Afgelopen zondag ben ik met een vriendin wezen wandelen. 11 kilometer. Makkie. Wat conditie betreft kost mij dit totaal geen moeite. Alleen toen wij door het mulle zand moesten lopen had ik even niet meer het hoogste woord.

Ik merkte vooral dat ik last kreeg van mijn heupen. Dit heeft te maken met slechte schoenen. Mijn vriendin kreeg ook last van haar heupen. Haar nieuwe schoenen zorgden voor blaren. Daarom liep zij op haar oude schoenen. De demping is dan toch weg.

Ik ga van mijn over uren goede schoenen aanschaffen. Ik merk namelijk dat het wandelen goed voor mij is. Zeker wat betreft conditie opbouw. Maar ook om het koppie leeg lopen. Eerst vond ik dit zonde van mijn tijd. Nu maak ik daar graag tijd voor vrij. Me time.

Wat woon ik toch in een mooie omgeving.

Eva kan soms zo bijzonder uit de hoek komen als je het over appen hebt.

Afgelopen maandag was ze bij haar vader. Van te voren vroeg ze aan mij of ik haar wilde herinneren om maatschappij leer te leren. Dus rond 14:00 zei ik tegen haar; Eef, klaar met school? Ga je maatschappij leer leren? Dit moest ik zeggen van jou, vandaar mijn bericht.

Wat zegt mevrouw? Ja, maar eerst ff rusten. Ben geïrriteerd. Want een man en kind wouden (🫣) niet aan de kant gaan voor mij. Mannen zijn gewoon nutteloos.

Ik mag hier natuurlijk niet om lachen. Maar ik weet dat ze het er even uitgooit en het daarna allemaal weer ok is.

Waar haalt ze zo’n opmerking vandaan? Niet via mij. Een dag later wilde ze oversteken met de fiets. Schijnbaar kwam iemand langs scheuren met een hoge snelheid. Eva boos . Geïrriteerd. Mam. Die man is echt fout. Reed veel te hard. Ik gaf aan dat zij vooral fout zou zijn. Reactie van Eva; mam, het was weer een man. Pfff. Zo klaar met ze.

Maarrrr Eef. Je vriendje is ook een man. Ja, die is wel ok. Maar de rest ….. 😜.

Wat is de prijs van chocolade omhoog gegaan. Net als die van koffie. Allemaal oogsten die mislukt zijn. Lekker makkelijk omdat de schuld te geven. Geloof ik niet. Het zijn de supermarkten die er een slaatje uit slaan. Prima. Ik werk daar niet aan mee.

Hier wordt bijna geen chocolade gekocht. Alleen nog oploskoffie gedronken. Bevalt prima.

Ik was laatst bij een supermarkt in Bennekom. Wat zou zo’n kleine chocolade paashaas kosten?

Het prijskaartje was fout. Ik vroeg een medewerker naar de echte prijs. Bijna drie euro voor een holle paashaas. Wat zeg ik, paashaas? Paashaasje.

Mag ik het tarief vragen van een huisarts?

Ik heb achterdienst van het werk. Was dus later thuis. Vriendje van Eva belde. Hij blijft steeds in de avond koorts houden. Al maanden. Verschillende antibiotica geslikt. Ventolin. Etc etc. Wat nu? Neem paracetamol om lekker te kunnen slapen. Morgen huisarts bellen.

Daarna kwam een vriendje van Daan binnen. Eén oog helemaal dicht en dik. Hij was voorover gevallen, gestruikeld. Waarschijnlijk in een tak. Washand gegeven met ijs erin. Na een kwartier kreeg hij zijn oog open. Maar bleef pijnlijk en echt wel dik. Wazig zien. Ik zou de huisartsenpost maar bellen voor de zekerheid.

Als ik toch voor al die doorverwijzingen wat geld kreeg, hahaaa.

Ik zag deze in het archief. Wauw. Super leuk!

Ik dacht een leuke moppen tap kalender te hebben gekocht afgelopen jaar. Leuk kado voor onder de kerstboom. Een kado waar al onze drie namen op stonden.

