Eergisteren weer een chemo kuur gehad. Nummer twee van de zware serie. De vorige keer viel enorm tegen. Waarschijnlijk omdat ik toen ook nog een griep/keel ontsteking erbij heb gehad. Alles deed mij toen pijn. Botten, spieren, mond, keel etcetera etcetera. Koorts erbij. Bloedneuzen. Zelfs een pil doorslikken was bijna niet te doen. Hopelijk ga ik het deze keer minder erg ervaren. We hebben een kerstviering in het vooruitzicht. Eerste kerstdag heb ik de kindjes. Dag twee gaan ze met papa mee. Dit is wel even wennen hoor. Ik vraag mij nu ook af of het überhaupt wel wend? Ik wil dit soort dagen gewoon met z’n vieren kunnen zijn. Wie weet in de toekomst…. Hoop doet leven!

Als ik ziek ben van de chemo dan is het de eerste week van deze vakantie. De vorige keer begon het op de vrijdagnacht. Dan heb ik de kinderen. Gelukkig met veel lieve mensen om mij heen die ons willen opvangen. Week twee als ik weer topfit ben zijn ze bij papa en hele fijne vrienden. Ook dat vind ik heeeeeeeel erg moeilijk. Weer gesplitst. En jawel, wij kunnen facetimen. Maar die warme knuffel van de kinderen ga ik toch missen. Maar ik laat mij niet kennen. Er zijn ergere dingen in de wereld. Ik denk maar zo: ik ga week twee genieten van mij beter voelen, de rust, de stilte, de leegte…… Bah. Hopelijk kunnen wij dit volgend jaar anders aanpakken. Maarrrr, ik heb met mijn dochter een fijne afspraak gemaakt. Als wij elkaar missen doen we de ogen dicht. Dan denken wij aan elkaar en geven wij een kus via de lucht aan de ander. Voor altijd samen!

Verder heb ik geleerd om hulp te vragen ook aan de arts. Ik heb aangegeven dat ik een fijne kerstavond wil met de kinderen. Ik snap dat de chemo moet doorgaan maar hoe maken wij het draaglijk voor ons drieën? Ik heb nu pillen gekregen om de ziekte verschijnselen uit te stellen. Ik word nu ziek op tweede kerstdag, maar dan zijn de kindjes toch bij paps. En ik heb extra pijnstillers als nood. Hopeta. Dit geeft mij al een bepaalde rust om de feestdagen in te gaan en extra te kunnen genieten in deze bijzondere hectische periode. 

Ik merk steeds vaker dat ik met iets thuis kom wat niet de bedoeling was. Hoe ouder hoe gekker…. Vroeger lachte ik mijn moeder een klein beetje uit als ze weer eens iets anders dan gevraagd mee naar huis nam. Zo vroeg ik een keer cerise. Vroeg mijn moeder aan de verkoper: heeft u ook cassis met kersen? En de volgende is helemaal hilarisch. Meneer, heeft u ook tiramisukie? Alsof ze in de winkel naar een Suzuki vroeg, whahaaaa. Het ging om een toen nog nieuw toetje tiramisu. 

Maar inmiddels trap ik er zelf ook in. De keuze is tegenwoordig ook zo reuze. Zou dat het zijn? Of kan ik op mijn iets oudere dag al die nieuwe dingen niet meer bijhouden?

Ik merk bij mijn dochter elke keer weer dat een chemo kuur van mij zo’n impact op haar heeft. Maar toch wil ze elke keer heel graag mee. Na vijf chemo’s vallen de puzzel stukjes in elkaar. Dankzij observaties, informatie van de mensen om mij heen en een moeder instinct.

Afgelopen chemo ging Eva er vrolijk in. Eenmaal op de afdeling zag je haar instorten. Sabrina zei al dat ze stiekem zachtjes intens verdrietig was. Ik was te druk met gesprekken en vragen beantwoorden van de verpleegkundigen. Bij de vorige chemo had ze dat verdrietige op school en bij het afscheid nemen van mij bij de klas. Het is ook niet niks om je moeder aan het infuus te zien. Er liggen allemaal zieke mensen om ons heen. 

