Afgelopen weekend veel gewerkt. Maar vooral heel fijn gewerkt met een top team. Vrijdag van 14:30 tot 3:45. Zondag weer oproep. Toen van 8:30 tot 20:30.

Kids zouden bij paps eten. Hij had een klus. Dus ze aten onverwachts hier. Zonder mij. Ik was aan het werk. Spullen voor tosti, noodles etc etc ligt altijd hier. Dan maar minder gezond.

Maandag vrijwilligerswerk gedaan. Daar kan je wat vinden in mijn drukke leven. Maar als je dan mensen een cappuccino mag aanbieden om 16:00. Dat zij dan zeggen; hier keken wij zo naar uit.

Mensen die zo tegen hun uitslag op zagen. De een kwam vrolijk naar buiten. De ander heel verdrietig. Een moeder (duidelijk chemo gehad) met een drie weken oud kind die echt aan een voeding toe was. Geregeld met een arts dat zij daar de tijd voor kreeg.

En dan hoor je mensen zeuren over iets in mijn ogen kleins.