Ik snap er niks van. Ik neem het hele huis onder handen.

Eerst de kamer van Eva. Zij wilde vorig jaar al een buro. Maar het kwam gewoon niet uit. Druk, no money. Nu gaat het toch echt gebeuren. Ik heb alle knuffels in zakken gedaan en opgeborgen. Veel extra ruimte om alles op te bergen hebben wij niet. Ieder heeft een eigen ruime slaapkamer. Daarbuiten hebben wij een hoek op zolder om spullen op te slaan. Deze ligt al vol met kerstspullen. Eigenlijk ook wel handig. Hoe meer ruimte hoe meer spullen je gaat verzamelen. Misschien dat ik de knuffels in zo’n zak ga stoppen die je met de stofzuiger plat kan drukken. Zouden de knuffels dan misvormd raken? Geen idee.

Daarna Daan zijn zwijnenstal opgeruimd. Alle lades geordend. Zijn nieuwe schoolboeken zijn binnen. Hebben een mooi plekje gekregen. Ik wist niet dat je met een natte doek cola van een witte muur kon krijgen. De kids zien die vlekken niet. Ik wel. Maar ach, voorheen geen zin in iets ermee te doen. Nu wel. Alles glimt en blinkt. Wat voelt dat heerlijk. Een opgeruimd huis is een opgeruimd hoofd.

Waarom ben ik hier eigenlijk mee begonnen? Ten eerste omdat mijn familie uit Engeland, 6 personen, hier komen te logeren in augustus. Super leuk. Gaat precies passen met een extra luchtbed erbij. Toen ik eenmaal bezig was met een plan de campagne ging ik alvast beginnen met opruimen. Ten tweede, het weer buiten is niks. Dan maar lekker binnen mijn ding doen. Het scheelt enorm dat de kids weg zijn. Ik kan maar zo uitslapen, yoghurttje eten en dan aan de slag gaan. Soms ga ik zelf s’avonds door. Ik ben nu al zo blij met de resultaten. De kliko’s puilen uit. De weggeef hoek van Facebook gebruik ik ook. Al veel dingen op laten halen. En zelfs via een andere hoek kunnen verkopen.

Van het weekend werken. Volgende week weer lekker aan de slag. Nu al zin in. Ik herken mijzelf bijna niet. Heeft natuurlijk ook te maken met geen kids over de vloer. Ik hoef geen boodschappen te doen. Ik kook bijna niet. Veel groente en vis wordt hier gegeten. Ook nog eens goed voor de lijn.

Ik was vandaag bij de Jumbo. Met een zak lege flessen en blikjes. Normaal gaat het geld hiervan naar de rekening van de kinderen. Maar hé, ze zijn toch bij hun vader. Dus nu is het voor mij. Oftewel, de winkel zonder kassa.

Doen jullie ook mee? Bij de Stadspoort bij de Jumbo en de Albert Hein mag je je statiegeld bonnen inleveren.

Je kan ook de QR code scannen en een vrijwillige bijdrage storten.

Wij mogen weer. Oppassen op Snoopy. Zo’n lief beestje! Die kan snorren. Echt bizar zo hard. Ze wacht je altijd al op.

Van deze mensen kreeg ik een bos bloemen. Ze waren zoveel jaar getrouwd. Hij gaf haar de bloemen. Maar ze gingen op vakantie. Toen kreeg ik de bloemen.

Ik moest toen denken aan mijn ex. Ik heb ooit een bos bloemen van hem gekregen. Zomaar. We waren op de markt. De dag daarna gingen wij op vakantie. Dus ik keek hem verbaasd aan. Hoe dan? Later had ik daar spijt van.

Kijk hoe het ook kan. Aanpakken die hap. Geniet ervan, al is dat maar kort. Geef de bloemen door. Meerdere partijen blij.

Ik klaag niet gauw over het weer. Wij 👩‍👧‍👦 hebben een heerlijke overkapping. Afgelopen veertien dagen dat de kids hier waren zat Daan vaak met een vriend op zolder. Tussen de buien door speelden ze buiten. Eva zat binnen op de bank met haar vriendin films te kijken. Of ze gingen op de fiets naar de Stadspoort of het centrum.

