Wat zeuren wij allen nou over de gas rekening? πŸ™ƒ

Daan zat laatst met zijn vrienden op zolder. Op zijn eigen slaapkamer. Heerlijk. Niet meer dat geschreeuw in de woonkamer. Soms mis ik ze wel hoor. Maar wij hebben een afspraak gemaakt; beneden drinken. Op zijn tijd hoor ik gestommel van de trap af komen. Dan komen the boys gezellig hier aan tafel zitten. De een wil warme chocolademelk en de ander liever een frisje of cappuccino. Koekje erbij. Dat geklets dan is zo leuk. Maarrr, waar het nu even om gaat. Daan klaagde van de week dat het zo koud was op zolder. Ik liep erheen. Nou zeg, valt ook nog wel mee. Weet je wat echt koud is jongens?

Dan zie ik ze al kijken πŸ‘€, πŸ˜†. Daar komt het hoor. Luister; mijn moeder, haar broers en zussen sliepen op een slaapkamer met kieren en gaten. Als het buiten sneeuwde dan sneeuwde het ook in je slaapkamer. De ijspegels hingen dan aan je neus. Volgens mij geloven de kinderen mij dan niet eens. Maar dit is een waar gebeurd verhaal. Elke winter weer.

Dus meneer Daan, ik zou zeggen, loop naar boven in je jas als je uit school komt. Zet je computer aan. Die geeft heel veel warmte af. In een korte tijd is het bloed heet. Dan doe je lekker je jas uit. Soms moet zelfs de schuifpui open om het koeler te maken.

Ik maak mij meer zorgen over de zomer. Dat gaan ze niet redden. Zonder computer was het daar altijd al meer dan 35 graden…. Dan maar geen computer. Lekker zwemmen πŸŠπŸΌβ€β™€οΈ in de tuin.

Conclusie, wat zeuren wij (en dan heb ik het alleen over ons) nou over de gas rekening? Voor veel mensen nu een groot drama. Echt afschuwelijk. Ik kan deze gelukkig nog wel betalen. Heb hem vast staan. Maar als meneer het net niet comfy in huis vind op zolder….. hou lekker even je jas aan. Het gaat maar om tien minuten.

Dit dus.

Dit vind ik zo belangrijk. Ik heb misschien niet het geld om vaak op vakantie te gaan. Zeker niet naar een ver land. Daarover dromen is ook leuk. Ooit komt dit uit. Dat weet ik bijna zeker. Voor mij een grote droom. Voor mijn zoon, mijn huismus, misschien iets minder.

Maarrrr, leuke herinneringen maken hoeft niet veel te kosten. Ik vind het zo leuk als de kinderen onverwachts bij mij op visite komen als ze bij hun vader zijn. Met vriendjes en of vriendinnen. De een gaat voor warme chocolademelk met een koekje. Op dit moment zijn dat bokkenpoten. Daar kwam meteen een discussie bij. Waarom de naam bokkenpoten πŸ˜†? De ander heeft liever een frisje met een chipje. Heerlijk met z’n allen aan tafel zitten en kletsen maar.

Of wat dacht je van een huis wat lekker fris ruikt omdat er was in het trappen gat hangt of over de verwarming? Die geur. Heerlijk. Alles lijkt dan schoon 🧼 🧽 🧹.

Laatst was ik met mijn dochter in een supermarkt. Daar rook het naar speculaas. Mijn dochter bleef maar snuiven. Mam, wat ruikt dit lekker. Toen zei ik; ze willen dat je dit gaat kopen. Ach, nu had ik de sfeer verpest. Waarom moet je overal iets achter zoeken? Misschien sprak ik de waarheid. Maar je kan ook denken; geniet van die lekkere geur. Als wij thuis koekjes bakken genieten wij ook van de geur. Maar ook van het opeten. Gaan we vaker doen. Voor in de trommel. Die eten we dan op bij een kop koffie, thee of wat dan ook. Making memories.

Gelachen op het werk.

Gisteren werkte ik met een collega die eigenlijk al gestopt was. Maar nu als oproepkracht bijna elke week wel een dag bij ons werkt. Super fijn. Dan kan een andere collega een dagje vrij of het programma kan doorgaan. Ze is zo gezellig.

Wij hadden een arts uit BelgiΓ«. Extra. Die wilde dingen leren van een Nederlandse collega arts. Deze meneer de Belg had een naam. Een normale naam. Ik wist deze. Mijn collega had een andere naam in haar hoofd. Ze riep al een paar keer de verkeerde naam naar deze Belgische arts. De anesthesist keek steeds op. Het was namelijk zijn voornaam. De verkeerde reageerde dus steeds. En de goeie zei niks terug. Naderhand hilarisch.

