Afgelopen vrijdag was er weer een stroom storing in Ede. Vroeger gebeurde dit heel vaak. Daarna bijna nooit. Maar tegenwoordig? Echt heel vaak. Toch bijzonder omdat bijna iedereen zonnepanelen heeft. De energie maatschappijen klagen daardoor over een teveel aan energie. Deze moeten ze kwijt. Komen kosten bij. Dit willen ze op de consument verhalen. Ik wist het! Eerst wilden ze dat iedereen zonnepanelen ging nemen. Dat doet dan bijna iedereen. En ineens gaat het je geld kosten. Zo voorspelbaar.

Maar ja, er wordt ook veel energie gevraagd door elektrische auto’s, fietsen en airco’s. Waarschijnlijk door de piek belasting valt alles uit?

Afgelopen vrijdag gebeurde het weer. De stroom viel uit. De vorige keer op het moment dat de arts weg wilde lopen van de operatie kamer. Hij duwde de knop in om de deur te openen. Pats. Alles viel uit. Ik riep in een reflex; wat doe jij nou? Hij kon er niks aan doen natuurlijk. De aggregaat nam meteen de belangrijkste functies over.

Maar ja, afgelopen vrijdag dus weer. Uit het niets gingen alle lampen uit en daarna weer andere aan. Deuren open en weer dicht. Bijzonder dat de verschijnselen steeds weer anders zijn. Maar wederom heeft de patiënt niks te lijden. De beademing en operatie konden wederom gewoon doorgaan. Wat een geluk dat wij in een welvarend land als Nederland wonen.

Eenmaal thuis knipperden alle klokken. Op de badkamer hoor ik dan altijd herrie na een storm storing. De radio gaat op hard zonder een zender. Oftewel geruis. Op Eva haar kamer branden de led lampjes. Tja, wat een stroom storing al niet teweeg brengt. Voorheen wist ik dat de verarming na zoiets op 26 graden ging. In het begin werd ik boos op de kids. Waarom zet je de verwarming zo hoog? Later kwam ik erachter dat dit een instelling was. Mijn vader heeft deze gelukkig kunnen veranderen.

Gisteren zat ik alleen in de tuin. Dacht ik. Ik hoorde dat dingen verschoven werden. Onder andere een vaas. Ik dacht meteen aan een egel. Maar best wel gek. Die zou dan onder de overkapping zitten. De screens naar beneden. Ik zat bij de ingang. Hoelang zou meneer of mevrouw daar al gezeten hebben? Of had ik het gemist dat ze langs mij heen was gelopen? Zou mij ook niet verbazen.

Ik scheen even met een zaklamp. Ja hoor. Gevonden. Dit was niet onze Gerrit 🦔. Veel kleiner.

Ik appte maar Eva. Ik zie een kleine egel in onze tuin. Zeker niet Gerrit. Of het is een kleintje of het is misschien een vrouwtje? Weet jij een leuke naam? Ik stelde Annie voor of Truus. Zegt Eva uit het niets; tante Bep. Ok. Doen we dat. Hoe kwam ze op die naam? Geen idee. Tante Bep was de naam van de zus van mijn moeder. Zij werd begraven op mijn verjaardag toen ik vol in het proces zat van borstkanker. Eva en Daan kennen haar denk ik niet meer. Ze kennen wel mijn verhalen over haar. Op de begrafenis van mijn tante Bep werd als laatste lied gedraaid; it’s the final of countdown. Een bijzonder lied. Ik wist dat zij van de muziek van deze popgroep hield. Dit is ook Eva haar muziek 🙈

Toen ik Daan de foto liet zien van onze nieuwe egel en de naam tante Bep noemde zei hij; ik ken dat verhaal over haar. Die van die bijzondere muziek…. Hoe leuk is dat? Mijn tante Bep die niet meer is, is nog niet vergeten.

Tante Bep zat lekker te smakken naast mij. Totaal geen schaamte. Wat een gezelligheid. Ik had het liedje van the final of countdown wel op kunnen zetten 😉. Echt haar muziek.

Van de week was ik in een supermarkt. Daar was ook een moeder met drie jongens. Een van die kinderen rende hard achter een klein winkel wagentje. Zoef, heen en weer. Hij stopte precies op tijd. Anders had hij zijn moeder aangereden. Millimeter werk.

Heel even was mijn glas toen half leeg ipv half vol. Ik zag het voor me dat moeders werd aangereden. Ik gaf een gil. Vier personen keken mij verbaasd aan. Waarom gil je?

Ik zei daarna tegen die moeder; sorry voor mijn oer gil. Mijn dochter zou nu boos op mij zijn als ze erbij was. Het zit gewoon in mij. Als ik schrik dan gil ik. Ze kon er gelukkig om lachen. Wanneer leer ik dat stomme gegil nou eens af?