De temperatuur was prima. Ik zat lekker buiten onder de overkapping. Ik keek mijn eigen serie op de IPad. In de avond kwam Daan er vaak bij zitten met zijn vriend. Wij dronken dan samen wat. Vaak een versgebakken koekje erbij. Ik heb zo’n rol gekocht bij de appie. Onze oven stond buiten op tafel. Koekjes deeg erin. Niks moeilijk doen. Je snijd plakjes van deeg. Alles is al gemixt en gekneed. Die geur in de avond. Vuurtje aan. Screens omlaag. De boys in de hangmat. Dan zette ik vaak een muziekje aan. Zo gezellig.

De oven buiten op tafel was sowieso ideaal. Tussen de middag poffertjes? Prima. Hop de oven in. De ochtend een afbak broodje. Zo zat ik elke dag in een heerlijke geur buiten. Soms het tikken erbij van de regen. Temperatuur prima te doen. Toch nog een zomer gevoel.

Alleen is dat nu wel voorbij. Kids weg. Geen lekker geuren buiten. Ik moet weer werken. En ik heb een hele lijst wat ik nog wil doen aan klusjes. Misschien maar beter dat het minder weer is. Kan ik binnen lekker aan de slag.

Vanaf vandaag, 1 augustus, kan je je emballage bonnen inleveren bij de Jumbo of de Albert Hein bij de Stadspoort.

Dit geld komt ten goede voor de winkel zonder kassa. Het is natuurlijk jammer dat het vakantie periode is. Maar alles wat wij gaan krijgen is mooi mee genomen.

Voorheen gaf ik de kinderen dit geld. Wij hebben inmiddels al een leuk bedrag gespaard. Maar deze maand hebben ze pech. Nu gaat het naar de winkel zonder kassa. Ze zijn nu twee weken bij hun vader, dus ook hier loopt het niet heel hard op.

Helpen jullie mee? Als je bij een andere supermarkt bent kan je het geld ook storten via de QR code. Mij lukte deze code niet te scannen met mijn telefoon via mijn iPad. Ik kan deze code aan je doorsturen via een pb bericht of een 06 nummer. Ik heb de code ook thuis op papier. Ik rij graag bij je langs als je deze wilt scannen. Alvast bedankt.

Tja, je hoort niet anders. Ik neem dit nog steeds met een korreltje zout. Bang maken is iets waar de regering goed in is.

Dertig jaar geleden 😱 ging ik op inter rail met een vriendin. Naar de Olympische spelen in Barcelona. Wat was het heet! Zo heet dat toen wij dachten af te kunnen koelen in een zwembad het nog warmer kregen. Het water wat zo enorm warm.

Hagelstenen zo groot als een tennisbal had je toen ook. Grote deuken in de auto.

Nu gebeurd dit weer. Maar nu komt dit door de opwarming van de aarde.

En wat een shit zomer hebben wij nu. De temperatuur is wel ok. Maar die regen. Uuuh, hier klopt iets niet. Nederland had toch te maken met teveel droogte? Nou, nu even niet. Zo sneu voor de mensen die in dit land kamperen. Of wij 👩‍👧‍👦. Gelukkig hebben wij een overkapping. Screens omlaag. Ik zit dus nog steeds buiten. Wij aten buiten. Oventje op tafel. Af en toe de vuurhaard aan. Prima te doen.

Inmiddels zijn de kinderen bij hun vader. Ik ga weer lekker aan het werk. Hoe onze vakantie was? Ach, wij maakten er wat van. Maar stiekem miste ik toch de zon. Best bijzonder dat deze weg is als je de regering moet geloven. Opwarming van de aarde…… was het maar zo. Ik ben dol op de zon. Het kan mij niet warm genoeg zijn

Ik zal nooit vergeten dat Eva in de vijver hier om de hoek lag. Ze keek haar ogen uit naar kikker visjes.

