Eva ging gistermorgen naar school. Tot 15:30 had ze school. Oei, dat is wennen. In de brugklas had ze nooit langer les dan tot 13:50. Voor een autist is dit heftig/kwestie van wennen. Komt wel weer goed. Kost gewoon tijd.

S’morgens gaf ik Eva een knuffel. Nog geen kus ivm (einde?) krentenbaard. Ik zei tegen haar; tot vanmiddag lieverd. Zegt Eva; tot vanavond. Whahaaa, dat zegt genoeg. Een in haar ogen een te lange dag, oud patroon weg, enorm wennen.

Toen ze vorige week met zichtbaar ingedroogde korsten op school liep zei ze; mam, ze lachen mij uit. Ik zei toen; lach je lekker terug. Zeg mevrouw, maar dit is niet om te lachen. Oh ja, ze neemt alles echt letterlijk.

Afgelopen zondag dacht ik echt; ik stop ermee. Waarom? Ik zag twee (dikke) dames het hele kastje in een keer leeg halen. Misschien haalden zij eten voor de hele buurt. Maar ja. Toch voelde dit niet goed voor mij.

De dag daarna zag ik een moeder met kleine kids hier op de stoep met hun fiets stopen. Een grote zak appels en nog meer werd in het buurtkastje gestopt.

Tja. Er zijn altijd mensen die misbruiken van. Mijn overburen gaven aan dat meneer post.nl ook altijd kijkt. Als er sap is pakt hij deze. Lekker makkelijk.

Moet ik dan stoppen met het kastje? Lastig lastig. Zoals ik al aangaf wilde ik dit het weekend doen. Maar zo bijzonder. Op zo’n moment krijg je een tas met eten van de overburen. Een e-mail van de Riedl. Dingen op de datum, of ik dit kan gebruiken. Maar jazeker! Zeker voor de winkel. En altijd voor mijn buurtkastje. Daarna nog een mail van een camping. Snacks etc, die zij normaal de kliko in gooien. Wederom welkom.

Hier gaat niks verloren. Of het gaat naar onze winkel zonder kassa of mijn buurtkastje. En op de maandag, woensdag en vrijdag gaat alles op bij thuis in zuid.

De kliko blijft leeg. Hoe fijn is dat? Stop voedselverspilling!

Ik ben dol op ons zwembad. Die aanblik als ik uit mijn keukenraam kijk. Het ultieme gevoel van zomer.

De pomp kost niet veel wat energie betreft. De verwarming, hoe lekker ook, heb ik afgelopen zomer niet aangehad. Scheelt heel veel energie.

Maar er is een tijd van komen en gaan. Elke keer zag ik weer warm weer in het vooruitzicht. Dus het zwembad bleef. Dit weekend mooi weer. Zaterdag het eerste laag eraf gehaald. Lekker in de zon laten drogen. Zondag de tweede laag. Daarna…..

4 september was Eva jarig. Er kwam familie op visite. Zo ook mijn schoonzus. Die had gekke plekken in haar gezicht. Geen idee waarom. Er werd voor de zekerheid niet gekust voor een verjaardag maar omhelst. Voelde prima. In corona tijd durfde je niet eens op de wang te kussen. En ach, waarom die drie kussen? Na de feestdagen is iedereen daardoor ziek.

Zo grappig als je dingen vanuit Amerika ziet. Dan dacht ik altijd, pfff, bijzonder volk. Maar zij begonnen met een omhelzing ipv kussen. Zo gek nog niet.

Een paar dagen na de verjaardag van Eva klaagde ze over haar lippen. Of wij lippenbalsem hadden? Er ging nog geen lichtje bij mij branden. Ik gaf haar deze en gaf aan dat ze niet te vaak moest gaan smeren.

Een dag later had ze gekke rode plekken rond haar mond. Het brande ook enorm. Tja, ook gordelroos of …. Ik twijfelde enorm. Gebeld met de huisarts. Deze bekeek de foto’s. Dacht aan krentenbaard. Zalf gekregen. Ik was aan het werk. Mijn vader haalde de zalf op. Eva ging meteen smeren.

Ondertussen kreeg ik van Eva appjes dat ze op school rondliep met haar hand voor de mond of in de pauze op het toilet zat. Ze wilde niet gezien worden.

De volgende ochtend keek ik naar haar. Dikke lippen. Mooi hoor. Niks voor hoeven te betalen. Voor schooltijd ging ze weer smeren. Ze zwol helemaal op. Oh dear. Huisarts weer gebeld. Anti allergie tablet genomen. Ze mocht er zelfs twee. Advies was uiteindelijk zinkzalf. Ik had dit al eerder gelezen op net internet. Gedaan. En binnen een dag werd het beter.

