Vandaag is het vlegeldag in Bennekom. Mijn ‘oude’ gezellige dorp. Ik probeer altijd aanwezig te zijn. Voor dit jaar had ik al spullen verzameld om te verkopen op de vlegelmarkt. Maar was het wel verstandig om te gaan als je zo labiel bent? Wat als de mensen vragen welk bedrag ik vraag voor mijn spullen en ik zou gaan huilen? Mijn ouders en schoonzus wilden wel mijn spullen verkopen. Maar de kinderen hadden gerekend om ook aanwezig te zijn. En ze hadden er zin in. 

Om 12:00 haalde ik de kinderen uit school. Zonder tranen…. maar met een hartslag van 120. Wat voelde ik mij diep van binnen zielig en alleen. Eenmaal op de vlegelmarkt had ik afleiding.  Er kwam heel veel familie voorbij lopen. Aangezien wij een familie app hebben die nooit stil is, wist iedereen van de scheiding. Ik kon zowaar ‘gewoon’ praten. En wat was ik blij dat de kinderen het al wisten. Anders zouden ze misschien per ongeluk iets opvangen. 

Ondertussen kreeg ik van moeders van school allemaal berichten. Iets van sterkte etcetera… Wat bleek nou? Mijn zoon had bijna al zijn klasgenootjes ingelicht en ook de overblijf moeders: wist je al dat mijn ouders sinds maandag gescheiden zijn? 😳

Om 15:00 was de school uit van de kinderen….. Ik had mijn ouders gevraagd om de kindjes uit school te halen aangezien ik nog hele rode ogen had van het huilen. Thuis zaten mijn man en ik op de bank. Te wachten tot de kinderen eraan kwamen. Wat een paar slopende laatste minuten waren dat.

De kindjes kwamen binnen. Mijn moeder had van te voren al gezegd dat papa en mama iets te vertellen hadden. Mijn zoon rende naar ons toe, bleef stilstaan en zei: jullie gaan uit elkaar he? Later vroeg ik waarom hij dat dacht. Zijn antwoordt was omdat wij allebei aan het huilen waren. Op het moment dat mijn man vertelde dat we gingen scheidden begon onze dochter meteen te huilen. En dat bleef bijna de rest van de dag en avond doorgaan. Zoonlief zag ik in eerste instantie heel erg schrikken en hij wilde gaan huilen. Dus ik wilde hem pakken om te knuffelen. Hij schopte eerst tegen de bank, droogde zijn eerste traan weg en daarna liet hij niks meer merken. 

Wij hebben de kinderen natuurlijk gezegd dat het niet aan hen lag. Papa heeft geen vlinders meer…… Maar we zouden er alles aan doen om er als ouders allebei zoveel mogelijk voor ze te zijn.

Ik heb meteen een mail gestuurd naar de juffen van onze kinderen. Dan weten zij van de thuis situatie af en kunnen zij de kinderen steunen als ze verdrietig zijn. 

De eerste schooldag voor de kids is vandaag gestart. Mijn man en ik brachten ze samen naar school. Samen….. Helaas gaf mijn man daarna te kennen dat hij zo niet verder kon leven in deze gezinssituatie. Pfew, wat was ik boos, radeloos, verdrietig. Er ging van alles door mij heen. Kan ik hier wel blijven wonen? Ik moest er niet aan denken om ook nog eens te moeten verhuizen. Dit huis was en is mijn alles. Zoveel hier opgebouwd en er zitten vele fijne herinneringen in. Moest ik nu meer gaan werken? Hoe gaan de kinderen met dit slechte nieuws om? Kinderen van gescheiden ouders hebben 50% meer kans om ooit zelf te gaan scheiden. Ik zag alleen maar spoken op de weg, en ik kon niet meer stoppen met huilen. 

Mijn man belde mijn broer en schoonzus. Die zijn meteen gekomen. We hebben gepraat, gepraat en gepraat. Maar het feit bleef: mijn man wilde weg uit dit huis. 

Laatst bekeek ik eens naar mijn rekeningafschrift. Er stonden voor mij onbekende namen tussen met meestal kleine bedragen. Maar toch, alle beetjes helpen. Dus ik ben toen maar eens gaan uitzoeken waar deze afkortingen voor stonden. En daarna afgezegd.

Verder telde ik de centen op van een weekendkrant abonnement en tijdschrift. Op dit kook tijdschrift was ik al drie jaar geabonneerd. Stonden en staan nog steeds in de kast. Ik heb nog lang niet alle recepten geprobeerd. Tijd om dit tijdschrift op te zeggen. Ik kan nog lang genoeg vooruit met de oude bladen.

Kan de tv en internet goedkoper? Vaak wel als je overstapt. Dit kan je elk jaar doen. Dit geldt ook voor een energie maatschappij.