Onze ‘laatste’ avond samen. Klinkt dramatisch. Is het niet. De woensdagavond. Ik ben zo blij, trots dat dit geen grote issue meer is. Eva ziet er nog steeds tegenop om op de donderdag (om de week) weg van haar geboorte huis te moeten gaan. Op de lagere school was het die dag drama. Buikpijn, kokhalzen op school. Hoe vaak ik niet gebeld werd om haar op te halen. Jaren en jaren heeft dit geduurd. Gelukkig is dit niet meer.

Dus wij kunnen nu op onze ‘laatste’ avond genieten. Wauw. Wat was het weer super! Ik had verwacht dat je niet buiten kon zitten ivm vocht in de lucht en tuinset. Viel reuze mee.

Op een gegeven moment hoorden wij Gerrit 🦔. Daan vloog erop af. Wat een gesmak! Te grappig. Gerrit had een vriend of vriendin meegenomen. Twee 🦔 🦔.

Ik wilde een foto maken. Eva ging eerst kijken. Kok halzen. Nu niet van een afscheid maar wel van de poep van een of twee 🦔 🦔. Ze zei nog; mam, niet komen. Toch gedaan. Pfff. Wat een lucht. Heel bizar. Toen de egeltjes hun eten op hadden gooide ik een gieter water leeg. Weg met die poep. Weg met die lucht. Blijft toch mijn tuin waar ik met plezier bivakeer. Iedereen is welkom. Maar ik geniet vooral van de lusten en niet de lasten.

Ik las dat de kermis dit jaar in Ede kleinschalig gehouden zou worden.

Mijn dochter was er vorig jaar. Zij vertelde later steeds weer dat ze heel hard heen en weer ging in een bepaalde attractie. Haar vriendin stikte toen bijna door een portemonnee om haar nek. Overal blauwe plekken.

Maar die herinneringen…. Als ze het er over hebben komen de tranen van plezier tevoorschijn.

Dit jaar…. De dames gingen naar de kermis…. Eerst belde Eva mij op. Mam, waar is de kermis? Ik gaf de nieuwe lokatie door. Zij kwamen aan. Gingen in twee attracties. Die eerste was prima. Nummer twee…. Kots 🤢 misselijk kwamen ze eruit. Ze moesten iets drinken. Allebei kochten ze een blikje drinken. Totaal 8,20! Say what? Niet normaal. Weer een wijze levensles. Koop nooit drinken op een evenement.

Ik kan hier niet boos over worden. Natuurlijk zijn deze prijzen niet normaal. Maar had ik het kunnen weigeren? Zeker. Maar dan waren de dames mogelijk lang beroerd geweest. Ik heb ze mee gegeven; neem altijd drinken of iets te eten mee. Mocht dit gestolen worden…. Jammer. Dan koop je alsnog iets waardoor je misselijkheid weg gaat. Dan maar een keer minder in een attractie. Of een attractie of iets te eten of drinken. Leer keuzes maken.

Ze vliegen ons om de oren. De fruit vliegjes. Dat is wel vaker aan het einde van de zomer. Maar nu is het ook nog eens heel warm. Ik kan geen druifjes 🍇 op tafel zetten. Daar komt een hele kudde vliegen op af. Zal mij niet gebeuren. Vies.

Ook met drinken. Als je even omkijkt dan vliegen deze beesten in een glas. Gratis vlees als je gaat drinken. Maar niet mijn smaak.

Ik heb drie ventilatoren gekocht. Van die zwarte goedkope dingen. Perfect! Als ik eten of drinken op tafel zet gaan deze apparaten aan. Dag vliegjes! Zoek het eten maar buiten onze deur.

Inmiddels kan ik geen een foto meer uploaden. Ws zit mijn box vol? Geen idee. Dus voorlopig even alleen tekst. Ik ga kijken hoe ik dit kan oplossen. Zeer moeilijk voor een digibeet.

Gistermorgen vroeg ik aan Eva; voel je je een beetje jarig? Grote glimlach kwam tevoorschijn. Ja, sinds jaren voel ik het weer. Fijn. Dan was het feest weekeinde niet voor niks.

Wat voor ontbijt wil je als je mag kiezen uit van alles. Roep maar. Friet! Oh dear. Om 7:15 ging de pan aan. Lekker hoor. Daarna rook ik naar de frituur. Durfde bijna geen boodschappen te doen. Even snel een luchtje opspuiten.

Ik was nog amper bekomen van de taart keuze en toen kwam de friet. Bijzonder kind. Haar vader lag in een deuk van haar taart keuze. Ik wist niet dat Eva naar Metallica luisterde en Rammstein 😱. Daar kwam ik achter toen haar kop telefoon kapot ging. Sjeee, Eef, als jij s’avonds op bed nog even naar muziek luisterde dan hoorde je die herrie? Dan kan je toch nooit meer slapen? Ach ja, ieder zijn ding. Ze wilde wel met mij mee naar een concert van ABBA. Helaas uitverkocht.

