Wat is het nut van de mug? Deze prikt mij lek. Ik mis daardoor bloed. Met een beetje pech slaan de kinderen ze dood met als gevolg een vlek op de muur. Spinnen eten insecten. Pfff, dan maar minder gevarieerd. Ze mogen blij zijn met kleine en grote vliegen. Dan maar geen mug. Die stomme mug verspreid ook nog eens ziektes zoals malaria. Dussss, van mij mogen de muggen weg.

De slak. Wat is de functie van een slak? Ik snap die van een rups. Deze eet de bladeren van mijn planten op maar ontpopt zich daarna tot een mooie vlinder. Daar kan ik van genieten als deze 🦋 rondvliegt en de bloemen bestuift. Maar die slakken. Met of zonder huis. Ik heb nog steeds een trauma van die grote naaktslak 🐌 waar ik op stond met mijn blote voeten. Tussen je tenen….. deze slakken eet ook de bladeren op van mijn planten. Deze gaan zelfs verder. Mijn kruidentuin, frambozen en pepertjes eten ze zelfs op. Heel brutaal. Ik loop geregeld in de avond de tuin in. Als ik weer zo’n vies ding zie 🐌, pak ik mijn tang. De slak leg ik in het pad achter de poort. In de avond komen Gerrit 🦔 en tante Bep 🦔. Die lusten ze rauw. Zo help ik voor mijn gevoel de natuur een beetje. De egeltjes 🦔 hebben het moeilijk. Op deze manier geef ik ze eten en red ik mijn plantjes.

Deze reclame zie ik steeds voorbij komen. Dat je je kind beter kan helpen met zijn of haar huiswerk dankzij deze site. Ik lees en hoor ook berichten dat je je puber juist ‘los’ moet laten wat leren/huiswerk maken betreft. Niet teveel pamperen.

Wie spreekt nu de waarheid? Wat is het beste voor je kind? Afgelopen twee jaar heb ik Daan zooooo vaak overhoort. Ikzelf werd er bijna moe(deloos) van. Mijn gevoel zegt nog steeds dat de schade daardoor niet heel erg was. Had ik hem niet geholpen dan had hij alleen maar (denk ik) 1en en 2en gehaald. Niet goed voor een zelfvertrouwen.

Nu hij (denkt hij zelf) op zijn eigen niveau zit en het iets beter lijkt te gaan, laat ik het meer los.

Dat samen leren was soms frustrerend maar ook best heel gezellig. Kopje thee erbij. Een zelfgebakken koekje van Eva. Ik deed toen wat minder in het huishouden. Eigenlijk ook wel lekker 😜.

Vooralsnog blijft het spannend. Is dit niveau meer Daan zijn ding? Aan zijn inzet ligt het in ieder geval niet. We gaan het zien. Meer dan je best kan je niet doen. Of past Daan niet in het leer systeem van school? Dit laatste hoor ik van steeds meer ouders.

Waarom schreef ik niks? Niet perse een reden. Ik ben druk. Maar wie niet? Ik mis wel op z’n tijd een dag vrij van werk. Dat zit er gewoon voorlopig niet meer in.

Maar ja, voorheen als iets in mij opkwam schreef ik meteen hierover. Dan had ik vaak een mooi archief. Ideaal om in de avond te kijken wat ik de volgende dag wilde plaatsten. Dat systeem moet ik maar weer eens oppakken.

Komt ie. Ons konijn Bob komt steeds vaker zijn hok uit. Gisteravond was ik kindloos. Konijn naast mijn voeten. De kat lag te slapen op een stoel. Opeens ging Bob 🐇 naar de gang. Op de deurmat. De kat sloop langzaam naar hem toe. Soms bespringt de 🐈‍⬛ het 🐰. Voordat ze dat mogelijk wilde doen ging Bob ineens rennen. Ik liep net die kant op. Ik schrok. Gaf een mega gil (gelukkig was Eva er niet). Dolf sprong een Meyer de lucht in en het konijn vloog onder de tafel. Mijn hart ging tekeer! Pffff.

Later zag ik een losse nagel in de gang liggen. Ik vermoed dat deze in de deurmat bleef hangen. Dat heeft vast pijn gedaan bij Bob. Vandaar die vlucht sprint. Weer een jaar korter te leven.

