Ik had gisteren een was gedraaid. Toen ik de was ging ophangen viel iets op de grond. Rood, plastic, een L vorm.

Geen idee waarom, maar ik dacht aan een drugs pijp. Nee, dit heb ik nooit gedaan. Ken het van de televisie. Ik heb pubers in huis. Nog niet betrapt op iets. Maar ja, misschien nu foute boel?

Ik maakte een foto en stuurde deze naar mijn zoon. Ook de tekst dat hij per direct moest reageren.

Ik kreeg een spraak bericht. Mama, dat is een bougie dop. Daarna weer een bericht, lachend; mam, dit is voor een scooter. Ik doe niet aan drugs. Geloof mij nou.

Oh dear. Zat ik fout? Iets later belden drie vrienden aan. Ik liet ze dat ding zien. Ik zei; pfff, ik hoop dat Daan niet aan de drugs zit. Ze lagen in een deuk. Whaa jooo, dat is voor een scooter.

Weer wat geleerd. Dit ding is voor een scooter.

Vorige week mocht ik mee uit eten bij de wok in Elst. Mijn kids waren thuis en een beetje jaloers. Heel kort maar. Zij mochten thuis voor een keer een burger bestellen via een bepaalde site. Voor 9,95 krijg je een mega burger en zit je daarna, als je deze al op krijgt, mega vol. Mams ondertussen lekker proppen en proppen bij de wok.

Ik pakte van alles wat. Je kijkt vooral je ogen uit. Maar wat je allemaal ziet kan je maag niet aan. Pfew.

Ik ben dol op sushi. Maar die rijst vult enorm. Oh dear. Een glas verse sinaasappelsap naar binnen gewerkt voor de vitamines. Toen zat ik al best wel vol.

Ik genoot vooral van het gezelschap. Iedereen was lekker aan het eten. Kletsen. Soms op een wat hardere toon….. ouderdom…. ik zag mensen naar ons kijken. Gelukkig lachend. Zij zagen ons genieten.

Op het einde nog een toetje genomen. Ik wist dat de crème brulee vaak op was. Zodra ik deze zag pakte ik er een. Perfecte afsluiting van een gezellige avond.

I love my familie dat ik dit soort dingen mag meemaken.

Van vrijdag 14:00 tot en met zaterdag 14:30 niet thuis geweest.

Ik deed de voordeur open. Gelukkig was deze op slot gedraaid. Lampen binnen aan. Daar ben ik dol op. Ik moet toch mijn stroom opmaken. Dus laat de boel maar branden als ik weg ben. Anti diefstal. Ikzelf doe dat soms ook. Dus een oplettende dief heeft geen idee wat ons ritme is van wie er wel of niet thuis is.

In het halletje bij de voordeur lagen appels 🍏 🍎, madarijnen🍊 , courgettes en bananen 🍌 . Een actie van Eva als zij bij mijn buurtkastje veel voorraad ziet liggen pakt zij deze en legt het binnen in mijn gangetje. Dat niet een persoon maar alles mee gaat nemen. Haha. Heerlijk hoe zij denkt.

De achterdeur stond gewoon lekker open. Pffff. Mam, de poort is op slot, was de reactie van mijn zoon. Dus wat maakt het uit? Oh dear… ik leg het nog een keer uit…. Zucht.

Onder het buurtkastje lagen ook zakken met aardappelen 🥔. I love it. Ik ga de boel weer lekker uitdelen.

Gistermorgen had ik weer de winkel zonder kassa. Heerlijk om te doen. Afgelopen vrijdag ging ik om 14:00 naar werk. Tot 22:30 werken. Daarna oproepdienst. Lucky me. Niet opgeroepen. Meestal slaap ik slecht in het ziekenhuis. Dit keer goed. Ik was moe.

Om 7:30 ging mijn wekker. Toch onder de douche gestapt. Beetje tricky. Ik kon nog gebeld/opgeroepen worden. Iets over 8:00 ging ik richting de bakker. Daar kreeg ik een brood en gebak mee voor de winkel. Enorm bevroren. Zelfs met een zaag niet door te komen, haha. Op een gegeven moment lukte het om deze aan te snijden. Aan mensen mee gegeven. Wij hadden een nieuw gezin. Die konden niet zelf komen. Opa en oma wel. Die wilden graag het gebak meenemen omdat er een jarige in de familie was. Kleinzoon was mee. Paas eieren gegeven. Altijd gezellig thuis op tafel. Praatje met ze gemaakt. Zo leuk om te doen. Wij zijn niet alleen die winkel. Maar ook een luisterend oor. Die hadden zij echt even nodig.

