Vervolg van onze πŸ‘©β€πŸ‘§β€πŸ‘¦ tv.

Mijn tv deed het toch ineens niet? In februari wordt hij/zij 4 jaar. Vind ik jong. Ik belde dus met KPN. Zij gaven aan dat er iets met de tv mis was. Ik appte met Samsung. Zo fijn. Elke stap die ik nam kin ik via een foto naar ze sturen. Diagnose was dus een kapotte internet /WiFi adaptor.

Ik kreeg van Samsung echt mooie aanbiedingen. Echt mooie prijzen. Ik vergeleek hun prijs met die van de media markt en BCC. Scheelde 200 euro. Wauw. Even dacht ik; doen! Maar later dacht ik, nee, niet doen. Steek een kabel in je tv en alles is opgelost. Gratis. Gedaan. En jawel. De tv deed het weer.

Nu nog het snoer weg werken onder de grond. Anders struikelen wij erover. Mijn pa was hier gisteren. De kruip ruimte is. Chips. Snoer te kort πŸ€ͺπŸ˜…. Helaas pindakaas. Nieuwe besteld bij bol.com. Vandaag wordt deze waarschijnlijk geleverd. Vroeg zat. Alle tijd.

De stroom was er even afgeweest. En het werd heet en heter in huis. Ik zweette mij kapot. Mijn vader ook. Mijn moeder zat zonder winterjas op de bank. Ineens bedacht ik mij; als de stroom eraf is geweest reset thermostaat zich. Dan gaat hij standaard naar de 24 graden. Ik ging bijna dood. Voor mij is 19 graden hoog genoeg. Dankzij mijn hormoon pillen.

Het was mij het dagje wel weer. Elke dag weer een nieuw avontuur.

Oorlog met een kast.

Ik had al eerder aangegeven dat wij twee slaap kamers hadden zonder een kast. Iets met de boel verkopen en de winkels daarna dicht.

Via een vriendin een mooie super moderne kast gekregen. Mijn pa en ik haalde deze graag op.

Het moment was daar. Het in elkaar zetten van de kast. Mijn pa was eerst zijn gereedschap vergeten. Stond klaar in de gang. Stap je toch gewoon overheen. Zo herkenbaar. Hoe vaak kom ik niet thuis en denk ik, chips, iets vergeten. Met mijn gereedschap deed hij zijn best. Werd hem niet. Jammer dan. Het komt niet op een dag.

Een dag later kwam hij met zijn eigen spullen. Maar goed ook. Degene die de kast uit elkaar had gehaald had best wel wat gesloopt. Bloed zweet en tranen. Gevloek van mijn pa 😱. Het was een enorme klus. Echt bizar.

Maar Eva heeft nu een hele mooie luxe kast op haar kamer. Uiteindeljk stabiel dankzij mijn pa en zijn extra schroeven. Alles kan ik in die kast kwijt en nog meer. Zo fijn.

Als je weken rond loopt in twee slaapkamers waar alles op de grond ligt en staat….. Kan je extra genieten als alles weer opgeruimd is in een kamer. Na de lock down krijgt mijn zoon een nieuwe kamer.

De deurbel gaat hier vaak de laatste tijd.

Ik had veel snoepjes over vanuit onze kerstboom. Vooral zuurstokken. In de smaak aardbei en pepermunt. Nog wat chocolade kerst ballen.

Op een gegeven moment belde een vriendinnetje van Eva aan. Zij eet het liefst de hele dag. Zij kreeg van Eva een snoepje. Maar Eva wilde niet spelen. Sinds die tijd wordt hier twee tot drie keer per daag aangebeld. Of er nog een zuurstokje is. πŸ€ͺ.

Geweldig toch? Zolang de voorraad strekt. Prima. Mijn kinderen zijn er klaar mee. Nu hoef ik niks weg te gooien. Als ze op zijn hang ik een briefje op de deur; zuurstokjes zijn opperdepop. Of ik zet de deurbel op stil, haha.

Wij kunnen geen afscheid nemen van onze πŸŽ„ .

Wij moeten maar wij kunnen niet. De kids en ik willen nog langer hier het kerst gevoel hebben. Veel gezellige lampjes. Helaas moeten wij afscheid gaan nemen van de kerstboom en de verlichting.

Met pijn in ons hart zeggen wij πŸ‘©β€πŸ‘§β€πŸ‘¦; goodbye. Niet tot volgend jaar. Wij zien elkaar weer aan het einde van dit jaar. Zo vroeg mogelijk. Elk jaar weten wij weer onze boom mooier te versieren. Elk jaar weer wat gezelliger.

Ons kerstboom avontuur hebben wij afgesloten met een (kerst)film. Alleen de lampjes van de boom aan.

Een rampen dag.

