Het leek even goed te gaan met mijn buurtkastje. Ik had een foto erin gelegd van de dame die mijn kast steeds leegroofde. Haar gezicht had ik zwart gemaakt. Deze foto was vervaagd door vocht. Het buurtkastje valt bijna uit elkaar. Wordt aan gewerkt.

Iedereen mag meenemen wat hij wil. Diefstal bestaat niet. Maar toch. Alles meenemen voelt zo niet fijn voor de medemens. Egoïstisch gedrag.

Vanmorgen kwam ik aan gereden. Ik zag dat fietsje weer staan. Spreek ik haar aan of niet? Ik reed even een blok om. Toen kwam ik haar tegen op de fiets. Ze keek mij aan. Ik keek boos. Tja. Heeft dat zin?

Ik weet ondertussen de tijden dat ze hier komt. Puzzeltijd is aangebroken. Daardoor zit ik vaker aan tafel. Uitzicht op het kastje. Ik ga haar, elke keer als ik haar zie, erop aanspreken als ze er is.

Prima als ze iets pakt. Maar alles in één keer? No way.

Doen jullie hier iets mee?

Hebben jullie dierendag nog gevierd?

Mijn zoon was heel even hier met zijn stiefbroer. Ik vroeg aan die jongen; heeft jullie Charlie (een fret) iets lekkers gehad vandaag? Denk het niet zei hij. Mijn moeder en stiefvader weten ws niet eens dat het dierendag is. Ik denk persoonlijk van wel. Maar je hoeft er natuurlijk niks mee te doen.

Onze Dolf….

Van de week nog in de houdgreep bij Eva. Haha. En toch blijft Dolf 🐈‍⬛ naar Eva komen. Inmiddels als Eva een snoepje geeft, gaat Dolf op commando zitten. Geeft daarna een pootje. En sinds een paar dagen als Eva haar hand draait en zegt; kusje, dan geeft Dolf een lik. Zo leuk.

Ik was vandaag bij de Lidl. Ik zag al eerder dat er zelfscans waren. In eerste instantie stonden kratjes ervoor om de boel te barricaderen. Ik snap wel waarom. Dat scan gebeuren gaat heeeeeeel anders dan bij een Albert Hein of Jumbo. Ik herkende het systeem vanuit Engeland. Wat je scant moet je daarna op een speciale plek leggen. Zo kan dat apparaat zien of het gewicht overeenkomt.

Ik begon. Zes dezelfde producten. Ik scande er een. Drukte daarna op plus naar zes. Error. Kon niet. Ik werd gereset. Daarna wilde ik elk product apart scannen. Error. Die mw boos. Je hebt weer zes ingedrukt. Hallo, echt niet. Dat stond er schijnbaar nog van de vorige transactie. Mij niet bellen.

Ik werd gebeld. Drukte weg. Legde de telefoon naast mij. Oeps. Nu klopte het gewicht niet meer met wat ik gescand had. Weer een reset.

Ik kocht een plastic tasje. Scande deze. Legde deze op die ene plank. Weer error. Al met al had ik zes maal een error ontvangen. Lekker systeem.

Ik snap wel waarom ze hiervoor kiezen. De gescande boodschappen en het gewicht zal waarschijnlijk ervoor zorgen dat er niks stiekem in een tas achterblijft. Maar wat is het wennen.

Sommige mensen reageerden ook agressief. Arm personeel.

Mijn dochter zei laatst, mam wat doe jij s’avonds? Ik hoor dingen scheuren. Ik zei; een vuilniszak verwisselen, plastic zak met afval verwisselen of een zak dicht knopen met lege blikjes/flesjes.

Dat is het niet, zei ze. Het komt vanuit jouw slaapkamer. Pfff. Ik moest gewoon even nadenken. Hoor je dit ook in de ochtend? Nope.

Ik wist het op een gegeven moment. Ik moet mijn bloeddruk elke avond en ochtend meten. Dan hoor je een schrapend geluid van de klittenband van de bloeddrukmeter. Dat zij deze niet in de ochtend hoort is een soort van logisch. Zij is een uitslaper.

