Mijn pa na zijn hart operatie.

Gisteren om 8:00 werd mijn vader geopereerd aan zijn hart. Hij was er al een lange tijd aan toe. Maar er was steeds geen IC plek. En dan is het zover. Mijn moeder moest s’morgens afscheid nemen. Dat wilde zij niet. Zij is niet van het vroege opstaan, hahaa. Maar de verpleging gaf aan dit toch te doen. Het is toch best een operatie. Mijn schoonzus en moeder gingen om 6:00 op pad naar Nieuwegein. Ze konden een uur bij mijn vader zijn, om 7:45 moest hij richting operatie kamer. Om 11:00 was het al klaar. Daarna ging mijn vader beademd naar de IC. Om 12:00 mocht mijn moeder naar hem toe. Hij was nog onder narcose. Om 15:00 mocht ze weer naar hem toe. Toen was hij aanspreekbaar. Maar hij had nog steeds een buisje in zijn keel, dus praten lukte hem niet. Wij hadden begrepen dat het buisje in de middag eruit zou zijn. Dat gebeurde niet. Dan ga je denken; is dat wel goed? Om 19:00 ging ik met mijn broer naar het ziekenhuis. Pa zat nog steeds aan de beademing. Wat gek. Maar de verpleegkundige maakte zich geen zorgen. Ze gingen een long foto maken. Mijn broer en ik even aan de thee. Daarna weer naar pa. Hij leek een beetje emotioneel. Of dat echt zo was…… hij kon niet praten. Even lekker geknuffeld. Daarna gingen wij om 20:45 naar huis. Later op de avond kreeg ik een app. Van mijn vader, haha. Hallo, het gaat goed met mij, het buisje is uit mijn keel.

De volgende dag vertelde het verplegend personeel aan mijn moeder dat zij dit nooit eerder mee hadden gemaakt. S’morgens een hart operatie en s’avonds aan het appen. Typisch pa. De eeuwige jeugd. Dol op app-en. ❀️

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s