Op een gegeven moment stond mijn collega met de Nederlandse en Belgische arts te assisteren bij het opereren. Ze zei toen tegen meneer de Belg; zeg Harm, vindt je het niet wennen hoe wij elkaar in Nederland aanspreken? Ipv van u bijvoorbeeld jij. Hij keek op en zei; jawel, zeker en vast, heel bijzonder. Ik heet namelijk geen Harm. Whahaaaa.

Een studie middag.

Eva had gisteren een studie middag. Om 12:00 vrij van school. Wat een geluk. Ik kreeg vrij van werk. Daan had laatst een hele studie dag. Wij gingen toen samen lunchen bij de beren. Ik had en heb daar nog meerdere bonnen van, van de beren. Die krijg ik als ik eten proef bij essensor.

Eva gaf aan dat ze zin had in de hamburger πŸ” van Zoo en zo. Oh dear. Daar heb ik geen bon van. Maar ok, doen we dat. Dus ik reed met Eva naar Zoo en Zo. Staan we op de parkeerplaats. Zegt mevrouw; mmmh, ik denk dat ik met mijn beugel en nieuwe elastiekjes geen broodje hamburger πŸ” kan eten. Pffffff. Ok. Adem in, adem uit.

Toen toch maar weer naar de Beren gereden. Eva nam een kinder menu. Spaghetti. Haar lievelings. Slurp je lekker naar binnen. Ik nam een side dish. Iets met tortilla chips. Ik hoopte dat Eva dit ook zou lusten. Mmmmh. Ikzelf vond het echt te heftig. De chipjes zaten al vol met kruiden. Dan gooiden ze er ook nog eens bbq saus over, kaas, uien, bosui. Pfew. Na drie stuk gegeten te hebben was ik al misselijk.

Maarrrr, waar het om ging, Eva en ik waren er lekker even uit. Ik leverde de bonnen in van essensor. Ik hoefde nog maar 4 euro te betalen. Prima.

Maarrrr, toen kwamen wij bij de auto. Betaald parkeren. Voor een uur 4,50. Say what? Lijkt Amsterdam wel. Maar alsnog. Voor 8,50 hebben Eva en ik genoten van een lunch.

De Intratuin.

Daar ging ik dan. Vorige week maadag met mijn oom en ouders naar de Intratuin in Duiven. Wat is dat toch altijd weer gezellig met familie. Alleen het parkeren was even angstig. Wij waren echt vroeg. Alle parkeerplaatsen vol. Op een gegeven moment zagen we een plak bij de ingang. Een andere auto keek daar ook naar en had zijn knipperlicht aangezet, zo van, die is van mij. Mooi niet dacht mijn oom. Zijn zus moest dicht bij de ingang kunnen uitstappen πŸ˜…. Mijn moeder en ik waren bang voor die meneer in de andere auto. Mijn oom en vader totaal niet.

Ik hoorde minder positieve verhalen van de kerstshow. Wij genoten nog steeds hoor. Genoeg om te zien. Misschien minder uitbundig. Maar dat is het overal. Geen geld en geen personeel.

Een heerlijk broodje gegeten tussen de middag. Wat een prijzen zeg. Die waren van een Michelin ster gerecht, haha. Gelukkig kreeg je wel meer dan zo’n Michelin ster hapje.

Mijn ouders hadden lampjes gekocht. Bijna dezelfde als op ons laatste vakantie adres. Prachtig staan ze in hun tuin. Nu kan je de kerst versiering bij ze goed zien 🀭. Jawel, er staat al het een en ander bij mijn ouders. Zo gezellig.

Even twee korte berichten.

Bericht nummer één. Maandag was het fris buiten. Vriendjes van Daan kwamen helemaal koud geworden bij ons binnen. Wauw! Dat was het eerste wat ze aangaven. Wat is het lekker warm bij jullie. Yes yes. Lucky me. Ik heb nog tot eind volgend jaar een vaste prijs. Ondertussen bereid ik mijn kinderen al wel voor op koude dagen in huis. Voor hen nog moeilijk voor te stellen. Ik kreeg deze maand een leuk bedrag terug. Daardoor werd mijn maandbedrag voor de komende tijd enorm verlaagd. No way. Ik betaal liever iets teveel per maand en krijg dan aan het einde van het jaar terug.

Bericht nummer twee. Ik lag gisteren heel even na een hectische ochtend op de bank. Koffie tijd kijken. Ik hoorde ineens iets op het aanrecht. Even kijken. Onze kat πŸˆβ€β¬› Dolf zit nooit in mijn bijzijn op het aanrecht. Nu ineens wel. Ze zat naast het aquarium. Nu komt het. Ik hoorde een geluidje. Dat was dus het klepje van de deksel van het aquarium. Zij deed deze omhoog en was aan het vissen naar de vissen. Serieus? Hoe wist zij van dit klepje? Dat wordt vanaf nu de boel dicht tapen.

Een tussen uur.

