I love it. Engels eten. De kids ook. Waren het eerst crunchie bars, nu is het meer hartig. De crunchie bar kan je af en toe ook in Nederland kopen voor een prima prijs.

Dit stokbrood smaakt fantastisch. Vast heel slecht dat extra zout. Maar wat hebben wij ervan gesmuld. We namen er ook een mee in de auto naar huis. Natuurlijk zijn de crumpets favourite. In de ochtend gingen die en de broodrooster. Stroop erop. Njom njom. Ik vond de broodjes met rozemarijn erg lekker. Afgelopen weekend met mijn dienst de laatste gegeten. Ik maakte er een tosti van. Ik ga proberen een plat brood te maken. Schijnt makkelijk te zijn. Daar gaat dan rozemarijn over of salt and pepper.

De jelly toetjes waren ook lekker. Maar volgens mij heb je die ook in Nederland.

Nog wat mixen mee genomen. Dat wordt lekker bakken.

Gisteren mocht ik de heeeeeele dag werken. Dertien overuren gemaakt. Het was heel gezellig met elkaar. Gelukkig maar. Ik kreeg een foto van Eva. Ze had van onze kat een paashaas gemaakt 🐰🤣.

Daarna kreeg ik een bericht dat we iets gewonnen hadden. Wel 50 euro. Ik kreeg een foto van het winnende lot. Lieverd, hier hebben wij niks aan. Dan moet je een hele reis winnen die tegenwoordig niet meer te betalen zijn voor ons. Dat dus. Eva was helemaal teleurgesteld. Ow, echt mam? Is dit nep? Nee, niet nep, maar het is te weinig voor een reis.

Om 20:45 was ik weer thuis. Opperdepop. Vandaag nog twee uur achterdienst. De nacht heeft een fijne collega van mij overgenomen. Ik had anders niet geweten.hoe en wat ik het met de kids zou moeten doen. Eva wordt niet wakker van een wekker. Dat zou morgenvroeg echt een ramp zijn. Ze moet toch echt naar school. Gelukkig heb ik dus de nacht ‘vrij’. Ik ben collega’s die dat voor mij doen eeuwig dankbaar. In Engeland heb ik wat lekkere dingetjes gekocht. Die ga ik aan haar geven. Hopelijk vinden zij, haar man en haar kinderen het lekker.

Ik was afgelopen voorjaarsvakantie met mijn kinderen bij familie in Engeland. Daar kocht ik een puzzel voor weinig bij een tweedehands winkel.

Een impossible puzzel. Klopt. Normaal heb ik een puzzel van 1000 stukken in twee dagen gelegd. Maar deze…. Gaat dagen of weken duren.

Een paar keer per dag loop ik naar de tafel. Ga ik zitten. Als ik dan drie of vier stukjes heb gelegd stop ik weer.

Afgelopen zaterdag waren ‘wij’ weer open. De winkel zonder kassa. Nu nog een keer per maand. Maar wij hopen uit te kunnen gaan breiden.

Deze ruimte is natuurlijk fantastisch. Gratis. Mensen krijgen een kop koffie. Zelfs een gebakje. Dit kregen wij via via. Zo leuk.

Wij zijn druk bezig met giften. Dat is echt wel een ding in deze tijd. De Ede doet bonnen mogen wij tegenwoordig als zijnde een stichting ontvangen. Dus als je deze op de deurmat krijgt….. Je mag een foto van de code naar mij sturen via messenger of mijn telefoon.

Vandaag is een vergadering en evaluatie. Helaas moet ikzelf werken. Maar ik ga jullie op de hoogte houden van het reilen en zeilen.

Een week geleden was ik jarig. Mijn tante had slingers opgehangen en kadootjes voor mij. De kids sliepen uit. Ze waren nog moe van een dag Londen. Toen ze wakker werden vroeg ik naar mijn kado. Hun vader had een hint gegeven. Hij wist alleen niet of ze het zich nog helemaal konden herinneren. Daan had het over iets van uit eten. Eva dacht tapas, kleine hapjes. Ik appte dit naar hun vader. Hij zei, stelletje mutsen, je krijgt een high tea voor drie. Aha. Leuk kado.

Na het ontbijt ging ik los in een supermarkt. Eva was mee.

