Mijn kids hadden een vriend en vriendin over de vloer. Ik riep al snel; om 20:00 komt de kip🍗. Helaas niks.

Ik had het niet eens door. Het vriendje zei; zou om acht uur niet iets van kip komen? Yep. Je hebt gelijk.

Bellen met de kippen farm. Sorry, er is een storing. Hier komt niks binnen. Maarrrrr, ik heb betaald. 1000 maal excuses volgens de meneer. Binnen een kwartier komt de bestelling binnen. En dat klopte. Wat hebben ze gesmuld. Op de foto lijkt het kip met bot. Maar dat klopt niet. Het zijn twee soorten kip nuggets.

Deze mooie lekkere prijs kon je winnen. Op de site van BoBo’s bonbons kon je vertellen waarom je dit zou verdienen. Ik gaf onze life story door. Gescheiden, ziek geweest, mams nu ernstig ziek.

Schijnbaar vond iemand dit zo’n heftige life story dat ze bij de firma BoBo’s bonbons aanbood mij een pakket te willen geven. Zij wilde alles betalen. Najaa, wat lief! Ik weet hoe duur zo’n pakket is. Echt te gek voor woorden.

Lieve onbekende Sandra. Dank voor je lieve bericht via een kaart en de snoeperij. Wij gaan hier van genieten. Mijn ouders, broer en gezin en wij 👩‍👧‍👦.

Van de zomer kregen mijn kinderen zaadjes mee naar huis vanuit school om in de zomervakantie een zonnebloem in te tuin te laten groeien. Wij hebben geen groene vingers.

Aan de zijkant van ons huis waar het bloedheet 🥵 werd ging er toch een bloeien. En hoe. Dacht ik.

Het was een wedstrijd vanuit school. Wie had de hoogste en grootste zonnebloem gekweekt? Wij niet. Zucht. Niet hoog. Niet groot. Maar wel een zonnebloem. Een hele mooie.

Deze laten drogen. Mijn dochter een paar gedroogde pitjes laten proeven. De rest ging naar onze bob 🐇. Wat hebben wij genoten van zijn gesmul. Met dank aan de Panta Rhei school.

Vandaag de 4de februari is het weer zover. Het is wereld kanker dag. Een jaar geleden…… hadden wij niet verwacht dat mijn moeder nu ook die diagnose zou krijgen. Twintig jaar geleden die ziekte overwonnen. En dan nu….. Als wij terug kijken was zij een jaar geleden er al slecht aantoe.

2 juni de dag van de scan en uitslag…. Zij kon niet meer en wilde niet meer. Totaal uitgeput van maanden niet kunnen slapen en eten door de pijn, uitgemergeld. Ze vroeg de huisarts om een pil 💊……. Gelukkig kon ze in het ziekenhuis terecht voor pijn bestrijding. Na een week zag je weer kleur in haar gezicht. Ze sliep weer. De pijn was grotendeels weg.

Haar arts kwam regelmatig langs. Ik heb deze man ook. Super begaan met zijn patiënten. Hij zei tegen mijn moeder ; wij hebben nog wel wat in de trukendoos hoor. U heeft nog wel even….. Wat een roller coaster. Van een snel verwachte dodelijke diagnose tot u heeft nog wel even. Dat moest bij ons allen even bezinken.

En warempel, ze is er nog. Ze loopt sinds een paar maanden zonder rollator. De pijn is niet meer zo erg maar komt ‘s nachts nog weleens terug. Ook dan hebben ze weer een oplossing. Van pillen 💊 erbij tot aan bestraling.

In het begin moest mijn moeder met de ambulance naar afspraken in het ziekenhuis. Nu gaan Jut en Jul gewoon samen in de auto. Ze kan namelijk weer zitten. Met corset. Die moet ze zodra ze overeind komt om hebben. Dus liggend aandoen. Heel soms….. 😛 Van de zomer zag ik een eekhoorn 🐿 bij het raam van mijn moeder. Zij hebben er drie 🐿 in de tuin. Dus ik zei; kijk mam, heel dichtbij. Ze vloog overeind. Chips, zonder corset. Zo af en dan gebeurd dit. Het gaat nog goed, pfew.

