Ik zag deze lollies liggen. Met een dip poeder erbij. De kids vonden dit geweldig leuk en lekker. In de vakantie moeten dit soort dingen kunnen. Make more memories 👩‍👧‍👦.

Ik gooi nooit kleding weg. Als het maar half kan dan geef ik de kleding van mijn kinderen door aan andere ouders/kinderen. Liefst aan mensen die ik ken.

Het kan natuurlijk in de zak van Max….. maar waar komt het dan terecht? Ik zie regelmatig dat deze verzamelpunten uitpuilen. De kleren liggen dan letterlijk op straat. Zonde.

Ik geef ze dus liever met een warme hand door. Naar vriendjes en vriendinnetjes. En dan kijk je bij ze in de kliko. Niet omdat ik wil controleren hoor, dit zou te gek zijn. Maar ik keek in de kliko omdat zij klaagden dat ze niet genoeg ruimte hadden. Dus ik dacht, ik heb genoeg ruimte in mijn rest afval kliko, ik pak een paar zakken mee. Puur om dat gezin te ontlasten. En wat zie je dan?

De kleding van je dochter die je door wilde geven. Warm werd ontvangen. Zo leek het. Het lag daarna gewoon in hun kliko. Pfffff. Soms is het echt niet; wie goed doet, goed ontmoet. Dit was en is de laatste keer dat ik aan jullie kleding gaf.

Op een gegeven moment kwam ik om in frambozen. Echt, kilo’s. Ik riep dan naar mijn kinderen, hun vriendjes en vriendinnetjes; eet zoveel als je wilt.

Maar vooralsnog. De struik hing vol. Ik plukte de vruchten. Ik deed de vruchten in een pan. Uiteindelijk werd dit een heerlijke puur natuur jam. Mijn ouders genieten elke dag van deze natuur jam.

De vruchten zijn geplukt door hun kleinkinderen. Het volgende proces is door hun dochter in werking gesteld. Ik heb nog mega veel verse frambozen in de vriezer. Op z’n tijd laat ik een portie ontdooien. Even op het vuur. Gelatine suiker erbij. En je hebt je eigen verse confiture.

Mijn kindjes zijn bij hun vader. Ik heb Eva ziek laten ophalen. Om 24:30 de dag ervoor begon ze met spugen. Om 6:30 kwam daar diarree bij. De hele dag was ze beroerd. Mijn zoon deed mee met naar de wc gaan. Volgens hem had hij stress. Wij zijn niet gewend om 14 dagen uit elkaar te moeten zijn. En dat zal niet snel wennen omdat dit maar een keer per jaar is. Gelukkig mogen de kids tussendoor op visite komen. Lukt niet heel vaak aangezien ik extra werk als ze er niet zijn. Ondertussen geniet ik van de foto’s en herinneringen ❤️💚💙.