Wat een weertje.

Dankzij de orkaan in Amerika hebben wij nu mooi weer. Fijn voor ons. Gisteren heb ik dit weer alleen mogen zien vanachter het glas in het ziekenhuis. Vandaag mag ik buiten genieten. De kat erbij. Erg gezellig.

In mijn tuin (nee, geen kerstboom) boom heb ik de zomer bloemen verwijderd. Ik heb geen herfstspul. Misschien maar eens aanschaffen. Ik heb nu wat winter dingen erin gehangen. De sneeuw poppen draaiden mij de rug toe. Erg grappig. Misschien maar beter zo. Ik ben echt te vroeg. Soms loop ik nu eenmaal op de zaken vooruit.

Tomatenpuree.

Bovenstaande vond ik bij de Lidl. Voor maar 99 cent. Hij stond tussen de komkommers. Dus de groente afdeling. Ruim een maand houdbaar. Deze staat nu op mijn aanrecht. Ideaal voor van alles. Ik heb soep gehaktballen gekocht. Deze pasta, water, gehaktballen en je hebt een heerlijke tomatensoep zonder stukjes. Dat is wat mijn kinderen het lekkerst vinden. Soep zonder stukken. Maar dan wel weer veel ballen. Eventueel wat Italiaanse kruiden erdoor.

Wat zou jij doen?

Ik heb mijn iPad laten repareren. Kosten 99 euro. Mijn ouders hebben hem vandaag opgehaald aangezien ik de hele dag moest werken. Ik doe hem net aan……. allemaal zwarte vlekken in de onderrand. Zou jij dit accepten?

Koop nooit meer kaaskoekjes. Maak ze makkelijk zelf.

Makkelijker dan dit kan ik het niet maken.

200 gram bloem, 200 gram geraspte kaas en 200 gram boter. Doe daar wat zout en peper bij. Ikzelf heb nog uienpoeder gebruikt voor extra smaak. Meng alles. Verwarm de oven tot 180 graden. De koekjes moeten op gevoel in een bepaalde tijd in de oven. Maak je grote ronden dan wat langer. Wil je kleine koekjes dan dus wat korter. Ik zou zeggen; kijk vanaf 20 minuten in de oven hoe het ervoor staat. Ze zijn zo enorm lekker!

Borstkanker.

Dit is de maand van Pink Ribben. Je kan een armbandje kopen voor het goede doel. Het goede doel is geld ophalen voor onderzoek. Om borstkanker te bestrijden. Een op de zeven vrouwen krijgt dit. Dat is veel. Ik was er ook een van. Of ben….

Bovenstaand tijdschrift lag op de deurmat. Een vriendin gaf mij een boekje terug. Een speciaal vrienden boekje in tijden van ziek zijn. Super leuk. Boek. Dank nogmaals Albertine.

Toen deze boeken/tijdschriften bij elkaar lagen op een lege tafel besefte ik mij ineens weer; oh ja, dat was ik. Ik heb deze ziekte doorgemaakt. Zo bizar hoe snel je doorgaat met je leven.

Tradities.

Als er iemand in mijn omgeving komt te overlijden komen er spullen tevoorschijn om over te nemen. Speciale borden van mijn oma. Dingen die misschien niet eens mooi zijn maar vooral mooie herinneringen hebben. Ik hou daarvan. Ik ben enorm van tradities. Mijn kinderen gaan dit steeds meer waarderen. Als wij friet eten dan gaat dit niet op een bord. No way. Wij gebruiken hiervoor frietbakjes. Die krijg je normaal alleen in een friet tent. Maar via Ali expres kan je deze voor heel weinig zelf aanschaffen. Ik was ze na gebruik af zodat ze ook nog eens langer meegaan. En die over the top frietschaal ๐Ÿ˜‚…

Ik heb ooit heel lang geleden voor weinig een friet schaal gekocht bij de Xenos. Deze blijf ik in ere houden. Dit wordt een nieuwe traditie. Een schaal van mij, mama, oudere ๐Ÿคฃ. En de frietjes worden in bakjes gegeten. Daarvoor hoeven wij dus niet naar een friet tent. Wij kunnen dit ook zelf.

Lieve Eva โค๏ธ.

Vandaag haalde ik jou iets eerder uit school. Het kon even niet anders. Normaal maak ik afspraken na schooltijd. Maar de woensdagmiddag zat zo vol bij de orthodontist dat wij helaas onder schooltijd konden gaan. Van de juf kregen wij huiswerk mee….. deze moeten wij nog gaan maken.

Eef, de mevrouw die bij jou de beugel ging verwijderen was zo ontzettend aardig en geduldig. Ik stond naast je. Jouw nagels duwden in mijn vel. Wat was je bang. Je hebt ook al zoveel moeten doorstaan. Een scheiding, een moeder met borstkanker, je scoliose/corset, allemaal onderzoeken in het Wilhelmina kinderziekenhuis en dan ook nog eens een beugel; de eerste van de klas. Dit alles in twee jaar tijd. De beugel waar je steeds meer aan ging wennen mocht vandaag eruit. Joepie? De spalk werd eerst gelegd. Dit ging prima. Maar toen moesten de slotjes van je tanden eraf. De laatste tand…. een loszittende tand. Bij elke beweging ging je tand heen en weer. Die ging bloeden. Je begon stilletjes te huilen. Heel stilletjes. Dikke tranen rolden over je wangen. Je mocht even pauze nemen. Wij knuffelden elkaar even en je ging weer netjes in de stoel liggen. Er kwam een andere mevrouw erbij. Een oud collega van mama. Ik vertelde kort over jou en je angsten voor de tandarts. De grote baas liep langs en zag jou zo enorm verdrietig. Ze kregen allemaal medelijden met jou. De baas zei; stop! Dit kan zo niet, volgende week gaan wij verder. Persoonlijk weet ik niet of dit de beste oplossing is. Maar we luisteren maar naar wat zij adviseren. Volgende week gaan wij weer. Nog een keer de laatste lijm resten van je tanden boren….. boren…… en dat laatste slotje verwijderen. Je bent dapper Eva! Je doet het goed. Zie dit niet als falen. Ik ben enorm trots op jou! Volgende week sta ik je weer bij. Wij gaan dit samen fixen.