Het is weer zover. De tuin ligt bezaaid met mini kikkertjes. Maar ook van die grote. Vreselijk! Ik schrik steeds weer. Er springt van alles om mij heen.

Bovenstaande is een baby pad volgens mijn oom. Ik vond deze vooral eng. Helemaal zwart. Als ik dat al mag zeggen 🫢. Hij of zij kwam niet uit de pot. De rand was te hoog. Eva heeft hem gered.

Later zag Eva een grote kikker. Ik denk een ‘gewone’ kikker.

Ik ben helaas de foto van dit beestje kwijt. Eva zei ineens; mam, ik zie een hele grote kikker op de deurmat. De deur stond open. Nee hè? Eva pakte de kikker. Liet hem weer los. Later zei ze; ik denk dat hij onder de stoel zit. Zal toch niet? Lamp erop. Ja dus. Mevrouw had gelijk! Eva en beesten 🥰😍.

Afgelopen woensdag waren Eva en ik dus in het Wilhelmina kinderziekenhuis. Toen wij thuis kwamen riepen wij Daan!!! De tas was al ingepakt. Eva wilde namelijk heel graag bij opa en oma logeren. Net als vroeger.

Dat vroeger heeft te maken met dat wij 👩‍👧‍👦 na de scheiding, mijn ziek zijn, ruim een half bij mijn ouders mochten inwonen. De kinderen hebben hier zulke fijne herinneringen aan. Dus toen ik aan Eva vroeg; wat vind je leuk om in de zomervakantie te doen…. buiten al die afspraken om zei Eva; logeren bij opa en oma.

Dus woensdagmiddag gingen wij naar opa en oma. Meteen door naar Bennekom centrum elke donderdag gingen Daan en Eva met opa naar het centrum van Bennekom. Daan mocht dan vaak Pokemon plaatjes kopen. Hij maakte met iedereen een praatje. Als meneer de Hema inliep riep hij; ECHT HEMA. Bij de Kruidvat? STEEDS VERRASSEND ALTIJD VOORDELIGER. Naar de kapper? Op zijn loopfiets scheurde hij de zaak binnen. Met een sliding parkeerde hij zijn loopfiets onder de kapstok.

Al deze herinneringen kwamen weer naar boven. Wat een leuke wandeltocht was dit met opa, oma, de kids en ik. Wij aten een ijsje zoals vroeger. Alleen is de prijs nu reuze.

Eenmaal thuis bij opa en oma viel Eva in slaap op de bank. Najaa. Toch op van al die stomme afspraken in de vakantie. Toch samen die avond rummikub kunnen spelen. De kids aten een roze koek en frietjes chips. Allemaal jeugd sentiment.

Voorheen sliepen Daan, Eva en ik op een kamer. Daan wilde nu liever apart. Prima. Meneer bracht wel alle knuffels naar mij. Ze zouden ms namelijk kunnen gaan praten…. In een van de knuffels zat een muziekdoos. Eva wilde niet slapen zonder een lamp. Zucht. Daardoor kon ik niet slapen. Om 4:00 deed ik deze uit. Daarna nog heerlijk geslapen.

In de ochtend zat ik heerlijk bij mijn ouders aan tafel. Krantje erbij. Koffie. Nieuws kijken. 11:00 de kids geroepen. En geroepen. Etc etc. Zij kregen liggend op de bank (net als vroeger) tosti’s. De echte. Die alleen opa kan maken. Daan at er drie. Oftewel zes boterhammen! 😱

Helaas bleef het regenen. Anders waren wij nog even gaan wandelen. Om 15:20 moesten wij weg. Op naar de volgende afspraak bij Karakter dit keer. Wij alledrie 👩‍👧‍👦.

Afgelopen woensdag moesten Eva en ik vroeg ons bed uit. Eva had daar moeite mee. Ze mocht niet naar het toilet. Onderweg naar Utrecht dronk ze nog veel. Op de snelweg hadden wij onweer. We keken elkaar aan. Dit is echt de beste zomer vakantie ooit. Elke dag een afspraak zodat wij niet echt iets kunnen plannen. En tussendoor lekker in de tuin zitten, maar niet heus.