Gisteren was zo’n dag. Eigenlijk begin het de dag daarvoor al. Ik kreeg geen internet op tv. Geen Videoland. Dan keek ik het op mijn iPad en wilde ik het streamen naar tv. Maar dat icoontje lichte niet op. Bij de instellingen gekeken. Hij stond gewoon aan. Dan maar een hulp lijn inzetten de volgende dag. Ik belde KPN. Die mevrouw zei; daar kunnen wij niks mee. Je hebt beeld op tv dus je hebt internet. Je moet bij Samsung zijn. Die kunnen je helpen. Ik vond het een beetje kort door de bocht haar opmerking. Nog een keer gebeld. Een ander aan de lijn. Die zei hetzelfde. Prima. Zak er maar in. De Samsung handleiding van tv opgezocht op internet. En een app nummer. Ik kreeg eerst een robot met antwoorden. Die kwam er niet uit. Toen een echt mens, genaamd Michel. Het fijne van app is dat ik de stapjes kon fotograferen en doorsturen. Zo kwam Michel erachter wat de oorzaak zal zijn. De draadloze netwerk adaptor van de tv is defect. Is dit de moeite waard om te repareren? Ik kan natuurlijk ook de kabel erin klikken. Mijn vader kwam er met een aan. Maarrr….. ik heb geen toegangspoort meer in de meerkast. Dus helaas pindakaas. Ik heb weleens van een splitter gehoord. Ik kan mij herinneren dat ik die ooit geleend had. Werkte toen niet. Nu maar afwachten wat de reparatie gaat kosten. De ochtend was voorbij.

Even iets halen met de auto. Chips. Service lamp brand en lamp van storing gordelspanner of airbag. Dat laatste brandde al een tijdje hoor 😬. Het ritje werd er toen een naar de garage. Daar nog een keer gestart. Service lampje ging uit. Toch maar naar binnen. Of de auto lang stil had gestaan. Nope. Dan is er ms iets met de accu. Die is namelijk al oud volgens de meneer. Heul niet. 5 of 6 jaar. Mijn. Vorige auto deed 10 jaar met een fabrieks accu. Dussss. De diagnose. De accu werkt nog voor driekwart. Is in principe voldoende. Wel een keer even aan een oplader zetten. Even vullen. Prima. Maar dat was dus niet de oorzaak. Volgens de computer is mijn sensor van de airbag links defect. Had hij nog nooit meer gemaakt. Voor het eerst in zijn leven ging hij dit bestellen, heb ik weer. En oh, ja, zolang ik met dat lampje aan rijd, doen de airbags het niet. Oeps. Misschien even geen snelweg. Onderdeel wordt besteld. Volgende week gemaakt. Is mijn portemonnee meteen weer leeg. Dag zorg bonus. Het was leuk om naar je als getal te kijken.

Inmiddels weet ik ook waarom alle apparatuur kapot gaat bij mij. Ik heb laatst onder stroom gestaan. Zo erg dat ik het zelfs in mijn mond proefde. Top van mijn vinger deed dagenlang pijn. Dit heb ik vroeger ook gehad. Daarna ging alles kapot in mijn omgeving. Ik mocht van een vriendin zelfs niet haar afstand bediening pakken, haha. Op een gegeven moment ging het weer. En nu dus weer foute boel. πŸ€ͺ

Update. Vanmorgen deed de televisie niks meer. Dood. Dat wordt een nieuwe kopen. Maar hoe dan? Alles dicht. Ik wil hem wel eerst live zien.

Plak ballen.

Een hype van TikTok. Globbles. Via via goedkoop kunnen bestellen. De kinderen konden niet wachten. Kleintjes, grotere en glow in the dark hebben wij hier in huis.

In het begin gooiden ze ze tegen het plafond aan. Ze kwamen nooit meer naar beneden. Bleven plakken, haha. De kinderen stonden op een stoel, tafel of bank met een opschep lepel in hun hand om ze naar beneden te meppen.

Nog steeds hebben wij ze overal hangen. Plafond en muren. Als er een paar naar beneden komen dan gooi ik ze tegen het plafond op plekken waar de kids veel zitten. En dan opeens…. hoppa, hebben ze er een in hun nek. Zo blijf je scherp.

Mocht je zuinig zijn op,je huis…. Ik heb een stukje grijs geverfde muur. Daar zie je de afdrukken op van de globbles. Zodra ik dit door had zei ik; alleen nog op witten muren en plafond. Daar zie je geen afdruk. Baal ik nu van de afdrukken op de grijze muur? Nope. Die fase heb ik gehad. Ik loop door mijn huis en zie stempels die mijn kinderen hebben achter gelaten. Hoe mooi is dat?

