Ik ben dol op nieuwe smaken. Zag ik laatst bij de jumbo verschillende cola smaken. Cola met een koffie smaak. Cola met aardbei 🍓 slagroom smaak. Etc etc.
Ik vond de cola met koffie smaak lekker.
Mijn dochter vond de cola met aardbei/slagroom lekker. Zoonlief ging voor de cola raspberry. Maar wederom; deze smaken zijn lekker als ze ijs en ijs koud zijn.
Vrienden en vriendinnen. Ze komen graag spelen bij mijn dochter en zoon. Prima. Maarrrrr, ik heb een kanttekening gezet. Al dat ‘gevreet’ en drinken hier. Ik moest bijna een lening daarvoor afsluiten.
Natuurlijk ben ik de baas. Ik kan zeggen, je mag een pakje en een snoepje. Maar als ik werk….. Ik heb er over nagedacht om alles op maat op tafel te zetten. Later bedacht ik mij dat ze het ook moeten leren. Leren maat te houden. Mijn zoon is als ik werk hier opperhoofd.
Zo grappig. Gisteravond zat ik op de bank voor de tv. Ik hoorde mijn zoon tegen twee vrienden zeggen; jullie mogen een blikje en een snoepje. Yes! Hij snapt het. En ze luisterden zowaar.
Ik durf geen pak sap of fles water op tafel te zetten. Veel goedkoper. Maar er ging nog weleens een glas om. De computer (waar ik lang voor gespaard had) is mij heilig.
Weer wat nieuws geleerd. Menstruatie ondergoed. Say what? In ‘mijn’ tijd kenden wij dit niet. Dan lekte je regelmatig door. Ieuw. Als ik daar nog aan denk. Vies en gênant.
Ik hoor nu van moeders van vriendinnen van Eva dat je menstruatie ondergoed kan bestellen. Even gekeken bij bol.com. Te duur. Bij Ali een prima prijs. Maar wat is nu het voordeel van dit ondergoed? Waarom niet ‘gewoon’ maandverband? Vroeger waren dit (te) klein lapjes. Tegenwoordig zijn ze subtiel maar toch ook alles omvattend.
Mijn zoon heeft faalangst. Ik denk iedereen wel in meer of mindere mate. Ik kan het van mijzelf ook nog wel herinneren. Naarmate ik ouder ben kan ik beter relativeren en blijf ik veel rustiger.
In het begin van de middelbare school komt er ook veel op je af. Alles is wennen. Je moet al snel zelfstandig kunnen zijn. Dat is nog wel een dingetje. Ik zag van de week in magister dat Daan vorige week huiswerk Frans was vergeten en deze week zijn boek. Echt niet! Ik was erbij toen deze in de tas ging. De juf noemt Daan soms Steyn en een andere jongen noemt ze Daan. Daar gaat volgens mij iets fout. Ik vroeg Daan of hij dit tegen de juf durfde te zeggen. En hij zei ‘ja’. Topper. Even kijken of hij het echt durft. Ik kan natuurlijk ook de mentor berichten…. toch gaat mij dat (nog) net te ver. Tenzij Daan straf gaat krijgen voor iets wat niks met hem te maken heeft.
Wiskunde en frans vind meneer moeilijk. Hij heeft een gymles laten schieten om bijles te krijgen voor wiskunde. Deze bijles wordt gegeven door dezelfde juf die hij voor wiskunde heeft. Als hij het in de les niet snapt dan toch ook niet met bijles? Ik heb nu iemand geregeld die dit weekend komt. Hopelijk kan zij het wel goed uitleggen. De basis moet er goed inzitten! Afgelopen woensdag begon zijn school pas om 10:50. Meneer wilde op tijd opstaan (lees 8:00) zodat mams en hij de SO voor de volgende dag konden doornemen. Ik praat de hele dag Frans tegen hem. Ik weet welke woorden hij moet kennen. En wiskunde? Wij hebben samen een proef examen gemaakt. Wat zei meneer. Mam, jij legt het echt goed uit. Nu snap ik het eindelijk. We gaan het zien. Breuken delen en vermenigvuldigen lukt mij nog wel. Maar het houdt voor mij waarschijnlijk wel een keer op.
Wij hebben bijna een dierentuin hier in huis dankzij Eva.
Wij begonnen met een huiskonijn en twee goudvissen. Daarna kwam de kat 🐈⬛ Dolf erbij. Toen Anton de slang 🐍. Vorige week nam Eva nog even een egel mee naar huis. Ze moet echt stoppen.
Als ik s’morgens de deur open om onze kat binnen te laten hoor ik vaak een andere miauw. Dat is Jip van een paar huizen verderop. Eva geeft haar snoepjes. Echt zo bizar wat zij met dieren heeft.