Een kind hoort een veilige thuis basis te hebben zoals mijn beste vriendinnetje voor het leven Floor Houba al zei afgelopen dinsdag. En nu heeft Eva te maken met een zieke moeder. En wat heeft ze verder thuis? Geen papa. Toen wij eenmaal van de chemo thuis waren pakte ik haar vast. Ze brak. Tranen met tuiten en ze wist niet waarom. Ze wilde zo graag papa thuis hebben. Die mocht ze bellen. Ze smeekte of hij kon komen. Gelukkig was hij net op weg naar huis vanuit het werk. Ze heeft met hem een spelletje gespeeld. Gevochten en gespeeld voor een half uur. Je zag haar opfleuren. Even weer een sterke man in huis. Het afscheid viel gelukkig mee. Mijn schoonzus Mascha kwam toen ook binnen met een stapel pannenkoeken voor het avond eten voor haarzelf en de kids. Daarna broer Daan met opa en oma. Oftewel een grote gezellige familie. 

Maar wat een impact voor je kind. Gelukkig gaat de school hier fijn mee om. Ik stuur een foto van ons op de afdeling. Eva kreeg een plastic spuitje mee en mijn polsbandje om te laten zien aan de klas. De juf gaat vast weer de foto van ons projecteren. Ze kan dan ook vertellen dat ze heeeel vaak van Sabrina heeft gewonnen met uno. En dat ze een perenijsje heeft gekregen. 

Je kan een koekjes deeg maken. En deze als onderstaande gebruiken om een eetbare schaal te creëren.

Je kan het je ook makkelijker maken. Dan pak je bijvoorbeeld een pak bastogne koeken. Deze sla je fijn. 100 gram boter laten smelten. Alles goed mengen. Dan pak je een bakblik zoals hierboven en schep je het mengsel juist aan de binnenkant. Goed aandrukken. Even in de koelkast en je schaal is klaar voor gebruik. 

Vandaag mijn vijfde chemo gehad. De vorige keer goed ziek van geweest. Hopelijk kwam dat vooral doordat ik een keelontsteking zonder afweer erbij had. De arts had nog niet eerder gehoord dat iemand na een chemo 1,5 week doodziek was. Nu extra pep pillen in huis. Ik zie er de komende dagen super gezond uit. Ik heb een hele rode kleur over mijn lijf. Lijkt lichtelijk verbrand van de zon. Je kan het ook zien als gezonde rode appel wangetjes. 

Een beetje wazige foto. Maar ik mocht weer langs de anesthesist voor een infuus naald. In een keer raak. Heel erg fijn. Links onder de plakker zie je nog een plek van een brandwond van de vorige chemo. Toch iets mis gegaan. Gelukkig niks van gevoeld aangezien de rest van het lijf meer pijn deed. 

Morgen is het weer zover. De kindjes gaan in vol ornaat naar school met ieder iets lekkers voor de hele klas. Hoever gaan jullie met de kleding en het etenswaar? Normaal zorg ik voor wat leuke kleding die ze met kerst op school aankunnen, de kerstdagen thuis, oud&nieuw en daarna op 1 januari op de verjaardag van mijn nichtje. Dan zijn de speciale kleding niet voor een dag aangeschaft. Maar voor nu, zoals het er nu voorstaat, zit ik in een financieel ander pakket. Dus dit jaar geen nieuwe speciale kleding. Alhoewel…. De kids zijn bijna niet in de lengte (en breedte) gegroeid. Vorig jaar was alles te groot. En dit jaar ken het net. Iedereen happy! En anders? Een stropdas is zo gekocht voor weinig.