Mijn moeder slaapt wel beneden in de woonkamer. De thuishulp komt haar wassen. Eerst kon ze de trap niet op. Nu een beetje. Maar ze mag niet douchen met een brace om. En zelf wassen met zo’n ding lukt je niet. Je rug zit vast.

Wereld kanker dag. In onze familie genoeg van mee moeten maken met deze ziekte. Inclusief mijzelf. Gelukkig mag ik 2 maart 50 kaarsen uitblazen. Een groot uiterlijke feest is er niet. Kan en mag niet. Prima. Ik weet nu nog meer als voorheen; pluk de dag. Dat feest moet je zelf maken! En dat gaan wij 👩‍👧‍👦 zeker doen!

Ik was laatst bij mijn BFF. Wij kennen elkaar alweer 25 jaar. Voordat ik naar huis ging zette ze wat kaasjes, toastjes en dadels op tafel. Dat doet zij altijd. Even wij met z’n tweeën.

Het waren geen ‘gewone’ dadels maar medulla dadels. Wauw. Wat zijn die lekker! Ik zag ze laatst bij de Lidl. Een flinke doos vol voor 8,99. Dat vind ik dan weer te duur. Daar komt bij dat ik er een paar achter elkaar op eet, maar zeker geen hele 📦. De appie had laatst een leuke aanbieding. Niet teveel voor 2,49 euro. Als je de verpakking eenmaal open hebt gemaakt moet je niet te lang wachten om ze op te eten. Al sluit je de verpakking goed af, dan nog worden ze vrij snel hard.

Met kaas erin of walnoot van eigen land is het net een gebakje.

De juf van Daan vertelde online een verhaal. Tijdens dat verhaal kreeg hij te horen welke woorden hij moest tekenen. Bijvoorbeeld een lieveheersbeestje. Makkie.

Toen kwam het woord marsmannetje 👽. Hij maakte een ingewikkelde tekening. En ik? Ik denk toch anders dan een kind 🧒.

Ik tekende een mars reep met het mannen teken 😬. Lekker makkelijk. Daarom vind ik het zo leuk om bij de les te zitten. Ik leer dingen en ik vind het vooral gezellig om alles aan te horen. Daar kan geen tv of radio tegenop. Ik heb ook respect voor de juf. Hoe vaak kinderen niet vragen; juf mag ik naar de 🚾? Voor de laatste keer kinderen; tijdens een instructie mag je niet naar het 🚽. Tussendoor wel. Dat hoef je niet steeds steeds te vragen! Stelletje stoorzenders! 🤪

Ik had het laatst al over onze chips doos. Er zaten twee zakken guacamole doritos chips bij. Deze chipjes waren groen van kleur. Voor chips vind ik dit niet aantrekkelijk.

Wij namen allen een hap. Niet perse vies. Maar door de kleur en bijzondere chips smaak besloten wij dit niet snel weer te kopen.

Maar, met een potje salsa werd het ineens wel lekker. Je eet dan eigenlijk een naturel taco chipje met een tomaten 🍅 salsa en quacamole in een keer. Dus mocht je deze chips willen proberen? Maak of koop een tomaten salsa erbij. En als je kleurenblind bent, geen verschil ziet tussen groen en rood, dan zit je goed. Die kleur…. Het klopt gewoon niet.

Wij 👩‍👧‍👦 hebben een bekleedde trap. Zo niet modern. Ik heb dan ook weleens getwijfeld om deze strak te laten maken. Met een soort hout structuur. Eventueel verlichting in elke trede. Super mooi. Maar dat kost ook wat.

Wij zijn tevreden met wat wij hebben. En zeker omdat wij houden van herinneringen. Waarom zou ik de trap bekleding veranderen als deze nog goed is? Mijn kinderen zijn opgegroeid met bekleding op de trap. Lekker warm aan de voeten. En je glijdt niet uit. Win win situatie.

En het leuke van deze trap is; onze kat slaapt op de bovenste trede als wij gaan slapen. Zo schattig. Als je dan wakker wordt en de deur van je slaapkamer opent ligt Dolfje 🐈‍⬛ daar te slapen.

Op de foto hierboven ligt ze op mijn jas. Als de kinderen hun jas op de bank laten slingeren gaat mevrouw daar meteen op/in slapen. Soms verwen ik haar. Leg ik mijn jas op de bank naast mij.