Skyr, yoghurt of kwark?


Wat is nou het beste om te eten? Yoghurt of kwark? En wat is nou eigenlijk skyr? Weer een nieuwe soort erbij. Zelfs de Lidl heeft deze versie. Het lijkt wat textuur betreft op kwark maar het is een yoghurt soort. Mensen die sporten hebben veel eiwitten nodig. En skyr bevat hiervan extra veel.

Uit de tuin en onderweg eten.

In de Ardennen at ik mijzelf al klem aan bramen. Heerlijk tijdens het wandelen lekker snaaien. Inmiddels zie ik ze nu ook overal in Nederland. In de bossen maar ook in woonwijken. Dat ze nog rijp aan trossen hangen. Wie vind ze nou niet lekker? Eva en ik genieten er elke dag weer van.


Veel mensen komen al terug van vakantie. Mijn broer gelukkig nog niet. Nu kunnen wij zijn tuin leegplukken. Een heerlijke wandeling daar naartoe en ter beloning lekker pruimen eten.


Onze tuin heeft veel grote rijpe tomaten, pepertjes en grote komkommers. Ook erg lekker. Elke dag staan deze groenten vers op tafel. Zo zie je maar, er valt overal wel wat te eten. 

Leef alsof het je laatste dag is, LEEF! Stomme kanker.

Afgelopen vakantie werd elke avond de karaoke bar geopend. Mijn zoontje had een verzoeknummer: leef van AndrΓ© Hazes junior. Vorig jaar nog een handtekening van hem gescoord. De zin : leef alsof het je laatste dag is, is natuurlijk fantastisch. Zou je moeten doen. Zonder al te gek te doen natuurlijk. De kids en ik doen ons best. Met z’n drieΓ«n doen wij ons stinkende best. Maar die verrekte ziekte, kanker laat constant zijn sporen achter. Sinds juni heb ik alle behandelingen achter de rug inclusief de antibiotica kuren in verband met een flinke ontsteking. Dus lekker opbouwen……. ik heb een keer kunnen hardlopen en toen kreeg ik ineens pijn in mijn ribbenkast. Diep ademhalen was niet fijn. Hoesten was vreselijk. Vantevoren raakte ik al in paniek, die pijn scheuten bij het niezen was een drama. Slapen werd ik ook niet vrolijk van. Zeker met omdraaien. In de vakantie dacht ik heerlijk te gaan zwemmen, maar die druk van het water op mijn ribbenkast voelde niet goed. Zucht, wat is er nou toch weer aan de hand? Volgens de fysiotherapeut waar ik nu een keer ben geweest zijn mijn ribben door de bestraling poreus. En dat ze dan breken is niet gek. Daar doe je niks aan. Lekker dan. We zijn nu twee weken verder en langzaam aan kan ik zeggen dat het iets beter wordt. 

Vandaag las ik een artikel in de krant over Sascha de boer. Haar moeder had vroeger borstkanker gehad. Overleefd. Maar helaas toch erg jong overleden door een verstopte kransslagader. Dit kwam niet door de bestraling. Pfffff, dan schrik ik weer. Ik realiseer mij dat ik door de kanker levenslang heb. Ik hoop lang levenslang. Ik wil nog lang genieten van mijn kinderen. 

Scoupy.

Ik heb scoupy als app. Erg leuk. Zonkant je nieuwe producten proberen voor weinig geld. Een Wagner pizza voor een euro. Gezonde en minder gezonde dingen. Je koopt het product, scant de bon, opsturen en je krijgt je geld terug.


Je kan ook je kassabon van al je boodschappen bewaren zoals je hierboven kunt lezen. Alle drogisten en supermarkten in Nederland doen mee. Voor elke 10 euro een zegel. Bij een volle kaart kan je bijvoorbeeld 4 tijdschriften bestellen voor 4,95. Elke week wordt er een thuis gestuurd. Daarna loopt het abonnement automatisch af. 

Vallende sterren!


Vannacht vallen ze met bosjes. Wij liggen er klaar voor. Gedoucht, tanden gepoetst en de Pyama aan. Onder een dikke deken liggend op de trampoline kijken wij naar de vallende sterren. Vanmiddag hadden wij al een lijst gemaakt met wensen. Mijn zoon zei: mijn grootste wens kan toch niet uitkomen. Waarop ik zei: de mijne ook niet en misschien moet ik het ook maar niet meer willen. Na een stilte zei hij: volgens mij hebben wij dezelfde wens, zullen wij het maar hardop zeggen? Hij komt toch niet uit. En jawel, wij zaten op dezelfde golflengte. Nu weten wij meteen zeker dat deze wens nooit uit zal komen. Snel een paar nieuwe bedenken.


Mijn zoon heeft er 7 gezien. Mijn dochter en ik ieder 3. 

Schuur sponzen gevecht.

Een tijd geleden had ik het over zelfgemaakte waterbommen van schuur sponzen. Ze werken super!!


De hele familie deed mee. In de cirkel was je vrij. Dan mocht je niet gooien. In de emmer kon je je spons vullen.


Wat een lol kan je hebben met een paar pakken schuur sponzen en elastiekjes. Van 2 tot 73 jaar deed mee.

Verplicht naar een museum.


Als ik tegen de kids zeg dat ik met ze naar een museum ga dan hoor ik heel snel: geen zin in. De een gaat uiteindelijk nog wel vrolijk mee, maar de ander meestal chagrijnig. Ik hou vol want ik weet dat ze het altijd leuk vinden. En jawel, ook nu in het buitenland, was het zover. Het werd een oorlogsmuseum. Gelukkig waren wij met de hele familie. Dus ook man figuren. Mijn broer nam zoon Daan op sleeptouw. Hij wist alles over de oorlog te vertellen. Daan is steeds meer geΓ―nteresseerd in de oorlog. De beelden en verhalen over de eerste en tweede wereldoorlog vond hij super interessant.  En dan een paar neefjes en nichten erbij en de gezelligheid is compleet. Dus soms is een verplichting zo erg nog niet.