Gelukkig kunnen de kids met vriendjes afspreken. En er wordt wat gelogeerd bij ons. Gezellige boel. Tussen de buien door zijn ze graag buiten. Eva bij de Stadspoort. Daan ergens in de struiken om een hut te bouwen. Ik dacht dat hij daar te oud voor was.

Eva had laatst geen sleutel mee van thuis. Ze was weer bij de Stadspoort. Ik moest wat regelen voor de winkel zonder kassa. Madam was bij de Aktie-oone. Bij de kassa. Ik gaf haar de sleutel. Dat gezicht. Ze keek de andere kant op, wilde mij niet zien. Dus ik zei; Eef, pak de sleutel nou maar aan, ik ben maar je moeder. Iedereen moest lachen behalve Eef. Sorry kind. Dat is je moeder. Iets teveel geluid komt daar soms uit.

Maar ja, woensdagmorgen. Wij naar het ziekenhuis. Eva moest heel nodig plassen. Ok, ga ik melden. Nee mam, ze komen vanzelf. Toch gemeld. Wat goed dat jullie dat aangeven. We bellen meteen. Wij werden opgehaald. Alles hebben ze bekeken. De echo van haar blaas na het plassen was perfect. Huh? Dat is voor het eerst. Maar super fijn natuurlijk. Bloeddruk gemeten. Die was mechanisch steeds te hoog. Nu met de hand goed. Top! Eva moest weer veel drinken. Ze werd er misselijk van. Moe en drinken met tegenzin. Maar alles was weer in orde. Ik verwacht dat wij nu niet meer terug hoeven te komen. Wel bijzonder dat er in het verslag stond dat meerdere keren de bloeddruk gemeten moest worden. Is een keer gedaan. Afgelopen twee jaar was deze te hoog. Nu een keer goed en ze stopten er verder mee maar prima. Accepteren.

Huppelend naar huis. Doei WKZ. Bedankt voor alles. Jullie waren de beste voor Eva. Maar wij kunnen nu gelukkig zeggen; wij gaan door zonder jullie hulp.

Er kwam een meneer op de dagbehandeling om een tekening te maken. Hij vroeg hoe onze kat heette. Dolf. Wat leuk zei hij, dat is ook de naam van mijn leermeester. Hij heeft dit project in dit ziekenhuis opgezet. Is inmiddels met pensioen.

De buren hadden een tuinman geregeld voor hun achtertuin. Deze mensen wilden ook wel onze gezamenlijke oprit opnieuw bestraten. Voor een prima prijs. Top! Geregeld. Ze hebben top werk afgeleverd. Iedereen blij.

Toen kwam de rekening. Ik wilde deze betalen. Lukte niet. Huh? De buurman een app gestuurd of de gegevens wel klopte. Zeker wel. Misschien had ik die dag teveel uitgegeven. De rekening van de beurt van de auto en de oprit samen…..

De dag daarna weer geprobeerd. Lukte weer niet. Via een andere rekening. Ook niet. Nou zeg.

Als een naam niet overeenkomt met een bank rekening nummer geeft hij dit aan. Maar dat gebeurde maar niet. En toch kon ik niet betalen. Dan gaan we maar bellen.

De eerste dame aan de lijn van de Rabobank gaf aan dat ze ook niet wist wat het probleem kon zijn. Ik werd doorverbonden. Die meneer zei dat ik een dag limiet had van 250 euro. Pardon? Ik had de dag daarvoor een rekening betaald van ruim 500 euro voor mijn auto.

Wat blijkt nu? Mijn dag limiet van geld storten naar een vreemde rekening is 250. Maar als ik stort naar iemand die in mijn Rabobank adressen lijst staat mag het hoger. Aha, dat was dus het probleem. Het is mij uiteindelijk gelukt omdat ik de buurman toevoegde tot mijn lijst. En anders had ik het in twee etappes betaald. Ook prima. Ik moest wel de random reader gebruiken voor dit grote bedrag naar iemand die nieuw was in mijn lijst. Prima.