Wat de boer niet kent dat eet hij niet.

Dit is de titel van een programma op 24kitchen. En inderdaad krijgen de meeste gerechten wat de boer niet kent een laag cijfer. Mijn zoon is geen boer. Maar hij kan goed mee komen met deze groep. Net 10 jaar. Iedereen roept dat de moeilijke eters op een gegeven moment meer eten. Meer lusten. Die van mij is bijna 10. En lust nog niks. Eet ook bijna niks. Gelukkig is hij beweeglijk en nooit ziek. Maar buiten dat…… is hij echt veel en veel te mager. Bijna zorgelijk. Maar wat kan ik hiermee? Mijn ex en ik doen ons best.

Ik vergeet nooit 5 december 2016. Ik was de hele dag in het ziekenhuis geweest voor onderzoeken. Ik had hoge koorts tijdens de chemo’s. Dat hoort niet. Met vele pillen mocht ik dan toch naar huis. Ik wilde perse Sinterklaas met mijn kinderen vieren. Dit was hun en mijn eerste Sinterklaas feest zonder een vader en man. Wij zaten om 18:00 met z’n allen aan tafel. Mijn ouders, broer en zijn familie. Zeg mijn zoon; er is geen leven zonder kipcorn. En wat een geluk; mijn moeder had kipcorns. Deze werd mijn zoon aangeboden. Wat zegt meneer? Sorry, ik hoef niet, ik heb geen trek. Bij mijn broer viel zijn mond open. Hij heeft kinderen die alles eten. Bij wijze van zelfs hun bord. En ik heb het tegenover gestelde. Ik kan je vertellen dat ik dit heftig vind in mijn uppie. Mijn dochter en ik genieten van elk avond maal. En meneer zit erbij met een enorme sik. Ik ken alle tips al. Maak je niet druk. Hou het gezellig. Presenteer van alles. Bla die bla die bla. Dit doe ik al jaren. Niks helpt.

Wie helpt mij met een maaltijd die meneer wel lekker moet vinden? Hij is dol op rauwkost. Lust geen vis. Heeft niks met vlees. Droge pasta is prima. Rookworst lekker. Tosti’s is hij dol op/wel die van de pita broodjes. Alles uit de frituur en pizza’s vind hij ook super. Pannenkoeken helaas niet meer.

Een studie dag.

Vandaag zijn mijn kinderen vrij van school. Ik heb mij suf gezocht naar musea die open zijn op de maandag. Ik heb er een gevonden in de buurt. Het openlucht museum. Daar zijn wij al zo vaak geweest. Ineens zag ik mijn vrij kaarten liggen voor Monkey Town Ede. Ik vroeg aan de kids waar ze naartoe wilden gaan. Het werd Monkey Town. Verrassend πŸ€ͺ. Een voordeel; het is heeeeeeel erg rustig. Ik heb mijn krantje mee en een iPad.

En dan bestel je een kop koffie. 2 euro voor een bakje automaten smurrie. Tja, dat hoort erbij. Aangezien de kids zich hier enorm vermaken blijven wij wat langer. En dan krijgen ze trek. Een panini kost 3,75. Maar een bak patat maar 2 euro. Zelfs een tosti is nog duurder dan friet. Net zo slecht als in de supermarkten. Fruit is duurder in verhouding tot chips. In Amerika is dit nog erger. Op tv zie je daar bijna niemand aan een zelf gekookte maaltijd. Afhaal is daar zo ontzettend goedkoop. Daardoor gaat iedereen daar aan de afhaal. Zeker in een drukke maatschappij is dit makkelijk. En maar groeien en maar groeien. De vet en suiker industrie hebben veel te veel macht. Maar ja, ik zit hier met 3 kinderen. En dan ga ik toch maar voor het goedkope. Ik heb maar 2 bakjes friet besteld voor alledrie. Zo ben ik voor 4 euro klaar. 3 kindjes hebben een volle maag. Anders hadden ze een panini met z’n drieΓ«n moeten delen. Gezondheid is heel belangrijk. Maar soms speelt de portemonnee wel mee. Een taak voor de overheid om dit te gaan veranderen. Fruit moet goedkoper en patat/chips duurder.

Een donuts traktatie.

Mijn zoon trakteerde voorgaande jaren snoep sushi. In het begin vond iedereen dit leuk. Maar volgens hem vinden de klasgenootjes dit nu saai. Chips voor mij. Ik. Oet iets nieuws verzinnen. Wat vindt mijn zoon het lekkerste? Donuts. Dus ik heb 40 donuts bij de Albert Hein besteld. Mini wel te verstaan. Wat groene dynamiet staven erbij en een yoghurt snoepje. Erg makkelijk te maken. Koste mij maar vijf minuten. En een avond van te voren gemaakt. Tussen elke laag legde ik wel een vel bakpapier.