En het eten? Mij werd gevraagd voor de ene klas pannenkoeken te bakken. Mijn zoon lust alleen kaas pannenkoeken. Zal ik hem daar dan mee verwennen? De helft gewone pannenkoeken en de helft kaas pannenkoeken. Bij mijn dochter kreeg ik een briefje met koude pasta salade. Ook lastig. Zij heeft liever warme macaroni in plaats van koud. Ik denk dat ik komkommer, stukjes kaas en worst in de vorm van kerstboomjes of sterren snijdt. Dit alles op een schaal. Prikkers erbij. Dan kan elk kind zijn eigen rauwkost salade op een stokje samen rijgen.

In de middenbouw en misschien bovenbouw van de Panta Rhei moeten de kinderen morgen een bord, beker en bestek meenemen naar school met hun naam daarop. Ik weet even niet waarom. Donderdag avond is het kerstdiner. Misschien willen de juffen en meesters wel dat de kinderen zelf op de donderdag de spullen klaar leggen. Helemaal prima. Ik heb de borden voorzien met leuke berichten. Vind ik leuk. Mijn dochter denk ik ook wel. Als ze het ziet….

Bij mijn zoon ga ik pannenkoeken bakken voor de klas. Geen idee hoeveel, hij is zijn briefje kwijt. En of hij de tekst van mams kan waarderen…. Ik krijg dit snel genoeg te horen.

Terwijl de kinderen donderdag avond aan het kerstdiner zitten op school mogen de ouders genieten van het buitenleven op het schoolplein. Zij krijgen daar hapjes en drankjes. Nou ja krijgen. Je moet er voor betalen. Maar de opbrengst gaat naar kika. Ik ga nog wat munten verzamelen aangezien ik donderdag weer los mag gaan met eten. 

Ik vind al die pasjes maar niks. Maar ik heb ontdekt dat sommige pasjes geld waard zijn. Bij de Kruidvat en de emtee kan je soms je gespaarde punten inleveren en dingen gratis krijgen. Ik kwam bij de emtee daar bij toeval achter. Een mevrouw voor mij vroeg hoeveel punten zij had staan. Daarna betaalde ze haar boodschappen hiermee. Fantastisch. Ik ben nu aan het sparen voor de kinderverjaardagen. Ideaal. De air Miles van onder andere de Albert Hein en praxis kan je ook gebruiken voor korting op producten.

En wat dacht je van gratis koffie of thee bij de Ikea?

Op dit moment lopen er veel zegel acties. Die van de Albert Hein blijft duur als je voor de pannen gaat. Maar je hebt wel met een flinke korting goede kwaliteit. De plus en de emtee kan je gratis zegels krijgen en sparen voor een boodschappenpakket. Ik ga voor beidde. Alles scheelt weer. De plus ga ik misschien met mijn oom redden. De emtee is nog tricky. Die gaat bij mij niet zo hard. Dan merk je toch dat je een eenouder huishouden hebt. Misschien mag ik van anderen de left overs?

Mijn dochter is dol op make-up. Ze doet dit graag bij haarzelf of de opmaak pop. Maar op papier is dit ook leuk.

Ik pak soms oude tijdschriften. Maar als ik deze even niet in huis heb pak ik de nieuwste. Zo grappig om een artikel te lezen  met illustraties mede dankzij mijn dochter.

Vergeten te delen met Mandy en Dave toen ze gisteren mij kwamen steunen. En kadootjes onder onze kerstboom kwamen brengen. Voor het eerst in ons leven hebben wij kadootjes! Bedankt liefjes. 



Maaaarrrrr, de kinderen en ik hebben gisteren oliebollen gemaakt uit de oven. Drie soorten. Naturel, met rozijnen en met rum. Die met rum liggen in de vriezer aangezien ik gisteren en de komende dagen niks mag eten. Het is heel makkelijk om deze oliebollen te maken. 

Bovenstaande is alles wat je nodig hebt. Na bereiding van het deeg even 30 minuten wachten. Daarna kunnen ze de oven in. Een bak met 12 muffin vormpjes is ook handig/gewenst. 

Stiekem hoop ik dat ik op oudejaarsdag een portie versgebakken oliebollen krijg van de buren. Maar voor nu tussendoor is deze versie helemaal prima.