Gisteren en vannacht goed geregend. Dan zou je toch geen last moeten hebben van hooikoorts?

Ik heb een bak gemaaakt met anti allergie, hooikoorts tabletten. Neusspray. Oogdruppels en nog meer.

Mijn dochter wreef te hard in haar ogen. Er zat iets in zei ze. Echt niet. Dat is de irritatie van de hooikoorts. Niet wrijven! Te laat. Dikke rode ogen. Nat doekje erop om te koelen. Toen kwam mijn zoon van zijn stage. Zelfde verhaal. Zaten ze dan, Jut en Jul, op de bank te niezen, hoesten en proesten. Normaal vind je het vervelend als iemand zijn neus ophaalt. Nou, wij doen alledrie mee.

Vannacht bijna de hele nacht wakker geweest. Ook Eva. Ik ben weer eens benauwd. Eva bleef maar niezen. Pffff.

Ik heb nog geen medicijn kunnen ontdekken die helpt tegen hooikoorts.

Ik kreeg laatst een bericht. Iemand had eten over. Prima. Kom maar binnen.

Het zag er bij voorbaat al fantastisch uit. Eenmaal even in de oven ….. geweldig. Ik nam er eerst een. Eva wilde het ook proberen. Een toen twee. Ik nam later ook nummer twee.

Wauw wauw. Weer een nieuw recept. Deze gaan wij zeker veel vaker maken. Dank Franca. Punt paprika, pesto en mozzarella?

Mijn kinderen zijn nog tot morgen avond bij hun vader.

Krijg ik ineens een bericht van mijn ex. Mevrouw Dolf 🐈‍⬛ is bij hun binnen.

De lieverd. Ze mist Daan en Eva. Maar ja. Niet echt handig om dan een ander huis in te gaan. Ik heb al aangegeven aan mijn ex dat ze een emmer water over de kat mogen gooien. Buiten natuurlijk. Dolf 🐈‍⬛ hoort daar niet binnen. Zij hebben een Fredje. Ik moet er niet aan denken dat deze vermoord wordt door onze kat.

Ik kom elk jaar weer enkele kilo’s aan. Bij elkaar nu echt teveel.

Elk pondje gaat door het mondje. Zeker waar. Ik zit op een forum van (ex) borstkanker patiënten. Iedereen die aan de tamoxifen zit komt mega aan. Zo ook ik. In zeven jaar gewoon 15 kilo. Vreselijk. Als dit zo door gaat…. Dat wordt hem niet.

Gisteren met een vriendin wezen wandelen. Twee uur lang. Makkie. Dit moet ik vol gaan houden. Het probleem voor mij is meer de tijd. Twee uur per dag. Oh dear. Ik heb wel wat anders te doen.

Op een gegeven moment kwamen mijn vriendin en ik op een mooie plek. Prachtig uitzicht. Zij zei net daarvoor; als ik hier ga staan komt altijd de zon tevoorschijn. Dat is mijn moeder. Zo bizar. Wij stonden er net, en jawel, de zon kwam uit het niets tevoorschijn. Geweldig.

Wij zijn met z’n drieën. Een voorzitter, secretaris en penningmeester. Ik kan alledrie niet. Maar moest toch een functie kiezen. Dat werd penningmeester. Oh dear. Geen kaas van gegeten. Best wel drama. Bijles gehad. Zelfs toen werd het niks. Inmiddels hebben wij iemand die de boekhouding doet. Echt super! Zo blij mee. Dan kan ik lekker rondjes rijden om spullen op te halen. Dat is meer mijn ding. Morgen mag ik 700 pakken sap halen. Mijn lieve vader rijd mee. Zo fijn. Heel misschien halen wij dit niet eens in één keer in twee auto’s. Maar komt goed.

Aankomende zaterdag is de winkel weer open. Een van ons drie kon niet. Moet kunnen. Maar toevallig hadden wij die datum een nieuwe vrijwilliger en twee mensen die niet gewend waren om in de winkel zelf te zijn. Meer van het koffie schenken etc. Oh dear. Wat nu? Kreeg ik zojuist een bericht; ik heb mijn zoontje omgekocht. Ik kom toch. Yes! Alsof zij de spanning van haar twee collega’s aanvoelde.

Ik was van de week in de winkel. Er lag zoveel gekregen spullen. Super fijn. Maar oh dear, prijzen, inruimen. Ik zag het even niet zitten. Foto naar mijn collega’s gestuurd. Najaaa, een van de dames dacht hetzelfde en heeft alles geprijsd en ingeruimd. Geweldig.

Toen ik dus even in de winkel was afgelopen week werd ik gebeld door mijn collega. Een mevrouw had niks te eten. Of ik een tas kon vullen. Hoe bijzonder is dat? Ik was al twee weken niet in de winkel. Dan ben ik er en kan ik iets betekenen.

Ik zei zojuist tegen mijn super team; zo bijzonder hoe wij elkaar aanvoelen en aan vullen. Zo blij mee.

Iedereen weet van de maffia die het via internet probeert te spelen. Vooral ouderen hebben hier last van.

Mijn zoon had een telefoon hoesje besteld via bol.com. Ook twee spijkerbroeken via een winkel vanuit hoog Catherijne. Later zag ik dat zij hun spullen via een Duits bedrijf gingen versturen.

Afgelopen week was het nog in het nieuws. Kijk uit met online bestellingen. Ook wel weer grappig. Eerst vonden wij het niks. In corona tijd was dit alles. En nu door die cyber criminelen weer spannend. Je hoort steeds vaker dat mensen iets bestellen. Het niet krijgen. Klacht willen indienen en op dat moment erachter komen dat de website weg is.