Ik vergeet nooit meer dat ze uren in een vijver hier om de hoek op haar knieën zat. En maar kikker visjes vangen, bekijken en weer loslaten. Uren plezier.
Dolf, onze kat, blijft ons steeds weer verassen. Als wij denken dat ze een bepaalde slaapplek heeft en wij daar naartoe lopen 🚶♀️ ….. zijn wij haar soms kwijt. Lag ze eerst op de de bovenste trede van de trap te slapen in de nacht. Toen op de zolder op een warme deken. De laatste paar weken ligt ze op Eva haar kamer in de vensterbank. Op een koude harde plank.
Sinds een paar weken hebben Eva en ik een nieuwe regel. Op onze laatste nacht samen blijft Dolf binnen. Blijven alle slaapkamer deuren open. Ik schrik weleens van gekriebel op mijn gezicht. Dan ligt Dolf op mijn hoofdkussen. Of als ik Eva wakker maak in de ochtend, dan zie ik de kat op haar buik liggen. Een groot voordeel van een corset. Eva voelt de druk niet. Het ziet er zo leuk en schattig uit.
Dolf heeft ook de tuinset ontdekt. Soms verdwijnt ze onder het doek. Soms ligt ze op de hoes van de tuinset.
Heel even dacht ik bij deze aanblik dat het niet goed ging met Dolf. Maar gelukkig was ze gewoon ying yang.
Mijn dochter en haar vriendinnen hebben een paar jaar samen op volleybal gezeten. Op de verjaardag van mijn dochter gingen ze gelukkig naar buiten. Weer terug naar toen. Volleybal spelen.
Op een gegeven moment wil je dat gegil liever binnen hebben.
Zo fijn dat ze wat later op de avond binnen wilden zitten. Samen spelletjes doen. UNO blijft favourite.
Overal zoeken ze meer personeel. Zo ook in de gezondheidszorg. Er was al een tekort. Maar door corona, hoge werkdruk, is er nu nog een groter tekort. Personeel is nu zelf langdurig ziek of lopen weg.
Ik neem graag weekenddiensten die openstaan over. Neem wordt nam. De diensten waren vaak prima te doen. Van de twaalf uur bereikbaar zijn werkte ik een paar uur. Maar de laatste tijd is de werkdruk hoger geworden. Prima voor mijn overuren die ik gebruik om de schoolvakanties vrij te zijn. Maar toch wordt dit mij nu een soort van teveel.
De ‘gewone’ werkdagen werden ook zwaarder. Wachtlijsten die weg gewerkt moesten worden. Volle operatie programma’s. Dus elke dag overwerken. De nachtdiensten zijn drukker. Voorheen sliep je weleens in je nachtdienst. Nu ook wel, maar veel minder. Mijn laatste doordeweekse dienst zag ik twee uur mijn bed. Oftewel, ik werkte van 14:30 tot 2:00. Daarna van 4:00 tot 7:30. Dan snel naar huis. Paar uurtjes slapen en om 12:00 had ik mijn dochter weer thuis.
Daar komt bij dat ik een dagje ouder wordt (gelukkig maar). Voorheen nam ik dus veel diensten over. Ik ga nu toch minderen. Die over uren maak ik toch wel. Maar ik moet echt aan mijn gezondheid gaan denken. Ik heb inmiddels ook nog een te hoge bloeddruk.
Spullen staan klaar om een dag vullend programma door te komen. Dit was gisteren. Een twaalf uursdienst gedraaid.
Een jaar geleden had Eva een slaapfeest voor meerdere meiden. Groots uitgepakt. Omdat Eva al jaren geen verjaardagsfeestje had gegeven voor meerder meiden.
Dit jaar wilde ze weer als vanouds. Twee vriendinnen. Een slaapfeest. Lekker makkelijk. Zo gezegd zo gedaan.
Drie meiden die beneden op de bank gingen slapen. Een film van Pathé thuis op de buis. Popcorn erbij en andere lekkere dingen. Natuurlijk ook maskertjes waar de dames op dit moment dol op zijn. Zij kregen een doos met maskertjes en een haarband.
Deze zag ik laatst liggen bij de Jamin. Spekjes in de smaak van popcorn. Gekocht. Geproefd. Mijn kinderen en ik vonden het niet echt wat. Het heeft een echte popcorn smaak met een laagje suiker. Op zich een goeie combi.
Bij de Jamin kost dit ruim drie euro. Ik zag ze nu bij de jumbo voor 2,19.
Uiteindelijk kwamen ze wel op hier. Er komt hier soms een vriendje van Daan die alles lust. Ik zet wat wij niet eten dan bij hem op tafel. En altijd is het opperderpop.