Daarna even relaxen. Op naar het huis van mijn nicht. Ook daar hingen slingers. Rond 16:00 kwamen alle ouders en kinderen daar. Zeven volwassenen en negen kinderen. Van 3 tot en met 16 jaar. Overal herrie. Heerlijk. Waar je keek zag je mensen zitten, eten, kletsen en schreeuwen. Pizza, patat en kip.

Er werd zelfs voor mij gezongen met twee mooie taarten erbij met kaarsjes erop. Ik kreeg kado’s. Het was een fantastische verjaardag. Zonnetje scheen. Loved it.

Ineens vroeg WordPress dat ik ene Jetpack zou toevoegen. Ik als digi beet probeerde dit. Moest ik ineens een nieuw account aanmaken. Say what? No way.

Pfff. Een grote ellende.

Ik ben bang dat ik vanaf morgen niet meer online ga zijn. Sorry daarvoor. Ik ga uitzoeken hoe nu verder.

Ik was afgelopen week jarig. Maar toen ook in Engeland. Ik zag via meerdere apps allemaal leuke lekkere dingen voorbij komen. Gratis.

Bij de Mac twee maal een hamburger gratis, flurry of kipnuggets. De Lidl schonk mij een reep chocolade. Ik koos voor de de framboos smaak.

De Hema. Dat was een gek verhaal. Ik zag dat ik tot en met de zesde een gratis tompouce kon ophalen. S’morgens nog gekeken. Yes. Nog steeds op te halen. Sta ik rond 11:00 in de winkel. Ik keek naar de app. Foetsie. Nou ja zeg. Bijzonder. Ik legde dit verhaal uit aan een medewerkster. Ze geloofde mij. Ik kreeg alsnog een tompouce mee. Gratis. Thuis in tweeën gesneden. Kids hebben gesmuld.

Toen naar de jumbo. Ook daar problemen. De zak met snoepjes, de lievelings van mijn kids, hadden ze niet op voorraad. Volgens de manager nooit gehad. Say what? Ik kocht deze al jaren bij ze. Helaas nu niet (meer) op voorraad. Ik mocht een andere zak uitzoeken. Niet de eerste keus van mijn kids. Maar, hé, gratis. Je bent Nederlander of niet?

Voorheen dacht ik hier nooit over na. Ik kocht gewoon lakens en onder lakens. Het materiaal? Uhm…. Ik denk een soort van katoen. Deze voelde in de zomer lekker fris.

Laatst zag ik een heel groot gat in het onder laken van mijn dochter. Oh dear. Ik moest op pad voor nieuwe.

Action had niks. Dan maar naar de Hema. Eerst zag ik een warmte onder deken. Flanel. Die was ook het goedkoopste. Lekker voor nu maar voor in de lente, zomer en herfst, voor mij te warm. Denk ik.

Katoen. Niet te betalen. Chips. Wat nu te doen? Ik nam een tussen product. De goedkoopste. Een enorme gok. Maar wow, voor nu is deze echt de beste. Zacht. Warm. Ik ben benieuwd wat ik van deze onderlaken van de zomer ga zeggen.

Straks vertel ik je meer over de Engelse supermarkt.

Wat een ervaring. Het openbaar vervoer in Engeland. Zo makkelijk. Beter dan in Nederland. Dan moet je een of andere kaart kopen. Geld erop zetten. Gedoe. In Engeland koop je voor de trein gewoon een kaartje. En voor de ondergrondse gebruik je je bankpas. De hal in met je pasje. En eruit ook weer met je pasje. Daan en Eva hebben een bankpas. Ideaal.

Na drie keer in en uit checken werd het gratis. Eerst was er 24 pond van mijn rekening gehaald. Ik wist via collega’s dat een deel de volgende dag weer terug gestort zou worden. En jawel. Uiteindelijk waren wij voor een dag reizen 8 pond per persoon kwijt. Prima prijs.

Die roltrappen daar waren soms heel erg lang. Vroeger boeide mij dat niks. Maar nu? Hoe ouder, hoe minder stabiel ik op mijn benen sta. Naar boven ging nog wel. Maar naar beneden? Hoogtevrees.

Ik hoor zojuist dat er in Nederland ook met een bankpas gereisd kan worden. Dat vind ik dus ideaal.