Dat telefoon hoesje. Daan zei; mam, je moet iets extra betalen. Echt niet Daan. Bol.com vraagt geen douane kosten. Maar mam, misschien is dat voor die spijkerbroeken. Nee jongen. Trap er niet in. Die broeken komen vanuit Utrecht of Duitsland. Grenzen zijn open. Dus hoezo douane kosten?

En als je dan bovenstaande mail leest. De ene keer hebben ze het over 5-31 en dan 31-5. Dat klopt al niet. Ik belde naar DHL. Ik kreeg meteen een bandje. Wij vragen nooit geld van je. Duidelijk. Doei meneer de crimineel. Maar helaas was mijn zoon, iemand van de tegenwoordige tijd er bijna in getrapt.

Dit is het nieuwe inbreken. Verschrikkelijk.

Gisteren hadden we met het werk een teambuildingdag. In de ochtend scholing per vakgroep. De chirurgie, anesthesie en verkoever apart. Prima te doen. Veel nieuwe leerlingen. Niet bij te houden zoveel. Mooi moment om hun namen te leren.

Rond 12:00 moesten wij in de dierentuin in Arnhem zijn. We begonnen met een meer dan prima lunch. Iedereen blijft bij bepaalde collega’s zitten. Daarna kregen we een praatje. Leuk gedaan. Dit ging over wat voor dier je lijkt wat karakter betreft. In was een bladdragende mier. Oftewel work aholic. Nou, echt niet. Als ik verder keek leek ik wat beschrijving betrof meer een stokstaartje. Meteen mijn collega stokstaart opgezocht.

Daarna een speurtocht gedaan. Poe, wat een gewandel. Zo kreeg je weinig te zien van de dierentuin. Best jammer. Maar samen erg gelachen. Nu zat je niet bij je eigen gekozen mensen. Ook weleens goed.

Voor het diner nog een rondje Bush gelopen. Daarna kregen we een rijsttafel voorgeschoteld. Wij kwamen er later achter dat wij aan een vegetarische tafel zaten. Vega rendang en kip. Gadver de gadver. Liet een van de bediendes een flinke kom soya saus vallen op een collega. Tot aan haar hemd alles bruin. Vreselijk. De dierentuin wil het wel vergoeden. Misschien wordt het schoon in de wasmachine.

Al met al een prima dag gehad. Om 20:30 thuis. Helaas lag er genoeg rommel. Kon ikzelf opruimen. Kids gingen om 18:30 naar hun vader.

Waar zijn mijn opgevoedde kinderen gebleven?

Ik weet dat als ze op hun telefoon zitten ik beter niks kan zeggen. Komt toch niet binnen. Dus nu zeg ik; contact, luister je? Dan zeggen ze; wacht even. Huh? Dat wil ik niet horen. Gistermorgen weer. Ik zei tegen Eva; dit is toch niet normaal dat jullie dat steeds zeggen. Zegt Eva; is vandaag nog maar twee keer gebeurd. Tja, ze waren nog maar een half uur beneden.

Ook met afspraken over hoe laat ze thuis moeten zijn. Daan, waar ben je? Bijna thuis. 10 minuten laten nog niks. Pffff. Gaan we weer. Huisarrest. Het is niet anders.

Nu hoorde ik van iemand voor mij iets schokkends. Het is bewezen dat een puberbrein de stem van een moeder minder goed hoort. Lekker dan. Maar nu vallen veel puzzelstukjes 🧩 op zijn plek. Ik blijf toch vol houden!

‘s avonds krijg je ze bijna niet naar bed. In de ochtend als voorheen de wekker ging dan stonden ze al naast je bed. Nu roep ik en roep ik…..

Ik kreeg van mijn collega van de winkel zonder kassa een bericht. Er was schoolfruit over. Zowaar van de school waar mijn kinderen op hadden gezeten. Zo ook een berg appels van de Vierdaagse. Geweldig.

Deze dame kwam het ook nog eens naar mijn huis brengen. Wat een luxe. De volgende keer haal ik het gewoon op.

Zij wist niet dat mijn kinderen op deze school hadden gezeten. Hoe kwam ze dan aan mijn adres? Via een artikel in de krant. Hoe leuk is dat?

Ik heb weer veel mensen blij kunnen maken!

Mijn zoon kreeg een tweede kans met een stage. Dan denk je toch dat je je volop in gaat zetten?

Toen hij wist waar hij ging werken en de tijden hoorde zei hij al, ik ga vragen aan die meneer of ik eerder naar huis mag. Dan zakt bij mij de broek er al vanaf. En dat is knap met mijn inmiddels dikke billen.

De eerste dag hield hij vol. Was best vrolijk daarna. Ze aten friet en hij kreeg een kipcorn. Vandaag…. Om half 12 kreeg ik al meerdere berichten. Of ik wilde bellen naar die meneer. Daan moest toch echt een uur eerder naar huis. Say what? Ze zijn aan het treiteren mam. Thats life jongen. De mensen daar smakten (Daan heeft last van misofonie). Ik hield vol. Niet gebeld. Mijn brutale zoon vroeg aan die meneer of hij eerder naar huis mocht. Gelukkig zei hij nee. Dat heeft school geregeld. Wat een gedoe weer met deze patat jeugd. Ik hoor van veel ouders dat een puber brein echt heel anders werkt. Ik hou vol met regels hanteren. Maar soms word ik er moe van.