Dit is echt te leuk/bijzonder.

Donderdagavond. Ik was gelukkig thuis. Belt ineens een meisje aan. Samen met een vriendin hadden ze tassen vol verse groenten en melk. Of ik dit kon gebruiken voor het buurtkastje? Maar natuurlijk. Ik herkende haar. Haar moeder had voorheen ‘mijn’ buurtkastje. De moeder was aan het werk. Ik was thuis. Deze lieve jonge dame zag dat er bij de kerk eten uitgedeeld werd. Zij vroeg of ze iets mocht meenemen voor het buurtkastje. De mensen van de kerk gaven haar veel mee. En zo werd mijn kast gevuld met veel vers. Een briefje erin met; bel even aan als je melk kan gebruiken. Dat laatste gebeurd eigenlijk nooit. Mensen durven denk ik niet aan te bellen. Jammer. Schroom niet. Maar uiteindelijk raak ik alles wel kwijt. Hier wordt niks weg gegooid.

De kerk had schijnbaar ook naar een 06 nummer gevraagd. Deze had zij gegeven. Dus wie weet komt hier nog meer uit voort/een samenwerking. Hoe leuk is dat?

Ondertussen had ik berichten ontvangen dat ik via Facebook, stop voedselverspilling, te vaak, te snel reageerde. Dat ik dit gebruikte voor mijn kastje. Dat daardoor mensen die dit eten konden gebruiken mis grepen. Ik had een vermoede van wie allemaal. Deze mensen een privé bericht gestuurd via messenger. Zo ook een foto van al het vers. Geweldig, ze wilden wel vers op komen halen. Ik ben niet in discussie gegaan dat ik het vermoeden had dat ze hadden geklaagd. Ik hou daar niet van.

Ik merk dat vers maar matig op wordt gehaald. Weten mensen zich hier geen raadt mee? Is het koken… te duur. Pakjes en zakjes zijn zo weg. Bijzonder. Gelukkig reageerden de mensen waarvan ik denk dat ze over mijn hebzucht hebben geklaagd positief. Ze wilden graag vers halen. Een persoon gaf aan te koken voor iemand die niet meer kon koken. En iemand die het geld niet had. Dus uiteindelijk is nu iedereen blij. Ik dat alles niet verspild wordt. De mensen die ws hadden geklaagd dat ze alsnog ‘verse’ boodschappen kregen om te koken voor anderen. Zo is het cirkeltje weer rond. Iedereen tevreden zonder dat iets weg gegooid wordt.

Dit gaat de laatste tijd goed. Er wordt best veel eten erin gezet. Zo leuk.

Ik vond het zo grappig dat ik champignons overhad. Daar zette iemand mix bij voor champignon soep. Najaa. Wat een toeval.

Thee, sap, pesto en snoepjes lagen ineens in het kastje. Zo ook koekjes. Ik zag een pak liggen met los verpakte koekjes. Een koekje was van een van de losse verpakking aangebroken. Dat is toch gek? Dan trek je een verpakking open, neem je een hap en dan leg je de rest in het kastje. Die snap ik even niet. Maar ja. Let it go.

Ik heb nog meerdere courgettes liggen. Deze zijn iets te groot om op te bakken. Maar voor soep zijn ze perfect.

Mijn broer heeft mega veel pompoenen 🎃. Hier ga ik ook nog wat mee doen. Een hele pompoen 🎃 is een mega grote pan soep. Misschien ga ik ze in stukken verdelen. Zo heeft iedereen wat.

Gister morgen mocht ik na een weekend dienst aan het infuus.

Heerlijk relaxed lag ik op een bed op de dagbehandeling. Ik kreeg een kop koffie en twee glazen water(deze laatste waren verplicht). Prima.

Mijn temperatuur was voordat ik het infuus kreeg 35,6. Daarna 36,9. Oh dear.

Ik voel vandaag dat ik net niet lekker ben. Het is wat het is. Ik ga werken. Dan maar met rode konen. Ik mis zo een extra dagje vrij van werk. Dat geeft je zoveel energie. Helaas lukt dit voorlopig niet.

Zoon Daan ging afgelopen vrijdag naar de tweede kamer in Den-Haag. Super leuk dacht ik.