Vorig jaar hadden wij een Gerrit 🦔 over de vloer. Zo leuk. Elke avond wisten wij; Gerrit 🦔 komt eraan.

Dit jaar. Niks. Niemand. Zo jammer. Tot aan een paar dagen geleden. Ineens zag ik een bol 🦔. Gerrit! De kids erbij gehaald. Persoonlijk denk ik dat dit niet Gerrit is. Deze meneer of mevrouw egel 🦔 is enorm! Echt niet normaal.

Eten en drinken gegeven. Eva wilde hem 🦔 optillen. Pfff. Ok, met handschoenen. Ik ben bang voor teken etc. Gedaan. ‘Gerrit’ vond alles prima. Als ik naar de foto kijk….. dat gebit 😱

Een dag later zat ik buiten. Prima temperatuur. Ineens hoorde ik een herrie. Een schotel werd omgegooid. Huh? Hoe dan? Het was Gerrit. Ik snel naar binnen gelopen voor brokjes. Sjees. Wat kan zo’n beest smakken. Niet normaal. Gelukkig was Daan er met zijn misofonie er niet bij 🫢😱😅. Het filmpje van het gesmak krijg ik helaas niet geüpload.

Afgelopen zaterdag ging ik naar de winkel zonder kassa.

Een van ons drieën staat zo’n winkeldag om 8:00 bij een bepaalde groenteboer. De ander bij de eieren 🥚 boer. Ik bij de bakker. Maar deze laatste gaf afgelopen week aan dat ze over werden genomen. Ze had geen idee of er brood 🥖 etc over was. Prima. In de ochtend stuurde ik nog een app. Gaat alles goed ivm de overname? Even geen reactie.

Ik kwam toen zonder brood bij de winkel zonder kassa. Geen probleem. Een meneer kwam daar aan en zei; ik wil voor 100 euro eten schenken. Wie gaat er met mij mee naar de Aldi? Uuuh, officieel ben ik hoofd inkoop. U kunt met mij mee rijden. Meneer had meerdere rug operaties ondergaan. De auto in ging net. Maar eruit :😱. Ik vond dit zo sneu voor hem. Hij gaf aan dat hij normaal alles op de fiets deed. Van Amsterdam tot aan zuid Limburg had hij gefietst.

Anyway, meneer en ik liepen met een kar door de Aldi. Voor het eerst hebben wij in onze winkel een vriezer. Misschien wel leuk om deze te vullen? Voor mijn gevoel hadden wij op een gegeven moment al teveel op meneer zijn kosten gekocht. Hij begon met te zeggen voor 50 euro, toen 100…. Bij de kassa kregen wij een rekening van 80 euro. Alles in kunnen laden. Bij de winkel zonder kassa af kunnen leveren. Zegt meneer; jullie hebben nog een tegoed. Ik ga meer inkopen met mijn bakfiets. Bijzonder toch? Een man die het niet breed heeft/tuinman is van het buurthuis/ de winkel wil sponseren.

Mensen die niet veel hebben delen graag valt mij op. Gelukkig heb ik fijne familie die ook graag delen. Maar over het algemeen de rijken…… daar zien wij niks van verschijnen. Geen een euro. Helemaal prima. Ieder moet doen waar hij of zij zich goed bij voelt.

Toen ik de winkel weer in kwam lopen ging mijn telefoon. Er was veel brood en gebak over bij de bakker. Super! Ik kom eraan. Mijn auto vol geladen. Geweldig! Daarna hadden wij een volle vriezer. Voor het eerst. Brood en vriezer groente en fruit. Aan het einde vd shopdag zou bv het vlees vd koelkast over kunnen naar de vriezer. Was voor nu niet nodig. Alles was op.

Alles komt op! Hebben wij teveel zuivel of vers fruit? Op de maandag rij ik naar een bepaalt punt. Daar wordt alles uitgedeeld. Niks gaat bij ons verloren.

Gisteren hadden wij als familie een leuke verjaardag van mijn neef die 21 was geworden. Familie uit Engeland waren er ook nog eens bij. Wat een gezelligheid weer. Veel spelletjes werden gedaan.

In de avond gingen Daan, Eva en ik op tijd naar huis. Ik moest het huis nog versieren. Deze zaterdag morgen ben ik eerst bij de winkel zonder kassa. Ik vertrek daar rond 14:00. Dan komen de dames voor Eva haar verjaardag. Alles staat al klaar. Chipjes, drinken en nog meer.

Zondag vieren wij de verjaardag van Eva met familie. Lekker relaxted. Een hapje en een drankje.

Maandag vier september is Eva echt jarig. Dan krijgt ze haar kadootjes. Haar vader en zijn gezin komen dan hier voor een taartje.