Nachtmerries.

Ik droomde vannacht dat een reep chocolade 🍫 3,50 kost. Ik was van slag. Ik zag een ouder echtpaar bij de chocolade staan. Ik vroeg ze; raadt eens wat deze kost? De mevrouw zei; 4,40. Ze wees naar het getal van 440 gram. Ik zei toen maar ja, u heeft het goed. Om maar aan geven dat alles achterlijk duur is geworden. πŸ˜†, wat een droom, in mijn ogen leek het zelfs op een nachtmerrie. Ik werd oververhit πŸ₯΅ wakker.

Eva zei vanmorgen ; mam, ik had alweer een nachtmerrie. Dat kan kloppen kind. Het is warmer s’nachts. Bij mij veroorzaakt hitte wat naardere dromen. Misschien tijd om het dekbed van je af te gooien. Oh dear, die had ik al een tijd niet meer. Ik lig onder een dekbed hoes zonder dekbed. Voeten eronderuit.

Vroeger sliep ik het liefst met de knie kousen aan. Nu blote voeten zonder een deken. Handig die hormoon pillen πŸ’Š.

Voor Eva.

Je kon een prijs winnen bij de jumbo. Een examen pakket. Ik dacht, ik doe mee voor mijn nichtje Sanne die gisteren haar eerste middelbare school examen had. Maar ook voor mijn dochter. Zij had voor de schoolvakantie de Cito toets. Stress. Ik kreeg haar niet naar school. Zucht. Ik was aardig, beetje boos naar heel boos. Helaas. Geen beweging in te krijgen.

Inmiddels contact gehad met een autisme coach. Er is over Eva vergadert. Zij gaven aan, neem de tijd. De operatie is voor Eva een traumatische ervaring geweest. Dit moet een plek krijgen. Zo gezegd zo gedaan. Eef meer met rust gelaten. Van de week kwam ze naar mij toe en zei vol trots; mam, ik kan weer rennen. Toen er iets op de grond lag zei ze; kijk eens mam, ze boog voorover en pakte het van de grond. Niet meer helemaal door de knieΓ«n. Wauw!

De Cito moest ingehaald worden na de vakantie. De juf had iemand geregeld die bij Eva kwam zitten. Over twee dagen verdeeld heeft Eva deze gemaakt. Ze gaf aan dat ze daarna moe was. Ach, alles is weer wennen voor haar. Ze gaat met kleine stapjes vooruit. Prima.

Fysio is nog wel een ding. Wordt vervolgd.

Voor Eva πŸ₯°.

Een steekvlam.

Als de kinderen op bed liggen veeg ik alle kruimels op de grond. Dan pak ik de stofzuiger en gaan met die banaan 🍌.

Zo ook gisteravond. Ik was gelukkig net klaar. Ik keek naar de stofzuiger terwijl ik nog een stuk snoer eruit trok. Er kwam meer uit. Een steekvlam met een harde knal. Poef. De stop lag eruit. Einde stofzuiger. Zucht.

De oven doet het ook nog steeds niet. Alleen die maakt de ramp erger. Die zorgt ervoor dat de aardlekschakelaar eruit knalt. Gaat lekker hier.

Ik moet denken aan vroeger. Ik stond erom bekend dat apparaten kapot gingen als ik ze aanraakte. Zo mocht ik van een vriendin niet haar afstandsbediening van de televisie πŸ“Ί aanraken πŸ˜†. Heel vroeger, als klein kind, heb ik onder stroom gestaan dankzij een tv waar je toen nog aan de knop moest trekken om deze aan te krijgen. Trok ik toch de knop eraf. Pakte ik ook nog eens het ijzerwerk wat tevoorschijn kwam. Bam πŸ’₯. Ik weet het nog. Kan eigenlijk niet. Ik was heel klein. Toch denk ik mij dit nog te kunnen herinneren. Anyway, ik denk dat toen mijn magneet banen in de war zijn geraakt.

Over the top.

Ik zag een bos bloemen 🌷 bij Pieters koopjeshoek. Over the top. Voorheen zag je in Amerikaanse films altijd van die bossen bloemen met allerlei kleuren. Ook kleuren die een bloem eigenlijk niet kon hebben van nature. Nu zie je ze ook in Nederland.