Als wij de winkel op de zaterdag binnen komen staan er aardappelen. Gratis via een boer. Zo aardig. Verder gaat iemand voor 100 euro groente en fruit kopen. De eieren is door een vrijwilliger aangeschaft en in doosjes gelegd. Heerlijk zoals alles loopt. Soms hebben wij nog wat over. Zo ook dit keer de piepers 🥔. Ik vervoerde deze op een kar naar mijn auto. Elke keer weer gebeurd het…. Ik verlies wat. Had ik eerst niet door. Met een lege kar terug naar de winkel voelde ik hobbels. Oepsie. Ipv paaseieren zoeken werd het dit keer piepers zoeken, verzamelen.

Met een gift van 100 euro afgelopen woensdag van een meneer bij de Aldi en een inzameling van de kerk aan boodschappen hadden wij weer een hele mooie gevulde winkel.

Had ik het van de week nog over een wandeling met een vriendin op de ginkelse heide. Kogels (ik neem aan losse flodders) vlogen om onze oren.

Schijnbaar kunnen die dingen toch best wat veroorzaken.

Gisteren ging het goed mis. De rookwolken zagen wij zelfs vanuit ons huis. Mijn dochter vroeg nog; mam, is dit vanuit de speeltuin om de hoek? 🤣 Nee, dit is echt heel veel verderop.

Ik zat in de tuin. Hoorde heeeeel veel sirenes. 🚨. Brandweer geluiden. Op een gegeven moment zag ik bepaalde berichten. Ik liep naar boven. Het viel mee wat ik daar zag.

Geen amber alert hier gehad. Andere wijken wel.

Vandaag ging de mail weer los.

Daan uitgenodigd voor een gesprek op zijn mogelijk nieuwe school. Daarna; toch niet.

Volgende bericht. Een andere datum. Toch weer niet.

Volgende bericht. Gesprek gepland. Toch weer niet.

Ondertussen probeer ik alles met werk te regelen aangezien Daan minderjarig is. Ik moet erbij zijn.

Na mail nummer zes in twee uur tijd ging ik bellen met school. Dan wordt je standaard eruit gegooid. Maarrrr, ik heb een nummer wat ze wel opnemen. Nog wel. Waarschijnlijk dachten ze nu al; daar is ze weer. Sorry hoor. Mijn vraag was; waarom word mijn zoon via mail steeds wel en dan weer niet aangemeld? Heb ik de intake gegevens niet goed ingevuld? Nee mevrouw. Dat is het niet. U moet die mailtjes voorlopig even negeren.

Mijn kinderen roepen steeds, mam, je kan echt een dag meer gaan werken. Wat energie level kan ik dat zeker aan. Maar er is altijd wat. En dan heb ik het over school.

Ik krijg elke dag zeker 4 mailtjes van school. Sommige klik ik snel weg. De ander antwoord ik meteen of later.

Dan mis ik er weleens een. Dinsdag kreeg ik te horen dat Daan woensdag zijn eerste praktijk examen zou hebben. In magister stond donderdag. Ik vroeg nogmaals naar die mail. Gekregen. Daan woensdag en donderdag. Hoe eens. Er zitten twee Daanen in de klas. Maar in het schema stond geen letter erbij van een achternaam. Pfff. Er was even kort paniek om uiteindelijk niets.

Als je school probeert te bellen over een gemiste intake test, nemen ze de telefoon niet op. Na vier keer overgaan werd de Hoorn erop gegooid. Lekker dan. Uiteindelijk werd ik wel terug gebeld nadat ik een mail had gestuurd.

Maar wat een gedoe. Vroeger schreef je je gewoon in en klaar. Nu test dit vtv. Test dat vtv. Of meneer al een stage aders heeft? Huh? Nu al, hoe dan? Help!

Dit zijn allemaal dingen naar ouders gericht. Dus ik heb geen keus. Ik doe het. Waarschijnlijk iets van deze tijd. Ik moet maar met de tijd meegaan. Het is wat het is.

