Iedereen zegt dat ik er zo gezond uit zie. Ik heb inmiddels een vol gezicht. Een onderkin. En dit laatste heeft niks te maken met ouderdom. Ik kom gewoon aan. Mijn gezonde rood bruine huidskleur komt van de chemo. Waarschijnlijk straal ik gewoon iets chemisch uit 😁.

Ik roep nu nog steeds in het rond: allemaal vocht van de medicijnen. Dat klopt voor een deel ook echt. Mijn sokken staan met een mooi patroon in mijn vel aan het einde van de dag. Gelukkig zijn deze medicijnen afgelopen week gestopt.

Na een chemo kuur slik ik dus een bepaald medicijn die ervoor zorgt dat ik minder last heb van bijverschijnselen. Een bijwerking is dat ik extra veel trek krijg. Oftewel, ik eet het liefst de hele dag door. Smaak of geen smaak. Ik ben onverzadigbaar. Ik haat nu de weegschaal en het zien van mijn gezicht in de spiegel. En en kaal hoofd. Geen wenkbrauwen. Geen wimpers. En dan ook nog eens een onderkin. Bah. Zo niet ik! Ik vind dat ik nu zo’n typisch hoofd heb wat bij kanker hoort. En dat is behoorlijk confronterend. Dat maakt het voor mij makkelijker om doordeweeks geen chips, snoep of koek te eten. Veel water te drinken. Dit hou ik nu een week vol. Het begin is er. Ik stop mijzelf vol met verse vitaminen. Alvast ter voorbereiding van de operatie.

Vanaf nu geen chips en snoep. Als ik dan ga snaaien dan ga ik voor een gekookt ei of fruit. En vooral veel vocht. Alhoewel…. Overdreven? Het is gewoon een gevoel voor mijzelf. Ik voel mij nu even niet prettig bij zoals ik er nu uitzie.