Maar ja, ik had een vrije dag, kids op school…. dacht ik. Nu was Eva thuis. Huiswerk? Ze had drie vakken die dag. Daar zou ze ook huiswerk voor krijgen. Nou, Eva, ga maar zitten. Jij gaat dit maken. Een deel snapte ze niet. Ik heb geprobeerd iets uit te leggen. Lastig. Ik doe het anders dan haar docenten. Klopt niet met haar autisme brein. Pff.

En dan de teleurstelling. Eva zou gisteravond met ‘nieuwe’ vriendinnen gaan zwemmen. Disco zwemmen. De meiden zouden voor het eerst haar litteken zien van haar rug operatie. Een overwinning. Eva mocht niet zwemmen met een krentenbaard. Wat was ze verdrietig.

Ik had een extra nachtdienst. Kwam thuis en zag dit op het aanrecht liggen. Een pepertje en melk. Hoe komt ze, het moet echt Eva zijn, erbij?

Waarom vraagt mevrouw elke keer weer of ik melk mee kan nemen? Want zij vond dit zo lekker…..

Ik heb ze. Sinds maandag zonnepanelen. Helemaal happy.

Toen ze alles wilden inschakelen vlogen de stoppen er steeds uit. Nee hè. Heb ik weer. Ze gingen alles doormeten. Het was de keuken. Oh dear. De koelkast die oud is en teveel vraagt of de leven die het niet meer doet. Prachtig nieuw ding net buiten de garantie. Als ik deze aanzet vliegen de stoppen eruit. Ik gebruik nu alleen de klok functie. Zou de oven het probleem zijn? Mijn vader en ik waren al bezig met een snoer om te kijken of de oven het wel doet op een andere groep. Snoer lag klaar…. De stekker eruit gehaald. Yes! De zonnepanelen werken. Happy de peppie. Volgens de man moest er een andere aansluiting komen voor de oven. De min en plus zitten waarschijnlijk verkeerd om.

Ik heb nu een extra groep over in de stoppenkast dankzij de zonnepanelen. Nu nog een mannetje zoeken die de oven via de goede plus en min gebeuren via de kruipruimte in mijn extra stop kan aanleggen. Komt goed. Ik ben zo blij dat ik geen nieuwe oven heb gekocht. Geen monteur heb gevraagd voor 180 euro.

Twee jaar zonder oven. Niet fijn. Maar nu dan extra genieten. We gaan zsm lasagne maken! Een cake bakken. Als de zon schijnt hé? Als de zon schijnt gaan wij los met van alles. Helemaal blij.

Eva lag afgelopen maandag hier illegaal te slapen.

Ze appte mij vanmorgen heel vroeg. Mam. Ik ben wakker sinds 2:00. Ik zag toen namelijk een hele grote spin 🕷️ op mijn slaapkamer bij papa.

Ik zei nog; waarom maakte je papa niet wakker? Ik snap ook wel waarom niet. Twee mensen in bed….. Die wil je niet storen. Je hebt namelijk geen idee hoe je ze aantreft 😅.

Mam, ik ben vroeg uit vandaag. Ben zooooo moe. Ok. Kom maar. Ik had klussers in huis ivm zonnepanelen aanleggen. Eva ging liggen op de bank. Ik zei nog; wil je niet liever op mijn slaapkamer liggen? Daar komen ze namelijk echt niet. Toch een bepaalde angst. Zouden ze toch….. ze koos voor slapen in de woonkamer. Naast mij. Maar Eef, als ze je dan zien slapen…. Ik lig op mijn zij mam. En al denken ze er iets van. Ik zie ze hierna nooit meer. Wauw. Wat een wijze woorden van Eva.

Ik was nog een gil vergeten.

S’morgens doe ik de schuur en poort deur open. Geen idee waarom ik. Kids kunnen dit ook doen. Is een gewoonte. Ik zag een grote naaktslak op de grond. Ik liep op blote voeten eromheen.

Daarna liep ik met Daan mee naar buiten. Als ze weg fietsen geef ik ze een kus en doe de poortdeur dicht. Stond ik ineens op die slak. Tussen mijn tenen zat het slijm en de ingewanden. Toen kwam weer zo’n oergil. Daan zei nog; mam, sssst, de buren. Ja maar Daan, dit is te vies! Dit is alarm fase een hoor.

