Het was heeeeeerlijk afgelopen vrijdag. Ik had voor de lunch gekozen. Ik kon tot uiterlijk 14:30 reserveren. Anders werd het een diner. Veel duurder. Twee uur de tijd. Prima. Daan, Eva en ik keken hier dagen naar uit.

Daan ging los aan allerlei soorten kip sushi. Eva….. at soja bonen, tomaat in zuur en rijst. Het was niet haar dag. Geen trek, helaas. Ik dacht, ik zeg niks. Ik had een zakje in mijn tas moeten doen voor later 🙈. Niet gedaan. Laten we het vooral gezellig houden.

Bij de lunch zat geen toetje bij. Wist ik niet. Maar prima. Ik had aangegeven dat we een jarige hadden. Dus er kwam vuurwerk en taart. Toch nog een toetje 😂. Kids had ik al voorbereid. Ik zag ze denken; typisch mama.

Daan koos bubble tea pina colada. Alcohol vrij. Dan moest hij aan vakantie denken. Dat moet met zijn vader geweest zijn in warme landen. Eva neemt altijd de smaak lychee.

Ik vind het leuk om foto’s te maken van het eten. Slaat nergens op. Maar dan kan ik nog lang nagenieten ofzo. Meerdere mooie foto’s gemaakt. Keek ik later terug, toen het op was, zucht. Allemaal mini filmpjes waarbij ik niks aan had. Jammer. Anyway, de pittige Koreaanse kip en black pepper kip zijn aanraders. Voor de rest ging ik los aan zalm en garnalen. Normaal te duur nu all in.

Om 16:05 bestelde ik bovenstaande. Zegt ze; laatste, vanaf 16:00 wordt het diner. Huh? Even verhaal gehaald bij ze. Aangegeven dat je voor twee uur betaald. Je kan tot 14:30 reserveren. Dan is het toch te gek voor woorden dat het om 16:00 ophoud ? Dan moet je tot uiterlijk 14:00 kunnen reserveren. Gelukkig hoefde ik het eten van na 16:00 niet te betalen. Pfew.

Ik heb tijdelijk een buurtkastje onder mijn hoede. Een hele eer (vind ik). Ik kreeg vtv pakken sap, tandpasta, maandverband en nog wat toilet spullen. Fijn. Heel toevallig via via verse producten.

Twee keer per dag loop ik naar dit kastje. Ik schrik ervan zoveel als eruit wordt gehaald. Maar gelukkig wordt er soms ook iets ingezet.

In het begin had ik hem een keer vol gepropt. Daarna ging ik met mijn kinderen op pad. Ik riep vol trots; kijk eens naar dat mooi gevulde kastje….. oh, alweer bijna leeg.

Ik hoorde van de beheerder van dit kastje dat er laatst lol broeken waren die het maandverband overal in de speeltuin hadden geplakt. Een doos eieren… alle eieren waren kapot gegooid. Pffff. Ik had pepertjes uit de tuin erin gelegd. Voor de helft opgegeten en dan weer terug leggen. Zo erg dit!

Ik krijg op dit moment geen folders. Mijn folder jongen is denk ik op vakantie. Geen idee of er een plus een actie is. Maar lieve mensen. Ik ga nu snel door de voorraad heen. Wie kan mij helpen? Brood, fruit of groente wat niet op komt mag je aan mij geven. Houdbare producten die op de datum zijn maar zeker nog wel consumeerbaar zijn, zijn ook welkom.

Je mag mij een pb sturen. Het bij de voordeur neerzetten. Ik ga niet op vakantie dus ik ben beschikbaar om voedsel of drogisterij spullen te ontvangen.

Ik kreeg een herinnering van drie jaar geleden. Zo leuk. Wat waren de kinders toen nog klein.

Mijn broer sliep met zijn kinderen in een tent. Ik met de mijne in een andere tent. De eerste nacht sliep mijn schoonzus in de caravan van mijn ouders. Zij heeft niks met kamperen. De tweede nacht sliep mijn vader daar en was mijn schoonzus bij mijn moeder. Die wist toen sinds 2 juni dat jaar dat het niet best leek. Uitgezaaide borstkanker. Toen kon ze niks. Als je haar nu ziet. Er zit genoeg pit in. Wat een rijkdom alweer drie jaar erbij.