Gisteren at ik weer mijn maaltijd in Wageningen. Elke maandag en woensdag. Kost best veel tijd. Iedereen wil vroeg eten. Grote groep. Voordat je dan aan de beurt bent. Ik koste mij twee uur. Eenmaal thuis nog eten koken voor de kids. Avond weer voorbij.

De mensen die met deze ‘eet’proef meedoen ga je steeds beter leren kennen. Best gezellig. Wij vonden het zo grappig dat je ‘s morgens een hogere bloeddruk hebt dan in de avond. Hadden wij allen nooit verwacht.

Ik mag natuurlijk geen reclame maken. Maar bovenstaande zag ik voorbij komen. Echt iets voor zoon Daan.

In onze kleine portable oven gelegd. De ingebouwde oven klapt nog weleens eruit. Dan heb ik het over de stoppen.

Extra kaas eroverheen gestrooid. Daan heeft ervan gesmuld. Was heerlijk. Meteen een idee opgedaan. Tortilla wrap met tomatensaus en geraspte kaas. Dubbel klappen. Kaas erover en hoppa de oven in. Soort van quesadilla. Mexicaans.

Hier heb ik het al vaker over gehad. Alles wordt heel veel duurder. Je betaald meer en krijgt voor dat geld ook nog eens minder.

Mijn dochter is dol op de augurken van Oos, de augurken koning. Van het merk Kesbeke. Ik was dol op die serie. Wat een man met een hart van goud. Vorige week had ik nog een pot in de koelkast staan. Mijn dochter werd bijna agressief omdat zij de pot augurken bijna niet uit de koelkast kreeg. Deze zat klem tussen twee planken. Uiteindelijk waren ze op. Ik kocht een nieuwe pot. Huh… deze ging met gemak de koelkast in. Even checken. De vorige pot was 580 ml. De nieuwe versie, zelfde prijs is 500 ml.

Neeee, ook Oos gaat op de goedkoop toer. Een voordeel, daar doet Oos het vast om, deze pot past perfect in mijn koelkast 😅.

Ik kocht laatst slippers met een afbeelding van augurken. De augurken van Oos. De augurken koning. Mijn tante was er blij mee toen zij deze voor haar verjaardag kreeg. Leuk weetje; mijn moeder was ook dol op Oos.

Drie weken geleden, op een zondag overleed mijn moeder met dierbare mensen om haar heen.

Een week later op weer een zondag legden mijn vader, broer, schoonzus en ik de deksel op haar kist.

Weer een week later vierden wij als familie haar verjaardag. Broers en zussen van mijn vader en moeder waren aanwezig. Neven en nichten.

Mijn moeder leefde voor haar familie en genoot van de feestdagen. Haar verjaardag vierden wij dit keer met eten op het Boerenbond servies. Dat laatste was een rode draad in haar leven. Vroeger spaarde zij hiervoor. Was best een kostenpost. De laatste jaren kocht ze aanvullingen bij een kringloop winkel.

Mijn schoonzus en ik gaan uiteindelijk alles verdelen.

Mijn vader maakte een groentesoep met ballen volgens het recept van mijn moeder. Ook een vegetarische tomatensoep.

Al een paar dagen lang vliegen hier vliegtuigen over. Heerlijk geluid. Mooi uitzicht in de lucht. Het zijn er volgens mij vijf.

Moet je nagaan wat het geluid in de oorlog moet zijn geweest toen er nog heeeeeel veel meer overvlogen. Ik hoorde dat er toen 14.000 soldaten waren omgekomen tijdens deze ‘mislukte’ slag om Arnhem.

Dit was de rij om met de bus naar de hei te gaan om 9:00. De koning komt. Mooi weer erbij. Een drukte van jewelste. Ik kijk vanuit mijn tuin. Ik ben vaak genoeg bij de dropping geweest. Een keer zelfs een reanimatie meegemaakt. Een meneer voor mij viel van zijn fiets. Ik deed de hart massage. Helaas overleed deze man na drie dagen IC.

Gisteren tijdens de dropping kwam een Duitse soldaat hard ten val. Raakte zwaargewond. De dag daarvoor hingen soldaten door de wind vast in een boom.

Die tijd in de oorlog, jonge mannen, gedropt op de heide. Je moet er niet aan denken hoe dat voelde toen ze uit het vliegtuig moesten springen.

Op de heide staan ‘mooie’ beelden van soldaten.