Mijn/onze πŸ‘©β€πŸ‘§β€πŸ‘¦ geur.

Ik was vroeger gek van de geur van Roma. Deze zat in een zalm kleurige verpakking.

Met de kerst kregen wij een kado. Aangezien Eva ziek was konden wij niet bij het kerst diner aanwezig zijn. Mijn schoonzus kwam naar ons huis. Op afstand. Zij gaf mijn kinderen super kado’s en mij een kraskaart en een luchtje. Zij kon zich nog herinneren dat ik vroeger de geur roma had. Geen idee waarom zij nu voor de sterkere versie ging. Maar wat zijn mijn kinderen en ik blij hiermee. Laatst legde ik een deken over mijn dochter heen tijdens een film kijken. Daar had ik deze geur over gespoten. Het eerste wat ze zei; mam, ik word hier zo gelukkig van. Dit ruikt zo lekker. I know dear. Wij hebben dezelfde smaak/geur waar wij happy van worden.

Ben ik een feeder?

Wat is een feeder? Dat is iemand die gek is op zijn vrouw of zij op een man die alleen maar eet. De hele dag door. Tot aan het zieke toe. Het β€˜slachtoffer’ wordt alsmaar dikker en dikker. Totdat hij of zij afhankelijkheid wordt van zijn of haar feeder. Zij kunnen het huis niet meer uit. Te dik. Dus zij zijn afhankelijk van een persoon.

In oktober ging mijn dochter naar een diΓ«tiste. Ondergewicht. Mijn ex en ik hebben haar gevoerd. Broodjes hamburger etc. En in december was ze geslaagd. Ze staat nu in het groen. Zij is licht van gewicht maar net ok.

Mijn kinderen zijn van oorsprong slechte eters. Mijn dochter had ondergewicht. Ik stalkte haar de hele dag met eten. Vanuit haarzelf kwam nooit de vraag; mam, ik heb honger. Kan ik iets eten?

Aangezien zij ziek is geweest, spugen en diarree, had ik weer een uitdaging. En die zijn wij samen aangegaan. De hele dag riep ik; heb je zin in dit of dat? Als ik het maar aangaf zei ze ja. Uit zichzelf komt er niks.

Ik kan melden dat zij weer op gewicht is. Dan ben ik maar een feeder. Zo trots zij πŸ‘©β€πŸ‘§β€πŸ‘¦ wij dit wederom hebben kunnen bereiken.

Wat een zooi hier in huis.

Mijn zoon zit in groep acht. Hij heeft dit jaar recht op een middelbare school slaapkamer. Aangezien hij nog een slaapkamer had met de baby meubels van de Ikea.

Op een gegeven moment verkocht ik al deze meubels. Zijn kast, commode en bed.

Alles werd opgehaald/verkocht. En toen was zijn kamer leeg. Op zich prima. Klaar voor een volgende fase. Alleen waren ineens alle winkels dicht. Iets met een Corona.

Mijn zoon slaapt nu op een matras op de grond. Zijn kleren en speelgoed liggen in stapeltjes op de grond. Het is niet anders.

Wat corona al niet kan veroorzaken. Maar als de winkels weer open gaan dan koop ik een middelbare school slaap kamer aan meubels. De vreugde is dan denk ik nog groter. Hoe langer je erop wacht. Hoe groter het plezier.

Modder schoenen.

Gisteren waren wij bij ons stukje land. Een stukje bos midden in de weilanden. Iedereen had daarna vieze schoenen. Mega veel modder. Arme auto.

In onze buiten oven werd van alles gebakken. Zoals hier boven zie je dat mijn dochter lekker aan het eten is, haha. Deze oven zorgt ook dat je lekker warm blijft. Maar ja. To the point. Mijn kinderen hadden allen veel modder onder de schoenen. Eenmaal thuis, vriendje, mijn kinderen en ik trokken de schoenen uit bij de voordeur. De auto was toch al verpest. Liever niet ook nog het huis.

Dan gaat mijn dochter spelen met een vriendin. Schoenen bij de achterdeur aan. Oh, mam, ik heb de sleutel nodig. Zucht. Ze banjert dus van achter naar voor. Ze pakt de fiets uit de schuur. Komt weer naar binnen om mij een kus en een knuffel te geven. Erg lief. Maar wederom overal klei en modder.

Op de foto boven lijkt het wel alsof wij als tokkies leven op ons landgoed. Haha. De kids hebben zich wederom super vermaakt. Mijn broer had een drone mee. Wij zijn door hem gefilmd via de drone. Zo leuk. Mooie herinneringen. Nog wat vuurwerk afgestoken dankzij mijn neef. Wederom een leuke dag om op terug te kijken. En dan neem je al dat modder in huis maar voor lief β€οΈπŸ’šπŸ’™.