Schiet mij maar lek.

Pffff. Wat een gezeik. Eva krijgt steeds meer last van haar rug. Ze groeit natuurlijk ook erg hard. Ik heb hier een brief liggen van de kinderarts dat zij recht heeft op 4 tot 5 behandelingen van de fysiotherapeut aan huis. Eva loopt zelf naar school. Dus wij kunnen ook wel naar een fysiotherapeut fietsen.

Alleen zit het verhaal van de orthodontist nog vers in mijn geheugen. Volgens de kinderarts werd de beugel van Eva vergoed. Eenmaal bij de orthodontist kreeg ik een brief van Univé. Nee hoor. Dat doen wij niet. Dat kan een kinderarts wel zeggen. Maar wij, Unive, vergoeden niks vanuit de basis verzekering. Lekker dan. Ik had net de plus plus tandarts kosten omlaag gezet. Dus dit jaar betaal ik 100 % procent aan de beugel van Eva. Super geregeld Unive.

Nu wil Eva misschien fysiotherapie voor haar rug. Heeft ze recht op. Ze heeft al een paar jaar een corset. De spieren worden lui. Ze krijgt last. Ik vroeg aan een vriendin welke fysio zij voor haar kinderen heeft. Ik kreeg een naam. Maarrr, ik dacht, eerst met Univé bellen. Ja mevrouw, ze mag fysio, maar niet aan huis. En alleen van een op onze lijst. Ik gaf de naam door die ik ter advies kreeg. Neeee, zegt Univé. Die vergoeden wij niet. Ok. Heb je dan een naam die jullie wel vergoeden? Die kreeg ik. Ik bellen, nummer en adres onbekend. Pfff. Lekker dan. Ingelogd bij Univé. Wat zie ik op hun lijst met fysio die zij vergoeden? Degene die mijn vriendin opgaf. Echt serieus. Neem meneer of mevrouw Univé, neem de telefoon op als je weet waar je over praat. Ik ben nu 1,5 uur verder.

Onze kat Minou/Dolf.

Zij blijft de beste kat ever ooit. Mijn kinderen, familie, vrienden zijn allemaal gek van haar. Zij zal ons nooit kwaad doen. Zij heeft ooit twee mensen gebeten…. ik zeg even niks……. Dolf verdedigde gewoon ons huis. Een kat is de baas in haar huis.

Dolf lijkt zoveel op mijn kat uit mijn jeugd. Minou. Zij liep altijd met je mee. Zij gaf altijd antwoord als je iets zei. Zij lag altijd netjes op een handdoek bij je voeten. Dit alles doet Dolf ook. Volgens mijn zoon is Dolf een reïncarnatie van Minou. Als dit bestaat; dan kan ik ja zeggen.

Mijn lieve kat Minou at altijd mee met ons. Zij zat dan op een krukje aan tafel. Standaard een druppel aan haar kin. Onze Dolf heeft een eigen bord. Als wij iets eten willen wij niet dat zij gaat bedelen. Wij leggen standaard een stukje van ons eten op haar bord. Op de grond. Soms eet ze mee. Soms niet. Prima. Als er maar niet gebedeld wordt. Sindskort zit Dolf ook aan tafel. Haar krabpaal wordt aan tafel geschoven. Het blauwe bordje leggen wij op tafel. Van alles wat wij eten wordt iets op het bordje geschoven. Zo gezellig. Met z’n allen eten.