Vossen jacht.

Jawel, het bestaat nog. Vossen jacht. Ik ken dit nog vanuit mijn jeugd.

Afgelopen vrijdag was op de school van mijn dochter een vossen jacht. De midden en bovenbouw liepen in groepjes in de wijk rond. Op een manier dat ze geen straat hoefden over te steken. Daar waren een paar vaste vossen 🦊 voor. Verder waren er een paar los lopende vossen 🦊. Ik hoorde bij de laatste groep. De kleuters liepen van het grote schoolplein naar hun eigen schoolplein.

Het zonnetje scheen. Ik genoot van de kinderen. Ik was als operatie assistente een vos. Sommige kinderen vroegen netjes of ik een vos was. Wat denk je zelf, haha. Ik loop altijd zo over straat.

Verder kreeg ik vaak te horen dat ik een dokter zou zijn. Meerdere kinderen zeiden; jij werkt in de keuken. Daar hebben ze namelijk ook een muts op. Geen haren in het eten. Maarrrrr zei ik; dan ook een mondmasker? Ja, zei hij, voor als het eten stinkt. Een kindje zei; jij bent patiΓ«nt want je hebt een pyjama aan.

Mijn dochter schaamde zich voor mij.

Nutella.

Ik probeer mijn dochter klaar te stomen voor het middelbare onderwijs. Stap één is om haar mobiel te gebruiken. Die raakte vaak leeg. Ze keek er amper naar. Als ik bij haar op de bank zit vraag ik of deze niet leeg is en of ze misschien even kan appen πŸ’¬ met iemand. Nu zag ik haar laatst toch op de iPad kijken πŸ‘€ en ondertussen een bericht op haar gsm πŸ“± tikken. Hoe modern is dat πŸ˜…?

Soms krijgt ze een huis 🏑 sleutel πŸ”‘ mee. Op een bepaalde dag werk ik tot 17:00 en is zij om 15:00 uit school. Dan mag ze dus alleen of met een vriendin naar ons πŸ‘©β€πŸ‘§β€πŸ‘¦ huis. Laatst was ik vergeten hem terug te vragen. Kom ik thuis, tref ik dit aan……

Oooooh, mevrouw heeft met een lepel uit de Nutella pot zitten snoepen. Ze weet dat dat niet mag. Ik zie dat een lepel afgewassen is. Slim. Maar bij nummer twee en drie stopte ze daarmee. Nu heb ik je dus door meisje. Wat ze wel heel goed doet, is dat ze naar mijn tip geluisterd heeft. Ik zeg steeds, als je een lepel in een pot saus of Nutella stopt, dan moet je steeds een nieuwe pakken. Anders krijg je door je speeksel en vieze vingers schimmel in de pot.

Mais.

Mijn dochter en ik zijn dol op mais. Broerlief heeft een eigen moestuin. Daar staat veel mais 🌽 op.

Ik heb van een indo een heerlijke maΓ―skolf recept gekregen.

Je kookt de mais 🌽 kolven in water. Daarna leg je ze onder de gril (in de oven). In de zomer leg je ze op een bbq. Daarna gaan de mais kolven in aluminium folie met een klont boter en honing.

Daarna; smullen maar.

Onze lieve Audi πŸ .

Helaas hebben wij weer een begrafenis gehad. Van Au of Di. Toen nummer een overleed gaven wij nummer twee de naam van een mee. Wij beginnen altijd met twee vissen. Tot nu toe ging nummer een heel snel dood. Zouden ze misschien het rijk voor zichzelf willen hebben? We gaan het weer zien.

Sinds een paar dagen lag het eten op de bodem. Visje leek geen honger te hebben. De laatste dag bleef ze op de bodem liggen. Op een gegeven moment dacht ik dat ze dood was. Klaar voor de wc. Daan keek mee, tikte tegen heterdaad en hij bewoog weer. Eva ging met haar hand in het aquarium. Dat doet ze altijd als de vissen bijna dood zijn en echt dood zijn.

En toen kwam het moment van de begrafenis. Niet in koude grond. Gewoon in water waar ze in leven.

Daarna kwam meteen de vraag; wanneer kopen we twee nieuwe? De namen hebben wij al. Stoffer en Blik.

Onze woensdag ochtend ritueel.

Ik was gewend dat beide kinderen op woensdagmorgen op school zaten. Dan had mama β€˜me’ time. Ik keek dan weleens naar koffie tijd.

Daan hoeft op de woensdag (voorlopig) pas laat naar school. He, hoe gaan wij dit invullen? Ik laat hem een uur langer slapen. Tot 8:00. Is hij lekker uitgerust. Ondertussen heb ik Eva samen met mij aan de ontbijttafel. Gezellig. Soms nemen we topo door of Engels. Om 8:00 roep ik dan Daan. Hij begint dan aan zijn ontbijt.

Ondertussen ga ik met Eva richting school. Daarna een wandeling wat goed voor mij is. Als ik thuis kom heb ik 1,5 uur de tijd met Daan. Wij maken dan samen huiswerk. Kop thee erbij. Soms wat lekkers. Vorige week was het Engels en levensbeschouwing wat hij moest leren.

Zo gezellig dat ik eerst tijd heb voor Eva en daarna Daan.

Een bloemetje.