Eva had gisteren een tussenuur. Ineens had ze vrij. (Juf had de schouder uit de kom). Een les is bij Eva 80 minuten. Best heel lang. Zij appte mij en zei; mam kan je mij ophalen? Uhhhh, waarom ga je niet lekker met je klasgenoten in de aula zitten? Koop wat lekkers. Maar Eva had coach les. Dus niet met klasgenoten. Dan ben je met een kleine groep leerlingen vrij. Vanuit elke klas een of twee personen. Tja. Wat dan te doen?

Ik haalde Eva op van school. Met nog een andere reden. Haar telefoon is soms ineens leeg. Misschien moet ik de batterij πŸ”‹ maar eens laten vervangen.

Dus in de ochtend haalde ik Eva op van school. Ik had een powerbank in mijn auto. Waar ga je naartoe in ruim een uur tijd? Misschien maar de MacDonalds? Eva sprong een gat in de lucht. Het werd Ede centrum.

Wij gingen. Eefs nam een kleine friet. De meneer van de Mac kwam deze brengen. Hij was wat uitgeschoten zei hij. Nou….. een beetje. Het halve dienblad lag vol.

Ondertussen keken Eva en ik alleen maar naar twee hele mooie blauwe ogen. Niet normaal. Die meneer van de Mac in Ede…..

Wat ik hier grappig aan vind? Ik keek vroeger heel soms naar mooie mannen. Eva nu. Zij en een vriendin geven mannen een cijfer. Nu kijken wij samen naar mannen en geven wij ze een cijfer. Maar dat is het dan ook hoor. Iets van kijken maar niet kopen. Ben er wel klaar mee.

De lekkerste knabbel/kaas stengels.

Dit mag wel vermeld worden. Met vlag en wimpel. Dochter Eefs maakt de lekkerste bladerdeeg kaas πŸ§€ stengels.

Ik hoorde mijn zoon afgelopen weekend tegen een logeer vriend zeggen; deze zijn nog veel lekkerder dan die van bakker Bart ( en voor mij heel veel goedkoper).

Het recept? Heel makkelijk en dus veel goedkoper dan bij bakker Bart of bij de supermarkt. Pak drie plakken bladerdeeg. Even laten ontdooien. De eerste plak leg je op wat meel. Een laag geraspte kaas op. Daarna bladerdeeg plak nummer twee. Dan weer geraspte kaas. Bladerdeeg plak nummer drie erop. Dan weer wat meel zodat je alles kan uitrollen. Wij hebben een roller. Je kan ook een fles pakken.

Eerst snij je het doormidden. Dan de ene helft in drieΓ«n. Daarna de andere helft. Dit alles in de oven. Ik kan niet zeggen op welke temperatuur. Onze oven is kapot. Ik heb een ander apparaat die maar een temperatuur heeft. Werkt prima.

Een schoen zetten.

Jawel. Sinterklaas is weer in het land met zijn z….e pieten. Ik mag dat laatste woord niet meer hardop zeggen. Hoe kwam de Sint in ons land? Met een privΓ© vliegtuig. Knap hoor hoe hij ineens kon vliegen. Van de week moest ik al lachen toen in het nieuws hoorde over hoe de mensen van de milieu top in Egypte samen kwamen. Op het moment dat de verslaggeefster iets wilde vertellen vlogen de vliegtuigen over. Serieus? Vliegreizen worden per januari heel veel duurder gemaakt. Zodat wij minder gaan vliegen. En dan vliegen al die top functionarissen lekker rond?

Maar ja, Sinterklaas is weer in ons land. Dankzij een vliegtuig. Joepie!

Ik koop elk jaar een kartonnen schoorsteen. Waarom elk jaar opnieuw? Ik kan deze wel op zolder leggen maar daar wordt deze opgegeten door de zilver visjes.

De kinderen hebben gisteravond gezongen. Echt waar. De een is 13 en de ander 14. Ze vinden de intocht nog steeds leuk. Warme chocolademelk werd er gedronken. Het blijft toch een super leuk feest.

Drie kadootjes. De Sint wist ook een kado voor logΓ© te vinden.

11-11.

Wij waren er klaar voor. Sint Maarten. Een bak met snoepjes. Nep kaarsen voor de deur.

Ik zei nog tegen de kids; ik zet de bak gewoon buiten. Laat ze maar pakken. Op is op. Neeeee, dat kon echt niet. Dan is in no time de bak met snoep leeg. Ok. Ik maakte een afspraak met Eva. Ik zou het zingen aanhoren en zij snoepjes uitdelen.

Eva was met een vriendin boven op haar kamer. Als de deurbel ging deed ik open. Ik hoorde het zingen 🎀 aan. Daarna stond Eva naast mij met de snoepjes. Teamwork.

Uiteindelijk werd er maar een paar keer aangebeld. Nog nooit zo weinig. Jammer hoor. Ik vind het zo gezellig. Dan denk ik weer aan vroeger. Dat Daan aanbelde en begon te zingen; sinte sinte mikmak. Mijn moeder is een dikzak….. Neeeee, Daan, dit is het verkeerde lied.