Ik dacht, ik doe eens gek. Een bos voor mijn moeder en een voor mij. Voor Moederdag. Ik moest werken die dag. De kids de avond daarvoor ingeleverd bij hun vader. Ik heb een lange maar gezellige werkdag gehad. Weer eens wat anders.

De bos bloemen had ik op de zaterdag naar mijn moeder gebracht. Mijn vader, broer en buren waren daar ook. Was nog gezellig ook. Prima zo’n pre Moederdag.

Het stinkt nu wel in huis. Deze bloemen hebben een hele sterke geur.

Ik vind het zo schattig dat ik altijd op Moederdag een foto krijg van mijn ouders. Daarop zie je het kopje van mijn moeder met een bloemetje uit de tuin aan het oortje πŸ₯°.

Ik dans πŸ’ƒ.

Ik en dansen. Kan het niet. Vind het niet leuk. Maarrrr, ze hadden vrijwilligers nodig om de leerlingen van groep acht enkele dansjes te leren voor de musical.

Ik was zo gek om mij op te geven. Haha. Met nog twee gezellige dames aan de slag. Alleen op de eerste ochtend, gisteren, begon ik alleen. Hoe dan? Ik had werkelijk geen idee hoe dit aan te pakken. Gelukkig mijn iPad mee. Daar heb ik een app opstaan met alle dansjes. Die zette ik op. Kwamen er twee dametjes naar mij toe. Ze kende de dans al. Fantastisch. Zij deden het voor aan de rest van de groep.

Ik moest vreselijk lachen om de jongens. Bij een sprong in de lucht gingen ze uit hun dak. Voordat ze weer geland waren ging het dansje alweer door. Wat een enthousiasme. Super leuk om te doen.

De juf gaf aan dat ze geen huiswerk meer van haar krijgen. Dus wij mogen huiswerk aan ze meegeven. Aanstaande vrijdag lied zeven. Vandaag al twee liedjes best goed geleerd. De dans dan. Straks ga ik nog meedoen πŸ˜†.

Kermis.

Mijn dochter vroeg steeds of wij naar de kermis konden gaan. Daar ging dus iets fout met borden lezen. Dan maar niet. Eva bleef erom vragen. Nu moesten wij naar de Rabobank in Veenendaal om hun spaarpotten te legen. Komen wij daar…. Geen Rabobank. Serieus? Te bizar voor woorden. Dan maar naar de kermis.

Wat contant geld πŸ’° uit de spaarpot gehaald. πŸ’°πŸ€­πŸ˜‚. Daan zou gek worden van de herrie. Eva vond het fantastisch! Ze ging helemaal los. Ze dacht dat ze alles kon, geweldig. Schieten? Haha. Heerlijk dat zelfvertrouwen.

Ze kwam nog een vriendin tegen. Haar moeder gaf een tip waar je altijd iets kon winnen. Dus ook als je geen kegel omgooit.

Genoeg prullaria β€˜gewonnen’. Eva bleef helaas wel zeuren over een grote knuffel. Count youre blessings girl. Genoeg gekregen.

Mams heeft weer een nieuwe sleutelhanger.

Uit eten.

Ik had nog van allerlei bonnen. Dus wij konden lekker samen uit eten. Super leuk, lekker en gezellig. Wij liepen naar het restaurant. Ik vroeg voor de zekerheid een tafel met een bank. Mocht het voor Eva te lang duren…. Was niet nodig. Mevrouw hield het makkelijk vol.

Allemaal een drankje. Breek brood πŸ₯– erbij. Daarna nam Daan de kip popcorn met friet. Eva de pasta. Dan denk ik; hoezo pasta? Dat maak ik met gemak thuis. Maar ik liet haar lekker. Ze vind het heerlijk. Ikzelf nam een voorgerecht. Lekker goedkoop.

Toch is het altijd wat bij de Beren. Ze vroegen aan Daan of hij Franse friet wilde. Ja. Wat kreeg hij? β€˜Gewone’ friet. Prima. Maar het klopt niet. Ik bestelde garnaaltjes met hun beroemde breekbrood. Wat kreeg ik? Een vierde van een pitah broodje. Echt wel iets heel anders dus. En zo gaat het altijd weer als ik daar eet. Als je een tosti besteld krijg je een broodje kaas. De kaas is nog nooit gesmolten geweest. Het is dat het om de hoek is. Lekker makkelijk. Maar anders zou ik hier niet gauw naartoe gaan.