De bomen zijn nu bijna allemaal weg. Elke storm viel er wel een om. De boer naast ons werd er gek van. Besloten alles te laten kappen. Het is schrikken. Van een bos naar een woestijn. In de winter dan. In de zomer als de struiken bladeren hebben valt het iets mee.

Nog heel even wil ik iets vertellen over stichting voedsel connect/de winkel zonder kassa.

Wij draaien officieel met drie personen het wiel. Pff, wat een energie kost/koste dat ons. De ene maand dachten wij; komt goed, de andere maand andersom. Konden wij wel of niet open gaan? En wat is nou een keer per maand voor de mensen die weinig tot niks hebben….

Ik merk heel langzaam dat mensen ons nu beginnen te leren kennen. Mondjesmaat krijgen wij een gift in de vorm van geld of voedsel. Daar zijn wij zo dankbaar voor.

Inmiddels hebben wij ook een groep van vrijwilligers. Nu nog een kleine groep. Maar gelukkig heel erg fanatiek. Die uitbreiding komt wel.

De ‘laatste’ keer voor de zomerstop van de winkel zonder kassa konden wij iedereen een tasje aanbieden. Wat zat daarin? Een strandbal, zonnebrand crème en zakjes om limonade mee te maken. Deze kreeg ik namens collega’s die dit deze mensen die met minder moeten rondkomen gunden. Hartelijk dank lieve collega’s. Jullie gift werd echt enorm gewaardeerd!!

Deze kocht ik voorheen op de woensdagmiddag. Toen de kinderen nog op de lagere school zaten. Dat was een heerlijke traktatie voor ze.

Later kocht ik ze nog steeds maar minder. Zo heel af en toe tussendoor. Weet je nog dat ik klaagde dat ze in een papieren zak zaten? Daardoor waren ze binnen een uur zacht. Dat vond ik zo gek. Ik snap het milieu oogpunt. Maar je betaald al best veel geld voor zoiets en dan is het binnen een uur niet meer wat het was. Ik heb slow eters. Dus binnen een uur opeten lukte toen niet.

Na corona kwam mijn volgende klacht. De prijs. Van 3,50 naar 5,50. Tsssss. Prima. Dan wordt het echt een bijzondere traktatie. Die keer dat wij het dan kopen is het extra groot feest.

Gistermorgen was ik met Daan, veel te vroeg, naar het ziekenhuis. Bloed prikken. Daarna naar bakker Bart. Wij gingen voor 5 knabbelstengels en dan naar huis. Eigenlijk ben ik buiten al die afspraken om nooit met Daan alleen op pad. De meeste afspraken zijn met Eva. Zeg, meneer, heb je zin in een speciale koffie? Jaaaaaa. Okido. Wij kregen 5 knabbelstengels mee in een plastic zak. Het koffie zet apparaat moest even spoelen etc. Na 10 minuten kreeg Daan zijn caramel ijskoffie. Wat genoot hij hiervan.

De prijs van de knabbelstengels waren gedaald. Van 5,50 naar 5,00. Maar ik zei al tegen Daan; kijk eens, ze zijn een kwart korter. Ach. Het is wat het is. Ze blijven nu langer vers dankzij dat zakje. De prijs is omlaag. En dat wij minder krijgen? Voor veel mensen, inclusief mijzelf, beter.

Laatst vertelde ik toch dat de jumbo een actie had om eten te verzamelen voor de voedselbank? Ik zei toen niks te geven omdat ik liever spaarde voor de winkel zonder kassa. De dame bij de Jumbo vond het fijn klinken dat er iets gedaan werd voor een soort van vergeten groep.

Ik kreeg een mailadres van haar baas. Een van onze dames is zo goed met mail, website, etc etc. Zij stuurde een mail namens ons.