Wat kan een mens blij worden van een beloning.

Vorige week belde een vriendje van Daan op. Of ik hem ergens kon ophalen. En naar huis brengen. Hier zit een heel verhaal achter. Ik was thuis. Ik kon. En ik deed het.

Daarna kreeg ik een bos bloemen als waardering. Dit was natuurlijk niet nodig. Maar wat was ik daar blij mee. De man die aanbelde om de bloemen af te geven…. Ik keek hem aan en zei; voor mij? Ja. Ik las het kaartje wat erbij zat. Wauw.

Een onverwachtse actie, met liefde gedaan, daar kreeg ik deze prachtige bos bloemen voor. Deze staat alweer een week op tafel. Ik weet hoe leuk het is om beloond te worden. Ik doe dit dan ook naar collega’s toe. Om te laten zien dat ik waardeer als zij een dienst van mij overnemen. Afgelopen weekend moest ik een nachtdienst kwijt. Pfew, die zijn lastig kwijt te raken. Iemand gevonden. Zij had door mij twee nachten achter elkaar. Chocolade 🍫 vond zij en haar gezin lekker. In de aanbieding een tas vol gekocht. Ik was zooooo blij met haar.

Duck tape.

Ik ben dol op duck tape. Ik heb altijd een grijze en zwarte rol in huis. Handig voor alles.

Ik heb dan geen sterke man meer hier in huis 🏑. Maar wel duck tape. Het houdt alles vast. Werkt zonder te zeuren mee. Echt ideaal.

Ik had een stoffer en blik. Van ijzer. Iemand ging helaas op blik staan. Hij raakte vervormd. Zo kon ik niks op hem vegen. De helft ging eronderdoor. Toen raakte stoffer alleen. Daar kon ik niks mee. Ik kocht toen een plastic stoffer en blik. Plastic stoffer bleek geen succes en brak al snel doormidden. Was niet meer te redden. En blik….. ook hij/zij bezweek onder de werkdruk. Maar was nog te redden. Met ducktape.

Ik heb de kids β€˜extra’.

Dit klinkt gek. Vroeger was ik gewend om altijd met mijn kinderen samen te zijn op mijn werk na. Wij waren een drie eenheid. Toen kwam de scheiding. Om het weekend gingen de kinderen naar hun vader. Een lang weekend. Hij was, is, de vrijdag en maandag dan vrij. Ideaal. Zo was of hij of ik er voor de kinderen. Met ziekte van een kind was er altijd een van de ouders vrij.

In het begin vond ik het vreselijk om de kinderen om het weekend te moeten missen. Daarna vulde ik deze weekenden in met extra werken. Dus als de kinderen bij hun vader waren, werkte ik. Natuurlijk had ik weleens een vrij weekend (sporadisch). Maar de laatste tijd, iets met corona, wachtlijsten weg werken, werk ik veel. Of ik heb de kinderen of ik werk.

En dan zegt hun vader; ik ga weg van werk voor veertien dagen. Helemaal prima. Maar hoe fix ik dat met de kinderen? Zijn vriendin wilde gelukkig nog steeds Daan en Eva β€˜opvangen’. Erg fijn. Voorheen belde ik dan mijn ouders. Maar ook zij worden een dagje ouder. Maar zo fijn dat mijn ouders alsnog willen lunchen met de kids. En dan ook nog eens luxe. Knabbel stengels , croissantjes en pizza brood. Hoe lief is dat?

Gisteren heb ik wederom een 12 uurs dienst gedraaid. Kindjes waren bij de vriendin van hun vader.

Een gesneden vers pakket.

Ik hoorde dit van mijn collega’s. Een vers pakket kennen wij allemaal al van de supermarkt of hello fresh. Dit laatste is veel te duur voor mij. Een vers pakket van de supermarkt is nog net te betalen.

Op werkdagen kan je ook een gesneden vers pakket in huis nemen. Dan hoef je alleen de pan aan te zetten en alles (al gesneden) in de pan te gooien. Alleen het vlees moet je apart erbij kopen.

Vorige week zag ik het nasi pakket. Normaal 6 euro. Nu voor vijf. Geprobeerd. Het vriendje, vriendinnetje, mijn dochter en ik smulden ervan. Zij gaven aan nog nooit zulke lekkere nasi te hebben gegeten πŸ₯°. Ik zei nog zacht; bij een ander smaakt alles beter, lekkerder.

Mijn zoon is van de witte rijst. Ik heb hem gedwongen een hap nasi te eten. Met pinda saus. Hij lust ook pindakaas op brood. Dussss. Hij zei; mam, kijk, daar komt ie. En hij nam een hap. Mmmh, best wel lekker. Dat dus. Je moeder heeft (bijna) altijd gelijk.

Ik krijg geen mooie foto’s van het internet.

De beste (bakker) buren.

Onze buren zijn een paar jaar geleden begonnen met taarten bakken. Hun taarten werden alsmaar mooier en mooier. Steeds meer verfijnt. Echte toppers.

Laatst gingen ze weer voor een cursus voor verbetering. Zij kwamen van een koude kermis thuis. Niks geleerd. Maarrrrr, wel lekker gebakken.

Wij kregen meerder punten taart van ze. Wauw. Wat hebben de kinderen hier van genoten.