtend kon ik een pakket geven aan iemand waarvan ik zeker wist dat zij dit kon gebruiken. Zo kwam alles goed.

Kijk eens naar onderstaande kado…..

Eva was van de week ziek. Ik moest werken. Opa en oma kwamen op visite. Eigenlijk zouden opa en oma die dag met een oom naar de intratuin in Duiven gaan. Maar deze lieve mensen hebben dit voor Eva verzet. Eva werd verwend door gezelligheid.

Afgelopen vrijdag gingen opa, oma en mijn oom alsnog naar de Intratuin. Eva wilde mee. Had zij overlegd met oop en oom. Ok. Ik ging daardoor extra vroeg mijn laatste kerst inkopen doen. Tante Anja had een vrije dag. Ging ook mee.

Wat hebben wij met z’n allen gelachen. De een moppert om niks. De ander verstaat de helft niet waardoor je fijne gesprekken krijgt.

Wat kan ik toch genieten van mijn familie!

Voor ons wat dit het uitje vh jaar. Van te voren dachten wij allemaal, behalve ome Henk, dit wordt een ramp wat drukte betreft. Nee, zei hij, een week voor kerst is het niet druk. Dat heb ik gelezen. En warempel, hij had gelijk. Nog nooit was het daar zo rustig. Je kon overal kijken zonder dat er iemand voor je liep. Alleen het parkeren was een ding. Wij kwamen een man tegen die eigenlijk met de vlaggen bezig was. Wij moesten van hem terug. Waarschijnlijk naar een andere parkeerplaats. Maar mijn moeder kan niet zover lopen. Dus wij luisterden niet. Hoe die man toen reageerde 😂🤣. Hij sloeg op zijn voorhoofd, gooide iets weg van boosheid. Draaide zich om. Wij waren allen stil. Ik zwaaide nog even vriendelijk naar hem. Deden ons ding. Hadden een parkeerplek. Toen beseften we wat die man deed. Bloed fanatiek met goeie bedoelingen. En dan luisteren wij niet. Waarschijnlijk de zoveelste al. Hij trok het niet meer. Zoals ik al aangaf. Ons uitje van het jaar. Die reactie van deze man, gaan wij nog vaak schaterlachend nadoen. Sorry meneer. Maar u staat in ons geheugen gegrift. De volgende keer krijgt u een knuffel voor uw serieuze bedoelingen van werk. Topper!

Nou ja zeg. De deurbel ging. Een grote doos stond voor de deur. Twee kaarten erbij.

Deze doos was niet voor de winkel zonder kassa of het buurtkastje. Maar wel voor ons 👩‍👧‍👦. Serieus?

Meerdere afbakbroodjes, verse sap, jam, verschillende soorten worst en kaas. Roomboter, eieren, vers fruit, chocolaatjes, muffins, yoghurtjes, speciale hagelslag en nog veel meer.

Hier kunnen wij, Daan, Eva en ik een overheerlijke kerstontbijt en lunch van eten. Niet normaal.

Gekregen namens mijn collega’s van de winkel. Daar wordt je toch stil van? Eva mocht het pakket openen. Zij gaf aan; mam, dit had niet gehoeven. Een kaartje was ook ok geweest.

Ondertussen ben ik zoooo blij met deze gift. Wij gaan het beste kerstontbijt eten die je maar kan bedenken. Super bedankt lieve dames van de winkel zonder kassa.

Gistermiddag ging de voordeur bel. Ik heb vaak spullen om weg te geven dus ik dacht; daar komt weer iemand, in dit geval voor een kaars. Stonden er drie jongedames voor de deur. Op de achtergrond een oudere dame op een scootmobiel.

Zegt een van de meisjes, deze mevrouw belde bij ons aan omdat ze dacht dat wij een buurtkastje hadden. Maar die heb jij nu. Nou zeg, wat aardig meiden dat jullie mevrouw naar hier hebben gebracht.

Deze dame had verschillende soorten appelmoes gemaakt. Ontelbaar veel potjes. De meiden stopten het buurtkastje vol. Ho ho. Zes potten daarin is voldoende. De rest sla ik even binnen op.

Ik vroeg aan mevrouw of ze een kerstbrood luste. Oh echt? Meent u dat? Jazeker. Alstublieft. Verder nog iets nodig? Ze twijfelde. Op dit moment heb ik een mooie voorraad. Kunt u misschien een zak Hak groente gebruiken? Dat vond ze lekker. Maar daar hoort rijst bij zei ze. Heb ik. Pak aan. Lust u vis? Jaaaa, te duur om te kopen. Mee gegeven. Ik zie ananas in blik zei ze voorzichtig. Voor u. Weet je het zeker zei ze nog? Maar natuurlijk. Zo helpen wij elkaar. Dank voor de vele potten verse appelmoes.