En warempel. In augustus gaan de statiegeld bonnen, die de mensen inleveren en willen schenken, naar onze winkel zonder kassa. Is dat niet fantastisch?

Ikzelf heb een aparte rekening voor de kids. Was eerst leeg. Geen idee hoe ik eraan kwam. Omgetoverd tot statiegeld voor Daan en Eva. Het liep best aardig. Wij hebben best een leuk bedrag. Maar ze sparen nog even door. Aankomende maand dus wat minder. Dan zorg ik dat het statiegeld naar de winkel gaat.

Ik ga niet klagen hoor 🙊. Maar wat een planning weer in de vakantie. Bijna elke dag wel een afspraak staan voor de kids. Gelukkig gaan wij niet op vakantie.

Vandaag met de een bij de huisarts geweest omdat die te mager zou zijn. Onderzoek gehad. Alles prima. Ziet bleek. Bloed moeten we laten prikken. Dat zal wel in onze 👩‍👧‍👦 vakantie tijd worden, want als ze bij paps zijn zijn ze op vakantie.

Dan elke week karakter. Dit kon niet na de vakantie omdat de onderzoeksdame dan een andere functie krijgt. Aangezien ze ons verhaal al kent is het wel fijn om door te pakken.

Orthodontist. Kon ook niet anders dan volgende week. Eva moet nu elke veertien dagen. Het spleetje tussen haar voortanden wilde ze weg hebben. Daarna mag de beugel eruit!

Ik zag een afspraak van het Wilhelmina kinderziekenhuis. Een halve dag opname maar daarvoor een bel afspraak over de uitslag. Lijkt mij niet handig. Waar moeten ze voor bellen zonder onderzoek. Vanmorgen met ze gebeld. Volgende week woensdag zijn Eef en ik daar dus weer. Voor een halve dag.

Werd ik ook nog eens gebeld voor mijn jaarlijkse controle afspraak, bloed prikken en bot versterkend infuus. Uuuhm, mag dat alsjeblieft na de vakantie? Ik wil ook een dag geen afspraak hebben. Geregeld.

Omdat wij het zo zwaar hebben 😂 gaan wij vrijdag met z’n drieën uit eten bij Shabu Shabu 🍣. Gekozen voor een lunch. Dat scheelt 12 euro per persoon. En wat de kinderen het lekkerst vinden (geen vis 😆), hebben ze met de lunch. Tot uiterlijk 14:30 om te starten waren wij welkom. Dan twee uur makan makan. Oftewel, voor die prijs hebben wij een lunch en avondeten. Zo’n zin in.

En vanavond ga ik meet Eefs en haar vriendin naar de Barbie film. Ik ga noooooit naar de film. Elke keer als ik het voorstel zijn ze daar al met hun vader geweest. Prima. Scheelt mij geld. Maar wel leuk om een keer samen te gaan. Ging ik reserveren. Ik dacht de achterste rij. Pffff. Bleek de eerste rij te zijn. Eva zei daarna; geeft niet mam. Maar ik zag de teleurstelling. Duizend nummers gebeld. Geen contact. Ik naar Pathé gesjeesd. Een aardige meneer heeft het voor mij kunnen fixen. Niet de achterste rij, maar wel op driekwart. Volgens Google de beste plek.

Ik legde voorheen mijn kleding in een goed afgesloten zak in de grote kleding containers die overal staan. Het schijnt dat veel mensen deze als een kliko zien. Als er viezigheid tussen de kleding zit wordt alles weggegooid. Zonde.

Ik heb nu twee andere adresjes. Een voor in de buurt en een verder weg. Die van verder weg is voor de vluchtelingen in Lesbos. Zij willen alleen broeken, vesten, jassen, truien en t-shirts. Dus geen rokken of jurken.

Het adres in de buurt is ook prima. Dat is bij de flat gebouwen aan de van der Hagen straat. De eerste heet de Elskamp. Elke maandag, woensdag en vrijdag is daar een koffie moment. Van 10:00 tot 12:00. Vrijwillers lopen hier dan rond. Zo goed van ze. Er wordt koffie geschonken. Soms is er iets lekkers, zo ook een met een beetje geluk een broodje.

