Bijna 18.

Mijn zoon is bijna 18. Pffff. Wat een ellende. Nu al.

Afgelopen woensdag was hij met vrienden op stap. Mijn dochter en ik waren moe en gingen op tijd naar bed. De afspraak is dat als meneer thuis komt hij de lamp beneden uit doet. Uiteraard de deuren op slot draait.

Ik werd om 7:00 wakker. Chips. De lamp brandde nog. Ik keek naar beneden. Pfew. Zijn schoenen stonden daar. Later toen ik opstond voelde ik dat de deur niet op slot was gedraaid. Pffff. Dat kan toch niet de bedoeling zijn dat ik niet kan gaan slapen voordat meneer thuis is?

Ik voel een (voor de zoveelste keer) gesprek aankomen. Bijna 18…. Volwassen. Heb ik minder grip. Maar ik blijf zeggen; mijn huis! Mijn regels! Je past je aan. Zo niet? Prima, ga je lekker op wonen.