Hoe krijg je zoiets schoon? Je wilt niks van dat slijm aanraken maar je voet moet schoon worden. Net als bij hondenpoep. Veeg je schoen of voet over het gras. Gedaan. Daarna een weggooi washand gebruikt. En het kadaver van de slak? Opgeveegd. Kokhalzend. Hop, over de schutting. Voor de egel 🦔 familie. Helaas dacht ik niet echt na. Gooide hem naar rechts waar Eva nog langs moest….. Sorry meid. Ogen dicht.

Afgelopen vrijdag was er weer een stroom storing in Ede. Vroeger gebeurde dit heel vaak. Daarna bijna nooit. Maar tegenwoordig? Echt heel vaak. Toch bijzonder omdat bijna iedereen zonnepanelen heeft. De energie maatschappijen klagen daardoor over een teveel aan energie. Deze moeten ze kwijt. Komen kosten bij. Dit willen ze op de consument verhalen. Ik wist het! Eerst wilden ze dat iedereen zonnepanelen ging nemen. Dat doet dan bijna iedereen. En ineens gaat het je geld kosten. Zo voorspelbaar.

Maar ja, er wordt ook veel energie gevraagd door elektrische auto’s, fietsen en airco’s. Waarschijnlijk door de piek belasting valt alles uit?

Afgelopen vrijdag gebeurde het weer. De stroom viel uit. De vorige keer op het moment dat de arts weg wilde lopen van de operatie kamer. Hij duwde de knop in om de deur te openen. Pats. Alles viel uit. Ik riep in een reflex; wat doe jij nou? Hij kon er niks aan doen natuurlijk. De aggregaat nam meteen de belangrijkste functies over.

Maar ja, afgelopen vrijdag dus weer. Uit het niets gingen alle lampen uit en daarna weer andere aan. Deuren open en weer dicht. Bijzonder dat de verschijnselen steeds weer anders zijn. Maar wederom heeft de patiënt niks te lijden. De beademing en operatie konden wederom gewoon doorgaan. Wat een geluk dat wij in een welvarend land als Nederland wonen.

Eenmaal thuis knipperden alle klokken. Op de badkamer hoor ik dan altijd herrie na een storm storing. De radio gaat op hard zonder een zender. Oftewel geruis. Op Eva haar kamer branden de led lampjes. Tja, wat een stroom storing al niet teweeg brengt. Voorheen wist ik dat de verarming na zoiets op 26 graden ging. In het begin werd ik boos op de kids. Waarom zet je de verwarming zo hoog? Later kwam ik erachter dat dit een instelling was. Mijn vader heeft deze gelukkig kunnen veranderen.

Gisteren zat ik alleen in de tuin. Dacht ik. Ik hoorde dat dingen verschoven werden. Onder andere een vaas. Ik dacht meteen aan een egel. Maar best wel gek. Die zou dan onder de overkapping zitten. De screens naar beneden. Ik zat bij de ingang. Hoelang zou meneer of mevrouw daar al gezeten hebben? Of had ik het gemist dat ze langs mij heen was gelopen? Zou mij ook niet verbazen.

Ik scheen even met een zaklamp. Ja hoor. Gevonden. Dit was niet onze Gerrit 🦔. Veel kleiner.

Ik appte maar Eva. Ik zie een kleine egel in onze tuin. Zeker niet Gerrit. Of het is een kleintje of het is misschien een vrouwtje? Weet jij een leuke naam? Ik stelde Annie voor of Truus. Zegt Eva uit het niets; tante Bep. Ok. Doen we dat. Hoe kwam ze op die naam? Geen idee. Tante Bep was de naam van de zus van mijn moeder. Zij werd begraven op mijn verjaardag toen ik vol in het proces zat van borstkanker. Eva en Daan kennen haar denk ik niet meer. Ze kennen wel mijn verhalen over haar. Op de begrafenis van mijn tante Bep werd als laatste lied gedraaid; it’s the final of countdown. Een bijzonder lied. Ik wist dat zij van de muziek van deze popgroep hield. Dit is ook Eva haar muziek 🙈

Toen ik Daan de foto liet zien van onze nieuwe egel en de naam tante Bep noemde zei hij; ik ken dat verhaal over haar. Die van die bijzondere muziek…. Hoe leuk is dat? Mijn tante Bep die niet meer is, is nog niet vergeten.

Tante Bep zat lekker te smakken naast mij. Totaal geen schaamte. Wat een gezelligheid. Ik had het liedje van the final of countdown wel op kunnen zetten 😉. Echt haar muziek.