Ipv een museum de griep.

Ik was er vanmorgen helemaal klaar voor. Buurmeisje, Eva en ik zouden naar het blinden museum gaan. Rondleiding gereserveerd. Heeft Eva koorts. ๐Ÿ˜ฑ. Mijn kinderen hebben sinds de kleuterschool nooit koorts. Hoe kan dit nu? Ik gaf haar twee paracetamol pillen. Even laten inwerken. Hop hop, opstaan. Zij begon toen te huilen. Duizelig en zo niet lekker. Chips. Ik had gereserveerd. Meteen gebeld. Helaas, ik moet toch echt gaan betalen. Gelukkig niet de hoofdprijs. 15 euro onkosten, reservering gebeuren. Het is niet anders.

Ondertussen likt de kat zich suf aan Eva. Door het zweten heeft zij zout op haar huid. En dit vind de kat lekker. of vind zij Eva gewoon zielig? Troost zij haar.

Het blinden museum.

Vandaag ga ik met mijn dochter en ons buurmeisje naar het blindenmuseum in Nijmegen. Wij mochten kiezen: of een rond leiding op vakantie of over het dagelijks leven. Wij kozen voor het laatste. De rondleiding moet je reserveren. Gedaan.

Wij worden rond geleid door een blind of slecht ziend iemand. Mijn ex belde gisteren met onze kinderen. Hij vroeg of Eva en ik foto’s wilden maken. Ik gaf al aan dat deze waarschijnlijk zwart van kleur zijn, hahaaaa. Door de ogen van een blinde ๐Ÿคช.

Vanmiddag kunnen jullie lezen hoe onze reis is geweest. Een kleine nadeel…. wij hebben een museumjaarkaart. Dit museum valt hier helaas niet onder.

Hardop praten.

Het is alweer even geleden dat dit gebeurde. Ik was op een zondag de hele dag op het werk geweest. Van 8:30 tot 20:30. En dan loop je naar je auto toe samen met een collega. Waar stond mijn auto ook alweer? Dan druk je op een knopje. Zie ik de oren omhoog gaan van mijn auto=de spiegels klappen uit. En haar ogen beginnen te knipperen=de koplampen gaan aan. En dan zeg ik ook nog eens hardop; Ah, schatje, daar ben je, ik kom eraan hoor.

Mijn collega begint te lachen. Ik schrik een beetje van mezelf, word ik nou gek? Ik mompel naar haar en zeg; dat krijg je als je geen partner hebt ๐Ÿคช, dan klets je tegen alles en iedereen. Altijd gezellig met mij erbij, haha.

Bifteki.

Afgelopen week ging deze aanbieding in. Kruiden die Grieks zouden zijn te koop bij de Lidl.

Mijn zoon was niet echt van het eten. Sindskort eet hij gelukkig wel meer. En hij proeft ook alles. Ik had een potje bifteki kruiden in huis. Deze strooide ik over de gebakken aardappels. Mijn zoon at daardoor bijna een hele zak piepers. Yes. Dit is wat ik wil. Ik wil dat mijn zoon meer gaat eten. Helaas zal in dit potje ook smaak makers zitten. Niet echt leuk. En toch gebruik ik deze. De een zegt dat smaak versterkers slecht voor je zijn. En de ander natuurlijk van niet. Ik kies de middenweg. Op zijn tijd genieten wij van een bijvoorbeeld bifteki smaak. De andere keer van verse kruiden/zonder een pakje.

Maar vandaag krijgen mijn kinderen een heerlijke aardappel uit de oven met bifteki kruiden, knoflook in stukken gesneden, parmezaanse kaas en bloem. De aardappel partjes gaan eerst door een geklutste ei. Daarna in bovenstaande mengsel. Dan de oven in. En Daarna is het genieten. Piepers met kruiden uit de oven. Rauwkost erbij/gelukkig zijn mijn kinderen daar dol op/ een prima maaltijd. Bon apetite.

Seksuele voorlichting.

Mijn dochter is negen. Tijd voor seksuele voorlichting? Persoonlijk vind ik dit best vroeg. Maar aan de andere kant, je kan niet vroeg genoeg er luchtig over beginnen te praten. Dan wordt het niet zo’n issue later.

Waar werd ik nu ineens door getriggerd? Afgelopen woensdag waren wij met haar bij de kinderarts in het Wilhelmina kinder ziekenhuis. Daar hebben ze een foto van haar handen gemaakt. Ze groeit namelijk wel erg hard. Ze gaan proberen te voorspellen hoe lang zij gaat worden. Eva heeft al twee borsten. En jawel; de dokter zag haargroei in haar oksel. Whaaaaaat?! ๐Ÿ˜ฑ

Ik moet nu toch echt gaan praten over ongesteld kunnen worden. Ooit weleens iets los gelaten hierover. Ze snapte er niks van. Hoe pak ik dit nu aan? Weet iemand een filmpje hierover of een makkelijk vooral duidelijk boek?

Nieuwe fase, dochter in de pubertijd, nog maar negen jaar……..

De luizenmoeders.

Joehoe! Aanstaande zondag, 10 februari, begint seizoen twee van de luizenmoeders. Ik zit nu al op het puntje van mijn stoel. Ik kan niet wachten. Wat een geweldige serie is dit. Ik volg niks op de televisie behalve de luizenmoeders. 3 miljoen mensen keken voorheen met mij mee.

Ik ken school juffen van de lagere school. Zij kunnen hier niet naar kijken ๐Ÿ˜ฑ. OW echt? Hoe kan dat? Geen idee. Ik ben geen schooljuf maar ik ben dol op juf Ank. Hoe zij tekeer ging tegen een gescheiden man met zijn nieuwe vlam….. Op dat moment zo herkenbaar voor mij. De tranen schoten toen in mijn ogen van verdriet. Zij sprak de waarheid, zij snapte hoe ik mij voelde. Nu kan ik erom lachen. Ik ben alweer vele maanden verder en heb gelukkig alles weer op de rit. Een fijn huishouden met twee geweldige kinderen. En ben ik ziek geweest? Jawel, best wel erg. Maar gelukkig heb ik geen rest verschijnselen. Ik ga zondag kijken naar de luizenmoeders. Ik ga genieten en lachen. Zoals het leven mij tegenwoordig toelacht.