Hoe snel grijp jij naar medicijnen?

Ik ben denk ik van een generatie die niet met pijnstillers opgroeide. Mijn ouders hadden niet eens een thermometer in huis. De drogist zag er toen natuurlijk ook heel anders uit. Ik kan mij alleen hoestdrankjes op de badkamer herinneren. Pijnstillers zonder een lekker (kinder)smaakje. Als ik een flinke schaafwond had werd deze schoongespoeld met kraanwater. Oh, ja, wij hadden wel formule 1 tegen wratten. 


Tegenwoordig heb je voor elk lichaamsdeel of celletje wel iets van een medicijn. Dat maakt het natuurlijk ook makkelijker om aan te schaffen als je iets mankeert.


En toch zat het niet in mijn systeem om van alles in huis te halen. Ik kan nu wel zeggen zat. Als je bijwerkingen hebt van de chemo ben je er op een gegeven moment klaar mee. Zeker rondom de feestdagen zorgde ik voor een mooie schap vol met potjes en tubes. Die hebben mij toch een betere tijd gegeven. En ik snap het dilemma van verspilling. Maar wat ik over heb aan medicijnen gaat niet de prullenbak of gootsteen in. Ik lever de boel netjes in bij de apotheek.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s