Ik was vorig weekend druk en afgelopen dagen. Van alles gedaan zodat ik vandaag in de tuin kon zitten om te ontspannen. Lekker de zon in. Zoals ik tegen mijn dochter zei; vandaag is mijn zondag. Zij zei nog; nee, het is woensdag. Ik bedoel 🌞 dag. Mislukt. Deze hele dag bleef het bewolkt. Grrrrr. Hierna werk ik tot en met zondag avond. Heb ik weer.

Nu het toch beter werk weer is voor buiten ben ik het pad achter ons huis maar onkruid vrij gaan maken. Twee jongens van een jaar of negen kwamen voorbij gefietst. De eerste zei; u bent goed bezig mevrouw. De tweede zei dankjewel omdat ik een stap opzij deed. Dat doet een mens goed. Ze bestaan nog. Beleefde mensen.

Afgelopen weekend was ik in de Jumbo. Ik sprak een oude man aan. Hij leunde op zijn karretje. Loopstok lag erin. Ik vroeg of hij alles kon vinden, of ik kon helpen…. Hij begon over van alles te praten. Bij de Albert Hein was zijn favorite wijn in een paar maanden tijd drie keer verplaatst. Ze willen dat je gaat zoeken. Daardoor extra gaat kopen. Reden voor hem om de Albert Hein te skippen. Haha. Daarna kwam ik hem tegen in een ander gangpad. Dat mandje van mij; meid, neem toch lekker makkelijk een karretje…. Daarna zag ik hem weer. Toch een beetje snel doorgelopen. Ik had op de radio gehoord dat je meer een praatje moest aangaan met mensen. Dat dat gewaardeerd wordt. I did it. Maar op een gegeven moment had ik toch een beetje tijdnood. Anders gaat mijn dochter weer appen. Mam. Waar blijf je? Ik maak mij zorgen….. hihi. De schat.