Meneer vond de busreis heel gezellig. Prima. Zo hoort het ook. Daarna moesten ze dus Den-Haag in richting tweede kamer. Ik vraag altijd om foto’s op zo’n dag. Voorheen toen meneer naar de Efteling ging met school kreeg ik foto’s van een wachtrij voor een attractie en een van het eten. Tja….

Nu kreeg ik weer zo’n foto…..

Je raadt nooit waar dit was. De Mac Donalds 🙈. Ik had van te voren al begrepen dat ze hier mochten lunchen op eigen kosten. Daan kreeg extra geld mee voor als hij zag dat iemand niks ‘kon’ bestellen. Dat heeft mij een broodje kip burger gekost. Helemaal prima.

Daarna kwamen de betere foto’s 🙈😂.

Wederom fantastische foto’s. Typisch Daan. Mijn broer moest hierom lachen. Hij zei; bij de wedstrijd van Vitesse zei Daan een keer; oh ja, misschien moet ik een foto maken. Klik en klaar. Weg telefoon. Deze foto werd met niemand gedeeld.

Gisteren was ik aan het werk. Dan kijk ik niet de hele tijd op mijn telefoon. Toen ik een keer keek zag ik berichten van Eva.

Mam, mama, mam. Is de deur op slot?

Dan antwoord ik met: ja, Waarom? Ik ben aan het werk.

Oh, nee. Gwn.

Door dat gewoon… heb ik al een soort van niet pluis gevoel. Let it go. Lekker gewerkt. Eenmaal thuis was de voordeur niet op slot. Grrrr. Op het aanrecht lag een nagelknipper. Nagels in de wasbak. Ok. Eva was here.

Rond 17:00 haalde ik Daan en Eva op bij hun vader. Ze mochten mee naar de verjaardag van mijn moeder. In de auto komen er altijd gesprekken. Zo grappig. Eef, ben jij bij mij thuis geweest. Uh, ja, hoe weet jij dat? Nou, de deur was niet op slot. Heb jij je nagels geknipt? Mam, hoe weet jij dat? Er lagen nagels en een nagelknippers op het aanrecht. Ooow.

Waarom deed je de deur niet op slot? Ik had het eerste uur vrij en dacht, even mijn nagels knippen. Bijzonder dat ze dit niet bij haar vader doet. Maar ja, een autist. Op de woensdagen worden hier meestal de nagels geknipt. Vond Eva afgelopen week niet nodig. Schijnbaar twee dagen later wel. Dat doe je nu eenmaal hier. Prima.

Mevrouw is van de getallen. 8:50 moest ze richting school gaan. Was het ineens 8:53. Paniek! Dus hop hop de deur uit. Geen (tiende ve seconde) tijd om de voordeur op slot te draaien.

Van de week belde mijn oncoloog naar mij. Over mijn bloedwaarden. Deze moeten goed zijn om volgende week een infuus te krijgen ter versterking van mijn botten. Er week een getal iets af. Gelukkig nog niet heel ernstig. Infuus gaat door. Maar dan ga je door op Google. Tja. Kan gelukkig onschuldig zijn….. Ik voel mij super goed, dus het zal wel meevallen. Ik moet nu extra eieren en melk producten eten. Geen straf.

Ik heb zo’n fijne oncoloog. Mijn moeder zit ook bij hem. Wij zijn zijn eerste moeder en dochter samen.

Hij noteert alles. Hij vroeg hoe het nu ging met Eva na haar rug operatie. En Daan. En mijn moeder…. Dat is toch te lief?

Over mijn moeder wist ik even niet veel positiefs te melden. Behalve dat ze nooit zeurt. Er helemaal voor gaat. Maar het nu toch heel langzaam achteruit lijkt te gaan. De oncoloog zelf was nog heel positief over alle uitslagen. Fijn. Dat geeft de burger moed.

Vandaag mag mijn moeder weer een kaarsje extra uitblazen. Wie had dat gedacht!

Ik haal mijn kinderen vandaag na een werkdag op bij hun vader. Daar is hij gelukkig heel soepel in. Daarna gaan de kinderen (mijn broer en ik) en kleinkinderen genieten van het eten bij mijn ouders op de verjaardag van mijn moeder.

Happy birthday mam.