Om 20:00 viel alles stil. De dodenherdenking. Fijn dat zij dit bij de beren serieus namen. Viel er ineens een vork of iets anders van bestek tijdens de stilte. Schijnbaar trok ik toen een bepaald gezicht. Eva zag dit en kreeg de slappe lach. Gelukkig geluidloos. Daan zei na dit alles nog iets ervan. Kon echt niet. Ik snap hem. Maar een puber, hormonen, slappe lach…. Herkenbaar.

Daarna heb ik de kinderen weer uitgelegd wat wij herdenken. Waarom de vlag halfstok. Daan snapte even niet waarom wij de dag daarna gingen feest vieren. Er zijn toch doden gevallen? Klopt. Maar die hebben wij herdacht. Op 4 mei. Nu zijn wij blij dat wij in vrijheid mogen leven.

Als toetje nam de ene een caramel koffie en de ander een frappuccino. Ik nam een thee met een kaneelstokje, sterrenmunt en gember. Daan vond dit zo lekker ruiken. Ik haalde snel de gember eruit. Wat genoot hij van deze verse thee. Die gaan wij thuis vaker maken.

Daarna naar huis gelopen. Dat duurde even. Eva zag overal katten om te aaien. Of ze er een mee naar huis mocht nemen?

Mind mystery.

Wij gingen hier eergisteren naartoe. Naar Mind Mystery. De entree kaartjes waren niet eens zo duur. Maar de reis daar naartoe. Die benzine ⛽️ prijzen. Echt bizar. Gelukkig had ik gespaard. Bonnen van de Jumbo. Je betaald bij elke boodschap iets extra’s. Maar uiteindelijk heb je een kleine winst. Zo ook bij de Albert Hein. Het gaat om een a twee euro. Maar toch. Op de weg heen mochten de kids eten bij de Mac. Making memories. Als je dan leest dat friet 🍟 van de Mac na 20 jaar nog prima eruit ziet….. Ik hoop dat deze friet 🍟 mijn kinderen ook 20 jaar extra geeft.

Ik had twee boeken met zegels bij de Jumbo in geleverd. Daar kon ik mijn benzinetank van vullen. Wij reden van Ede naar Horst. Het weer was super! Wat een geluk.

Wat hebben wij samen genoten. Mijn dochter durfde aan te geven dat ze na een uur staan en lopen echt wel moe was. Ik zag dit ook aan haar.

Najaa, Eva kan ineens een handstand.

Geen probleem. Ik liet haar even in de rust modes zitten. Wat hebben wij genoten. Van de zon. Van de omgeving. Er was zoveel te zien. Een op de kop huis. Lach spiegels. Maar ook een astronaut tunnel. Ik liep hierin. Vrij snel werd ik super misselijk. Daan en Eva waren toen al aan het einde van de tunnel. Voor dit soort dingen ben ik denk ik toch net weer te oud. Jammer. Maar ik kan zeggen dat wij samen weer een super dag hebben gehad. Making memories.

Tweedehands.

Mijn moeder is gek op β€˜second hand’ spul. Ze kent ze alle tweede hands winkels in Ede. Laatst was ik in Veenendaal. Zag ik een grote restore. Ik dacht, ik ga eens kijken. Fantastisch.

Drie witte vaasjes. Een kitch vaas 🏺, vest en een boek πŸ“–. De mevrouw achter de kassa zei, hier wordt je toch vrolijk van (ik had een gebloemde vest). Alles voor vijf euro. Ik ben blij met elke aankoop.

Naar de kermis.

Eva zag steeds borden van een kermis. Of we daar naartoe konden gaan. Ze las de datum voor. Okido. Wij samen in de auto πŸš™. Hupsakee, naar Ede centrum. Huh. Geen kermis.

Ineens dacht ik; op Facebook heb ik een grote kermis voorbij zien komen in Veenendaal. Hahaa. Eef, volgende keer alles lezen. Ach, scheelt weer geld en herrie aan je hoofd.

Mijn moeder is weleens een dag te vroeg op een bruiloft geweest. Ze kende daar niemand, haha.

Voor de kids een bubble tea gekocht.