Een huis vol ๐Ÿ‘ฉโ€๐Ÿ‘งโ€๐Ÿ‘ฆ.

De dinsdag om de week werk ik. De kinderen worden door hun vader om 13:00 naar school gebracht. Daarna gaat hij door naar zijn werk. Ik hoop dan om 15:00 als de kinderen uit school komen naar huis te mogen van mijn werk. Officieel werk ik die dag tot 17:00. Soms lukt het en soms niet. Maar geen nood. Mijn vader haalt de kinderen uit school. Eenmaal in mijn huis vraagt hij of hij naar huis zal gaan of blijven. De kinderen roepen dan vaak; blijven! Inmiddels weten Daan en Eva hoe ze een cappuccino voor opa kunnen maken. Want zo’n lieve opa mag best beloont worden.

De laatste keer, de dinsdag, mocht ik niet eerder naar huis van mijn werk. Helaas. Want eigenlijk kan ik niet wachten om de kinderen na vijf dagen weer te mogen zien. Maar ja, het is niet anders. Om 17:00 met gas op de zuigers naar huis.

Jeetje, is er een schoolreis geweest waarna iedereen bij ons eindigden? Allemaal fietsen voor de deur. Daan had twee vriendjes van school mee en zijn stiefbroer was er. Dat zet de teller op vier. Eva had twee vriendinnen mee. Poehee. 7 kinderen hier in huis. En opa heeft ze allemaal binnen gelaten ๐Ÿ˜‚. Ik heb het dus niet van een vreemde. Hoe meer zielen hoe meer vreugd.

Op tafel lag een berg komkommers, tomaten, druiven en wortelen. Die snij ik s’morgens altijd. En opa dronk zijn cappuccino heerlijk zonder te verblikken en verblozen op ๐Ÿฅฐ.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s