Speciaal onderwijs? Wel of niet. Gegokt op niet. Wat had Eva het zwaar! Net een zware rug operatie gehad. Dagelijks werd ik gemaild of gebeld. Eva voelde zich niet ok.

Vier jaar, bloed zweet en tranen. Het was voor haar echt heel zwaar. Maar ook voor mij als moeder. Wanneer geef je toe. Wanneer ga je de strijd aan? Echt serieus; ruzies, bloed zweet en tranen.

En dan de eerste examen uitslag. Praktijk examen. Van de vier had Eva drie onvoldoendes. Ik riep daarna elke dag ; Eef, nu leren. Nu oefenen. Eva trok het niet meer. Wat een strijd. Wederom tranen bij haar.

Ik blijf het een gek systeem van school vinden. Week later werd ze gebeld. Een onvoldoende voor Nederlands. Ze kwam 0,07 tekort op het totaal. Praktijk hoefde ze niet meer over te doen. Van Nederlands van een 3,9 naar een 4,1 gaan was voldoende. Blijft een bizar verhaal.

Maar she did it! Topper!

Gisteren, echt last minute, hoorden wij dat haar gekozen vervoer niet doorging. Ik heb via via iets kunnen regelen. Heel misschien kan haar vader met een mooie auto voorkomen. Afwachten maar. Maar voor Eva ook weer niet leuk. Mam, ik weet nu weer niet waar ik aan toe ben. Klopt. Maar het komt goed. Deze dag gaat leuk worden. Hoe dan ook!

She nailed it! Met of zonder speciaal vervoer.