Ik ben er dol op. Tradities. Helaas zitten er ook verkeerde tussen.

Mijn moeder was ooit een week te vroeg op een bruiloft. Dat is beter dan een dag te laat bij het circus. Ik zal het nooit meer vergeten. Wij reden als gezin de Wageningse berg op. Geen circustent. Nog eens goed gekeken naar de ticket. Oeps, een dag te laat. Gelukkig kwam hier geen trauma van. Daan vroeg; mag ik nu een lollie? Opgelost.

Ik was vanmorgen bij iemand op visite. Op de terugweg wilde ik naar de Lidl gaan aan de Parkweg. Is de stationsweg, of hoe die daar bij het station, afgesloten. Moest ik heeeeeeeeelemaal omrijden. Belt Daan. Mam, ik moest toch naar Dulon om 12:30? Ja. Alles voor geregeld. Vrij van school etc. Komt meneer daar, zeggen ze dat hij een week te vroeg is. Heel bizar. Maar ik kom steeds niet ingelogd op zijn mail van Dulon. Vanmiddag hulp gevraagd via de school. Ingelogd. Moest meneer wel op school zijn. Via Dulon moest hij naar Technova. Ja, hallo. Dat stond niet in de eerste mail. En waarom zegt niemand dat bij de receptie? Gaat weer lekker. Het is dus zo’n dag. Bah bah. Gelukkig schijnt de zon.

Oh, ja het kermis seizoen is ook weer geopend. In mijn auto. Alle lampjes en bellen gaan weer aan en uit. Niemand kan de oorzaak vinden. Ik ben een beetje klaar met die kermis.

Vandaag kwam een vriendin mijn kant op. Samen even aan de wandel. Koppie leeg lopen. Heerlijk.

Zij was ooit, lang geleden, toen wij nog jong waren mijn buddy bij de brandweer. Ideaal. Zij wist altijd de weg terug. Nou…. Daar is iets in veranderd. Die weg terug weet zij niet meer…..

Samen aan de wandel op de ginkelse heide. Route pad rood. 5 km. Makkie. Pffff. In no time waren wij de weg al kwijt.

Maakt niet uit. Lekker wandelen. Kletsen. Genieten van de zon. Op een gegeven moment toch wel een moment van; waar zijn wij….. Soort van radeloos keken wij om ons heen. Een man van defensie had ons al gespot. Hij reed daar rond omdat er een oefening was. De kogels/geluiden, vlogen om onze oren. Oh dear. Vast losse flodders. Maar verstoorden wij niet iets? Oepsie.

Die meneer was heel aardig en gaf aan; nu rechtdoor lopen. Dan kom je uit op een klompenpad.

Weer een mooi verhaal voor thuis. Je moeder ging wandelen met een vriendin. Verdwaald. Kogel geluiden vanuit alle kanten. Bommen en granaten. Soort van weg gestuurd. Maar je moeder en vriendin hebben het overleefd. Hoe stoer is dat?

Ik ging vanmorgen naar de Lidl. Om 8:00 open. Ik wilde iets met lampjes erin. Meteen maar naar de grotere Aldi gereden bij de Bellenstein.

Ik kwam aangelopen en zag mij een rij voor de deur. Oh jeee. Ooit eerder meegemaakt. Dat was toen voor vuurwerk. Iedereen vloog toen naar binnen en gooiden zich op het vuurwerk. Dat was snel op.

Ik was bang dat meer mensen mijn bloemen met lampjes wilde kopen. Oh neeee. Waarschijnlijk heb ik geen smaak. Ik stond daar alleen. Mensen gingen voor de nep tulpen. Die zijn helemaal hot. Ik zie ze overal voorbij komen op Facebook. Gek eigenlijk, dat als het eenmaal rondgaat op Facebook dat ineens iedereen het moet hebben. Nou, ikke niet.

Voorheen kon je via too good to go een tas met groente en fruit kopen van de Lidl. Ik was daar zo goed in. Lukte mij altijd. Dat deelde ik dan uit aan mensen die minder te besteden hadden. Tegenwoordig staan de tasjes in de winkel. Om 8:00. Nou, daar zag ik een grote stofwolk. Toen die weg was, was ook het rek leeg met deze tasjes. Daar werd bijna om gevochten. Bizar. Een prima deal, je zal het maar nodig hebben.