Wat ik zo leuk vind van hun systeem is dat ze met muntjes werken. Ten eerste is de tweede hands kleding goed van kwaliteit. Als mensen een kledingstuk inleveren krijgen ze een munt. Met vijf munten kunnen ze een maaltijd krijgen. Wat fantastisch. Zo wordt kleding niet weggegooid. Gaat rouleren. En je kan er zelfs van eten.

Gisteren hadden wij weer de winkel zonder kassa geopend. Dankbaar hiervoor.

Zo grappig dat op het moment dat ik naar de bakker ging, ik een app kreeg met een foto van mijn collega die bij de groenteboer stond. Op dat moment stond collega nummer drie naast mij bij het stoplicht met verse eieren in haar auto. Geweldig dat wij dit met z’n drieën kunnen doen voor de medemens. Maar wij gaan en kunnen dit niet alleen volhouden. Wij hebben en vragen om meer vrijwilligers. Gelukkig krijgen wij deze tot nu toe ook. Deze mensen nog wat meer inwerken…

Ruim van te voren hadden wij (dankzij steeds meer vrijwiligers en giften) natuurlijk al boodschappen in de winkel kunnen leggen zoals shampoo, toiletpapier, pasta’s, sauzen, koffie, thee en etc etc. En dat je dan op zo’n ochtend samen de boel compleet mag maken 🥰.

De foto van hierboven is van de geleverde/opgehaalde groente en fruit. Wij hebben iemand gevonden die ons voor een vast bedrag dit wil leveren. Deze mensen kijken naar seizoensgroenten. Daar houden wij van. Niks vanuit de andere kant van de wereld naar Nederland gevlogen. Gisteren kregen wij ook ineens van ze een grote pak met verse sap. Voor de vrijwillers zie de groenteboer. Die verdienen dat. Zo lief!

Dit lag in mijn auto. Ik heb de bakker enorm bedankt met de tekst; bedankt voor jullie gebak, daardoor kwamen fijne gesprekken op gang. Dankzij jullie brood zijn vele magen gevuld.

Anton is echt de liefste slang 🐍. Zijn baasje gaf dit al meerdere keren aan. Nooit iemand gebeten. Altijd rustig.

In het begin als ze eten kreeg deed ze er niet veel mee. Enorm wennen aan een verhuizing. Heeft wel maanden geduurd. Maar de laatste tijd als er een ratje komt….. als het baasje al hier binnen komt wordt meneer al onrustig. Zo bijzonder om te zien. En dan krijgt hij zijn eten; pats! Gevangen en meteen door met inhaleren.

Even geleden kreeg Anton weer wat te eten. Dat ging met gemak op. Eergisteren hoorde ik ineens rare geluiden. Even dacht ik aan de kat die weer wat gevangen zou hebben. Zie ik Anton 🐍 druk bewegen. Bek helemaal open. Echt zo’n raar geluid kwam eruit. Daarna klonk een soort van harde scheet. Ik zag het poepje eruit vliegen. Van het baasje geleerd dat ze na het eten meestal een keer ontlasting 💩 hebben. Schijnbaar zat deze vast.

Erg fijn dat ik contact heb met deze man. Soms maak ik mij zorgen om Anton. Meestal kan hij mij gerust stellen.

Gisteravond dacht ik; het poepje is opgedroogd. Ik pak deze uit het hok. Wat schoon soort van speciaal stro erbij en klaar. Op het moment dat mijn hand het hok in ging vloog hij erop af. Hij beet mij niet hoor. Maar hé, dit is een nieuwe actie voor mij. Daarna weer. Hallo, klaar mee. Dan lig je maar een extra nacht in die poep lucht. Morgen probeer ik het weer. De buren waren denk ik wel wakker. Misschien de hele straat om mijn oergil.

Meteen even advies gevraagd. Ze kunnen soms chagrijnig zijn. Nou, dat was Anton nu voor het eerst.