Ik was blij. Kids reageerde amper. Ik dacht nog; dit ga je leuk vinden om elke dag een mop te mogen lezen. Lachen gieren brullen.

Ten eerste snappen ze de helft van de moppen niet. Pffff. Ten tweede, ze zitten op het toilet op hun telefoon. Dus die moppen worden niet eens gelezen.

Als ik een leuke voorbij zie komen zal ik die posten. Zo hoop ik dat toch nog mensen buiten mijzelf om ervan kunnen genieten. En af en toe lees ik er een voor in de woonkamer.

Ik kan het allemaal niet onthouden wat de benaming is van Koreaans eten. Dit is helemaal hot. Corndogs komen voorbij. Ik dacht uit Amerika. Maar misschien toch Koreaans…..

Mijn zoon kreeg van mijn dochter rijst hompen te eten. Iets met de naam pokky erin. Fantastisch. Onze moeilijke eter is er dol op. Maar 2,49 euro per pot(je). Dat gaan wij dus niet elke dag eten. Te duur.

Deze week is het in de aanbieding. De tweede gratis. Dat klinkt als muziek in mijn oren. Ik naar de appie Stadspoort. Die hadden er 6. En dan was ik ook nog eens heel vroeg. Chips. Door naar de appie XL. Maar vier. Een trauma komt naar boven. De vorige toen ze deze mooie aanbieding hadden was mijn eind resultaat zes potjes. Daarvoor zelfs naar Wageningen gereden.

Dat moet anders kunnen. Bestellen? Dan betaal ik extra kosten. Eerst maar eens vragen in de winkel. Er zouden 19 op voorraad moeten zijn. Een jongen ging heel aardig kijken. Zes in een doosje kon hij vinden. Mmmmh. Klopt de voorraad dus niet. Hoeveel van de zes ik wilde hebben. Liefst alles, maar dat vind ik zielig voor een ander. Ik kreeg ze mee. Hij ging per direct veel nieuwe bestellen.

Daarna liep ik naar de balie met mijn verhaal. Wat een aardige dame. Zij heeft voor mij vier dozen van zes besteld. Donderdag op te halen. Ik ben benieuwd of dit goed komt. Zou super zijn.

Het voelt voor mij beter als meneer zo’n pot leeg eet voor de helft van de prijs.

Op mijn werk hebben ze de lekkerste kroketten van heeeeeeel Nederland. Ik heb niks met dobbeman of … met dikke hompen vlees. De kroketten van ons werk hebben een fantastische fijne ragout. Ik mocht deze maanden en maanden niet eten. Ik vind ze echt een Michelin ster waardig 😜.

Eerst mocht ik acht weken niet omdat ik vegetarisch at. Daarna acht weken niet omdat ik ondanks het vlees eten niks anders mocht dan de proef. Prima. Was mijn keus. Ondertussen droomde ik van zalm en pindasaus. Dat had ik hier al gemeld. Maar op het werk…. Die kroket…. Die geur. Afblijven. Echt niet gedaan/genomen.

Ik vroeg afgelopen vrijdag aan onze allerliefste beste catering dame of ze er tien apart kon houden voor mij. Als grap natuurlijk. Een was meer dan genoeg. Alhoewel ik nu echt tien zou kunnen opeten. Mijn maag is door dat vele eten vergoot! Echt bizar. Vroeger zat ik vol na twee boterhammen. Nu kan ik er makkelijk vier naar binnen werken. Oei oei. Niet goed.

Niet meer luisteren naar mijn honger gevoel. Ik moet meer luisteren naar mijn brein.

Anyway, er werd een kroket voor mij gereserveerd. Ik had vrij laat mijn eet pauze. Dan ligt ie in een folie onder een lamp. Prima temperatuur maar wel een beetje zacht. Niet perse de beste versie…. Zou je denken. Hij was fantastisch. Iedereen moest stil zijn. Geen geklets tegen mij. Ik heb genoten. Mijn naam stond er ook nog eens op.