Hoe vaak had ik al gezegd dat mijn leven nooit saai is?

Heb ik weer….. Een weekend lang zonder de kinderen. Dan plan je leuke dingen en probeer ik extra te werken. Vrijdag gewerkt. Zaterdag nacht oproepdienst tot zondagmorgen. Ik zal wel weer niet opgeroepen worden. In dit geval prima. Zondag morgen om 10:00 mag ik bij een vriendin de zolder sauzen. En maandag ga ik een dag extra werken in verband met zieken op het werk.

Vanmorgen het huishouden gedaan. Beestenhokken verschoond. Daarna een lunch met een vriendin. Het was mijn bedoeling na het avondeten even te gaan relaxen voor de televisie. Komt er een app binnen van mijn schoonzus. Klein beetje paniek. Mijn neef, haar zoon ging naar een concert, hij was gestrand bij Driebergen. Hij moest naar de Arena in Amsterdam. ๐Ÿ˜ฑ Dus deze tante, ik dus, stapte in mijn auto om hem op te halen. Zou ik dat nog wel redden voor 20:30? Dan zou namelijk mijn oproepdienst beginnen. Gas op de zuigers en gaan. Snel een oplader en eten gepakt. Bij Driebergen eraf. Daar stond mijn broer met zijn kapotte auto en mijn neef. Geen tijd om te praten. Spring in de auto Bas! Wederom gas op de zuigers.

In de auto hoorde ik het verhaal van mijn neef. Hij had een concertkaart gekregen van vriendinnen. De dames waren s’middags al naar Amsterdam gegaan om te shoppen. Bas had op de NS site gekeken wanneer zijn trein zou vertrekken. De tijd die hij wilde viel uit ivm onderhoud. Dan maar de trein daarvoor. Zijn treinkaart opgewaardeerd en fietsen naar het station van Ede. Eenmaal daar hoorde hij dat er geen treinen meer zouden rijden naar Utrecht. Dit in verband met een dodelijk ongeval met een trein. Paniek aanval nummer 1! Bas belde naar huis. Mijn broer kwam met de auto eraan. Hij zou Bas wel even naar Amsterdam brengen. Vlak voor Driebergen ging een lampje branden van de dynamo. Dat deed de auto al een dag. Aan en dan weer uit. Daarvoor was hij gisteren al bij de garage geweest. Het had geen haast. Hij mocht door blijven rijden. Er werd een afspraak gemaakt voor maandag. Zolang het lampje niet aanbleef kon hij gewoon blijven rijden. Nou, dat hebben ze geweten. Tot aan Driebergen. Het lampje ging aan en uit. Op een geven moment ging het dashboard licht uit. Daarna stopte de motor ermee ๐Ÿ˜ฑ. Mijn broer voelde aan de rem. Die deed het nog, Pfew. Paniek aanval nummer 2! Driebergen heeft een afrit die naar beneden loopt. Dus de auto gleed naar beneden. Het stoplicht beneden stond op groen, haha. Ze gingen rechtsom om op het fietspad te parkeren. Maar het eerste stuk had hekjes in de bermen, neeeeeee. Zodra die ophielden kwam er een stoeprand, klabats, erop. En ze stonden stil. Mijn neef in paniek. Dat snap ik. Doei concert. Maar ik ging meteen onderweg naar ze toe. Dat was in Ede om 18:15. Ik was om 19:15 bij de Arena in Amsterdam. Hij was op tijd!! De deuren zouden om 20:00 sluiten. En ik sjeesde weer naar Ede voor mijn oproepdienst. Volgens de navigatie zou ik om 20:02 in Ede zijn. Om 20:04 reed ik de parkeergarage in van het ziekenhuis. Op dat moment belde de telefoniste. Ik moest naar de operatiekamer om aan het werk te gaan. Ze moest eens weten waar ik drie kwartier daarvoor nog was. Wat een spanning en sensatie. But I did it. Ik heb nu nieuwe vrienden gemaakt. De vriendinnen van mijn neef vinden mij een super tante ๐Ÿฅฐ.

In al dat gehaast ben ik een ding vergeten….. het konijn heeft geen eten gehad. Oeps.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s